The Mixed Praise — Matrceta

སྤེལ་མར་བསྟོད་པ — Miśraka-stotra

By Mātṛceṭa (མ་ཏི་ཙི་ཊ)

A thirteen-chapter praise of the Blessed Buddha by the great Indian poet-master Mātṛceṭa (c. 2nd–3rd century CE), one of the most celebrated composers of Buddhist devotional verse. The Sanskrit title is Miśraka-stotra ("Mixed Praise"), so called because it praises the Buddha through a "mixture" of approaches — his causes, his incomparability, his wonders, his body, his compassion, his speech, his teaching, his aspirations, his path, his difficult deeds, his skill in means, and his freedom from karmic debt.

Mātṛceṭa was an elder contemporary of Candragomin and the author of the celebrated Hymn of One Hundred and Fifty Verses and the Praise in Acts. He is among the Indian poets most frequently translated into Tibetan. The Mixed Praise was translated into Tibetan by an unknown translator; the Tibetan colophon attributes the text to the great master Maticitra, an alternate spelling of Mātṛceṭa.

This is the first English translation. All thirteen chapters are now complete — translated across five lives in the tulku lineage. Preserved in the Degé Tengyur (Tohoku catalogue D1150), in the Eulogy (bstod tshogs) collection. The Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur (CC0) follows the colophon.

Chapter I — Raising the Topic of Praise

I.

Dwelling within the fathomless ocean
of cyclic existence,
my body devoured by the unbearable
sea-monsters of desire and the rest —
to whom shall I go for refuge today?
As long as I have a mind,
in whose teaching shall I abide,
whom shall I praise, whom shall I honor?

II.

One in whom no faults whatsoever
exist in any measure,
in whom all qualities
dwell in every respect —

III.

One whose faults were exhausted
to remove the harm of others,
whose qualities were cultivated — not for himself —
for the high rebirth and liberation of others.

IV.

If such a being exists,
it is right to take refuge in that very one,
to praise that one, to honor that one,
and to abide in that one's teaching.

V.

One whose faults harm others —
even his qualities merely disparage others.
To conquer one's own faults by one's own effort,
to live for one's own sake: that is worldly virtue.

VI.

The Omniscient One possesses all qualities,
and those qualities never diminish.
Faults, together with their latent tendencies —
even these do not exist in the sole Protector.

VII.

Because there is nothing to reproach in his conduct,
the Sage is proven to be without fault.
Having renounced what is reputed to bring happiness,
no virtuous person has criticized him.

VIII.

In the deeds of the Blessed One's
body, speech, and mind,
even those who are hostile
can find no rightful grounds for reproach.

IX.

Even without having found the words
for a fraction of his great qualities,
if I do not praise the Teacher,
I shall be destroyed, as one dwelling in the unfree states.

X.

Like a turtle in the ocean
threading its neck through the opening of a yoke,
I have obtained this human life
endowed with the great feast of the true Dharma —

XI.

yet much of it has been wasted,
and in the end it rests in the faults of the age.
If my tongue does not become meaningful,
I have been deceived by everything else.

XII.

Pursued by impermanence,
fearful of the opportunity of karma —
let this very tongue of mine comprehend:
why should I not take the essence?

XIII.

If, because one has not fathomed
the limit of his qualities,
one does not praise him —
then even Śāriputra and the rest would never praise him either.

XIV.

Thus, though I know the Sage's qualities
are objects beyond counting,
out of devotion to my own welfare
I shall speak, compressing, of one part of them.

Chapter II — Praise Through Causes

I.

Those without compassion, being at ease,
whether they act or not, they certainly never act.
Through your own bliss, for the sake of others' freedom,
you were certainly engaged in that very task.

II.

Having utterly abandoned the conceptualization
of "shall I act or shall I not?"
you yourself accepted the charge, saying:
"These beings are wretched."

III.

Having cast away compassion, others
merely do what they are entrusted.
Some, striving for their own benefit,
engage themselves for their own happiness.

IV.

You do good without being asked.
You love without cause.
You are a friend to the unacquainted —
a kinsman to those with no connection.

V.

For the perfection of generosity,
having embraced beings through compassion,
your joy toward those who beg increased,
your body-hair rising in waves.

VI.

If you gave even your own flesh,
what need to speak of other things?
O Beneficent One, you gave even your life
to those who begged.

VII.

Having given away yourself to yourself
and taken upon yourself what belongs to others —
as though grass were traded for a great jewel —
with joy undimmed,
with your own body and life,
you ransomed embodied beings
seized by the executioner,
offering body and life
a hundred times over.

VIII.

Worldly beings, self-concerned,
lack the mind of compassion:
they guard their ethics out of fear of suffering
or out of desire for happiness.

IX.

Not because you feared the lower realms,
not to accomplish the migration you desired —
with pure intention alone
you practiced ethics to perfection.

X.

Not completed by external conditions,
and not perfected through your own effort alone —
even with pure intention,
the perfection of ethics of others is not purified.

XI.

Having utterly abandoned all crookedness,
and always relying on the straight and steadfast,
through deeds of thorough purity
you became the sole foundation.

XII.

The cause of the perfection of patience
is the power of compassion, worthy of worship.
Fearing the suffering to come,
though others' faults toward themselves —

XIII.

Though tormented by much suffering,
with a joyful mind
you set a boundary for the afflictions
and felt compassion for beings afflicted.

XIV.

Toward those who tormented you as well,
you did not conceive of faults.
Desiring the perfection of patience,
you looked upon their deeds with understanding.

XV.

For the sake of others' welfare
you gave away your body and life and rejoiced —
such joy as when beings
are rescued from the slaughter, even they have not known.

XVI.

Those who worship a benefactor
and feel great wonder — that is not remarkable.
O Protector, that you rejoiced —
regard that as the true wonder.

XVII.

Not merely once —
though cut apart, you gave no thought to suffering,
and toward those beings who were your executioners,
compassion itself became primary.

XVIII.

Having seen the quest for awakening
even through the executioner's own sword,
you abided in loving-kindness.
Your heart is a precious jewel,
the seed of perfect awakening.
You alone, O Hero, know the essence.
No other being could dare this.

XIX.

Being such yourself,
yet seeing beings constantly suffering,
you examined the Buddha's qualities one by one
and practiced diligence.

XX.

"Without austerity,
the hard-to-reach goal is not attained" —
therefore, not regarding even yourself,
you thoroughly advanced your diligence.

XXI.

Having gained extraordinary qualities
and abandoned all faults,
though carrying the burden for the sake of beings,
your mind never grew weary.
In pursuing what is extraordinary,
no laziness ever arose in you.
Therefore your extraordinary qualities
have no beginning, middle, or end to distinguish.

XXII.

The perfection of meditation —
does it not follow from purity?
By the wisdom that dispels
views, pride, and ignorance —

your mind, ever joined
with great compassion,
did not cling even to the bliss
of samādhi's fruition.

Chapter III — Praise Beyond Comparison

I.

Some non-Buddhists hold
that well-being comes from enjoyments.
You, alone among all, did not
refute enjoyments for others.

II.

That unshared bliss,
however magnificent —
for one of noble conduct like you,
it cannot harm, nor is it medicine.

III.

Your wisdom is unequaled:
even toward animals of many kinds,
how could you not follow
what purifies knowledge?

IV.

In the Mixed [teachings], the essence of fine speech,
flawless and concise —
you took them into your all-embracing mind.
You utterly abandoned wrong speech, as though it were poison.

V.

For the sake of even half a verse
of a great and fine saying —
in pursuit of what expands wisdom —
how could you not follow it,
even at the cost of your life?

VI.

You alone made omniscience.
O precious one who knows the essence —
when you encountered fine speech at the cost of your life,
you showed heroism for awakening
in birth after birth.

VII.

Though beings of extraordinary diligence
are beyond counting,
what the idle and peaceful
cannot accomplish —

VIII.

Therefore, through three incalculable aeons,
while you persevered in this way,
diligence alone was your companion,
and you found the unsurpassed goal.

Chapter IV — Praise of the Marvelous

I.

You see all qualities in an instant.
Even when petitioned, you do not fall asleep.
Steadfast in what you have undertaken,
your mind delights in what is extraordinary.

II.

You do not envy those above.
You do not demean those below.
You do not compete with equals.
Therefore you became chief of the world.

III.

Never failing in what you command,
never remaining long in one place,
though attached, for the most part
the fruit is exceedingly small.

IV.

You manifestly delight
in the causes of qualities, not in their fruits.
Through that very authentic practice,
you reached the far shore of qualities.

V.

"The Mighty Sage was accomplished through difficulty" —
those who say so,
impoverished of compassion, give no thought to it.
Having taken up unwavering diligence —

VI.

just as even the dust of your feet
became a source of increasing merit,
so through your renunciation
you truly fashioned yourself.

VII.

Through the worldly noble path,
through diligence and wisdom as well,
even at the end of former lifetimes
you had truly arrived.

VIII.

You uprooted faults from the ground,
expanded qualities, and trained.
Through that excellent method, you —
above all accomplished ones — are supreme.

IX.

Seeing beings constantly afflicted
by the many afflictions —
exhausted, without protector,
begging, without happiness —

just as in your own continuum,
not even the residue of latent tendencies remained:
in every way
you thoroughly conquered all faults.

X.

To accomplish the excellent welfare of others,
seeing yourself as foremost,
and because your own qualities are humble —
no other, with diligence and deed —

just as nothing comparable
exists in any other —
so, accumulating again and again,
you accomplished qualities for yourself.

XI.

Small, humble, without livelihood,
stained with wrongdoing,
never satisfying, without end of goodness,
lacking uncommon clarity —
all the worldly examples and realities
are obstructing and obscuring,
temporary and meager,
exceedingly easy to obtain.

Great, supreme,
cleansing everywhere, cutting stain,
satisfying, with bliss at its end,
possessing uncommon radiance —
your qualities are unsurpassed.
There is nothing that obstructs, nothing that conceals.
Stable and continuous —
how could there ever be a comparison?

XII.

Even the foremost minds among the Śrāvakas,
over many aeons, have not realized it.
How could the asuras ever fathom the depth
of a mind like yours?

When one examines the extent
and the far shore of your intention —
even the deep ocean
lies flat like a footprint.

Chapter V — Praise of the Body

I.

Whoever, having seen your body,
does not become clear of mind —
for that one, eyes do not exist,
or if they exist, they serve no purpose.

II.

Utterly peaceful yet pleasing,
radiant yet causing no harm,
gentle yet of great splendor —
this body: whom would it not inspire to faith?

III.

Whatever is seen and peaceful,
or a realm most precious to behold —
all become free from attachment.
This is supreme among all that is seen.

IV.

Those who behold your body
a hundred times, and those who
see it for the first time —
both equally delight the eyes.

V.

Even those possessed of hostility,
having seen it — how could they not be satisfied?
Even those unskilled in fine distinctions,
even the hungry ghosts —

VI.

because your body is beautiful,
they who by nature are never satiated by looking —
all who see it, again and again,
are made to feel joy.

VII.

Without thought of weariness — how wondrous —
acting in accord for others’ benefit,
when activities are made manifest,
effortlessly you display miraculous power.

VIII.

The qualities of the support
and the qualities of what is supported,
being mutually fitting —
your body possesses the supreme gathering of qualities.

IX.

If you did not possess these qualities,
upon what else would this Tathāgata’s body rest?
By nothing else
is it adorned.

X.

The blazing of the marks, major and minor —
apart from your body,
these qualities of the Tathāgata:
upon what else would they so finely rest?

XI.

