བཤགས་པའི་བསྟོད་པ — Deśanā-stava
By Ācārya Candragomin (སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མི)
The Deśanā-stava ("Praise of Confession") is a philosophical poem by Candragomin (Tib. Tsandra Go-mi), the great Indian Buddhist poet-grammarian who flourished around the 5th–7th century CE. A master of both poetry and logic, Candragomin was celebrated across the Buddhist world — his grammar rivalled Pāṇini's, and his devotional verse rivalled Mātṛceṭa's.
This poem is unique in Buddhist literature: a systematic confession that every spiritual remedy produces a new disease. Contemplating impurity to fight desire? Aversion arises. Loving-kindness to fight aversion? Attachment. Equanimity? Compassion diminishes. Every cure is a new illness. And yet the act of confessing this impossibility — honestly, before the Buddha — is itself the deepest practice. The confession is the awakening.
This is the first English translation ever produced. The Tibetan was translated from Sanskrit by the Indian paṇḍita Buddhākaravarma and the great translator (lo tsā ba) Rinchen Zangpo (958–1055 CE), the most famous of all Tibetan translators. Tohoku catalogue number D1159.
Supreme king of physicians, peerless guide of beings,
free from all faults, the wellspring of all virtues —
keeping you as my refuge ever before me,
I confess and declare my own faults.
Like a river impossible to ford,
with waves of evil thought and deliberation,
churned by the crocodiles of affliction —
even in my own mind there is no peace.
When the great waves of the ocean of desire churn,
if I resort to the raft of contemplating impurity,
there my mind is consumed by the fire of aversion —
burnt and destroyed like dry grass.
To cool the torment of aversion's fire,
if I cultivate the pool of loving-kindness,
through wishing all beings happiness,
my mind is seized by the mud of attachment.
To cleanse the stain of attachment's mud,
if I wash it with the water of equanimity,
the compassion that relieves the misery of all beings —
even the World Protector's compassion — is diminished.
Lord, if I cultivate compassion,
I am overwhelmed by great sorrow.
To quell this, if I resort to joy,
my restless mind becomes nothing but laughter.
If to quell joy I generate renunciation,
my mind helplessly sinks into despondency.
If through diligence I praise myself above the lowly,
I fall into the domain of pride, the enemy.
As its antidote, I meditate on the emptiness of all things —
but then I lose all striving for others' benefit.
If for their sake I resort to conventional truth,
my mind gives rise to thoughts of wealth.
If I direct my mind to wealth and such,
I become intoxicated with the liquor of every fault.
Stupefied by the sleep of arrogance and delusion,
all aspirations are destroyed.
When I wish to give,
mighty miserliness seizes me.
If I overcome it and give nonetheless,
for a long time afterward I feel regret.
If through faith I generate faith again,
I fall into craving its fruits in another world.
If through knowing impermanence I abandon hope,
without cause, I am overcome by laziness and torpor.
Lord, seeing the world tortured by suffering,
and looking upon those who were once my kin,
if I wish to act for others' benefit,
the perception of self seizes me helplessly.
Self-view is followed by pride,
which grasps at all things as "mine."
Then pride, arrogance, desire, and the rest
destroy me like an enraged enemy.
When the terrifying hosts of Māra-like
afflictions cast their nets from every side,
then, as in an unbearable moment of night,
the darkness of the waning moon spreads.
I confess my sins — the regret is hard to bear,
and the suffering of taking birth is unbearable.
What greater harm could there be?
And yet I continue to do it to myself.
If I turn away from harming others —
which is the cause of manifold suffering —
evil people who have done me no wrong become my enemies,
sharp as a sword's edge, attacking with malice.
When my mind wishes to practise patience,
their misdeeds bind me with chains.
Held back and restrained, the fierce
fire of aversion dries me out, leaving me without love.
Just as those who harbour unbearable poisonous views
dwell within and drive away the wise,
so too the hidden workings of anger
drive away my virtuous intentions.
Like a rock scorched by the sun's rays,
dried to dust, turned to ash,
like a path covered in sand —
the rain of Dharma does no good to my mind.
Because I have not examined my own unbearable suffering,
the World Protector who benefits supremely
through patience and generosity —
even him I cannot bear.
Whether I am hostile, or flee and avoid him,
or am distracted, or turn away,
without ceasing, he teaches those like me.
