Kāyatrayastotra-vivaraṇa
The Kāyatrayastotra-vivaraṇa is an anonymous Indian commentary on Nāgārjuna's four-verse Praise of the Three Bodies (D1123). Where Nāgārjuna's root text delivers four architectonic verses of compressed devotional philosophy — one bow to each of the three bodies of the Buddha, one dedication of merit — the commentator unfolds each phrase into its philosophical ground. "Neither one nor many" becomes a meditation on the unarisen nature of reality. "Known to each through their own awareness" becomes a simile: like asking a young woman about pleasure, the dharmakāya cannot be described, only known.
The text survives in the Tibetan Buddhist canon as Tohoku 1124 in the Degé Tengyur, Volume 1 (Collected Praises), folios 71a.3–74b.3. Translated into Tibetan from a lost Sanskrit original by the Indian paṇḍita Śraddhākaravarman and the great translator Rinchen Zangpo (Tib. རིན་ཆེན་བཟང་པོ, 958–1055) — the most important figure in the later diffusion of Buddhism into Tibet. No English translation, free or paywalled, has previously existed.
Homage to the noble Mañjuśrī Kumārabhūta.
The Praise of the Three Bodies of the Great Being
Was composed by Nāgārjuna.
At another's urging,
I shall analyze its arrangement.
Preamble
By means of the three verses beginning "Neither one nor many," the subject matter, the purpose, the connection, and the purpose of the purpose are set forth.
Since those who lack a subject, a purpose, and a connection would not engage in careful analysis, the subject matter is explained in order to bring mindfulness to those who are confused about what is to be taught here.
The purpose is shown in order to decisively engage those who think the explanation is without meaning.
The connection is explained to dispel doubt about the method — for otherwise, how could those without a method engage?
Here, the subject matter is the three bodies. The purpose is to explain their individual natures — it is for the sake of explaining their natures that these verses were composed.
Therefore, the purpose and the verses are connected as expression and what is expressed, or as word and meaning, or as method and result, or as proof and what is to be proved, or as action and agent.
Then, through one's own effort and diligence, to bring the meaning and function of the three bodies to completion — this should be understood as the purpose of the purpose.
This is the general meaning. Now the specific meaning will be explained.
Commentary on the First Verse — The Truth-Body
Regarding "Neither one nor many" and so forth:
"One and many" means one and many; both are the absence of duality. "Many" means multiplicity. The dharmakāya that has not become one or many — to that I bow. This is the meaning.
Why is it neither one nor many? Because it is said to be "unarisen from the very beginning." That which is unarisen from the very first cannot be placed in the condition of being one or many. Like space, its nature is without interruption.
Since all dharmas arise from suchness, therefore whatever arises from whatever — taking on various forms — is not seen. From rice-seeds arise rice-fruits. Likewise, whatever arises from emptiness will not become permanent or annihilated, because all the Victorious Ones see it as empty and illusion-like, free from all conceptual elaboration whatsoever.
Furthermore, to distinguish it, it says: "The foundation of the great abundance of benefit for self and other." "Self and other" means oneself and others. To be the foundation of the great abundance of benefit for them means to be the foundation of the great abundance characterized by high status and definite excellence. This is the meaning.
If the dharmadhātu, free from one and many, is explained as emptiness without beginning or end, then how can it be the foundation of the great abundance of benefit for self and other? There is no fault. Just as the world appears as environment and inhabitants through the power of the latent impressions of ignorance, so too is it the foundation of the great abundance of benefit for self and other — like the cognition of dreams and so forth.
If one asks about the latent impressions of ignorance and the beginningless nature of the dharmadhātu — they become latent impressions of ignorance like being perfumed with musk: such is the nature of things. Therefore it is the foundation of the great abundance of benefit for self and other.
Furthermore, by meeting a spiritual friend and finding the excellent path, the adventitious latent impressions of ignorance are driven far away and purified — like gold and copper freed from impurities. In this there is the taking up of qualities and the abandonment of faults.