This body surpassing all excellence,
obtained beyond compare with any other —
through the distinction of what it supports,
it holds its excellence supreme.

XII.

To the qualities that support your body,
as if saying, “We are of great splendor!” —
those qualities in turn seem to reply,
“We are beautifully arranged.”

Chapter VI — Praise of Compassion

I.

Killing, hunger, thirst, cold and heat,
the hostile, the contemptuous, and many more —
tirelessly enduring in the three realms,
even the suffering of the lower realms —

II.

all these beings without distinction
are bound by the afflictions.
You, to free beings from their afflictions,
for a long time were bound by compassion.

III.

The cause of bondage is affliction —
beings endure affliction on this account.
That you, bound by compassion,
should endure it: how wondrous.

IV.

Shall I first prostrate to you,
or to that great compassion
which, knowing the faults of the world,
kept you dwelling so long in saṃsāra?

V.

Having thus equalized suffering,
you dwelt in a solitary place.
For the sake of making utterly clear —
even so you endured.

VI.

You who abandoned solitary bliss
to dwell among the many —
that was compassion seizing its opportunity,
the moment having come.

VII.

Many worldly behaviors are alike,
founded on future happiness.
With attention to the present,
having discerned among beings —

VIII.

like a nāga from the lake of awareness,
your compassion drew you
from the hermitage, the abode of calm,
to the edges of towns — for the sake of those to be tamed.

IX.

Through devotion to others and intent,
the queen of compassion leaves nothing undone.
Or rather, because of that devotion,
having abandoned what accords with yourself —

X.

while abiding in the supreme state of cessation,
because compassion is foremost,
even the artistry of performers
your activity casts aside.

XI.

Before ultimate truth was found,
those earlier austerities were insufficient.
Having found buddhahood itself
and abandoning the self of calm abiding —

XII.

the miraculous power, the lion’s roar,
and the proclamation of your own qualities —
these, which you do not perform for self-interest,
are the display of your compassion.

XIII.

If this benefit for beings
would not change so long as beings remain,
with devotion unmixed with other aims —
how could it be said there is no love?

XIV.

Supremely good for others’ sake,
yet without tenderness for your own —
O Protector, only toward yourself alone
did compassion not show compassion.

XV.

Or rather, those difficult deeds of yours —
undeterred, you performed them.
More than your own welfare,
you attended to the welfare of others.

XVI.

Thus at times, through your teaching,
to accomplish the welfare of others,
you were cast in a hundred directions
like an offering scattered to the winds.

XVII.

Those who follow unsuitable
crafts such as performance and the rest —
even in unwholesome actions you guided them.
That very fact is beyond reason.

XVIII.

Even those who harmed you,
you did not count as guilty.
It simply accords
with your intention.

XIX.

Some renounce, but without love.
Some love, but without understanding.
Some understand, yet their giving
does not fit.

XX.

But your renunciation, love, and wisdom
are all perfectly in accord.
The good deeds born of that compassion —
who could ever speak them all?

Chapter VII — Praise of Speech

I.

Of fine words and great meaning,
truthful and pleasant,
possessing both profound and clear sense,
both concise and elaborate,

II.

conquering afflictions, not harsh,
clear and easily understood,
of varied meanings yet unconfused,
essential yet abundant —

III.

your speech is like this.
Even if your enemies heard it,
who would not give rise to certainty
that you are truly omniscient?

IV.

Toward the attached, the neutral,
and those who harm through hostility —
because you make all faults repugnant,
your mind is equal toward all.

V.

Not all that is much is pleasant.
A little that is crafted may be pleasant.
Because your speech accomplishes its purpose,
all of it is nothing but fine speech.

VI.

Through the distinctions of disposition, element, and faculty —
because intentions are varied —
therefore, through skill in means,
you turn the wheel, O supreme tamer of beings.

VII.

If one examines your speech,
whatever is gentle and whatever is harsh,
and whatever partakes of both —
all become of a single taste.

VIII.

That it flourishes for a long time —
through the perfection of compassionate diligence,
correct intention and wisdom too —
all are accompanied by effort.

IX.

Emaho! Through activities
of complete purity, finely wrought —
for the precious words,
such a vessel was fashioned.

X.

Because of the vessel’s connection to faults,
even such nectar in the ear
has its taste stolen —
like celestial water lost in the ocean.

XI.

Your face, most beautiful to behold —
from it, if one listens,
these pleasant words flow
like nectar dripping from the moon.

XII.

Through distinctions such as the foul,
the contemplation of the unattractive,
loving-kindness, and compassion —
through the antidotes to conduct:

XIII.

your speech is like a rain-cloud
that calms the finest dust of desire,
and like a garuḍa
that seizes the serpent of hatred.

XIV.

Furthermore, through teaching
the various aspects of dependent origination —
actions as “mine,” selflessness,
and their inseparability —

XV.

again and again destroying
the cataracts of ignorance, like a parasol.
Visibly shattering the mountain of pride,
it is like the weapon of Indra.

XVI.

If this had not been spoken —
Sugata, Arhat, Buddha —
such perfect realization:
who would understand your truthful speech?

XVII.

Because it sees the meaning, it does not deceive.
Because it possesses no error, it is in accord.
Because well composed, it is easy to understand.
Your speech possesses these three excellences.

XVIII.

Profound, pleasant,
easy to understand, well composed,
in accord with those to be tamed —
even toward the wicked, for the sake of truth.

XIX.

At first, your speech
captivates the minds of listeners.
Then, when reflected upon in the mind,
it clears even dust and darkness.

XX.

With even a small portion of enjoyment,
through birth and destruction —
and because beings are subject to others’ power,
you teach the way of definite emergence.

XXI.

Giving relief to the destitute,
alarming the heedless,
arousing weariness in the comfortable —
your speech enters into accord with all.

XXII.

Through the power of full ripening,
you generate the nature of meditation wisdom.
When rising from that state,
through the nature of hearing and reflecting —

XXIII.

the wise are filled with joy,
the middling have their minds expanded.
By thoroughly destroying the cataracts of the lowest,
this speech is medicine for all beings.

XXIV.

The undefiled eye of wisdom —
first you produce the truths.
Then, through the distinctions of faculties,
the paths of meditation and no-more-learning,

XXV.

you bring delight in right views
and draw beings near to nirvāṇa.
Your speech, which clears faults,
also rains down qualities.

XXVI.

Through skill in methods of taming,
because you speak histories of former times,
to those of good fortune, ultimate meaning —
and without ever transgressing —

XXVII.

possessing unobstructed mind toward all,
with intention everywhere present,
therefore all your prophecies
are never deceiving.

XXVIII.

The foremost of your śrāvakas’
class, ripening, and disposition —
though obscured by the words of unknowing,
your intention never diminished.

XXIX.

Because you did not engage
at wrong times, in wrong places, or with unfit vessels —
therefore your speech has meaning,
like diligence well undertaken.

XXX.

Even a fraction of the qualities of your speech
I am unable to praise.
You who are of small desire —
supremely clear, you guide all.

Chapter VIII — Praise of the Teaching

I.

Of one path and convenient means,
well connected and without fault,
virtuous at the beginning, middle, and end —
no other teaching is like yours.

II.

Others’ teachings do not aim at liberation,
are obtained through hardship yet do not lead to happiness,
are impermanent and mutually contradictory —
because they teach path and fruit incorrectly.

III.

If the childish disparage your teaching —
it is because, attached to wrong views,
they are destitute of understanding.
There is no enemy like wrong views.

IV.

Having taken up the mind of awakening,
because your intention is devoted to others’ welfare,
ten million aeons pass like an instant for you —
even in the hells you abide just so.

V.

For the sake of beings’ welfare,
though there be manifold suffering —
reflecting on this, even in the worst conditions,
one is compelled to abide in your teaching.

VI.

By the decree of the lord of men,
whose afflictions diminish happiness,
one sees beings enter even into
the works of hell through habituated action.

VII.

You speak benefit and enact benefit —
what more need be said of your teaching?
Even if one’s head were ablaze,
why would one not practice it?

VIII.

Through the perfection and realization
of calm abiding and primordial wisdom,
for the sake of liberation from all afflictions —
by the childish, the learners, and the wise,

IX.

through your teaching, independence,
awakening, bliss, and peace,
and praise of your qualities —
these four excellences are all obtained.

X.

Teaching emptiness,
having no aspiration for existence,
attaining signlessness —
because you are free from attachment and hatred.

XI.

O Hero, this teaching of yours
terrifies all non-Buddhists,
causes Māra to despair,
and gives relief to gods and humans.

XII.

Through the view of self, among conditioned things,
nirvāṇa without reproach is not tenable.
Therefore those who oppose this
are harmed by the Lord of Death.

XIII.

The Lord of Death, who roams
the great levels of the three realms —
unimpeded, with nothing to turn him back —
even he is overpowered by your teaching.

XIV.

Since what is born will certainly perish,
yet transmigration continues like an affliction —
because even your spiritual heirs gain mastery,
this teaching is far more exalted.

XV.

Those who seek the system of your teaching,
if joyful, abide even for aeons —
and where Māra cannot follow,
there too they proceed with songs of joy.

XVI.

Through skill in accomplishing means and the rest,
for the increase of the three wisdoms —
when the mind is applied, settled,
and aversion is overcome —

XVII.

the meaning of scripture, reflected upon,
meditated upon, and reverently heard —
the threefold division of time:
this exists in no teaching but yours.

XVIII.

Because their awareness neither increases nor decreases,
and because they lack the ground of contemplation —
though other non-Buddhists may see,
their views are disturbed by the demon of existence.

XIX.

O supreme among sages, with your teaching
thus pervading all with excellence —
for those who are disrespectful,
what greater suffering could there be?

Chapter IX — Praise of Aspirations

I.

That you made aspirations in former times,
that seeing and hearing too
were aspirations made for all beings —
thus all was meaningful and complete.

II.

Hearing of you generates enthusiasm.
Seeing you gives rise to faith.
Hearing your speech brings joy.
Your teaching grants complete liberation.

III.

Alas! In every circumstance,
you are medicine for all the living.
Through teaching the Dharma,
you accomplish ultimate happiness.

IV.

Your spiritual heirs are delighted.
Through increase, all the living rejoice.
When you depart, you still grant benefit.
When you return, you bring solace.

V.

That one whose mind is moistened with faith,
clearly recollecting your qualities —
if you bring that one to happiness,
it is no wonder.

VI.

By proclaiming, you strip away wrongdoing.
By remembering you, one becomes joyful.
By seeking, intelligence arises.
By fully knowing, one is thoroughly purified.

VII.

Likewise, for those who take refuge,
who give and follow the training —
that you destroy their fears:
is that a wonder?

VIII.

One who desires the Dharma
and welcomes you — it becomes their glory.
By relying on you,
intelligence becomes supreme.

IX.

Relying on you, fearlessness is granted.
Having served you, one finds happiness.
Even those who merely seek the opportunity
to approach your presence —

X.

because afterward they possess longing,
you are like a physician to them.

XI.

Pure through the perfection of ethics,
clear through the perfection of meditation,
unconfused through the perfection of wisdom —
you are a great ocean of merit.

XII.

Even those devoted to finding faults,
such as Bhāradvāja and the rest —
why would they not become like the excellent?
To you, what wonder is that?

XIII.

Your body is precious, worthy of beholding.
Your well-spoken words are precious, worthy of hearing.
Your Dharma is precious, worthy of practicing.
You are the source of all that is precious.

XIV.

Even amid unbearable terrors,
by merely remembering you,
peace arises —
is that not a wonder, O Lord of Compassion?

