Dṛṣṭānta-mālā
The Dṛṣṭānta-mālā (Tibetan: དཔེའི་ཕྲེང་བ, "Garland of Examples") is a Sarvāstivādin apologetic text preserved in the Degé Tengyur (Toh. 4196). It tells the story of a Buddhist layperson from Gandhāra — the ancient Buddhist heartland in what is now Afghanistan and Pakistan — who finds himself among Brahmins in a foreign land and is challenged to defend his faith. Through a series of parables, logical arguments, and verses, the layperson demonstrates that the Buddha alone possesses true qualities worthy of veneration: non-violence, freedom from desire and anger, and the power to benefit rather than to harm.
The text belongs to the debate literature of ancient Indian Buddhism, offering a rare window into how ordinary Buddhist laypeople — not just monks and scholars — argued for their tradition in multi-religious settings. It was translated into Tibetan by the Indian scholar Dharmaśrībhadra and the translator-monk Tshul-khrims-yon-tan, and revised by the great lotsawa Rinchen Zangpo (958–1055 CE).
This is the first freely available English translation, produced from the Tibetan Degé Tengyur (Toh. 4196).
Homage to Mañjuśrī-kumārabhūta.
First, to the Teacher, supreme among speakers,
and to the Dharma that destroys the desires of the three realms,
and to the Saṅgha, adorned by the eight noble persons,
nectar-vessels of the Omniscient One's teaching,
supreme in discipline —
the supreme bull of the Sarvāstivādins, having worshipped with faith,
I shall explain this Garland of Parables.
In the excellent Sanskrit this is not hidden; here it is shown. From understanding the characteristics of qualities and faults, one can recognize what should be venerated and what should not. Therefore, one should strive greatly to understand the characteristics of qualities and faults.
It is thus heard. Some merchants from the country of Gandhāra went abroad. There, one of them prostrated again and again to the stūpas and served the monks with devotion and respect. Knowing him to be a Buddhist layperson, the Brahmins laughed at him.
Then, at one time, on an autumn afternoon, a certain Brahmin was sitting by the roadside. Some Brahmins who had bathed, anointed themselves with perfume, and eaten well so that their senses were satisfied, were sitting by the door of a house. They held fly-whisks and white offerings for worship, and sat laughing and conversing with great pleasure. Seeing the layperson, they all laughed heartily.
Another Brahmin said: "Buddhist layperson, come here — there is a seat. Sit down."
He sat there.
A Brahmin asked: "What is this nature of the Gandhārans, that they abandon the great gods Mahādeva, Viṣṇu, and the rest, and worship the Buddha instead?"
He laughed and said: "We know something of the qualities of the Blessed Buddha, but we do not know the qualities of the gods like Mahādeva. For that reason, we worship the Blessed Buddha."
Hearing his words, one Brahmin said: "Good sir, not knowing the qualities of the great god Mahādeva — you are a fool! For:
The city of the asuras flies through the sky —
men, women, old and young together.
Taking up a great bow, with blazing arrows,
he burned them in an instant, like fire burns grass."
The layperson said: "A being who possesses the will to strive to kill living creatures who are by their very nature subject to death — in such a being I find nothing to admire.
Who would strive to destroy
dew drops that cling to the tips of grass
and are by nature subject to perishing?
Setting all else aside — do you consider harming others to be a virtue?"
Then all the Brahmins said together: "Killing the asuras is certainly known to be a virtue!"
The layperson sighed and said:
That very action at which the noble ones are horrified —
in that very same thing, the ignoble take pride.
Alas! How wondrous is this world!
This is a saying well-spoken in the world. In short:
Examine qualities and faults, and what should and should not be done.
Awakened to the vast qualities of the Conqueror,
those who desire the great fruit of worship
should delight in true qualities.
Those who perceive faults as qualities
and venerate those who possess faults —
they will not attain the great fruit;
instead, their wrong views will only increase.
Having heard these words, a certain old Brahmin, looking at the layperson with eyes blazing with anger and with contempt, pointing with his left hand, said: "Foolish Gandhārans, do not speak thus! If the great god Mahādeva and the other gods — who delight in killing the asuras — are not worthy of worship, then who is?"