Why? Because it is simply the realization of the true meaning. Therefore:
In this there is nothing to be removed,
Nothing whatsoever to be added.
Reality viewed as it truly is —
When truly seen, one is liberated.
Thus it is said. What has conditions becomes afflicted — but the arising of the unarisen has never been seen. From what has arisen and ceased, not the slightest thing arises. Nirvāṇa is like a lamp.
Furthermore, to distinguish it: "Neither a thing nor the absence of things." A "thing" is what exists as form. Its absence is non-existence. Since it turns away from both, "neither a thing nor the absence of things" — it has transcended existence, non-existence, and the middle.
By that very nature it is "like space, of one taste." "Like space" means having the same taste as space and being of equal nature — this is called "like space, of one taste."
By that same nature, "whose nature is difficult to realize" — free from seeking in either things or non-things.
Therefore "unstained" — free from the impurities of faults such as desire.
By that same nature "unchanging" — not shifting from its own nature.
"Peaceful" — all afflictions have become pacified.
"Without equal" — incomparable.
"Equal" — the equal foundation of all dharmas.
"All-pervading" — having gone everywhere.
"Without elaboration" — free from all elaborations.
Another distinguishing quality: "known to each through their own awareness" — known by each sentient being through their own awareness, like asking a young woman about pleasure.
"Beyond all likeness" — having transcended comparison. As it is said:
Nothing comparable exists at all,
Nor any path of words;
Nothing even slightly near or far
Exists whatsoever.
To the Guide who is without equal —
What comparison could be measured?
To you without equal, free from any ground for comparison —
I bow.
To such a dharmakāya — the body of dharma — I bow. To whom? To the Victorious Ones — those who have comprehended all that is to be known. With body and mind empowered by their realization, I bow. This is the meaning.
Commentary on the Second Verse — The Enjoyment-Body
Its own wealth is characterized by great sovereignty over the entire three realms.
What are its qualities? "Surpassing the world" — transcending the world. "Inconceivable" — far from the domain of thought.
"The fruit of a hundred excellent deeds" — born from the long accumulation of the pāramitās such as generosity.
For whom? "Those of wisdom" — Maitreya, Meaningful Vision, the one who dispels all lower rebirths, the one who utterly conquers all sorrow, and others of such wisdom.
For what purpose? "To engender delight" — to be the cause of great joy.
"Within the retinue" — the assemblies of bodhisattvas, among them.
"Abundant variety" — of many kinds. This is called "displaying abundantly." According to the various aspirations and differing dispositions of sentient beings, the teaching is given in distinct ways.
"Ever sending forth the vast sound of the noble dharma throughout all worlds" — this is the speech of the vast and profound noble dharma. Because it enters everywhere, it is vast. Because it pours forth ceaselessly, it is extremely abundant and vast, and so forth — the noble dharma is taught and spoken. This is what is meant.
"Buddha" means having found and comprehended the suchness of all dharmas.
"Sambhogakāya" means the body of complete enjoyment — it teaches various dharmas to the bodhisattvas who are lords of the ten stages, and through this it bestows enjoyment.
Therefore, another distinguishing quality: "Abiding in the great kingdom of dharma" — it is both a kingdom of dharma and great; hence "the great kingdom of dharma" — it is the sovereign of the entire three realms. The body that abides therein — that is what is meant.
Commentary on the Third Verse — The Emanation-Body
Having thus shown the individual natures of the two bodies in two verses, in order to show the nature of the emanation-body, it says: "To ripen sentient beings, appearing in some realms like blazing fire" and so forth.
"Sentient beings" are living creatures. For what purpose? "To ripen" — for the sake of their maturation.
Thereby, at certain times, appearing like fire, blazing and brilliant, radiantly ablaze. Where does it appear? It is said: "Fully awaken" — in the state of awakening. "Turn the wheel of dharma" — at Vārāṇasī, in the Deer Park of the Seers. "Appearing to pass into supreme peace" — in the Śāla grove near Kuśinagara, demonstrating the great parinirvāṇa.