And yet I do not think: "Such a one is my teacher."
Though I search and pray, it is hard to find
the supreme great medicine at the time of patience.
If I cannot bear the very nature of patience,
what other cause for patience do I have?
My mind is churned by the demons of affliction,
plagued, with no energy even for my own welfare.
When I see the world as it deserves to be seen,
Lord, what arises in me is aversion, not compassion.
Beings experience the fruits of their own karma,
and I know that all things helplessly perish.
Though I reason that others are without fault,
see how the film of delusion confuses me!
Though I myself am an ocean of faults,
I cannot bear even a fraction of another's faults.
Though patience is the supreme virtue —
how wondrous that I cannot practise it!
Like clouds rising in the summer sky,
masses of affliction-clouds gather in my mind,
coming and going again and again.
Shameless, lazy — I am wretched.
If the cold wind of affliction blows
and I resolve to conquer it with the blaze of samādhi,
the film of sleep and torpor covers me,
and the desire for my bed only grows.
My mind is enslaved by the lasso of desire,
burnt by the fire of aversion, destroyed by pride.
By the arrows, spears, and weapons of every fault,
overwhelmed from every side, I fall senseless.
When I find mindfulness, I am bound and suddenly terrified.
Utterly defeated, I sink into despair.
Deceived also by duplicity and guile,
I wander, debased, in the domain of Māra.
However much I fix my mind on calm abiding,
again and again directing it here and there,
from each and every one, the lasso of affliction
drags me helplessly by the rope of attachment to objects.
If I rely on effort, agitation arises;
if I abandon it, torpor is born.
If even the balanced application of this is hard to find,
what shall I do with my turbulent mind?
If I engage in wisdom, agitation arises;
if I rely on concentration, torpor is born.
If the union of these two is hard to find,
what shall I do with my turbulent mind?
If I engage with exertion, agitation arises;
if I relax, torpor is born.
If achieving the middle way of this is hard to find,
what shall I do with my turbulent mind?
Though the forest fire of meditation again and again
burns the forest of faults,
because the firm root of self-view is not exhausted,
like rain-moistened shoots, they sprout again before me.
Whatever merely sees the stream of affliction and karma —
even that turns back from it.
And though it even abandons the stream of mind,
it remains very far from striving for the benefit of beings.
The Protector, completely free from even a trace of attachment,
independent of all beings,
whose mind's causes are exhausted like a lamp whose oil is spent —
he passes beyond sorrow with no remainder of the aggregates.
Yet the one who relieves the misery of all beings
draws out the nectar-essence of the mind of awakening.
When I meditate on non-conceptuality as the cause of awakening,
at that very moment, I run to nothing but conceptual thought.
Though I meditate that all beings, dream-like,
do not grasp at anything at all,
still, the conceptual thoughts of "meditator" and "object of meditation"
operate in the very domain of the enemy.
Lord, behold this unbearable torment —
look upon me, and strive for me with stainless vision!
Whatever I cherish and think upon,
that very thing is first to deteriorate.
Perhaps this is the fault of my past deeds —
what can the Blessed One do about this?
Even the sun that dispels the darkness of the whole world
cannot dispel the darkness for the blind.
When a disease has shown itself over a long time
and the mind is constantly deluded —
for a leper whose hands and feet are severed,
what use is taking a little medicine?
The tree of the mind, nourished since beginningless time
and moistened by the waters of affliction's snow,
cannot be made to bear sweet fruit.
What good are a few drops of the water of virtue?
My mind, whose very nature is that of every fault —
that it should become the alchemist's elixir of awakening: how wondrous!
Yet when I apply it to this or that virtue,
it remains in the very nature of a fault.
Whatever is taught as the great medicine,
that very thing becomes poison for me.
If right reasoning itself is the supreme elixir,
without confidence, it does not exist.
Whatever completely removes the covering of afflictions
without producing any other fault —
though I think, "That is right reasoning,"
asking "What is it like?" — again I fail to practise it.
Yet the antidote applied to the latent tendencies of intention,
the habitual imprints of constitution, and the causes of faults —
when this pith instruction for the mind is meditated upon,
these will not take long to be pacified.
Protector, you are completely free from all faults
and see the supreme meaning of all dharmas.
Through your teaching in manifold ways,
the seeds of affliction are completely removed.
Your body blazes with beautiful marks.