The layperson said: "One who truly possesses genuine qualities. Great Brahmin, look:
If those possessed of power and violence
were worthy of worship,
then bears, leopards, and tigers too
would always be worshipped by beings.
The noble one, skilled in qualities and faults,
desires nothing from anyone.
Violent creatures like bears
do not worship those without qualities.
Non-violence and such are virtues;
violence and such should be known as faults.
Those who do not know qualities and faults
mistake faults for qualities.
Those who see extremely fierce actions
performed by worldly children,
unskilled in the objects of worship —
they take that same thing to be worthy of worship.
The Gandhāran indeed possesses
discernment of faults and qualities.
Therefore he has faith in the Blessed Buddha,
not in Mahādeva and the rest."
The Brahmin said: "O Gandhāran — who is this one called 'Buddha'?"
The layperson said:
Well-born in the Śākya clan,
omniscient, victorious over all faults,
wishing to benefit all sentient beings —
the great sage is the Buddha.
The Brahmin said: "If the Buddha is known to be a great sage, do you then say that one who harms others is not worthy of worship? For the great sages Apacita, Jvalanāgni, Ṛddhi, Sthānapāla, Dhārī, and others are renowned in the world for casting curses. If the Buddha is a great sage, then surely he too casts curses."
The layperson covered his ears and said: "May no evil come of this! The Blessed Buddha does not cast curses."
The Brahmin said: "May evil be pacified — why do you say such a thing? If the Buddha casts curses, then he is indeed one who does harm. But if he does not curse anyone at all, then this Buddha has no power whatsoever."
Then all the Brahmins, presenting this double bind, belittled the Gandhāran and began to laugh loudly.
The layperson spoke without confusion: "The Blessed Buddha is not without great power. However, being free from the causes of cursing, he does not curse anyone. Great Brahmin, look:
One who is attached becomes attached to everything.
Separated from that, he grows angry.
Confused about what should and should not be done,
afterward he casts curses.
The Tathāgata is free from desire,
free from delusion, victorious over anger.
He benefits all sentient beings —
how would he cast curses?"
Then the Brahmins, considering the reasons held in their minds, said to the layperson: "O Gandhāran, if the Buddha does not curse, then surely he also does not benefit others. If he lacks both the power to curse and the power to benefit, then he cannot be a great sage."
The layperson said: "It is true that the Blessed Buddha does not possess the power to curse. However, he does indeed engage in benefiting others. Look:
Out of compassion for the suffering of others,
he does not curse.
But striving to benefit the world,
he does indeed help.
When the world is already tormented
by the sufferings of old age, sickness, and death,
who among the wise would cast a curse —
like pouring salt on a wound?
Moreover, abiding in loving-kindness,
always of compassionate nature —
the Tathāgata, with the cooling water
of his speech, satisfies the world."
Then the Brahmins bowed their heads for a moment and reflected. Looking at the layperson with eyes of affection, they said: "O Gandhāran, having found a matter worthy of deep examination, you have astonished us with your pure faith. What use is it to say much more? The syllable 'Gandhāra' is renowned as having a true meaning, for:
Go is explained as earth.
Whoever truly holds that earth —
those noble persons
are called 'earth-holders.'
Why is it that this earth
is held by you?
Because your qualities are praised
in dependence on the protector, the Buddha."
Then the layperson, knowing that the minds of the Brahmins had become suitable vessels, thought: "Now is the time to explain the Buddha's qualities." With a joyful face, he encouraged them and said:
"I am most delighted that you have developed faith in the Blessed Buddha. However, to further increase this faith, one should contemplate the characteristics of qualities and faults. Why?
When beings thoroughly examine qualities,
they see the Conqueror alone as a single ocean of qualities.
Though peace and joy may arise —
in ethical discipline, concentration, and wisdom,
nowhere does anyone equal the Buddha.
Just as there is no mountain equal to Mount Meru,
just as there is no sea equal to the ocean,
so too, on this earth or in the sky,
there is no supreme embodied being equal to the Buddha.