What are the distinguishing qualities? "Manifold skillful means" — appearing in the various forms of Buddhas, pratyekabuddhas, śrāvakas, bodhisattvas, Brahmā, Indra, Maheśvara, and others.
What are the specifics? "Entering through various forms" — following the various forms of beings to be trained.
What quality? "Dispelling the terrors of the three realms" — removing the faults of birth and so forth from the sentient beings of the three realms: desire, form, and formless.
Furthermore, to distinguish: "The nirmāṇakāya of the Sages, of great purpose, pervading the ten directions" — "pervading the ten directions" means reaching everywhere throughout the ten directions. "Sage" means possessing the restraint of body and speech — the Buddha Bhagavān. "Of great purpose" means bestowing or enabling the attainment of the fruits of high status and definite excellence. To such a nirmāṇakāya, I bow — this is what Ācārya Nāgārjuna has said.
The meaning is as follows: the one who, having personally completed the accumulations of merit and wisdom, dwelt in the supreme abode — the palace of Tuṣita — the holy Bodhisattva White Crown, through the natural disposition of his mind, cultivated love, compassion, joy, and equanimity, and through the stages of the four meditations, truly and fully awakened through the five aspects of supreme awakening in the great yoga-realm of Akaniṣṭha.
Then the emanation-body, while all the Tathāgatas remained in the sambhogakāya, traveled to the summit of the jewel-vajra palace atop great Mount Meru, manifested in the four maṇḍalas, and then, becoming one again with the holy White Crown dwelling in the supreme abode of Tuṣita, demonstrated: entering the womb, birth, playing among the queen's attendants, the nighttime departure, practicing austerities, going to the seat of awakening, defeating Māra, fully awakening, turning the wheel of dharma — and so on until demonstrating the great parinirvāṇa, acting for the benefit of all beings without exception. To this emanation-body, I bow with body, speech, and mind. This is the meaning.
Therefore it is said:
In the delightful realm of Akaniṣṭha,
Dwelling atop the pure abode,
Truly awakened — awakened there;
The emanations — awakened here.
Commentary on the Fourth Verse — The Dedication
Having thus shown the three bodies in three verses, wishing also to make an aspiration, it says: "Ever working for the sole purpose of sentient beings" and so forth.
"The purpose of sentient beings" means fulfilling the wishes of living creatures. That which ever works for the sole purpose of beings — that is what is meant by "ever working for the sole purpose of sentient beings." To such a one who works for the purpose of sentient beings, having bowed — this is how it connects.
What qualities does it possess? "Arisen from the immeasurable great merit and wisdom" — the great merit and wisdom are the six pāramitās. Their uninterrupted accumulation is immeasurable. Born from the immeasurable great merit and wisdom means arisen from them.
Who? The Sugatas — those who have gone beautifully, or who have gone irreversibly, or who have brought their own purpose to completion.
"The three bodies" — the dharmakāya, the sambhogakāya, and the nirmāṇakāya.
What distinguishing qualities? "Utterly beyond the path of mind and word" — completely transcending the domain of conceptual thought.
Having bowed to such a one with devoted faith: "the seeds of awakening" — the seed of awakening is bodhicitta. This is the meaning. These have been cultivated and accumulated.
Therefore, by whatever collection of merit has been gathered, having attained and reached the three bodies characterized as dharmakāya, sambhogakāya, and nirmāṇakāya — may I introduce and establish all beings without exception and without remainder onto the great noble eightfold path, the path of awakening. This is the meaning.
Closing Verse
This king of praises, wise, of extraordinary range,
Utterly imperishable, vast, its essence a treasury of meaning concealed —
From it I have taken but the tip of a petal to explain.
For those supremely wise who follow the meaning, this is authoritative.
The commentary on the Praise of the Three Bodies composed by Ācārya Nāgārjuna is complete.
Newly translated and edited by the Indian paṇḍita Śraddhākaravarman and the Tibetan translator Bandé Rinchen Zangpo.