Seeing you present before me
and hearing the nectar that the ears can drink,
the seeds of every affliction are utterly destroyed.
Lord, you who are supreme beyond all this,
who possess the unsurpassed sun of the dharmakāya,
inconceivable, beyond the reach of beings —
how wondrous that you destroy the film of faults!
By whatever supreme intention is fitting,
abiding in whatever calm abiding is fitting,
to the Blessed One who pacifies all faults in every way —
to that one I bow.
Through the virtue I have accumulated
by composing this true praise-confession
before the one of unsurpassed qualities,
white as the beautiful moon —
may all beings go to Sukhāvatī!
Colophon
Good Works Translation from Classical Tibetan by Lotsawa, Tibetan Translator of the New Tianmu Anglican Church, April 2026. The translation was produced independently from the Tibetan source text, with no existing English translation consulted — this is the first English translation of this text. MITRA AI was not used; the translation was made directly from the Esukhia Degé Tengyur etext.
The Deśanā-stava was composed by Ācārya Candragomin, one of the greatest Buddhist poet-grammarians of India (c. 5th–7th century CE). The Tibetan translation was made by the Indian paṇḍita Buddhākaravarma and the great translator (lo tsā ba) Rinchen Zangpo (958–1055 CE).
Other works by Candragomin in the archive: Letter to a Student (D4183), The Utterance Discourse (D4173), The Lamp of Established Reasoning, Twenty Verses on the Bodhisattva's Discipline (D4081), The Play of Universal Joy (D4153).
Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.
🌲
Source Text: བཤགས་པའི་བསྟོད་པ
Classical Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur project (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.
༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དེ་ཤ་ན་སྟ་བ། བོད་སྐད་དུ། བཤགས་
པའི་བསྟོད་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་མཉམ་མེད་འགྲོ་བའི་བླ། །ཉེས་པ་ཀུན་བྲལ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་བའི་གནས། །སྐྱབས་ཁྱེད་ཉེ་བར་དམིགས་ནས་རྟག་ན་བ། །རང་གི་ཉེས་པའི་འགྱུར་བརྗོད་བཤགས་པར་བགྱི། །ཤིན་ཏུ་རྒལ་
དཀའ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་འདྲ་ཞིང་། །ཏོག་དང་དཔྱོད་པ་ངན་པའི་དབའ་རླབས་ཅན། །ཉོན་མོངས་ཆུ་སྲིན་འཛིན་ཁྲིས་དཀྲུགས་པ་ན། །བདག་གི་རང་གི་སེམས་ལའང་ཞི་མ་མཆིས། །འདོད་ཆགས་རྒྱ་མཚོའི་དབའ་རླབས་ཆེར་འཁྲུགས་ཚེ། །གལ་ཏེ་མི་གཙང་གཟིངས་ལ་བསྟེན་གྱུར་ན། །
དེར་ནི་བདག་ཡིད་ཞེ་སྡང་མེ་ཡིས་ནི། །རྩྭ་སྐམས་བཞིན་དུ་ངེས་བསྲེགས་ཉེ་བར་བཅོམ། །ཞེ་སྡང་མེ་ཡི་གདུང་བ་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་བྱམས་པའི་རྫིང་ནི་བསྒོམས་གྱུར་ཀྱང་། །དེར་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བདེར་འདོད་པའི། །ཆགས་པའི་འདམ་གྱིས་ཡིད་ནི་ཟིན་པར་གྱུར། །