XV.

You are an island in a river’s current,
a protector for the afflicted,
a refuge for those endangered by saṃsāra’s terrors,
a guide for those who seek liberation.

XVI.

Because one who offered a single flower
did not fall into the lower realms —
that you showed a definite time for this:
how wondrous your former deeds!

XVII.

Through pure ethics, the supreme vessel.
The field is vast, the fruit abundant.
Because you benefit all living beings,
you are also the best of friends.

XVIII.

That by merely seeing you,
even those unskilled in faults and qualities —
animals and others — are transformed:
the wonder of your kindness!

XIX.

A friend because you grant benefit,
dear because your company brings happiness,
singularly pleasing because of your peace —
possessing all qualities, worthy of honor: that is you.

XX.

That merely by seeing you,
even the sufferings of the lower realms
are utterly pacified — yet those
of the doubting world say it is impossible.

XXI.

Free from wrongdoing, you satisfy the mind.
Through excellent body and speech, you bring joy.
Because all aims are accomplished, your splendor is vast —
the excellent support of qualities: auspiciousness!

Chapter X — Praise of the Path

I.

In order to first establish mental stability,
to pacify dullness and the like,
to calm outward distraction,
and to abandon inner complacency —

II.

you urge the diligent onward with rewards,
you cut off the plundering completely,
you set the crooked straight,
and to the sluggish you give firm encouragement.

III.

Having fully completed calm abiding,
you then yoked them to the truths.
To bring about the special qualities of meditation,
you caused them to abandon without seed.

IV.

The tame you yoke to the path;
toward the wild you practice equanimity.
Therefore, as the charioteer who tames beings,
you are the unsurpassed supreme one.

V.

Going directly, you examine closely.
Those who have abandoned without remainder —
yet toward them you are not indifferent:
when the time for benefit arrives, you come to them.

VI.

You show love to the wretched,
you benefit those who dwell in happiness,
through compassion for those who dwell in poverty —
you wish to benefit all.

VII.

To wish to benefit the neutral —
that is not so wondrous.
But just as with friends and companions
who repeatedly destroy what has been done —

VIII.

you show loving-kindness even to enemies,
you bestow benefit on the fallen.
Through your affection for the violent —
you are a truly wondrous noble one.

IX.

In a single life, through external
food, drink, clothing, and the like,
through the power of afflictions,
parents merely benefit the body.

X.

If, for the sake of benefit,
even parents are regarded as teachers —
you, who bestow benefit beyond measure —
need it be said that you are the supreme teacher?

XI.

Whatever seeds of liberation there are,
having planted them in virtue,
so that all may ripen at one time,
you cause every moment to pass meaningfully.

XII.

Because you do not regard your own benefit,
you became like your own enemy;
and for those dwelling at the edge of the precipice,
you became like a wall of protection.

XIII.

Then, having seen how each became
a suitable vessel and fully matured —
again, without letting your mind flag,
you applied the medicine of meditation with diligence.

XIV.

To apply medicine in both worlds,
to transcend the world —
into a world that had become darkness,
you made the light of wisdom shine.

XV.

Without distinguishing among them,
both those with causes and those without —
through the Noble Path you established all.
This you revealed to the world.

XVI.

When partaking of sense objects,
the conduct of gods and humans differs;
but because your enjoyment was impartial,
you made no distinctions.

XVII.

If you introduced to the teaching
even those without karmic causes —
for those with causes for liberation,
need anything more be said?

XVIII.

Blessed One, through teachings free
from the faults of birth, age, family,
region, and time —
you applied the medicine of benefit to all.

XIX.

"This is the medicine, and this is supreme" —
removing all partiality,
thus you, who guide beings to exalted qualities,
strove as though for your own sake.

XX.

Even your śrāvakas, free from craving,
who grasp at no wonders —
to them even the gods join palms in prayer
and honor them as objects of great wonder.

XXI.

Having abandoned the realms of happiness
obtained through their own fearfulness,
as if competing with one another,
they follow you as the supreme guide.

XXII.

How wondrous that a Buddha arose
who became the essence of saṃsāra’s burden!
Therefore even humans became
objects of aspiration for the gods.

Chapter XI — Praise of Difficult Deeds

I.

Weariness, loss of peace and bliss,
association with evil people,
adversity, and many other faults —
you regarded even these as if they were qualities.

II.

Devoted to healing others,
your mind bound by compassion —
through three incalculable aeons,
you did not heed your own suffering.

III.

That with a mind of non-attachment,
for the sake of beings, you practiced diligence —
that is the nature of Buddhas among Buddhas.
O Blessed One, how wondrous!

IV.

That before attaining the bliss of calm abiding
you performed such deeds —
that is not the wonder.
That having attained it, you also renounced it — that is wondrous!

V.

You ate ordinary food
and sometimes you fasted.
You traveled in humble appearance
and slept in rough places.

VI.

Yet again, through the nectar of your hands,
you brought benefit to others —
with conduct not fitting for one such as yourself,
you lived like a commoner.

VII.

Protector, though you were supreme,
for the sake of loving those to be tamed,
you changed your body’s form, the style of your robes,
your language, and your appearance.

VIII.

The ultimate benefit of the many —
that was your greatness.
For the sake of that aspired goal,
you endured such suffering.

IX.

Appointed like a servant for the sake of all,
delighting all —
Protector, it was not that you lacked
sovereignty over yourself.

X.

As for considering weight and appearance —
how could that concern you at such a time?
For without abandoning others,
you carried suffering to its end.

XI.

Wherever you were, no matter what was demanded,
you never refused;
from your own excellent practice
there was no deviation.

XII.

A father or any other good person
may show loving-kindness or compassion.
But toward those tormented by jealousy of your qualities,
and likewise toward enemies without cause —

XIII.

how you earnestly benefited those who harmed you!
Ordinary people, even when benefiting the kind,
do not strive so earnestly.

XIV.

Those consumed by the demon of wrong views,
who are most unbearable —
yet Protector, in accordance with your own mind,
toward those who perceive faults in you —

XV.

you are a friend who benefits even harmful enemies.
You who always seek virtues
in those who seek only faults!

XVI.

Endowed with supremely virtuous conduct,
with body, mind, and speech —
to you who are worthy of prostration and offering,
I perpetually bow and praise.

XVII.

Where there was poison and treachery
you were invited —
there you went with compassion,
and what was poisonous became nectar for you.

XVIII.

Unmoved by the wrong views
of beings in mutual conflict —
to you, the one with a mind that enters to benefit,
I bow.

XIX.

Through patience with harsh words and curses,
through responding with well-being,
speaking truth to the abusive —
you tamed hatred with love.

XX.

Enemies you tamed effortlessly,
even by mind alone.
Supreme Victor who sets the wayward on the right course —
to you I bow.

XXI.

Even the many natures of humans,
habituated since beginningless time —
having turned them from the lower realms,
you transformed them completely in an instant.

XXII.

Even the slightest unwholesome element,
over long duration you caused to increase in goodness.
Supreme physician who follows the conduct of healing —
to you I bow.

Chapter XII — Praise of Skillful Means

I.

Making the rough gentle,
making the timid brave,
pacifying the violent —
that is your skillful means.

II.

Without cutting the continuity of self-awareness,
leading them ever higher in virtue,
transforming them into better rebirths —
to you, supreme in virtue, I bow.

III.

Pacifying Nanda, taming Indra’s pride,
calming even Aṅgulimāla —
who would not marvel?

IV.

To accomplish the supreme purpose,
taming the wild ones through bliss —
to you, the wonderworking tamer,
I bow.

V.

Satisfied by the taste of your Dharma,
abandoning beds made of gold,
in deep forest dwelling-places
the steadfast ones lie down with delight.

VI.

The body alone, under others’ power,
cannot be truly satisfied.
Since you satisfy beyond what others can —
to you, the supreme satisfier, I bow.

VII.

Knowing the time and intentions,
sometimes you did not speak even when asked.
To others you taught elaborately,
and sometimes you went personally and explained.

VIII.

Because it is not the cause and not skillful,
words do not succeed in all situations.
Because you thoroughly abandoned unskillful speech —
to you who speak truth, I bow.

IX.

Like dye on a stainless cloth,
first through words of generosity and the like,
having generated enthusiasm in the mind,
afterward you taught the Dharma.

X.

Words unskillful in knowledge and means
cannot attract the mind.
Having drawn others’ minds to you —
to you who bestow the deathless, I bow.

XI.

From the unbearable depths of saṃsāra,
to lead afflicted beings forth —
there is no method or conduct
that you did not bestow.

XII.

Some desire the other shore
and possess diligence but lack skillful means;
others are skillful in means but lack diligence.
To you, the supreme guide who possesses both, I bow.

XIII.

Through many forms of bodily appearance,
through speech in each being’s language,
adapting to the different thoughts of those to be tamed —
this and that you accomplished.

XIV.

Others’ diverse appearances are purposeless,
or serve to destroy.
To you whose manifold meaningful forms
accomplish every purpose, I bow.

XV.

All of these are pure, non-contradictory,
worthy of offering, splendid —
for gods and humans alike,
they bestow only medicine and honor.

XVI.

The conduct of outsiders
is killing and disparaging.
To you whose conduct is auspicious
and endowed with benefit for others, I bow.

XVII.

For most, what they say and what they do —
goodness is a mere pretense.
But for you who speak truth,
these two are different from others’.

XVIII.

Others’ conduct and their vision differ;
their afflictions mostly confuse.
To you whose conduct and purpose accord,
who speaks what is excellent, I bow.

XIX.

Through your own purity alone
you made the field of beings flourish.
A field of such a kind as this
does not exist in all three worlds.

XX.

If even the sectarians
could only disparage you —
to you who thereby became the gate
of immeasurable virtue, I bow.

XXI.

To heal all beings who, from the very first,
had fallen singly into fearful, beginningless existence —
thus did you strive.

Chapter XIII — Praise of Freedom from Debt

I.

Because through grief at its decline
the Teacher is hard to find —
yet again possessing diligence in hardship,
to you I perpetually bow.

II.

Who could conceive of a practice
that repays your kindness?
Even those who have passed into nirvāṇa
have not repaid your debt.

III.

One who acts for one’s own benefit
holds oneself supreme —
how wondrous your words that refute this!
To you who first revealed the unimpeded excellence, I bow.

IV.

Those who dwell in your Dharma
act only for their own benefit.
For the nourishment you provided them —
what repayment could they offer?

V.

You are the warm one who watches over
the sleeping continuum of beings —
for those who have become heedless,
you are the good friend who brings mindfulness.

VI.

To destroy the sleep of ignorance —
to you who are supremely awake, I bow.
To distinguish vessel from non-vessel and the like —
to you, Knower of the World, I bow again.

VII.

You taught the destruction of afflictions,
you revealed the deceptions of Māra.
You declared the unbearable nature of saṃsāra
and showed the direction of fearlessness.

VIII.

If through your teaching others conquered
the affliction-māra of their continua —
that you conquered all māras,
need it be said?

IX.

With a mind intending benefit,
O compassionate one —
what should be done for beings
that you did not do? What else could there be?

X.

Protector, whatever you intended
through enumeration, through the noble ones,
through teachers, limbs of the path, and your retinue —
therefore to you, Lord of All, I bow.

XI.

If even these teachings
could serve as inspiration —
then without doubt, relying on your divine gift,
you would bestow them on all.

XII.

Whatever is not in accord with your deeds
should certainly not be done.
To you who turn from wrong places
and enter right places, I bow.

XIII.