Colophon
The Kāyatrayastotra-vivaraṇa (Skt. Kāyatrayastotra-nāmasya-vivaraṇa-nāma; Tib. སྐུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ) is an anonymous Indian commentary on Nāgārjuna's Praise of the Three Bodies (D1123). The author identifies himself only in his opening verse — "At another's urging, I shall analyze its arrangement" — and in the closing verse, where he modestly claims to have taken "but the tip of a petal" from the king of praises to explain. No name is given in the text or colophon.
The translation into Tibetan was made by the Indian paṇḍita Śraddhākaravarman (Tib. ཤྲདྡྷཱ་ཀ་ར་ཝརྨ) and the great Tibetan translator Rinchen Zangpo (Tib. རིན་ཆེན་བཟང་པོ, 958–1055 CE). Rinchen Zangpo is the single most important figure of the later diffusion (phyi dar) of Buddhism into Tibet. He translated over 150 texts, founded temples across Western Tibet, and was a personal disciple of the great Indian scholar Atiśa. The colophon specifies this was a new translation (gsar du bsgyur), indicating the text was either newly introduced to Tibet or retranslated from a previous version.
The commentary follows the standard Indian śāstra format: it opens with a four-fold analysis (subject, purpose, connection, and ultimate purpose), then comments on each root verse phrase by phrase. It quotes extensively from canonical sources, including Nāgārjuna's own Madhyamaka-hṛdaya and an unidentified praise verse beginning "Nothing comparable exists" (Tib. mtshungs pa 'ga' yang yod min te).
The root text by Nāgārjuna (D1123) is also available in this archive: see Praise of the Three Bodies — Nagarjuna.
Good Works Translation from Classical Tibetan (Degé Tengyur, D1124). Translated by Lotsawa, Tibetan Translator, Life 243, with reference to the Esukhia Digital Derge Tengyur etext. April 2026. First English translation.
🌲
Source Text: སྐུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ
Classical Tibetan source text from the Esukhia Digital Derge Tengyur (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, file 001, CC0). Tohoku 1124, folios 71a.3–74b.3. Presented for reference and verification.
༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་ཡ་ཏྲ་ཡ་སྟོ་ཏྲ་ནཱ་མ་སྱ་བི་བ་ར་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྐུ་
[71a.3]གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་སྐུ་གསུམ་གྱི། །བསྟོད་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ། །གཞན་གྱི་#གསོལ་བས་བསྐུལ་བས་ན། །ཇི་ལྟར་བཀོད་པ་རྣམ་པར་དབྱེ། །དེ་ལ།
[71a.4]གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། དགོས་པ་དང་། འབྲེལ་པ་དང་། དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་དང་། དགོས་པ་དང་། འབྲེལ་པ་མེད་པ་དག་ལ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་
[71a.5]གཏོང་བ་དག་ལེན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཅི་ཞིག་འཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་རྨོངས་པ་དག་དྲན་པ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བཤད་དོ། །བཤད་པ་དོན་མེད་པར་རྟོག་པ་དག་ངེས་པར་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཐབས་མེད་པར་
[71a.6]དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་བཤད་དེ། གཞན་དུ་ན་ཐབས་མེད་པ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་འདིར་སྐུ་གསུམ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་དགོས་པ་སྟེ། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་བྱས་སོ། །དེ་
[71a.7]བས་ན་དགོས་པ་དང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་རྗོད་#པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པའམ། ཚིག་དང་ཚིག་ཅན་འབྲེལ་པའམ། ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པའམ། སྒྲུབ་པ་དང་བསྒྲུབ་#པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་འབྲེལ་བའམ། བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་མཚན་
[71b]
[71b.1]ཉིད་དུ་འབྲེལ་བ་ནི་འབྲེལ་བའོ། །དེ་ནས་འབད་པ་དང་རྩོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྐུ་གསུམ་གྱི་དོན་དང་བྱ་བ་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རེ་ཞིག་དོན་གྱི་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་
[71b.2]མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཅིག་དང་དུ་མ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་སྟེ། གཉིས་#ནི་གཉིས་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དུ་མ་ནི་མང་པོ་ཉིད་དེ། གཅིག་དང་དུ་མར་མ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་དུ་མ་
[71b.3]ཡང་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་ན་གང་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་བྱུང་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་