ཆགས་པའི་འདམ་གྱི་དྲི་མ་དག་བྱའི་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཆུས་འཁྲུ་ཡང་། །དེར་ནི་འགྲོ་ཀུན་ཉམ་ཐག་སེལ་བ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་སྙིང་རྗེའང་རྣམ་པར་ཉམས། །གཙོ་བོ་གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་ན། །བདག་ནི་མྱ་ངན་ཆེན་པོ་ཀུན་དུ་སྐྱེ། །འདི་ནི་ཞི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་
དགའ་བསྟེན་ན། །གཡོ་བའི་སེམས་ནི་དགོད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར། །གལ་ཏེ་དགའ་བ་ཞི་ཕྱིར་སྐྱོ་བསྐྱེད་ན། །དེ་རུ་སེམས་ནི་དབང་མེད་ཞུམ་པར་གྱུར། །གལ་ཏེ་བརྩོན་པས་དམན་ལས་བསྟོད་པ་ན། །ང་རྒྱལ་དགྲ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་དག་ཏུ་གྱུར། །དེ་ཡི་གཉེན་པོར་ཐམས་ཅད་སྟོང་
ཉིད་སྒོམ། །དེར་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན་མེད་གྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་ཡི་དོན་དུ་ཀུན་རྫོབ་བསྟེན། །དེར་ཡིད་ནོར་གྱི་བསམ་པ་སྐྱེ་བར་གྱུར། །གལ་ཏེ་ཡིད་ནི་ནོར་སོགས་ལ་སྦྱར་ན། །ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་ཆང་ནི་ལྡུད་འགྱུར་ཞིང་། །དྲེགས་དང་རྨོངས་པའི་གཉིད་ཀྱིས་མྱོས་པས་ན། །
མངོན་འདོད་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར། །གང་ཚེ་བདག་ནི་སྦྱིན་པར་འདོད་ན་ཡང་། །སེར་སྣ་སྟོབས་ཅན་གྱིས་ནི་ངེས་པར་འཛིན། །གལ་ཏེ་དེ་བསལ་ཅི་སྟེ་བྱིན་གྱུར་ནའང་། །དེ་ཚེ་ཡུན་རིང་དུས་སུ་རྗེས་སུ་འགྱོད། །གལ་ཏེ་དད་པས་སླར་ཡང་དད་བྱས་ཀྱང་། །འཇིག་
རྟེན་གཞན་གྱི་འབྲས་བུར་དེ་ལྟུང་གྱུར། །མི་རྟག་ཤེས་པས་རེ་བ་མེད་བྱས་ན། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་ལེ་ལོས་རྣམ་པར་ཞུམ། །མགོན་པོ་འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རབ་གཟིར། །སྔོན་ཚེའང་གཉེན་དུ་གྱུར་པ་ལ་བལྟས་ནས། །གལ་ཏེ་གཞན་དོན་སྤྱོད་པར་འདོད་ན་ཡང་། །
བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ཡིས་དབང་མེད་འཛིན། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་ང་རྒྱལ་འབྲང་། །དེ་ནི་ངའི་ཞེས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད། །དེར་ནི་ང་རྒྱལ་དྲེགས་དང་འདོད་སོགས་ཀྱིས། །ཁྲོས་པའི་དགྲ་བཞིན་དུ་ནི་རྣམ་པར་འཇོམས། །གང་ཚེ་བདུད་ཀྱི་སྡེ་ལྟར་འཇིགས་པ་ཡི། །
ཉོན་མོངས་དྲ་བ་ཀུན་ནས་བདོ་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་དུས་མཚན་མི་བཟད་ལྟ་བུར་ནི། །ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མུན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ། །སྡིག་པ་བརྗོད་བགྱི་རྗེས་འགྱོད་བརྣག་དཀའ་ཞིང་། །སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར་བ་མི་བཟད་ལགས། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་རབ་གནོད་ཅི་
ཞིག་མཆིས། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ལ་རང་ཉིད་སྤྱོད། །གལ་ཏེ་སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །གཞན་ལ་གནོད་བྱེད་པ་ལས་བཟློག་པ་ན། །སྐྱེ་བོ་ངན་པ་ཉེས་མེད་དགྲར་གྱུར་པ། །རལ་གྲིའི་སོ་ལྟར་གདུག་པས་དེ་འཁྲུགས་བྱེད། །གང་ཚེ་བདག་ཡིད་བཟོད་བྱེད་འདོད་ན་ཡང་། །