Therefore, showing the sign to beings,
Protector of beings, you taught definitively
that there is no independent doer
acting on each other.

XIV.

Since even through non-practice
it is not right to turn away —
therefore in all circumstances,
with devotion, to you I bow.

XV.

Through your loving care for the worlds,
for a long time on earth you taught the holy Dharma.
You produced many excellent disciples
capable of benefiting the three worlds.

XVI.

Having produced them,
through the distinction of taming,
having sown the expansion of the teaching —
the assembly that was manifestly tamed,
up to and including the beautiful — all were tamed.

XVII.

If there is any remaining debt
of beings toward you —
you who, through the Dharma-body,
are connected with all beings without exception —

XVIII.

since the teacher does not bind in a fist of retention,
what other remaining debt could there be?

XIX.

Thus, through the vajra samādhi,
having divided your relics like sesame seeds —
even in the end you did not let
your difficult deeds go to waste.

XX.

Furthermore, even at the end of the form-body,
seeing that beings still needed to be served,
you had no attachment to your own bliss —
you cast aside all regard for it.

XXI.

"The form-body and these teachings
were done solely for the sake of others" —
to this world that finds it hard to trust,
you demonstrated through your passing into nirvāṇa.

XXII.

That is the ultimate of good conduct —
acting solely for the sake of other beings.
This you maintained undiminished:
beginning, middle, and end.

XXIII.

Therefore, entrusting the complete Dharma-body
to the supreme among your heirs,
shattering the form-body like a sesame seed,
you passed completely into nirvāṇa.

XXIV.

Thus, beginning, middle, and end,
through both the Dharma-body and the form-body,
because you benefited beings —
to you who are free from debt, I bow.

XXV.

How wondrous your abiding!
How wondrous your conduct!
How wondrous your qualities!
How wondrous your body!
Among the qualities of the Buddha,
there is none that is not a great wonder.

XXVI.

Ethics and meditation as cause,
their fruit being the form and formless realms —
because you did not regard even these,
to you, the matchless one, I bow.

XXVII.

You who bestow benefit, beautiful to behold,
whose body, speech, and activity have become peaceful —
behold the intolerable delusion
of those who even hate you!

XXVIII.

That you heal even those who hate you —
this is beyond thought.
Because your healing is inconceivable,
I perpetually bow to you.

XXIX.

Ocean of merit, treasure of jewels,
source of qualities, assembly of Dharma —
to those beings who bow to you,
to them also I bow.

XXX.

Having bowed to whatever land
is adorned by the dust of your feet —
need it be said I bow to those adorned
with the marks of skill in the virtuous teaching?

XXXI.

Protector, though your qualities cannot be measured,
since I compare them with my own capacity —
therefore, because there is cause for fear,
I am humbled to the core.

XXXII.

Not by pratyekabuddhas,
not by the foremost śrāvakas,
not even by bodhisattvas close to awakening
can you be comprehended — what need to speak of others?

XXXIII.

Your own essential nature
is beyond measure and inconceivable.
Beyond expression, beyond enumeration —
only you yourself know it, surely.

XXXIV.

Having obtained the excellence
through inconceivable accumulation,
through the wondrous and virtuous conduct
of acting for others —
in proclaiming even a fraction of these qualities,
I, the deluded one, having considered my own purpose,
have even been unable to do justice.

XXXV.

Though the waters of the great ocean
have not been exhausted,
they pacify the torment of beings.
Likewise, though I have not proclaimed
even a fraction of your qualities,
I am filled with supreme gladness.

XXXVI.

Beside the praises composed by the venerable ones,
what beauty does my poor expression compete with?
Yet even so, I, through ignorance, have expanded this —
how will it enter the ears of the people?

XXXVII.

Through the confidence born of faith in the Sage,
through the fruit of this virtuous deed —
may the minds of beings,
churned by the red winds of wrong thoughts,
come to rest in peace.

Colophon

Good Works Translation from Classical Tibetan. Chapters I through IV translated by Lotsawa (Life 216); Chapters V through IX translated by Rinchen (Life 217); Chapters X through XIII translated by Lotsawa (Life 219). Tibetan Translators of the New Tianmu Anglican Church, April 2026. All thirteen chapters complete.

The Tibetan source is the Esukhia Degé Tengyur etext (CC0, GitHub: Esukhia/derge-tengyur, file 001). The Sanskrit title is Miśraka-stotra-nāma; the Tibetan title is sPel mar bstod pa (སྤེལ་མར་བསྟོད་པ). The chapter subtitle in the Tibetan colophons is "Praise of the Blessed Lord Buddha: Generating Confidence from Faith" (dDad pa las spobs pa skyes pa). The author is the great master Mātṛceṭa (Tib. མ་ཏི་ཙི་ཊ). The Tibetan translator is recorded in the colophon (partially illegible in the etext).

No existing English translation of this text is known. MITRA AI was not consulted for any translator's work. The English was derived independently from the Tibetan etext by all three translators.

Other works by Mātṛceṭa in the Good Work Library: Hymn in One Hundred and Fifty Verses (D1147) · The Praise Worthy of Praise (D1138, Ch. 1) · Praise of the Marks of a Perfect Buddha (D1140) · Praise Expanding from One (D1141) · Praise of the Thirty-Five Sugatas (D1142) · Praise of the Three Jewels (D1144) · Letter to the Great King Kaniṣka (D4184) · Discourse on the Age of Strife (D4170) · Discourse on Abandoning the Four Inversions.