[71b.4]གང་ཞིག་གང་ལས་བྱུང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། གང་གིས་སྣ་ཚོགས་པའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་དེ་མ་མཐོང་སྟེ། སཱ་#ལུ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་ལས་ནི་སཱ་#ལུའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གང་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་མ་ལུས་
[71b.5]པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་ཞིང་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་གཟིགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཆེན་གཞིར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་དང་གཞན་ནི་བདག་དང་གཞན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་
[71b.6]གཞིར་གྱུར་པ་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་། ངེས་པར་ལེགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ན། ཇི་ལྟར་ན་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་
[71b.7]ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་#སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ལྟར་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆེན་པོའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་
[72a]
[72a.1]རིག་པའི་བག་ཆགས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གླ་རྩི་ལ་སོགས་པས་བསྒོས་པ་བཞིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་དེ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གཞིར་
[72a.2]གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་ཅིང་ལམ་བཟང་པོ་རྙེད་པས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་གློ་བུར་བ་རིང་དུ་བྱས་ཤིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར་པ་ནི་གསེར་དང་ཟངས་ཀྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་ཏེ། འདི་ལ་ཡོན་ཏན་དང་ཉེས་པ་ལེན་ཅིང་སྤོང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།
[72a.3]ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དེའི་ཕྱིར། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞལ་#བར་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ#། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་གང་འདི་ལྟར་རྐྱེན་དང་ལྡན་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱི་
[72a.4]མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །སྐྱེས་པ་འགག་པ་དག་ལས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མར་མེ་དང་མཚུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། དངོས་མིན་དངོས་པོ་མེད་#མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ནི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པའོ། །དེ་
[72a.5]མེད་པར་གྱུར་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། གཉི་ག་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་ན། དངོས་མིན་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་#སྟེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་དབུས་ལས་འདས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལྟར་རོ་གཅིག་པ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་རོ་
[72a.6]གཅིག་ཅིང་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་གང་གྱུར་པ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉི་ག་དང་གཞན་ལས་བཙལ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་གོས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་
[72a.7]སོགས་པའི་ཉེས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་#མི་འགྱུར་བ་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མི་འཕོ་བའོ། །ཞི་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་གྱུར་པའོ། །མི་མཉམ་པ་ནི་མཚུངས་པ་མེད་པའོ། །མཉམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་མཚུངས་པར་གྱུར་པའོ། །ཁྱབ་
[72b]
[72b.1]པ་ཅན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བར་གྱུར་པའོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པའོ། །ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་གཞན་ཡང་སོ་སོ་རང་རིག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་གྱུར་པ་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བ་དྲིས་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེ་མེད་པ་ནི་དཔེ་ལས་
[72b.2]འདས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མཚུངས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཚིག་ལམ་པ་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད། །ཅུང་ཟད་ཉེ་བའམ་རིང་བ་ནི། །འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདྲེན་པ་མཉམ་པ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་ལ་དཔེར་བྱ་གང་ཞིག་གཞལ། །སྐབས་འབྱེད་གཞི་དང་བྲལ་བ་ཡི། །མཉམ་མེད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་
[72b.3]འཚལ་ལོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་ལུས་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཇི་ལྟ་བུ་སུ་ལ་ཞེ་ན། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཏེ་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གི་འབྱོར་བ་