དེ་ཚེ་དེ་ཡི་ཉེས་སྤྱོད་འཆིང་བས་བསྡམས། །དེ་ནི་བཀག་ཅིང་ཡོངས་བསྡམས་དྲག་པོ་ཡི། །ཞེ་སྡང་མེ་ཡིས་ཡོངས་སྐེམས་བརྩེ་དང་བྲལ། །ཇི་ལྟར་མི་བཟད་ལྟ་བའི་དུག་ཅན་དག །ནང་གནས་ཤིང་ནི་མཁས་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད། །དེ་བཞིན་ཁོང་ཁྲོའི་སྤྱོད་པ་སྦེད་པ་ཡི། །བདག་
གི་བསམ་པ་དགེ་བ་རྣམས་སྤོང་བྱེད། །ཉི་མའི་ཟེར་གྱིས་བསྲེགས་པའི་རྡོ་འདྲ་ཞིང་། །ཡོངས་སུ་བསྐམས་པས་རྡུལ་གྱུར་ཐལ་བ་འདྲ། །བྱེ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ལམ་ལྟ་བུར། །བདག་གི་བསམ་པར་ཆོས་ཆར་དོན་མ་མཆིས། །རང་གི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་མ་དཔྱད་པས། །
གང་ཞིག་བདག་ལ་ཕན་བརྩོན་ལྟ་བུར་ནི། །བཟོད་དང་སྦྱིན་པས་མཆོག་ཏུ་ཕན་འདོགས་པ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་དེའང་བདག་གིས་བཟོད་མི་ནུས། །སྡང་བར་བྱེད་དམ་འབྲོས་ཤིང་འབྱོལ་བའམ། །རབ་ཏུ་གཡེང་ངམ་ཟློག་པར་བྱེད་ན་ཡང་། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བདག་འདྲ་ལ་སློབ་བྱེད། །
དེ་འདྲའང་བླ་མ་ཡིན་སྙམ་བདག་མི་སེམས། །སོང་སྟེ་གསོལ་བ་བཏབ་ཀྱང་རྙེད་དཀའ་ཞིང་། །བཟོད་པའི་དུས་སུ་སྨན་ཆེན་མཆོག་གྱུར་པ། །བཟོད་པའི་ངང་ཚུལ་གལ་ཏེ་མི་བཟོད་ན། །བཟོད་པའི་རྒྱུ་གཞན་བདག་ལ་ཅི་ཞིག་མཆིས། །ཉོན་མོངས་སྲིན་པོས་ཟིན་པས་སེམས་དཀྲུགས་
ཤིང་། །རིམས་བཅས་བདག་ཕན་ལ་ཡང་བརྩོན་མེད་པའི། །འཇིག་རྟེན་བལྟ་བར་འོས་པ་མཐོང་བ་ན། །གཙོ་བོ་བདག་སྡང་ཉིད་སྐྱེའི་སྙིང་རྗེ་མིན། །སྐྱེ་བོ་རང་གི་ལས་འབྲས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། །ཐམས་ཅད་དབང་མེད་འཇིག་པ་ཡིན་པར་ཤེས། །གཞན་དག་ཉེས་མེད་པར་ནི་བརྟགས་གྱུར་
ཀྱང་། །རྨོངས་པའི་རབ་རིབ་དག་གི་རྣམ་འཁྲུལ་གཟིགས། །བདག་ནི་ཉེས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཡིན་ན་ཡང་། །སུ་ཡི་ཉེས་པའི་ཆ་ཡང་བཟོད་མི་བགྱིད། །བཟོད་པ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་གཞན་མཆིས་ཀྱང་། །གང་ཕྱིར་མི་བཟོད་དེ་འདིར་ངོ་མཚར་ཆེ། །དབྱར་དུས་མཁའ་ལ་ལྡང་བ་ལྟ་བུར་ནི།
བདག་གི་ཡིད་ལ་ཉོན་མོངས་སྤྲིན་ཚོགས་རྣམས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་འགྲོ་ཞིང་འོང་འགྱུར་བ། །ངོ་ཚ་རྣམ་སྤངས་ལེ་ལོ་ཅན་བདག་ངན། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་གྲང་ལྷགས་བྱུང་གྱུར་ན། །ཏིང་འཛིན་འབར་བས་རྒྱལ་བར་སྤྲོས་གྱུར་ཀྱང་། །གཉིད་དང་རྨུགས་པའི་རབ་རིབ་བདོ་གྱུར་
པས། །མལ་སྟན་འདོད་པ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་འཕེལ། །བདག་ཡིད་འདོད་ཆགས་ཞགས་པས་དབང་མེད་བགྱིས། །ཞེ་སྡང་མེས་བསྲེགས་ང་རྒྱལ་དག་གིས་བཅོམ། །ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་མདའ་མདུང་མཚོན་ཆ་ཡིས། །ཀུན་དུ་གང་བས་དབང་མེད་བརྒྱལ་བར་གྱུར། །དྲན་པ་རྙེད་
ནས་བཅིངས་ཤིང་མྱུར་སྐྲག་པ། །རབ་ཏུ་བཅོམ་པས་རྣམ་པར་ཞུམ་གྱུར་ཅིང་། །གཡོ་དང་སྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསླུས་གྱུར་པས། །དམན་པ་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དག་ན་འཁྱམ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་ལ་དམིགས་ཤིང་། །དེ་དང་དེར་ཡིད་ཡང་ཡང་གཏད་པ་ན། །དེ་དང་དེ་ལས་