🌲

Source Text: སྤེལ་མར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur etext (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, file 001, marker D1150). Complete text of all thirteen chapters. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མི་ཤྲ་ཀ་སྟོ་ཏྲ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྤེལ་མར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཏིང་
[181a.3]མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ཡི། །རྒྱ་མཚོའི་ནང་དུ་རྣམ་པར་གནས། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་མི་བཟད་པའི། །ཆུ་སྲིན་གྱིས་ནི་ལུས་ཟོས་པས། །དེ་རིང་གང་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཇི་སྲིད་བདག་ལ་སེམས་ཡོད་ན། །གང་གི་བསྟན་ལ་གནས་པ་དང་། །གང་བསྟོད་
[181a.4]གང་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱི། །གང་ཞིག་ལ་ནི་ཉེས་པ་ཀུན། །གཏན་ནས་ཡོང་ཡེ་མི་མངའ་ཞིང་། །གང་ལ་འང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་གནས་གྱུར་པ། །གཞན་གྱི་གནོད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །གང་གི་ཉེས་པ་ཟད་གྱུར་པ། །གཞན་མངོན་མཐོ་
[181a.5]དང་ཐར་པའི་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་གོམས་བྱས་བདག་གི་མིན། །གལ་ཏེ་སེམས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་ཞིང་། །དེ་བསྟོད་དེ་ནི་བཀུར་བ་དང་། །དེ་ཡི་བསྟན་ལ་གནས་པའི་རིགས། །གང་ཞིག་ཉེས་དེ་གཞན་ལ་གནོད། །དེ་ནི་ཡོན་ཏན་གང་
[181a.6]གཞན་སྨད། །ཉེས་པ་རང་གི་ཉེས་བཅོམ་པ། །འཚོ་བ་རང་དོན་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ལ་ཡོན་ཏན་ཀུན། །མངའ་ལ་དེ་ཡང་ཉམས་མི་མངའ། །ཉེས་པ་བག་ཆགས་བཅས་དེ་ཡང་། །སྐྱོབ་པ་གཅིག་པུ་ལ་མི་མངའ། །སྤྱོད་པ་ལ་ནི་མི་སྨོད་ཕྱིར། །
[181a.7]ཐུབ་པ་སྐྱོན་ནི་མེད་པར་གྲུབ། །བདེ་བར་གྲགས་པའི་ཆོས་སྤངས་ནས། །སྐྱེ་བོ་དཀར་བ་སྨོད་པ་མེད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་དང་ནི། །གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལ། །ཞེ་འགྲས་གྱུར་པ་གང་གིས་ཀྱང་། །ཆོས་དང་ལྡན་པར་གླགས་མི་རྙེད། །ཆེ་བའི་ཡོན་
[181b]
[181b.1]ཏན་ཆ་ཡིས་ཀྱང་། །ཚིག་རྙེད་ངེས་པར་མ་བླངས་པར། །གལ་ཏེ་སྟོན་བསྟོད་མི་བྱེད་ན། །མི་(ཁམ་,ཁོམ་)གནས་བཞིན་བདག་བཅོམ་འགྱུར། །རྒྱ་མཚོར་གཉའ་ཤིང་བུ་ག་རུ། །རུས་སྦལ་མགྲིན་པ་ཆུད་པ་ལྟར། །དམ་ཆོས་དགའ་སྟོན་ཆེར་བཅས་པའི། །མི་ཉིད་བདག་གིས་
[181b.2]ཐོབ་ནས་ནི། །མང་དུ་བཅད་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །མཐར་ཡང་བསྐལ་པའི་སྐྱོན་གྱིས་གནས། །ལྕེ་ནི་དོན་ཅན་མ་གྱུར་ཏེ། །གཞན་དུ་བདག་ནི་བསླུས་པར་གྱུར། །མི་རྟག་ཉིད་དང་རྗེས་འབྲང་ཞིང་། །ལས་ཀྱི་གླགས་ལ་དོགས་བཅས་པ། །བདག་གི་ལྕེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གོ། །
[181b.3]སྙིང་པོ་ཅི་ཕྱིར་བླང་མི་བྱ། །ཡོན་ཏན་གྱི་མཐའ་མ་རྟོགས་པས། །གལ་ཏེ་བསྟོད་པ་མི་བྱེད་ན། །ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་། །ངེས་པར་བསྟོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་#ཐུབ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ཡུལ་ལྟ་གྲངས་མེད་ཤེས་མོད་ཀྱིས#། །རང་གི་དོན་ལ་གུས་པ་ཡིས། །
[181b.4]དེ་ཡི་ཕྱོགས་གཅིག་བསྒྲིམས་ཏེ་བརྗོད། །གང་ཞིག་གཞན་ལ་སློབ་པ་དང་། །དམན་ཕྱིར་ལེགས་པར་མ་བསླབས་གང་། །ཉེས་པ་ཟད་ཀྱང་དེ་སློབ་ཅིང་། །གང་ཕྱིར་དོན་གྱིས་ཁྱོད་མི་སློབ། །གང་གི་ཡོན་ཏན་གྲངས་དག་དང་། །མཐུ་ལ་ཐུག་པ་མ་མཆིས་ལ། །རྨད་བྱུང་ཕྲིན་ལས་
[181b.5]དཔག་མེད་ཅན། །རང་བྱུང་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཡོན་ཏན་གྲངས་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་ནི། །སློབ་ལ་སྨྲ་བར་ནུས་པ་དང་། །མཐའ་ཅན་གཞལ་བར་བྱེད་ནུས་ཀྱི། །མི་སློབ་པ་ཡི་མདུན་དུ་མིན། །འདི་སྙེད་བགྱི་བའི་མཐའ་མེད་ན། །འདི་ལྟར་ལགས་ཞེས་ཅི་ཞིག་སྨོས། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་
[181b.6]ཏན་སླད་དུ་བདག །བསོད་ནམས་སྙམ་ནས་སྤྱི་བརྟོལ་སྐྱེས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བསྟོད་པ་གླེང་བསླང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་དང་པོའོ།། །།བདེ་ནས་#སྙིང་རྗེ་མེད་པ་ནི། །སྤྱོད་དམ་མི་སྤྱོད་རྣམ་
[181b.7]མི་སྤྱོད། །རང་གི་བདེ་བས་གཞན་དབང་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་དང་ནི་ངེས་པར་སྦྱར། །སྤྱོད་དམ་མི་སྤྱོད་སྙམ་པ་ཡི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། །འགྲོ་བ་འདི་ནི་ཉམ་ཐག་ཅེས། །ཁྱོད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས། །སྙིང་རྗེ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ནི། །གཞན་གྱི་#གཞན་ནི་
[182a]
[182a.1]བཅོལ་བ་བྱེད། །ལ་ལར་བདག་ཕན་ལ་བརྩོན་པས། །རང་གི་བདེ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇུག །ཁྱོད་ནི་མ་བཅོལ་ལེགས་མཛད་པ། །ཁྱོད་ནི་རྒྱུ་མེད་བཞིན་དུ་བྱམས། །ཁྱོད་ནི་མ་འདྲིས་#མཛའ་བཤེས་ཏེ། །འབྲེལ་པ་མེད་པའི་གཉེན་འདུན་ལགས། །སྦྱིན་པའི་
[182a.2]ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར། །ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་བ་བླངས་ནས་ནི། །སློང་ལ་དགྱེས་པ་འཕེལ་འགྱུར་བ། །བ་སྤུ་དུ་མ་ལྡང་དང་བཅས། །ཉིད་ཀྱི་ཤ་ཡང་སྩོལ་མཛད་ན། །དངོས་པོ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །ལེགས་མཛད་ཁྱོད་ཀྱི་#སྲོག་ཀྱང་ནི། །སློང་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་བཏང་། །
[182a.3]བདག་ལ་བདག་ཉིད་སྤངས་ནས་ནི། །གཞན་ལ་བདག་ཉིད་བླངས་པས་ན། །རྩྭ་ཡིས་རིན་ཆེན་རིགས་ཆེན་ལྟར། །དགྱེས་པ་མི་ཉམས་ལྡན་པ་ཡིས། །ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་སྲོག་དག་གིས། །ལུས་ཅན་གཤེད་མས་ཟིན་རྣམས་ཀྱིས། །ལུས་དང་སྲོག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །ལན་བརྒྱ་
[182a.4]ཕྲག་ཏུ་བསླུ་བ་མཛད། །འཇིག་རྟེན་བདག་ལྟའི་བསམ་པ་ཅན། །སྙིང་རྗེའི་སེམས་ནི་མེད་པ་སྟེ། །སྡུག་བསྔལ་འཇིགས་སམ་བདེ་འདོད་པས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀུན་དུ་བླངས་ནས་སྲུང་། །ངན་འགྲོས་བསྙེངས་སླད་མ་ལགས་ལ། །བཞེད་པའི་འགྲོ་བའང་སྒྲུབ་མ་
[182a.5]ལགས། །དགོངས་པ་དག་པ་འབའ་ཞིག་གིས། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་གོམས་པར་མཛད། །ཕྱི་རོལ་རྐྱེན་གྱིས་མ་རྫོགས་དང་། །རང་སྦྱོར་ཕུན་ཚོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། །བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ཀྱང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་དག་མི་འགྱུར། །རྟག་ཏུ་གྱ་གྱུ་རྣམ་སྤངས་
[182a.6]ཤིང་། །དྲང་བརྟན་རྣམས་ནི་རྟག་བསྟེན་པས། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས། །ཁྱོད་ནི་གཞི་རྟེན་གཅིག་པུར་གྱུར། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ། །ཐུགས་རྗེའི་དབང་གིས་མཆོད་བྱ་ཡང་། །མ་འོངས་སྡུག་བསྔལ་བསྙེངས་པ་ཡིས། །གཞན་ཉིད་རང་ཉིད་ལ་
[182a.7]ཉེས་པས། །སྡུག་བསྔལ་མང་པོས་གཟིར་#བ་ནི། །ཁྱོད་ཀྱིས་དགའ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་#ནི། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་སྲན་བཙུགས་ནས། །སྐྱེ་བོ་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་བརྩེ། །གཟིར་#བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། །ཉེས་པ་རྣམས་ནི་མི་སེམས་པ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་འདོད་ཕྱིར། །
[182b]
[182b.1]བྱས་པ་ཉིད་ནི་རྗེས་ལྟ་བས། །ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་སླད་དུ། །སྐུ་སྲོག་བཏང་ནས་དགྱེས་གྱུར་གང་། །དེ་འདྲ་སྲོག་ཆགས་འགུམ་པ་ལས། །སོས་#པ་རྣམས་ལའང་བྱུང་མ་གྱུར། །ཕན་བྱེད་མཆོད་པས་དགའ་གྱུར་པ། །ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་སེམས་མི་རྩི། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ནི་
[182b.2]དགྱེས་པ་གང་། །བདག་གི་དེ་ནི་ངོ་མཚར་དགོངས། །ཁྱོད་ནི་ལན་འགའ་མ་ལགས་པར། །གཏུབས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མི་དགོངས་པར། །གཤེད་མ་བགྱིད་པའི་སེམས་ཅན་ལའང་། །གཙོ་བོ་ཐུགས་རྗེར་གྱུར་པ་གང་། །གང་ཡང་གཤེད་མ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །རལ་གྲི་
[182b.3]ཉིད་ཀྱིས་བཅད་བྱས་ནས། །བྱང་ཆུབ་གཉེར་བར་གཟིགས་ནས་ནི། །བྱམས་པ་ལ་ནི་བཞུགས་པར་གྱུར། །ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་ནི་རིན་པོ་ཆེ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ས་བོན་ཏེ། །དཔའ་ཁྱོད་ཁོ་ནས་སྙིང་པོར་མཁྱེན། །དེ་གཞན་སྐྱེ་བོས་འོལ་མི་མཆིས། །དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་
[182b.4]གྱུར་པ་ཡང་། །སེམས་ཅན་རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཅན། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་ལ། །སོ་སོར་བརྟགས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བྱ། །དཀའ་སྤྱད་ལས་ནི་མ་བགྱིས་པར། །གོ་འཕང་རྙེད་དཀའ་མི་འཐོབ་ཅེས། །དེ་སླད་ཉིད་ལའང་མ་གཟིགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱིས་བརྩོན་
[182b.5]འགྲུས་ལེགས་པར་སྤེལ། །ཁྱད་པར་ཡོན་ཏན་རྙེད་ནས་ནི། །ཉེས་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་དུ་ཁུར་ཁྱེར་ཡང་། །ཐུགས་ནི་ཀུན་དུ་མི་བསྙེལ་ཏེ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པར་བགྱི་བ་ལ། །ཁྱོད་ལ་ཐང་ལྷོད་འགའ་མ་བྱུང་། །དེ་སླད་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས། །