[72b.4]ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་རྒལ་བའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པའོ། །ལེགས་མཛད་བརྒྱ་ཡི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་
[72b.5]ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཡུན་རིང་པོར་ཉེ་བར་བསགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །གང་གི་ཞེ་ན། བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། བྱམས་པ་དང་། མཐོང་བ་དོན་ཡོད་དང་། ངན་སོང་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང་། མྱ་ངན་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇོམས་པའི་བློ་གྲོས་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགའ་
[72b.6]བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རབ་ཏུ་མགུ་བའི་རྒྱུར་རོ། །འཁོར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུའོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །རྒྱས་པར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་གི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བྱེ་བྲག་དུ་
[72b.7]མར་འཆད་པར་མཛད་པའོ། །རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་རྒྱ་ཆེན་འཇིག་རྟེན་ཀུན་དུ་འཕྲོ་བར་མཛད་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གསུང་ངོ་། །ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་པས་ན་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྤྲོ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་མང་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་
[73a]
[73a.1]བ་ལ་སོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་ཅིང་གསུང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྙེས་ཤིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྐུ་སྟེ། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་
[73a.2]གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་པར་མཛད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོ་ལ་བཞུགས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྲིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་
[73a.3]པོ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའོ། །དེ་ལ་གནས་པའི་སྐུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨིན་པར་མཛད་
[73a.4]ཕྱིར་ལ་ལ་དག་ཏུ་མེ་འབར་བཞིན་དུ་གང་སྣང་ཞིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྲོགས་ཆགས་རྣམས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨིན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དོན་དུའོ། །གང་གིས་དུས་ལ་ལ་དག་ཏུ་མེ་དང་འདྲ་ཞིང་བྱིན་ཟ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་འབར་
[73a.5]བར་སྣང་ཞིང་འོད་དང་ལྡན་པས་རབ་ཏུ་འབར་བར་སྣང་བའོ། །གནས་གང་དུ་སྣང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་དུའོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་#དྲང་སྲོང་སྨྲ་བ་{རི་དགས་,རི་དྭགས་}ཀྱི་ནགས་#སུའོ། །རབ་ཏུ་ཞི་བར་གང་སྣང་ལ། །ཞེས་པ་ནི་གྱད་ཀྱི་ཉེ་འཁོར་
[73a.6]ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། ཉན་ཐོས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཚངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་དང་། དབང་ཕྱུག་
[73a.7]ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྟོན་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག་ཅིང་ཞེས་པ་སྟེ། གདུལ་བྱ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་དུ་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མཛད་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འཇིགས་སེལ་#ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདོད་པ་
[73b]
[73b.1]དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་སྟེ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་རིང་དུ་མཛད་པ་ནི་འཇིགས་པ་སེལ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུར་ཆུབ་མཛད་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དོན་ཆེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུར་ཆུབ་པར་
[73b.2]མཛད་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་པོ་རྣམས་སུ་རྗེས་སུ་ཁྱབ་པའོ། །ཐུབ་པ་ནི་སྐུ་དང་གསུང་ཐུབ་པ་དང་ལྡན་པས་ན་ཐུབ་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །དོན་ཆེན་ནི་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་འབྲས་བུ་སྩོལ་བའམ་ཐོབ་པར་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གང་
[73b.3]ཡིན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་ནས། གནས་ཀྱི་མཆོག་དགའ་ལྡན་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ན་བཞུགས་པ་བྱང་
[73b.4]ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམ་པ་ཏོག་དཀར་པོས་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་བསྒོམས་པའི་རིམ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་གནས་འོག་མིན་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔའི་རིམ་པས་ཡང་དག་པར་སངས་
[73b.5]རྒྱས་སོ། །དེ་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་#ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུས་བཞུགས་པ་དང་། རི་རབ་ཆེན་པོའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྩེ་མོར་གཤེགས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞིར་མངོན་པར་སྤྲུལ་པར་མཛད་ནས། སླར་ཡང་