ཉོན་མོངས་ཞགས་པ་ནི། །ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་ཐག་པས་དབང་མེད་དྲངས། །བརྩོན་པ་བསྟེན་ན་རྒོད་པའང་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་སྤངས་ན་ནི་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ཡི་རིགས་པའང་མཉམ་འཇུག་རྙེད་དཀའ་ན། །བདག་གི་སེམས་དཀྲུགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བགྱི། །ཤེས་
རབ་ལ་སྤྱོད་ན་ནི་རྒོད་པ་འབྱུང་། །འཛིན་ལ་བསྟེན་ན་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ཡི་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་རྙེད་དཀའ་ན། །བདག་གི་སེམས་དཀྲུགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བགྱི། །འབད་པས་འཇུག་ན་རྒོད་པ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ཀློད་ན་ནི་ཞུམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདི་ཡི་དབུ་མར་བསྒྲུབ་
པའང་རྙེད་དཀའ་ན། །བདག་གི་སེམས་དཀྲུགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བགྱི། །བསམ་གཏན་ནགས་མེས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །ཉེས་པའི་ནགས་ཚལ་བསྲེགས་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །བདག་ལྟའི་རྩ་བ་བརྟན་པོ་མ་ཟད་པས། །ཆར་གྱིས་བརླན་བཞིན་མདུན་ན་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །གང་ཞིག་
ཉོན་མོངས་ལས་འབྲས་ཙམ་གྱི་རྒྱུན། །མཐོང་བ་ཡིས་ཀྱང་དེ་ནི་ལྡོག་འགྱུར་ལ། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཀྱང་སྤོང་བར་བྱེད་མོད་ཀྱི། །འགྲོ་བའི་དོན་བརྩོན་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རིང་། །སྐྱོབ་པ་ཆགས་པ་ཙམ་དང་རྣམ་བྲལ་བས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་གྱུར་པའི། །
སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་ཟད་མར་མེ་བཞིན། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་ཟད་པའི་མྱ་ངན་འདས། །གང་ཡང་འགྲོ་ཀུན་ཉམ་ཐག་སེལ་བྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བདུད་རྩི་བཅུད་ཀྱིས་ལེན། །བྱང་ཆུབ་རྒྱུ་རུ་མི་རྟོག་སྒོམ་པ་ན། །དེ་ཚེ་བདག་ནི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནར་རྒྱུག །རྨི་ལམ་ཚུལ་འདྲར་འགྲོ་ཀུན་
གང་གིས་ཀྱང་། །ཅི་ཡང་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མི་བྱེད་པར། །བསྒོམས་ཀྱང་རྟོག་པ་པོ་དང་རྟོག་བྱ་ཡི། །རྣམ་རྟོག་དགྲ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ལ་སྤྱོད། །གཙོ་བོ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་འཚེ་བ་འདི། །གཟིགས་ལ་བདག་ལ་ལྟ་བ་དྲི་མེད་རྩོལ། །བདག་ནི་གཅེས་པ་གང་དང་གང་རྟོག་པ། །དེ་དང་
དེ་ཉིད་དང་པོར་རྣམ་པར་ཉམས། །ཡང་ན་སྔོན་ཚེ་བགྱིས་པའི་བདག་གིས་ཉེས། །འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་མཛད། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་མུན་སེལ་ཉི་མ་ཡང་། །དམུས་ལོང་དག་གིས་མུན་ནག་སེལ་མི་བགྱིད། །ཡུན་རིངས་དུས་སུ་ནད་གཞི་སྟོན་བྱེད་ཅིང་། །འདིར་ཡང་རྒྱུན་
དུ་སེམས་ནི་རྣམ་རྨོངས་པའི། །མཛེ་ཅན་རྐང་པ་ལག་པ་ཆད་པ་ལ། །ཐང་འགའ་སྨན་བསྟེན་པ་ཡིས་ཅི་བགྱིར་མཆིས། །སེམས་ཀྱི་ཤིང་ནི་ཐོག་མ་མེད་དུས་ཅན། །ཉོན་མོངས་ཁ་བའི་ཁུ་བས་བརླན་བསྒོས་པ། །རོ་ཞིམ་དངོས་པོར་བགྱི་བར་མི་ནུས་ལ། །ཡོན་ཏན་ཆུ་ཡི་ཐིགས་པས་
