Pañcatathāgatastava
The Pañcatathāgatastava ("Praise of the Five Tathāgatas") is a short devotional hymn preserved in the Degé Tengyur (Tohoku 1164, Eulogy section). In six verses, an anonymous author praises the five Dhyānī Buddhas — the five aspects of awakened mind that preside over the five directions, the five wisdoms, and the five buddha families.
Each of the first five verses addresses one Tathāgata on his throne: Vairocana on the lion, Akṣobhya on the elephant, Ratnasambhava on the horse, Amitābha on the peacock, and Amoghasiddhi on the garuḍa. The final verse draws all five together into a single image — five colors, five mudrās, five wisdoms, one bow. The text was translated from Sanskrit into Tibetan by the Indian paṇḍita Padmakaravarma and the great lotsāwa Rinchen Zangpo (958–1055 CE), the most prolific translator of Buddhism’s Second Diffusion in Tibet. This is the first English translation.
Homage to the Lord of Speech.
I.
Protector of the three worlds, gone beyond through boundless qualities,
Possessing a body white, vast, and beautiful as a milky sea,
Peerless, suchness itself, seated on a lion throne —
To the supreme sage Vairocana I bow.
II.
Whose light, radiating like a great lustrous jewel-crest,
Illuminates all directions without remainder —
Wondrous in the three worlds, seated on an elephant throne,
To the fearless Buddha Akṣobhya I bow forever.
III.
Skilled in benefitting beings through the wealth of jewel-empowerment,
Possessing the hosts of merit, like the visible king of mountains,
A golden ocean, seated on a horse throne —
To the sage Ratnasambhava I bow forever.
IV.
Beautified by a hundred bright peacock eyes, whose radiant
Light covers every direction — the supremely joyful lotus,
Beautiful as a mountain of ruby, seated on a peacock throne —
To the sage Amitābha, Lord of Boundless Light, I bow.
V.
Whose hosts of holy dharma’s light rays dispel the darkness,
Whose radiance of light fills every portion of the sky,
Like an ocean of lapis lazuli, seated on a garuḍa throne —
To the Buddha Amoghasiddhi I bow.
VI.
Seated in vajra posture on lion, elephant, horse, peacock, and garuḍa thrones,
Their body-colors in order: white, blue, gold, stainless red, and green,
Marked by the mudrās of supreme awakening, earth-touching, supreme giving, meditation, and bestowing fearlessness —
To these lords of the five wisdoms, wearing the jeweled crowns of their families, I bow.
Colophon
Good Works Translation from Classical Tibetan (Degé Tengyur, Tohoku 1164). Translated by Rinchen (རིན་ཆེན) of the New Tianmu Anglican Church, 2026. This is the first English translation.
The source text is from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). The translation was independently derived from the Tibetan. No existing English translation was consulted — none exists.
No author is attributed in the Tibetan colophon. The text was translated from Sanskrit into Tibetan by the Indian paṇḍita Padmakaravarma and the great editor-translator (lo tsā ba) Rinchen Zangpo (རིན་ཆེན་བཟང་པོ, 958–1055 CE), the foremost translator of the Second Diffusion of Buddhism in Tibet. Rinchen Zangpo is credited with translating over 150 texts and founding numerous monasteries across Western Tibet, including Tabo, Nako, and Tholing.
The opening homage to the “Lord of Speech” (གསུང་གི་མངའ་བདག) likely refers to Mañjuśrī, indicating the text was classified under the Sūtra division.
Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.
See also in the Good Work Library: Praise of the Seven Tathāgatas — a nine-verse praise of the seven Buddhas and Maitreya, by the same translator pair, Padmakaravarma and Rinchen Zangpo (D1165). · Verses of Auspiciousness on the Five Tathagatas — an anonymous blessing prayer to the same five Dhyāni Buddhas, closing each verse with "may there be peace for all beings" (D3782). · Praise of All the Tathagatas — a nine-verse anonymous praise of the Buddhas' qualities (D1151). · Praise Called the Buddha's Consecration — an anonymous birth narrative also translated by Rinchen Zangpo (D1161).
🌲
Source Text: དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ལ་བསྟོད་པ།
Classical Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.
རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཉླ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་སྟ་བཀ། བོད་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ལ་བསྟོད་པ། གསུང་གི་མངའ་བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན་ཡོན་ཏན་མཐའ་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན། འོ་མའི་མཚོ་ལྟར་དཀར་ཡངས་མཛེས་པའི་སྐུ་དང་ལདན། མཉམ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དངོས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས། ཐུབ་མཆོག་རྣམ་པར་སྣང་བ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
མདངས་ལདན་ནོར་བུ་མཐོན་ཀ་ཆེན་པོ་ལྟར་འཕྲོ་བའི། འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་རྣམས་མ་ལུས་སྣང་བར་མཛད་པ་པོ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་རྨད་བྱུང་གལང་པོའི་ཁྲི་ལ་བཞུགས། བསྙེངས་བྲལ་སངས་རྒྱས་མི་བསྐྱོད་དེ་ལ་རྟག་ཕྱག་འཚལ།
རིན་ཆེན་དབང་བསྐུར་འབྱོར་པས་འགྲོ་དོན་མཛད་ལ་མཁས། བསོད་ནམས་ཚོགས་མངའ་རི་རྒྱལ་མངོན་སུམ་རྒྱུ་འདྲ་ཞིང། གསེར་གྱི་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུས་རྟ་ཡི་གདན་ལ་བཞུགས། ཐུབ་པ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལདན་དེ་ལ་རྟག་ཕྱག་འཚལ།
རྨ་བྱའི་རིགས་གསལ་བརྒྱ་ཡིས་མཛེས་བྱས་སྣང་བ་ཡི། འོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀུན་ཁེབས་པས་མངོན་དགའ་པདྨ་ནི། རཱ་གའི་རི་བོ་ལྟར་མཛེས་རྨ་བྱའི་གདན་བཞུགས་པ། ཐུབ་པ་དཔག་མེད་འོད་མངའ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
དམ་ཆོས་འོད་ཟེར་ཚོགས་ཀྱིས་མུན་པ་སེལ་མཛད་པའི། འོད་ཀྱི་སྣང་བས་ནམ་མཁའི་ཆ་ཀུན་རྣམ་པར་འགེངས། བ་ཌཱུཕ2ྱ་ཡི་མཚོ་ལྟར་མཁའ་ལདིང་གདན་ལ་བཞུགས། སངས་རྒྱས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
སེང་གེ་གལང་པོ་རྟ་དང་རྨ་བྱ་མཁའ་ལདིང་གདན་ལ་རདོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཞུགས། སྐུ་མདོག་རིམ་བཞིན་དཀར་དང་སྔོ་དང་སེར་དང་དྲི་མེད་དམར་དང་ལྗང་གྱུར་ཆིང། བྱང་ཆུབ་མཆོག་དང་ས་རེག་མཆོག་སབྱིན་ཏིང་འཛིན་མི་འཇིགས་སབྱིན་པའི་ཕྱག་རྒྱས་མཚན། རང་རིགས་རིན་པོ་ཆེ་ཆོད་པན་ལདན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་འདུད།
དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བསྟོད་པ་རཛོགས་སོ།།
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པདྨ་ཀ་ར་ཝརྨ་དང། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཚཱ་བ་དགེ་སལོང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཆིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།
Source Colophon
Degé Tengyur (སདེ་དགེ་བསྟན་འགྱུར), Tohoku catalogue number 1164. Eulogy section (བསྟོད་ཚོགས), Volume 1 (ཀ), folios 237a.5–237b.5.
Digital text from the Esukhia Degé Tengyur project (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The Esukhia edition is based on the Degé woodblock prints.
Encoding note: Verse V contains the garbled sequence བ་ཌཱུཕ2ྱ་ in the Esukhia digital text, representing བཻ་ཌཱུ་རྱ་ (vaiḍūrya, "lapis lazuli/beryl"). The corruption includes an embedded numeral and a misplaced sbrul shad (U+0F08). The source text is reproduced as-is from the Esukhia edition; the English translation reflects the intended reading.
Translated from Sanskrit into Tibetan by the Indian paṇḍita Padmakaravarma and the great editor-translator (lo tsā ba) monk Rinchen Zangpo (རིན་ཆེན་བཟང་པོ, 958–1055 CE).
🌲