[182b.6]ཐོག་དྲུང་རིམ་པར་དབྱེར་མ་མཆིས། །བསམ་གཏན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། །དག་པའི་རྗེས་སུ་ཅིས་མི་མཆི། །ལྟ་དང་ང་རྒྱལ་སྣང་མེད་པ། །གང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་བསལ། །ཐུགས་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། །རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་སླད་དུ། །ཏིང་འཛིན་འབྲས་བུར་བཅས་པ་
[182b.7]ཡི། །ཤིན་ཏུ་བདེ་ལའང་ཁྱོད་མ་ཆགས། །ཁ་ཅིག་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་ནི་ངེས་ལེགས་འཐད། །གཞན་ལ་གཅིག་ཏུ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་དགག་པ་མ་མཛད་དོ། །གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ལགས་པའི། །བདེ་བ་གང་དེ་གྱ་ནོམ་ཡང་། །དམ་པའི་
[183a]
[183a.1]སྤྱོད་ལྡན་ཁྱོད་འདྲ་ལ། །གནོད་པར་བས་ཀྱི་སྨན་མ་མཆིས། །ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མཚུངས་མིན་ཏེ། །དུད་འགྲོ་དུ་མ་རྣམས་ལ་ཡང་། །གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་རྣམ་དག་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་མཆི་མི་བགྱིད། །འདྲེས་པ་ལ་#ནི་ལེགས་བཤད་ཉིད#། །སྙིང་པོ་སྐྱོན་མེད་
[183a.2]ཉི་ཚེ་ཞིག །ཁྱོད་ཀྱི་ཀུན་བཞེས་ཐུགས་ལ་བཞག །ཉེས་བཤད་དུག་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤངས། །ལེགས་བཤད་ཆེན་པོ་སྐུ་སྲོག་གིས། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱེད་ཙམ་ཡང་། །གང་ཞིག་ཤེས་རབ་རྣམ་འཕེལ་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་མཆི་མི་བགྱིད། །ཁྱོད་ཉིད་གཅིག་པུས་
[183a.3]རྣམ་མཁྱེན་མཛད། །རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་མཁྱེན་ཁྱོད་ཀྱིས། །ལེགས་བཤད་སྲོག་གིས་མཇལ་#བ་ན། །སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ། །བྱང་ཆུབ་སླད་དུ་དཔའ་སྩལ་བསྟན། །སེམས་ཅན་བརྩོན་འགྲུས་འཕགས་པ་ནི། །གྲངས་མེད་པར་ནི་གྱུར་པ་ཡང་། །སྤྱོད་མེད་ཞ་བོ་རྣམས་ཀྱི་
[183a.4]གང་། །སྐྱེ་བོས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་སླད་གྲངས་མེད་གསུམ་དག་ཏུ། །ཁྱོད་ནི་དེ་ལྟར་བརྩོན་པ་ན། །བརྩོན་འགྲུས་འབའ་ཞིག་འགྲོགས་#གྱུར་པས། །གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པ་བརྙེས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེད་པ་ཞེས་
[183a.5]བྱ་བ་ལས་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་གཉིས་པའོ།། །།ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཅུང་ཟད་གཟིགས། །གསོལ་པ་ན་ཡང་མནལ་མི་མངའ། །ཉེ་བར་བླངས་པ་བརྟན་མཛད་ཅིང་། །ཁྱད་#པར་ལ་ནི་ཐུགས་ནི་ཆགས། །མཐོ་ལ་ཕྲག་དོག་མི་མཛད་ཅིང་། །
[183a.6]དམན་ལ་རྔན་ཆེན་མི་མཛད་ལ། །མཉམ་ལ་འགྲན་པ་མ་མཆིས་པས། །ཁྱོད་ནི་འཇིག་རྟེན་གཙོ་བོར་གྱུར། །བཀའ་#བས་སྒྲུབ་ལ་ཉམས་མི་མངའ། །ཡུན་རིང་དུ་ནི་མི་གནས་ཤིང་། །ཆགས་བཅས་ཀྱང་ནི་ཕལ་ཆེ་བ། །འབྲས་བུ་ལས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆུང་། །ཁྱོད་ནི་ཡོན་ཏན་རྒྱུ་རྣམས་
[183a.7]ལ། །མངོན་དགྱེས་འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་མིན། །ཡང་དག་སྒྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །ཁྱོད་ནི་#ཡོན་ཏན་ཕ་མཐར་ཕྱིན། །ཐུབ་དབང་ཉིད་ནི་དཀའ་བས་གྲུབ། །དེ་ལྟར་སྨྲ་བའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །སྙིང་རྗེ་#ཕོངས་པས་མི་སེམས་པ། །བརྩོན་འགྲུས་མི་གཡོ་བླངས་ནས་ནི། །ཇི་ལྟར་
[183b]
[183b.1]ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་རྡུལ་ཡང་། །བསོད་ནམས་སྐྱེ་བ་མཆེད་#གྱུར་པ། །དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ལོངས་#སྤྱད་པས། །བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྐྲུན་པ་མཛད། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་འཕགས་ལམ་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་ནི། །ཚེ་རབས་སྔ་མའི་མཐར་ཡང་ནི། །ཁྱོད་ནི་ཡང་དག་
[183b.2]བྱུང་བ་ཡིས། །ཉེས་པ་ཉམས་#སྨད་རྩ་ནས་བཏོན། །ཡོན་ཏན་སྤེལ་ནས་རྣམ་པར་སྦྱངས། །གཞུང་ལུགས་བཟང་པོ་དེས་ན་ཁྱོད། །གྲུབ་མཆོག་ལྷག་པར་བརྙེས་པ་ལགས། །རྟག་ཏུ་ངལ་ཞིང་མགོན་མེད་པ། །སློང་ཞིང་བདེ་བ་མ་མཆིས་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་
[183b.3]ཉམས་མེད་པའི། །ཉོན་མོངས་མང་པོ་སྤྱོད་མཐོང་ནས། །ཇི་ལྟར་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་དེ། །བག་ཆགས་ལྷག་མའང་མ་ལུས་པ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཉེས་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བཅོམ། །གཞན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཁྱོད་ནི་གཙོ་བོར་མཐོང་ནས་ནི། །
[183b.4]བདག་གི་ཡོན་ཏན་དམན་པའི་ཕྱིར། །གཞན་མིན་བརྩོན་འགྲུས་ཕྲིན་ལས་ཅན། །ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་དེ་དག་དང་། །འདྲ་བ་ཙམ་ཡང་མི་གདའ་བ། །དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བསགས་བསགས་ནས། །བདག་ཉིད་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ#། །ཆུང་དང་དམན་དང་འཚོ་བ་མེད། །ཁ་ན་
[183b.5]མ་ཐོ་ཆགས་བཅས་དང་། །ཚིམ་པར་མི་བྱེད་ལེགས་མཐའ་མེད། །ཐུན་མོང་གསལ་དང་མི་ལྡན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་#དཔེ་དངོས་ཀུན། །གེགས་བགྱིད་པ་དང་སྒྲིབ་པ་ཅན། །རེ་ཞིག་པ་དང་ཉི་ཚེ་བ། །ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་སླ་བ་ལགས། །མང་བ་དང་ནི་རབ་ཀྱི་
[183b.6]རབ། །ཀུན་ཏུ་མཚོ་དང་དྲི་མ་གཅོད། །ཚིམ་པར་མཛད་དང་བདེ་མཐའ་ཅན། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་སྣང་བ་མངའ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བླ་མེད་ལ། །གེགས་བགྱིད་#མ་མཆིས་རྟོག་མ་མཆིས། །བརྟན་པ་དང་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པས། །དཔེ་ལྟ་མཆིས་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཉན་
[183b.7]ཐོས་བློ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །བསྐལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པ། །ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་གཏིང་རྙེད་པའི། །ཁྱོད་ཀྱི་དགོངས་འདྲ་ག་ལ་མཆིས། །གང་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་#དགོངས་པའི་དཀྱེལ། །གཏིང་དང་ཕ་རོལ་མེད་བརྟགས་ན། །རྒྱ་མཚོ་ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱང་ནི། །གནག་རྗེས་
[184a]
[184a.1]ལྟ་བུར་ས་ལེར་གདའ། །འདོད་པའི་མཐའ་ལ་མ་ཆགས་པས། །གང་ཞིག་ཁ་ཅིག་གིས་སྐྱོན་མིན། །ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་ནི་བརྟན་བཅས་པ། །སུ་ཞིག་གིས་ནི་མཇལ་#བར་ནུས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་#མི་བསྐྱོད་པ། །ཁྱོད་ཀྱིས་#བརྟན་པ་མངོན་བསམ་#ན། །
[184a.2]ས་ཡི་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱང་ནི། །ཤིར་ཤའི་གེ་སར་རྩེ་ལྟར་ཆུང་། །བདེ་བ་འདོད་པས་ཕྱི་རོལ་པ། །ཉི་མའི་རྗེས་སུ་ཉལ་བྱེད་དེ། །ཁྱོད་ནི་ཉི་མ་དང་མཚུངས་མིན། །ཐུན་མོང་གི་ནི་དབྱེ་བར་བརྗོད། །ཐུབ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །སྣང་བས་མི་ཤེས་རབ་རིབ་དག །འཇོམས་
[184a.3]པའི་ཐད་ན་ཉི་མ་ཡང་། །མེ་ཁྱེར་ཙམ་དུ་མི་སྤྱོད་དོ། །སྦྱོར་དང་བསམ་པ་དག་པ་ཡིས། །སྔོན་ཡང་ཉེས་པ་མི་མངའ་ལ། །ཁྱོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསམ་མིན་པས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་སུས་བསམ་ནུས། །ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་ཐུགས་མཛད་སྤྱོད་རྣམས། །དག་པའི་གན་ན་སྟོན་ཟླ་
[184a.4]དང་། །ཆུ་དང་ནམ་མཁའི་དག་པ་རྣམས། །དྲི་མ་ཅན་ཉིད་ལྟ་བུར་གདའ། །གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །དཔེ་ཡི་ཚུལ་ཀྱིས་སུས་གཞལ་ནུས། །ཁྱད་པར་ལ་ནི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། །ཚིག་ཙམ་ཡང་ནི་མང་པོ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་ལེགས་པ་གང་ཅིའང་རུང་། །ཐམས་ཅད་སྔོ་
[184a.5]ནའང་དེར་བས་ཏེ། །ཉོན་མོངས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་ཁྱད་མི་འཁོར#། །བསེ་རུའི་རྭ་དང་འདྲ་བ་གང་། །གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་སློབ། །གྲོལ་བ་ཙམ་གྱིས་ཁྱོད་དང་མཚུངས། །རྨད་བྱུང་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱིས་མིན། །རིན་ཆེན་ཆོས་གང་བརྙེས་
[184a.6]ནས་ཁྱོད། །མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་དང་། །ཁྱོད་དུ་བསྒྲུན་ཞིང་དེ་དང་ནི། །ཁྱོད་དང་བསྒྲུན་ལྡོན་#ཁོ་ནར་བས། །ཡང་ན་དེ་ཡང་ཁྱོད་མཚུངས་མིན། །གང་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་མཉམ་པ་ནི། །ཚད་མ་མཁན་གྱིས་བརྗོད་མི་ནུས། །དེས་ནི་སུས་ཀྱང་རྟོགས་མི་འགྱུར། །གང་ལ་སྤྱི་ཙམ་
[184a.7]བསྒྲུན་ནས་ནི། །ཅུང་ཟད་བརྗོད་#པར་བགྱིས་#པ་དེ། །སྨྲ་བ་པོ་ཡི་རང་དགའ་དང་། །ཐབས་དང་གཅམ་བུ་ཙམ་དུ་བས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་དཔེ་མེད་པར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་གསུམ་པའོ།། །།
[184b]
[184b.1]འགྲོ་ལས་བདུད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་རྣམ་པར་ལྷག །ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཀྱང་ནི། །མཉམ་གནས་བདུད་ལས་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །ཁྱོད་ནི་བདུད་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ཏེ། །འགྲོ་ཀུན་དད་པར་མཛད་པ་ཡང་། །བདག་གི་#ཆོས་ཉིད་རྗེས་བསམས་ནས། །
[184b.2]ཆེན་པོ་ལྟར་གང་མ་མཐོང་ངོ་། །ཁྱོད་ནི་སྟོབས་གནས་མ་ཡིན་ཡང་། །གང་གིས་རྒྱལ་བར་བྱ་བའི་རིགས། །དེ་ཡིས་སྲིད་གཞན་རྒྱལ་བའི་ཕྱིར། །བདུད་ཀྱི་བྲན་#དང་མངག་གཞུག་རྣམས། །སྡང་བས་གོལ་པར་རྩོལ་བྱེད་པ། །མང་པོའང་གཞོལ་བར་བྱ་བ་ནི། །ཁྱད་
[184b.3]པར་གནས་ལ་བརྟེན་པ་ཡི། །བཟོད་པའི་ཚེགས་སུ་མཚར་མི་ཆེ། །གཡེང་བའི་རྐྱེན་དང་མཇལ་ན་ཡང་། །གཞན་ལ་མི་བསྟེན་པ་ཡིས་ནི། །འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནི། །ཁྱོད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དགྱེས་པར་མཛད། །གང་ཚེ་བདུད་རྣམས་མངོན་བཏུལ་བ། །དེ་ཡི་ནུབ་མོ་ཁོ་ན་