What difficulty has the supreme bull of the Śākyas
not undertaken with patience for the sake of others?
What is there that the Sage has not considered,
many times, for the benefit of others?
What being who took refuge in him
has that sage not benefited?
Who, established on the path he taught,
has not conquered the enemy of afflictions?
What other god, defeating all non-Buddhist schools,
possesses a fame so vast, so stainless —
he who is called Sugata?
Who else, like a lion in his cave,
fearlessly proclaims his supreme speech
throughout the god-realms and upon the earth?
Who else, with ever-pleasing speech,
reveals the circumstances of karma and afflictions?
Even monuments whose stūpas travel
through the sky like white clouds, adorning beings —
none of these exist in this world."
Then the Brahmins, hearing the praise of the Tathāgata's qualities, developed clear faith in the Buddha.
What does this teach? Knowing that even Brahmins devoted to other things developed clear faith in the Blessed One through hearing the Buddha's qualities, one should guide others too toward proper faith — this is the purpose of composing this sūtra.
Furthermore, since it has been extensively taught — "Monks, you should have love for those you care about, and compassion for those you wish to benefit" — it should also be applied to the sūtras that teach the qualities and benefits of the supreme Buddha. One should also speak of listening to the Dharma with respect.
And what further does this teach? Knowing that even Brahmins devoted to other things developed clear faith in the Blessed One through hearing the Buddha's qualities — how much more so for those whose ears are stirred by hearing them! Why would you not develop increasing faith through hearing the Buddha's qualities? Therefore, those householders and renunciants who greatly desire to hear the praise of the Buddha and the Buddha's words — listen without distraction! This is the true exhortation.
This is the first example concerning the supreme Buddha. Complete.
Colophon
The Garland of Parables (Tibetan: དཔེའི་ཕྲེང་བ; Sanskrit: Dṛṣṭānta-mālā) is a Sarvāstivādin apologetic text preserved as Toh. 4196 in the Degé Tengyur. The author is not named in the text or its colophon, though the opening verse identifies the author as "the supreme bull of the Sarvāstivādins." The Tibetan colophon states that it was translated by the Indian scholar Dharmaśrībhadra and the Tibetan translator-monk Tshul-khrims-yon-tan, and revised and finalized by the monk Rinchen Zangpo (Rin-chen-bzang-po, 958–1055 CE), one of the great lotsawas of the later diffusion of Buddhism in Tibet.
The text as preserved in the Tengyur ends with the note "This is the first example concerning the supreme Buddha" — suggesting it is the surviving first chapter of a larger collection of parables. The narrative presents an inter-religious debate between a Buddhist layperson from Gandhāra and a group of Brahmins, argued through logical reasoning, verse, and storytelling. Its central argument — that true virtue lies in non-violence and compassion rather than in displays of power — resonates across Buddhist ethical thought.
Good Works Translation from Classical Tibetan (Degé Tengyur, Toh. 4196). Translated by Norbu (ནོར་བུ), Tibetan Translator of the Good Work Library, Life 21. The English is independently derived from the Tibetan source text. No prior English translation is known to exist. First English translation.
Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.
🌲
Source Text: དཔེའི་ཕྲེང་བ (Dṛṣṭānta-mālā)
Classical Tibetan source text from the Esukhia Digital Degé Tengyur (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, file 173, Epistles section). Tohoku catalogue no. 4196. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.
༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དྲྀཥྜཱ་ན་ཏ་མཱ་ལྱ། བོད་སྐད་དུ། དཔེའི་ཕྲེང་བ།
[143a.7]འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དང་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རབ་མཆོག་སྟོན་པ་དང་། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་རྣམས་འཇོམས་ཆོས་དང་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བསྟན་པ་བདུད་རྩིའི་སྣོད་གྱུར་པ། །གང་ཟག་མཆོག་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་དགེ་འདུན་རབ་བརྟུལ་ཞིང་། །བསམ་
[143b]
[143b.1]རྫོགས་རྩིབ་ལོགས་འཚེར་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲའི་ཁྱུ་མཆོག་དད་པས་མཆོད་བྱས་ཏེ། །དཔེ་ཡི་ཕྲེང་བ་འདི་ནི་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། །རབ་བློའི་ལེགས་སྦྱར་མ་སྦས་འདི་ན་དེ་བསྟན་གྱིས། །ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་མཆོད་བར་བྱ་བ་དང་། མཆོད་
[143b.2]པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཐོས་ཏེ། ཡུལ་གན་དྷ་ར་ནས་ཚོང་པ་ཁ་ཅིག་བཅོམ་བརླག་ཏུ་སོང་བ་དང་། དེ་དེ་ན་མཆོད་རྟེན་རྣམས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་
[143b.3]ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་དང་བཅས་པས་ཕྱག་བྱེད་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ལ་འདི་ནི་དགེ་བསྙེན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་བཞད་གད་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲག་གོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་གཅིག་ན་དེ་སོ་གའི་དུས་ཀྱི་ཕྱི་དྲོའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་ལམ་སྲང་ན་འདུག་གོ། །དེར་ཡང་བྲམ་
[143b.4]ཟེ་ཁ་ཅིག་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་དྲིས་བྱུགས་པ་དང་ཟས་ལ་སྤྱད་པས་དབང་པོ་ཚིམ་པ་དང་ཁང་པ་སྒོའི་ཕྱོགས་ན་ལག་ན་རྔ་ཡབ་ཐོགས་ཤིང་མཆོད་ཕྱིར་དཀར་པོ་ཐོགས་ལ། གཅིག་ཏུ་ཤས་ཆེར་བགད་དེ་གཏམ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ཤིང་དགའ་བས་ཀུན་དུ་འཁོད་པར་གྱུར་བ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་
[143b.5]བསྙེན་དེ་བལྟས་ནས་རབ་ཏུ་བགད་དོ། །བྲམ་ཟེ་གཞན་ཞིག་གིས་ཀྱང་སྨྲས་པ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་ཁྱོད་ཚུར་ཤོག་སྟན་ཡོད་པར་འདུག་ཤིག །དེ་དེར་འདུག་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་དྲིས་པ། གང་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་སྤངས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་
[143b.6]མཆོད་པ་བྱེད་པར་གན་དྷ་ར་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། དེས་བགད་དེ་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་
[143b.7]ཡིན་ནོ། །དེས་དེའི་ཚིག་དེ་ཐོས་པ་དང་། །བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ལེགས་ལྡན་ལྷ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པ་འདི་ནི། ཁྱོད་གླེན་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། འདི་ན་ལྷ་མིན་གྲོང་ཁྱེར་མཁའ་ལ་རྒྱུ། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་རྒན་དང་གཞོན་བཅས་པ། །གཞུ་ཆེན་བླངས་ནས་འབར་བའི་མདའ་ཡིས་ནི། །མེ་
[144a]
[144a.1]ཡིས་རྩྭ་བཞིན་སྐད་ཅིག་དག་གིས་བསྲེགས། །དགེ་སྙེན་གྱིས་སྨྲས་པ། གང་རང་བཞིན་གྱིས་འཆི་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་གསད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་ལ་ནི་ཁོ་བོ་མི་དགའོ། །སུ་ཞིག་ཟིལ་པའི་ཐིགས་པ་ནི། །རྩྭ་ཡི་རྩེ་ལ་
[144a.2]ཆགས་པ་དག །ངང་གིས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ། །གཞིག་པའི་ཕྱིར་ནི་འབད་པར་བྱེད། །རེ་ཞིག་གཞན་ཐམས་ཅད་ལྟ་ཞོག་གིས། ཅི་ཁྱེད་རྣམས་ཕ་རོལ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་ཤེས་སམ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་སྨྲས་པ། ལྷ་མ་ཡིན་གསོད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་