ཅི་རུ་འགྱུར། །བདག་ཡིད་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་གསེར་བསྒྱུར་རྩིར་འགྱུར་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཡོན་ཏན་དེ་དང་དེ་ཉིད་ལ་སྦྱར་ན། །ཉེས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཏེ་གནས། །སྨན་ཆེན་ཉིད་དུ་གང་དང་གང་བཤད་པ། །དེ་དང་དེ་ཉིད་བདག་ལ་དུག་ཏུ་གྱུར། །རིགས་པ་
ཉིད་ནི་བཅུད་ལེན་མཆོག་ཡིན་ན། །གལ་ཏེ་ཡིད་རྟོན་མེད་ན་དེ་ཡོད་མིན། །གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་བདོ་བ་རྣམ་སེལ་ཞིང་། །གང་ཡང་ཉེས་གཞན་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ། །དེ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཞེས་བདག་སེམས་ན། །ཅི་འདྲ་ཡིན་ཞེས་སླར་ཡང་དེ་མ་བྱས། །བསམ་པ་བག་ལ་ཉལ་
དང་ཁམས་བག་ཆགས། །ཉེས་པའི་རྒྱུ་ཡི་གཉེན་པོ་ལ་སྦྱར་བ། །བསམ་པའི་མན་ངག་དེ་ནི་སྒོམ་པ་ན། །འདི་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་ཞི་བར་འགྱུར། །སྐྱོབ་པ་ཉེས་པ་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་ཞིང་། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དམ་པའི་དོན་གཟིགས་པ། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་ཚུལ་དུའང་དེས་
གསུངས་པས། །ཉོན་མོངས་ས་བོན་མ་ལུས་སེལ་བར་བྱེད། །ཁྱེད་སྐུ་མཛེས་པའི་མཚན་གྱིས་འབར་གྱུར་པ། །དེ་ཡང་མདུན་ན་བཞུགས་པ་མཐོང་བ་དང་། །རྣ་བས་བཏུང་བའི་བདུད་རྩིའང་ཐོས་གྱུར་པ། །ཉོན་མོངས་ས་བོན་མ་ལུས་རྣམ་པར་འཇིག །གཙོ་བོ་ཁྱེད་ལ་དེ་ལས་རབ་
མཆོག་གྱུར། །ཆོས་སྐུའི་ཉི་མ་བླ་ན་མེད་པ་མངའ། །བསམས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མི་འགྱུར་བ། །ཉེས་པའི་རབ་རིབ་འཇོམས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཐུགས་མཆོག་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་ཡིས་ནི། །ཞི་གནས་གང་ཡང་རུང་བ་དེར་བཞུགས་ནས། །ཉེས་ཀུན་རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཞི་མཛད་
པའི། །བཅོམ་ལྡན་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་བླ་མེད་ལ་བཤགས་པའི། །ཡང་དག་བསྟོད་པ་རྣམ་སྦྱར་དགེ་བ་ནི། །ཟླ་མཛེས་ལྟར་དཀར་བདག་གིས་གང་བསགས་དེས། །འགྲོ་ཀུན་བདེ་བ་ཅན་དུ་འགྲོ་བར་ཤོག །བཤགས་པའི་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་
སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བུདྡྷཱ་ཀ་ར་ཝརྨ་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།
Source Colophon
Digital text from the Esukhia Degé Tengyur project (GitHub: Esukhia/derge-tengyur), file 001 (bsTod tshogs, Collected Praises). Licensed CC0 (public domain). Based on the Degé (sDe dge) xylograph edition of the Tengyur. Tohoku catalogue number D1159.
The Tibetan colophon identifies the author as Ācārya Candragomin (སློབ་དཔོན་ཙནྡྲ་གོ་མི) and the translators as the Indian paṇḍita Buddhākaravarma (བུདྡཱ་ཀ་ར་ཝརྨ) and the great translator (lo tsā ba) Rinchen Zangpo (རིན་ཆེན་བཟང་པོ), the bhikṣu.
🌲