[184b.4]ལ། །ཉོན་མོངས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྤངས་པ། །དེ་ཉིད་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལགས། །གང་གི་དེ་ལྟར་བསམ་མིན་ཡང་། །ལྷག་པར་ཉོན་མོངས་ལས་རྒྱལ་གྱུར། །སྐྱེ་བོ་#གཞན་དང་ཐུན་མོང་གང་། །མུ་སྟེགས་ལས་རྒྱལ་དེ་སྨོས་ཅི། །འོད་ཟེར་ཕྲེང་བ་སྟོང་ལྡན་པའི། །ཉི་མས་མུན་
[184b.5]བསལ་གང་ལགས་དང་། །དཔའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་མུ་སྟེགས་ལས། །རྒྱལ་བར་མཛད་པ་ཅི་ཞིག་མཚར། །ཆགས་སྡང་གཏི་མུག་བཅས་པ་དང་། །དེ་ཉིད་དང་ནི་འགྲོ་བ་སྲིད། །ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །རྒོལ་བའི་ཚེ་ན་རྣམ་དཔྱོད་ཡིན། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བས་
[184b.6]ཆགས་བཅས་དང་། །ཞེ་སྡང་བྲལ་བས་ཞེ་སྡང་ཅན། །གཏི་མུག་བྲལ་བས་རྨོངས་པ་སྟེ། །གསུམ་པོས་རྟག་ཏུ་གསུམ་དག་བཏུལ། །བཏང་སྙོམས་གནས་ལ་གནས་པ་གང་། །ངོ་མཚར་མིན་ཞིང་དགའ་#བ་མིན། །འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ངོ་མཚར་
[184b.7]ཞེས་བྱ་སྟེ། །དམ་ཆོས་རབ་ཏུ་བསྟོད་པ་དང་། །དམ་ཆོས་མ་ལགས་སྨོད་མཛད་ཀྱང་། །དམ་པ་དག་དང་ཐ་མ་ལ། །ཁྱོད་ནི་ཆགས་དང་ཁྲོ་མི་མངའ། །ཡུན་རིང་པོར་ནི་མངོན་འདོད་པའི། །ཡིད་ལ་རེ་བ་སྐོང་བ་དང་། །མི་རིགས་པ་ནི་རྩོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་
[185a]
[185a.1]གེགས་བྱེད་ལ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དང་མུ་སྟེགས་ལ། །རྗེས་སུ་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བར། །ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་ནི་མི་འགྱུར་ན#། །ཁྱོད་ལ་བསྟོད་དུ་ཅི་ཞིག་མཆིས། །གང་ཞིག་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར། །སྲོག་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་དགོངས་ན། །གཟིགས་པ་དང་
[185a.2]ནི་གསན་པ་དང་། །ཁྱོད་ཀྱིས་མ་གཟིགས་མ་གསན་བཞིན། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ལའང་མ་ཆགས་ལ། །ཡོན་ཏན་ཅན་ལའང་བཞེད་མི་མངའ། །ཀྱེ་མའོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་སྟོབས་ནི། །རབ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལགས། །ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །ངེས་པར་ལུས་དང་
[185a.3]སེམས་དག་གི །མྱ་ངན་དགའ་སོགས་གནས་སྐབས་ནི། །རེ་དོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བསྒྲིབས། །དབང་པོ་རྣམས་ནི་རབ་དང་བ། །དུས་རྣམས་རྟག་ཏུ་མི་ཉམས་པས། །ཁྱོད་#ཐུགས་རྟག་ཏུ་དང་བ་དག །མངོན་སུམ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ་གདའ། །ཤིན་ཏུ་ཉུང་ངུ་འདོད་པ་
[185a.4]ཡིས། །འབད་པ་ཡིས་ནི་སྦས་ན་ཡང་། །ཉེས་ཟད་ཤིན་ཏུ་མ་ལུས་པས#། །གཞན་དོན་གྱིས་ནི་དྲངས་པས་ན། །རང་བཞིན་དམ་པ་ལེགས་གསུངས་དང་། །མཛད་སྤྱོད་བཟང་པོས་བསྒྲགས་པས་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བློ་གྲོས་དགོངས་པ་དག །རྣམ་དག་བྱིས་པའི་བར་ལ་གྲགས། །སངས་
[185a.5]རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་རྨད་དུ་བྱུང་བར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པའོ།། །།གང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བས། །སེམས་ནི་དང་བར་མ་གྱུར་པ། །དེ་ལ་མིག་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཡང་ན་ཡོད་ཀྱང་དོན་མེད་
[185a.6]པའོ། །ཉེ་བར་ཞི་ལ་ཡིད་དུ་འོང་། །འབར་ལ་གནོད་པ་མཛད་མི་མངའ། །དུལ་ལ་རྔོམ་བརྗིད་ཆེ་བ་ཡི། །སྐུ་འདིས་སུ་ཞིག་དད་མི་མཛད། །གང་ཡང་ལྟ་དང་ཞི་བའམ། །ཡུལ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པ་ན། །ཐམས་ཅད་ཆགས་དང་བྲལ་འགྱུར་ཞིང་། །འདི་ནི་མཐོང་བའི་ནང་ན་མཆོག །ཁྱོད་
[185a.7]ཀྱི་སྐུ་དེ་གང་གིས་ནི། །ལན་བརྒྱ་མཐོང་དང་གང་ཞིག་གིས། །དང་པོར་མཐོང་བ་དེ་གཉིས་ཀ །འདྲ་བར་མིག་ནི་མགུ་བར་མཛད། །རྣམ་པར་སྡང་བའི་སེམས་ལྡན་ཡང་། །མཐོང་བས་ངོམས་པ་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཁྱད་པར་ལ་མཁས་མ་ཡིན་ཡང་། །གང་ཞིག་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་
[185b]
[185b.1]ཀྱིས་ནི། །ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ནི་མཛེས་པའི་ཕྱིར། །བལྟ་བས་མི་ངོམས་རང་བཞིན་པས། །མཐོང་ངོ་ཅོག་ནི་ཕྱི་ཕྱིར་ཞིང་། །དགའ་བ་སྐྱེད་པར་མཛད་པ་ལགས། །དུབ་པར་མ་དགོངས་ངོ་མཚར་ཏེ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དོན་མཛད་ཅིང་། །ཕྲིན་ལས་གསལ་བར་གྱུར་པ་ན། །གང་གི་#
[185b.2]འབད་པ་མེད་པར་འཕྲུལ། །རྟེན་གྱི་ཡོན་ཏན་དག་དང་ནི། །བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ཕན་ཚུན་དུ། །འཚམ་པས་ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་དང་ནི། །ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་མཆོག་དང་ལྡན། །ཁྱོད་ལ་ཡོན་ཏན་མི་མངའ་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་འདི་ནི། །གཞན་ལ་#གང་ཞིག་ལ་ནི་རྟེན། །གཞན་
[185b.3]མི་བས་ནི་རྣམ་པར་སྤྲས། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་འབར་བ། །ཁྱོད་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཏོགས་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་འདི། །གཞན་གང་ཞིག་ལ་ལེགས་གནས་འགྱུར། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་ལས་ལྷག་པའི་སྐུ། །གཞན་དང་མཚུངས་མིན་ཐོབ་པ་ནི། །
[185b.4]བརྟེན་པ་#ཡི་ནི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྷག་པར་འཆང་། །ཁྱོད་སྐུ་རྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་ལ། །ང་དཔལ་ཆེ་ཞེས་གསུང་གསུང་ལྟར། །དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་སླར། །ངེད་ལེགས་བཀོད་ཅེས་གསུང་བ་འདྲ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དང་
[185b.5]པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྐུ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་ལྔ་པའོ།། །།གསོད་དང་བཀྲེས་སྐོམ་གྲང་དྲོ་དང་། །མི་སྲུན་སྨད་པ་ལ་སོགས་མང་། །གསུམ་ལ་དུབ་པ་མེད་བཟོད་ཅིང་། །ངན་སོང་གི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་། །འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་
[185b.6]ཅད་ནི། །ཁྱད་མེད་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་བཅིངས། །ཁྱོད་ནི་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་དག །དགྲོལ་སླད་ཡུན་{རིངས་,རིང་}#ཐུགས་རྗེས་བསྡམས། །བཅིངས་པའི་རྒྱུ་ནི་ཉོན་མོངས་པས། །འགྲོ་བ་ཡིས་ནི་ཉོན་མོངས་བཟོད། །ཁྱོད་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས་བཅིངས་པས། །བཟོད་པ་གང་དེ་ངོ་
[185b.7]མཚར་ལགས། །དང་པོར་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་བགྱི་འམ། །འོན་ཏེ་གང་གིས་འཁོར་བར་ཁྱོད། །སྐྱོན་མཁྱེན་ཡུན་རིང་དེ་ལྟ་བུར། །བཞུགས་མཛད་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་ལ་བགྱི། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བཏང་སྙོམས་ནས། །དབེན་པའི་གནས་སུ་བཞུགས་པར་མཛད། །ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་
[186a]
[186a.1]བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་གྱི་ཡང་བཟོད་པར་མཛད། །དབེན་པའི་བདེ་བ་སྤངས་གྱུར་ཁྱོད། །མང་པོའི་ནང་དུ་བཞུགས་པ་གང་། །དེ་ཁྱོད་ཐུགས་རྗེ་དུས་འདས་པ། །གླགས་ཤིག་ཐོད་ནས་བགྱིས་པར་བས། །འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་པ་འདྲ་བ་མང་། །མ་
[186a.2]འོངས་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། །ད་ལྟར་བྱུང་ལ་#གུས་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྣམ་དཔྱད་ནས། །རིག་པ་ཡི་ནི་མཚོ་ནང་ནས། །ཀླུ་བཞིན་ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས། །དགོན་པ་ཞི་#གནས་གྲོང་གི་མཐར། །གདུལ་བའི་དོན་གྱི་སླད་དུ་དྲངས། །གཞན་ལ་ཆགས་ཤིང་
[186a.3]དགོངས་པ་ཡིས། །ཐུགས་རྗེ་བཙུན་མོས་མི་བྱ་མེད། །ཡང་ན་ཁྱོད་ནི་དེ་ཆགས་པས། །རང་དང་མཐུན་པས་སྤངས་ནས་གང་། །ཉེར་ཞི་མཆོག་ལ་གནས་བཞིན་དུ། །ཐུགས་རྗེ་གཙོ་དང་ལྡན་པས་ན། །རོལ་མོ་མཁན་གྱི་སྒྱུ་རྩལ་ཡང་། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་ཀྱིས་འདོར་བར་
[186a.4]མཛད། །དོན་དམ་པ་ནི་མ་བརྙེས་པས། །སྔོན་ནི་དེ་བཞིན་དཀའ་སྤྱོད་མིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་བརྙེས་པ་ཡིས། །ཞི་གནས་བདག་ཉིད་སྤངས་ནས་ཀྱང་། །རྫུ་འཕྲུལ་སེང་གེའི་སྒྲ་དང་ནི། །ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་གང་། །དེ་ནི་བཞེད་སྤྱོད་མི་མངའ་བ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཐུགས་
[186a.5]རྗེ་བསྟན་པ་ལགས། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་དོན་མཛད་འདི། །སེམས་ཅན་ཡོད་ན་#མི་འགྱུར་བ། །གུས་པས་གཞན་དུ་མི་འདྲེ་ལ། །ཇི་ལྟར་མི་བཟད་ལྟར་བརྩེ་མེད། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་རབ་བཟང་གི །ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བརྩེ་མེད་པས། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ། །
[186a.6]ཐུགས་རྗེས་ཐུགས་རྗེ་#མཛད་མ་གྱུར། །ཡང་ན་ཁྱོད་ཉིད་དཀའ་བ་རྣམས། །སྤྱོད་པ་མ་ཉམས་དེས་ནི་མཛད། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཉིད་དོན་ལས་ལྷག་པར། །གཞན་དོན་རྗེས་སུ་གཟིགས་པར་མཛད། །འདི་ལྟར་རེས་འགའ་བསྟན་པས་གང་། །གཞན་དོན་གྲུབ་པར་མཛད་སླད་དུ། །
[186a.7]ཁྱོད་ནི་ལན་བརྒྱར་ཕྱོགས་དག་དུ། །གཏོར་མ་བཞིན་དུ་བཏང་བ་ལགས། །གང་ཞིག་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པའི། །རོལ་མོ་མཁན་གྱི་བཟོ་སོགས་ནི། །ངན་པའི་ལས་ལའང་དྲང་བར་མཛད། །དེ་ཉིད་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་ཁྱོད་ལ་གནོད་མཛད་ཀྱང་། །ནོངས་པ་ཅན་དུ་མི་རྩི་#