[73b.6]དགའ་ལྡན་གྱི་#གནས་མཆོག་ཏུ་བཞུགས་པའི་དམ་པ་ཏོག་དཀར་པོ་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་ལྷུམས་སུ་འཇུག་པ་དང་། བལྟམས་པ་དང་། བཙུན་མོའི་ནང་ན་རོལ་པ་མཛད་པར་བསྟན་པ་དང་། མཚན་མོ་མངོན་པར་བྱུང་བ་དང་། དཀའ་བ་མཛད་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་གཤེགས་པ་
[73b.7]དང་། བདུད་བཏུལ་བ་དང་། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་བར་གྱིས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་མཛད་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་བདག་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །
[74a]
[74a.1]དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། འོག་མིན་གནས་ནི་ཉམས་དགའ་བར། །གཙང་མའི་གནས་ཀྱི་སྟེང་བཞུགས་ཏེ། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་པ་དག་ནི་འདིར་སངས་རྒྱས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་གྱིས་སྐུ་གསུམ་བསྟན་
[74a.2]ནས། གཞན་ཡང་སྨོན་ལམ་བྱེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་དོན་གཅིག་རྒྱུན་དུ་མཛད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་དོན་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་པས་ན། འགྲོ་བའི་དོན་གཅིག་རྒྱུན་དུ་མཛད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་
[74a.3]ཅན་གྱི་དོན་གཅིག་རྒྱུན་དུ་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་དེ་ལ་ཕྱག་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དཔག་མེད་ལས་བྱུང་བའི། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
[74a.4]དྲུག་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པར་བསགས་པ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྟེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་སུ་ཞིག་ཅེ་ན། བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ་མཛེས་པར་གཤེགས་པའམ་སླར་མི་ལྡོག་པར་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཅན་
[74a.5]ཉིད་ཡིན་པས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །ཡང་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐར་ཕྱིན་པས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའོ། །རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐུ་གསུམ་པའོ། །དེ་བས་ན་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཡིད་དང་
[74a.6]ཚིག་གི་ལམ་ལས་རབ་ཏུ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དམིགས་སུ་ཡོད་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་མོས་པའི་དད་པས་འདུད་ཅིང་ཕྱག་བྱས་པ་ལས་སོ། །བདག་གིས་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ས་བོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་པའི་ས་བོན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་
[74a.7]ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བསྒྲུབས་ཤིང་བསགས་པའོ། །དེས་ན་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེས་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་ཅིང་རེག་ནས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཤིང་ལྷག་མ་མེད་པ་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་འཛུད་པ་སྟེ། བྱང་
[74b]
[74b.1]ཆུབ་པའི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལམ་སྟེ། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཛུད་ཅིང་འགོད་པར་ཤོག་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བསྟོད་པའི་རྒྱལ་པོ་མཁས་ཤིང་ཡོན་ཏན་ཕུལ་བྱུང་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །ཤིན་ཏུ་ཉམས་མེད་རྒྱ་ཆེན་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་ཚོགས་སྦས་པ། །བདག་
[74b.2]གིས་འདིར་ནི་ལོ་འདབ་རྩེ་ཙམ་བླངས་ནས་རྣམ་བཤད་ཀྱིས། །མཆོག་ཏུ་མཁས་ཤིང་དོན་གྱི་རྗེས་འབྲང་འདིར་ནི་ཚད་མ་ཡིན། །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་སྐུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེལ་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཤྲདྡྷཱ་#ཀ་ར་ཝརྨ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བནྡེ་
[74b.3]རིན་ཆེན་བཟང་པོས་གསར་དུ་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་པ་ལགས་སོ།།
Source Colophon
Esukhia Digital Derge Tengyur, file 001 (བསྟོད་ཚོགས། ཀ), Tohoku 1124. Unicode Tibetan etext input by the Esukhia project (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). CC0 public domain dedication. The Esukhia etexts are based on the Degé edition of the Tengyur as preserved in the Degé Parkhang (Derge Printing House), Sichuan, China.
The Degé Tengyur was compiled and carved in the 18th century under the patronage of the Degé king Tenpa Tsering (1678–1738). The Tengyur contains 3,626 texts — Indian commentaries, treatises, and ancillary works translated into Tibetan — organized into sections including collected praises (bstod tshogs), tantra commentaries (rgyud 'grel), sūtra commentaries (mdo 'grel), and others.
🌲