[144a.3]ཡིན་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །དགེ་སྙེན་གྱིས་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། ལས་གང་ལས་ནི་དམ་པ་རྣམས། །ངོ་ཚར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ། །དམ་པ་མིན་པ་དྲེགས་གྱུར་པ། །ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་{སྩོགས་,སོགས་}བརྟགས་ལ་བྱ་བ་དང་། །
[144a.4]བྱ་མིན་སད་པས་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ནི། །རྒྱ་ཆེན་རྗེས་ལ་ཡོན་ཏན་ངེས་དགའ་རྣམས། །མཆོད་པའི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་རྒྱ་ཆེན་ཡིན། །སྐྱོན་ལ་ཡོན་ཏན་དག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དམ་པར་ཤེས་པས་མཆོད། །འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །ལྟ་བ་ངན་པ་དག་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར། །
[144a.5]ཚིག་དེ་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ཐོས་པ་དང་། ཁྲོ་བས་འབར་བའི་མིག་གིས་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་བརྙས་པ་དང་བཅས་ལག་པ་གཡོན་པས་སྟོན་ཅིང་སྨྲས་པ། གན་དྷ་ར་བ་རྨོངས་པ་རྣམས་དེ་སྐད་མ་སྨྲ་ཤིག །གལ་ཏེ་ལྷ་མ་ཡིན་གསོད་པར་དགའ་བའི་ལྷ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་མཆོད་པར་
[144a.6]བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་མཆོད་པར་བྱ་བར་སུ་ཞིག་འགྱུར། དགེ་སྙེན་གྱིས་སྨྲས་པ། །གང་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ལྟོས་ཤིག །གང་ཞིག་སྟོབས་ལྡན་འཚེ་བ་རྣམས། །གལ་ཏེ་མཆོད་བྱར་དེ་གྱུར་ན། །དྲེད་དང་གཟིག་དང་སྟག་ལ་ཡང་། །འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་འགྱུར། །
[144a.7]ཡོན་ཏན་སྐྱོན་མཁས་དམ་པ་ནི། །སུ་ལ་ཡང་ནི་འདོད་མི་བྱེད། །དྲེད་ལ་སོགས་པའི་གདུག་པ་རྣམས། །ཡོན་ཏན་མེད་ལ་མཆོད་མི་བྱེད། །མི་འཚེ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཡིན། །འཚེ་སོགས་སྐྱོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་རྣམས་མི་ཤེས་པས། །སྐྱོན་ནི་ཡོན་ཏན་དག་ཏུ་ཤེས། །གང་གིས་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོའི་ལས། །
[144b]
[144b.1]འཇིག་རྟེན་བྱིས་པས་མཐོང་ནས་སུ། །མཆོད་པའི་ཡུལ་ལས་མི་མཁས་པས། །དེ་ཉིད་ལན་ནི་མཆོད་བྱར་ཤེས། །གན་དྷར་བ་ནི་ངེས་པར་ཡང་། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྟོག་དང་ལྡན། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ལ། །དད་ཀྱི་ལྷ་ཆེན་སོགས་ལ་མིན། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་གན་དྷ་ར་བ་རེ་ཞིག་སངས་
[144b.2]རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སུ་ཞིག་ཡིན་དགེ་བསྙེན་གྱིས་སྨྲས་པ། །ཤཱཀྱའི་རིགས་སུ་ལེགས་འཁྲུངས་པ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉེས་པ་ཀུན་ལས་རྒྱལ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་བཞེད་པ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཡིན། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་ན།
[144b.3]གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དེ་མཆོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་འམ། འདི་ལ་འཕོ་བ་དང་། མེ་འབར་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། གནས་འཇོག་དང་། རྒྱུན་ཤེས་དང་། ཕུར་བུ་གསུམ་པ་དང་། རྒྱུན་ཤེས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དམོད་པ་འདེབས་སོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་སོ། །གལ་
[144b.4]ཏེ་སངས་རྒྱས་དེ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོར་གྱུར་ན་ངེས་པར་དེས་ཀྱང་དམོད་པ་འདེབས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་རྣ་བ་བཀག་ནས་སྨྲས་པ། སྡིག་པར་མ་གྱུར་ཅིག །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དམོད་པ་འདེབས་པར་མི་མཛད་དོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། སྡིག་པ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདིར་
[144b.5]ཅིའི་ཕྱིར་སྨྲ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་དམོད་པ་འདེབས་པར་མཛད་ན་ནི། དེ་ཡང་དག་པར་འཚེ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། འོན་ཏེ་སུ་ལ་ཡང་དམོད་པ་མི་འདེབས་ན་སངས་རྒྱས་འདི་ལ་མཐུ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ལྟར་འགལ་བའི་ཚིག་གིས་གན་དྷ་ར་བ་ཁྱད་པར་དུ་
[144b.6]བསད་ནས་གསང་མཐོན་པོས་བརྒྱད་པར་བརྩམས་སོ། །དགེ་བསྙེན་དེས་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐུ་ཆེན་པོ་མི་མངའ་བ་ཡང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དམོད་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་གང་ལ་ཡང་དམོད་པ་མི་མཛད་དོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ལྟོས་ཤིག །ཆགས་ཅན་གང་ལ་
[144b.7]ཀུན་དུ་ཆགས། །དེ་དང་བྲལ་ན་དེ་ཁྲོས་ཏེ། །བྱ་དང་བྱ་མིན་རྣམ་རྨོངས་པ། །ཕྱི་ནས་དམོད་པ་གཏོང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདོད་ཆགས་བྲལ། །རྨོངས་པ་དང་བྲལ་ཁྲོ་ལས་རྒྱལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་མཛད་ན། །དེ་ནི་དམོད་པ་ཇི་ལྟར་མཛད། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་
[145a]
[145a.1]བཟུང་བའི་རྒྱུ་རྣམས་རྗེས་སུ་དཔོག་ཅིང་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་གན་དྷ་ར་བ་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་དམོད་པ་མི་བྱེད་ན། ངེས་པར་ཕན་འདོགས་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །དམོད་པ་དང་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་ན་ནི། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་
[145a.2]སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དམོད་པའི་ནུས་པ་མི་མངའ་བ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཕན་འདོགས་པར་ནི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་ལྟོས་ཤིག །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡར་བས། །དེ་ནི་དམོད་པ་མི་མཛད་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་ཕན་འདོགས་བརྩོན་པས་ན། །ཕན་པར་
[145a.3]ཡང་ནི་མཛད་པ་ཡིན། །རྒ་ནད་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །དང་གིས་འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ན། །རྨ་ལ་ལན་ཚྭ་ཇི་བཞིན་དུ། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་དམོད་པ་འདེབས། །དེ་ཡང་བྱམས་པ་ལ་གནས་ཤིང་། །རྟག་ཏུ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་བསིལ་བའི། །ཆུ་ཡིས་
[145a.4]འཇིག་རྟེན་ཚིམ་པར་མཛད། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་རྣམས་ཡུད་ཙམ་ཞིག་མགོ་ཐུར་དུ་སྨད་ནས་བསམས་ཏེ། དགེ་བསྙན་དེ་ལ་རྗེས་དང་བཅས་པའི་མིག་གདངས་པས་བལྟས་ཏེ། སྨྲས་པ་ཀྱེ་གན་དྷ་ར་བ་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གནས་རྙེད་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དད་པས་བདག་ཅག་ངོ་མཚར་དུ་བྱས་སོ། །མང་དུ་སྨྲས་
[145a.5]པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། གན་དྷར་ཞེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གོ་ཞེས་བྱ་བ་ས་རུ་བཤད། །ས་དེ་གང་ཞིག་ཡང་དག་འཛིན། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་རྣམས་ནི། དམ་པ་ས་འཛིན་ཞེས་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ས་འདི་ནི། །ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་མི་བྱེད། །
[145a.6]གང་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྔགས། །མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ཡིན། །དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་པར་ཤེས་ཏེ། ད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཤད་པའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཡང་དག་པར་དགའ་བའི་བཞིན་གྱིས་གཟེངས་བསྟོད་དེ་སྨྲས་པ། གང་
[145a.7]ཁྱེད་རྣམས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པས་བདག་ནི་མཆོག་ཏུ་ཡང་དགའ་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དད་པ་འདི་ཉིད་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཚེ་འགྲོ་བ་ཡོན་ཏན་རབ་རྟོག་ཚེ། །རྒྱལ་བ་ཡོན་
[145b]
[145b.1]ཏན་རྒྱ་མཚོ་གཅིག་པུར་མཐོང་། །ཞི་དང་དགའ་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་མོད་ཀྱི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དཔེར་ན་རི་རབ་མཉམ་པའི་རི་ནི་མེད། །རྒྱ་མཚོ་མཉམ་པའི་མཚོ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་ས་སྟེངས་སམ། །མཁའ་
[145b.2]ལ་ལུས་ཅན་མཆོག་དེ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཤཱཀྱའི་ཁྱུ་མཆོག་དེས་ནི་གང་ཕྱིར་དལ་བས་དཀའ་བར་མ་ཞུགས་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཐུབ་པས་ཕན་པའི་དོན་དུ་ལན་མང་དགོངས་ཏེ་མ་གཟིགས་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡོད། །དེ་ལ་སྐྱབས་སོང་དྲང་སྲོང་དེས་ནི་ཕན་གདགས་མ་བྱས་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡོད། །འདི་ནས་དེས་
[145b.3]གསུངས་ལམ་ལ་རབ་གནས་ཉོན་མོངས་དགྲ་བཅོམ་དེ་ནི་སུ་ཞིག་ཡོད། །མུ་སྟེགས་ཀུན་ལས་རྒྱལ་དེ་བདེ་བར་གཤེགས་ཞེས་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྒྱས་དྲི་མེད་གྲགས་པའི་ཁ་བྱེ་གཞན་སུ་ཡོད། །ཕུག་ན་སེང་གེ་ལྟ་བུར་ལྷ་ཡུལ་ས་སྟེངས་དག་ན་འཇིགས་མེད་རང་གི་གསུང་མཆོག་སྒྲོགས་པ་གཞན་སུ་
[145b.4]ཡོད། །རྟག་ཏུ་ཡིད་འོང་གསུང་གིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་གི་གནས་སྐབས་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་མཛད་པའང་གཞན་སུ་ཡོད། །གང་གིས་མཆོད་རྟེན་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དཀར་ལྟ་བུར་འགྲོ་བ་ཡང་དག་བརྒྱན་པ་འགའ་ཡང་འདི་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་
[145b.5]བསྔགས་པ་ཐོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ཏོ། །འདིས་ཅི་ཞིག་སྟོན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དད་པར་ཤེས་པས། དད་པ་ལ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་གཞུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་མདོ་བརྩམས་
[145b.6]པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་གང་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་དང་། གང་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་མཆོག་ལ་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་ལ་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གུས་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཉན་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །
[145b.7]ཡང་འདིས་ཅི་ཞིག་སྟོན་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པ་དོན་གཞན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དད་པར་འགྱུར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པས་རྣ་དཀྲུགས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པས་དད་
[146a]
[146a.1]པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དག་གི་བསྔགས་པ་མཉན་པར་ཤིན་ཏུ་འདོད་པའི་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡེངས་པར་མཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །
[146a.2]སངས་རྒྱས་མཆོག་གི་དཔེ་སྟེ་དང་པོའོ། །རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དྷརྨ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོན་ཏན་གྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་། དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བཅོས་ནས་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།།
Source Colophon
Source text: Degé Tengyur, Tohoku catalogue no. 4196 (D4196). Digital etext from the Esukhia Degé Tengyur project (GitHub: Esukhia/derge-tengyur), based on the Degé woodblock prints preserved at the Tibetan Buddhist Resource Center (BDRC). CC0 public domain dedication (Esukhia project).
Folio range: 143a.6–146a.2.
Tibetan translation colophon: "Translated by the Indian scholar Dharmaśrībhadra and the translator-monk Tshul-khrims-yon-tan. Revised and finalized by the monk Rinchen Zangpo (Rin-chen-bzang-po)."
🌲