[186b]
[186b.1]བས། །ཁྱོད་ཀྱི་བཞེད་པ་ཁོ་ན་དང་། །མཐུན་འཇུག་པ་ནི་ལགས་པར་གདའ། །གཏོང་མིན་ཡོད་དེ་ཆགས་པ་མིན། །ཆགས་པ་ཡོད་དེ་དངོས་མི་ཤེས། །ཁ་ཅིག་དངོས་པོ་ཤེས་ན་ཡང་། །རྗེས་སུ་མཐུན་མིན་གཏོང་བ་ཡང་། །གཏོང་བ་མིན་ལ་ཆགས་པ་ཡང་། །དངོས་པོ་
[186b.2]ཤེས་ན་རྗེས་སུ་མཐུན། །ཐུགས་རྗེ་དེ་ཡིས་སྤྱོད་ལེགས་མང་། །གང་གི་སྨྲ་བར་བྱེད་པར་ནུས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཐུགས་རྗེ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་དྲུག་པའོ།། །།ཚིག་བཟང་བ་དང་དོན་
[186b.3]ཆེ་དང་། །བདེན་པ་དང་ནི་སྙན་པ་དང་། །ཟབ་གསལ་གཉིས་ཀའི་དོན་ལྡན་དང་། །བསྡུས་དང་སྤྲོས་པ་དང་ལྡན་པ། །ཉོན་མོངས་འཇོམས་དང་རྩུབ་མིན་དང་། །གསལ་དང་བདེ་བླག་རྟོགས་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་དོན་ནི་མ་འཁྲུགས་དང་། །སྙིང་པོ་ཅན་དང་མང་བ་
[186b.4]ཡང་། །ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་ནི་དེ་ལྟ་བུ། །ཁྱོད་ཀྱི་དགྲ་བོས་ཐོས་ན་ཡང་། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལགས་སོ་ཞེས། །སུ་ཞིག་ངེས་པ་བསྐྱེད་མི་འགྱུར། །རྗེས་སུ་ཆགས་དང་བར་མ་དང་། །སྡང་བས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ། །ཉེས་ཀུན་སྐྱུག་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་
[186b.5]ཐུགས་མཉམ་མངའ། །མང་པོ་རིལ་གྱིས་སྙན་མ་ལགས། །བཅོས་པ་འགའ་ཙམ་སྙན་པ་ལགས། །ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་ནི་དོན་གྲུབ་པས། །ཐམས་ཅད་ལེགས་གསུང་ཁོ་ན་ལགས། །མོས་ཁམས་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གང་ཕྱིར་བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ། །དེ་བས་ཐབས་
[186b.6]ལ་མཁས་པ་ཡིས། །སྐྱེས་བུ་འདུལ་མཆོག་ཁ་ལོ་སྒྱུར། །ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་ནི་རྣམ་བརྟགས་ན། །གང་ཞིག་འཇམ་དང་རྩུབ་པ་དང་། །གང་ཡང་དེ་གཉིས་ལྡན་པ་དག །ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཡུན་རིང་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ནི། །ཐུགས་རྗེ་བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་
[186b.7]ཚོགས་པས། །དགོངས་པ་ཡང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱང་། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བརྩོན་དང་ལྡན། །ཨེ་མའོ་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་དག་པའི། །ཕྲིན་ལས་རྣམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བཟོ། །དེ་ཡིས་རིན་ཆེན་གསུང་རྣམས་ཀྱི། །སྣོད་འདི་འདྲ་བ་འདི་བགྱིས་སོ། །སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་འབྲེལ་པས་ན། །
[187a]
[187a.1]རྣ་བར་#བདུད་རྩི་འདི་འདྲ་བའང་། །རོ་ནི་ཕྲོགས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། །ལྷ་ཡི་ཆུ་ནི་རྒྱ་མཚོ་#བཞིན། །ཁྱོད་ཞལ་བལྟ་ན་རབ་སྡུག་པ། །དེ་ལས་མཉན་ན་སྙན་པ་ཡི#། །གསུང་འདི་དག་ནི་ཟླ་བ་ལས། །བདུད་རྩི་འཛག་པ་བཞིན་དུ་གདའ། །སྔོ་བ་ཐི་སོགས་དབྱེ་བ་
[187a.2]ཡིས། །མི་སྡུག་པ་ནི་བསྟན་པ་དང་། །བྱམས་པ་དང་ནི་སྙིང་རྗེ་ཡང་། །སྤྱོད་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ནི། །ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི། །རྡུལ་རབ་ཞི་མཛད་ཆར་སྤྲིན་འདྲ། །ཞེ་སྡང་སྦྲུལ་ནི་གདོན་པའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་འདྲ་བ་ལགས། །གཞན་ཡང་
[187a.3]རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བའི། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསྟན་པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་ལས་བདག་གིར་བྱ་བ། །བདག་མེད་པ་གང་#དབྱེར་མེད་པས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མི་ཤེས་པའི། །རབ་རིབ་འཇོམས་པས་གདུགས་དང་འདྲ། །ང་རྒྱལ་རི་བོ་མངོན་འཇོམས་པས། །བརྒྱ་བྱིན་མཚོན་ཆ་
[187a.4]འདྲ་བ་ལགས། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་མ་གསུངས་ན། །བདེ་གཤེགས་དགྲ་བཅོམ་སངས་རྒྱས་དང་། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ཉིད་ཕུན་ཚོགས་པའི། །ཁྱོད་ཀྱི་བདེན་གསུང་སུས་རྟོགས་འགྱུར། །དོན་གཟིགས་པས་ན་མི་སླུ་#བ། །ནོངས་མི་མངའ་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མཐུན། །ལེགས་པར་སྦྱར་བས་གོ་
[187a.5]སླ་སྟེ། །ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་ནི་ལེགས་གསུམ་ལྡན། །ཟབ་པ་དང་ནི་སྙན་པ་དང་། །གོ་སླ་དང་ནི་ལེགས་སྦྱར་དང་། །གདུལ་བྱ་དང་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན། །གདུག་པ་ལ་ཡང་བདེན་དོན་ཕྱིར། །རེ་ཞིག་དང་པོར་ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་། །ཉན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་འཕྲོག་མཛད། །དེ་ནས་ཡིད་
[187a.6]ལ་བསམས་བགྱིས་ན། །རྡུལ་དང་མུན་པ་དག་ཀྱང་སེལ། །ལོངས་སྤྱོད་ཉུང་ངུ་ཙམ་ཞིག་དང་། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་ཡང་། །གཞན་ཡང་འགྲོ་བ་གཞན་དབང་ལ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟོན་པར་མཛད། །ཕོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབུགས་འབྱིན་ཅིང་། །བག་མེད་རྣམས་ནི་སྐྲག་
[187a.7]པར་མཛད། །བདེ་བ་ཅན་དག་སྐྱོ་བགྱིད་ལས#། །ཁྱོད་གསུང་ཀུན་དང་འཚམ་པར་འཇུག །ཡོངས་སྨིན་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ནི། །སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེད་#མཛད་ཅིང་། །དེ་ལས་ལྡང་བའི་དུས་སུ་ནི། །ཐོས་བསམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་དགའ་
[187b]
[187b.1]བ་བསྐྱེད། །བར་མ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཡང་སྤེལ། །ཐ་མའི་རབ་རིབ་རྣམ་འཇོམས་པས། །གསུང་འདི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་སྨན། །ཤེས་རབ་སྤྱན་ནི་ཟག་པ་མེད། །དང་པོ་བདེན་པ་སྐྱེད་པར་མཛད། །དེ་འོག་དབང་པོའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྒོམ་པ་དང་ནི་མི་སློབ་ལམ། །ལྟ་བ་དག་
[187b.2]ལ་དགར་མཛད་ཅིང་། །མྱ་ངན་འདས་པར་ཉེ་བར་འདྲེན། །ཉེས་པ་སེལ་མཛད་ཁྱོད་ཀྱི་གསུང་། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་ཆར་ཡང་འབེབས། །འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །སྔོན་དུས་ལོ་རྒྱུས་གསུང་བའི་ཕྱིར། །སྐལ་ཅན་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པ། །ཤིན་ཏུ་མ་འདས་པ་
[187b.3]ཡིས་ཀྱང་། །ཀུན་ལ་མ་ཐོགས་ཐུགས་མངའ་ཞིང་། །དགོངས་པའང་ཀུན་དུ་ཉེར་གནས་པས། །དེ་#སླད་ཁྱོད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ཀུན། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སླུ་#མི་མངའ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་མཆོག་རྣམས་ཀྱི། །རིགས་དང་སྨིན་དང་མོས་པ་ཡིས། །མི་ཤེས་པས་ནི་བསྒྲིབས་
[187b.4]པའི་ཚིག །ཁྱོད་ནི་ཐུགས་དགོངས་མ་ཉམས་པས། །གང་སླད་དུས་#མིན་ཡུལ་མིན་དང་། །སྣོད་མིན་རྣམས་སུ་མི་འཇུག་པ། །དེ་སླད་ཁྱོད་གསུང་དོན་མཆིས་ཏེ། །བརྩོན་འགྲུས་ལེགས་པར་བརྩམས་པ་བཞིན། །ཁྱོད་གསུང་ཡོན་ཏན་ཆ་ཙམ་ལའང་། །བདག་གིས་བསྟོད་
[187b.5]པར་#ནུས་མ་ཡིན། །གང་གིས་ཁྱོད་ཀྱང་འདོད་ཆུང་བའི། །རབ་ཏུ་གསལ་བར་ཀུན་དུ་འདྲེན། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་གསུང་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བདུན་པའོ།། །།བགྲོད་པ་གཅིག་དང་ཐབས་
[187b.6]བདེ་དང་། །ལེགས་པར་འབྲེལ་དང་ཉེས་པ་མེད། །ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བས། །ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་འདྲ་གཞན་ལ་མེད། །གཞན་རྣམས་ཀྱང་ནི་ཐར་དོན་མིན། །དཀའ་#བས་ཐོབ་ཅིང་བདེ་འགྲོ་མིན། །མི་རྟག་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་སྟེ། །དེ་ལམ་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །ཁྱོད་
[187b.7]ཀྱི་གཞུང་ལུགས་དེ་ལྟ་བུ། །གཅིག་པུ་ཕོངས་ལ་ལྟ་ཆགས་པས། །བྱིས་པ་གལ་ཏེ་སྨོད་བགྱིད་ན། །ལྟ་དང་འདྲ་བའི་དགྲ་མ་མཆིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཉེར་བླངས་ནས། །གཞན་དོན་ལ་ཆགས་ཐུགས་མངའ་བས། །ཁྱོད་བསྐལ་བྱེ་བར་སྐད་ཅིག་བཞིན། །དམྱལ་
[188a]
[188a.1]བར་ཡང་ནི་དེ་བཞིན་བཞུགས། །འགྲོ་བ་ཡི་ནི་དོན་སླད་དུ། །སྡུག་བསྔལ་མང་ལྟར་གང་#ལགས་པ། །དེ་བསམས་ཁྱོད་བསྟན་ངན་ན་ཡང་། །གནས་པར་བགྱི་བ་ལ་ཐུག་ན། །ཉོན་མོངས་བདེ་བ་ཆུང་བྱེད་པའི། །མི་ཡི་བདག་པོའི་བཀའ་ལུང་གིས། །
[188a.2]དམྱལ་བ་ཡི་ཡང་ལས་རྣམས་ལའང་། །བྱས་པ་གཟོ་བས་འཇུག་པར་མཐོང་། །ཕན་པ་གསུང་ཞིང་ཕན་པ་མཛད། །ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པ་ཅི་སྨོས་ཏེ། །མགོ་ལ་ཞུགས་ནི་འབར་བས་ཀྱང་། །ཅི་ཡི་སླད་དུ་སྒྲུབ་#མི་བགྱིད། །ཞི་གནས་ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པ་དང་། །རྟོགས་པར་
[188a.3]གྱུར་ནས་དད་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་ཀུན་ལས་རྣམ་(འགྲེལ་,འགྲོལ་)ཕྱིར། །བྱིས་པ་སློབ་དང་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པས་རང་དབང་དང་། །བྱང་ཆུབ་བདེ་དང་ཞི་བ་དང་། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་དང་། །ལེགས་པ་བཞི་པོ་འདི་ཀུན་ཐོབ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གསུང་བ་
[188a.4]དང་། །སྲིད་པར་སྨོན་པ་མི་མངའ་དང་། །མཚན་མ་མེད་པ་རྙེད་མཛད་པ། །གང་དེ་ཆགས་སྡང་མེད་པའི་ཕྱིར། །དཔའ་བོ་#ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པ་འདི། །མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་སྐྲག་མཛད་ལ། །བདུད་ནི་སེམས་ཁོང་ཆུད་མཛད་ཅིང་། །ལྷ་དང་མི་རྣམས་དབུགས་#ཀྱང་འབྱིན། །
[188a.5]བདག་ཏུ་ལྟ་བས་འདུས་བྱས་ལ། །སྨོད་མེད་མྱ་ངན་འདས་མི་འཐད། །དེ་སླད་དེ་ཡི་མི་མཐུན་པ། །འཆི་བདག་གིས་ནི་འཚེ་བར་འགྱུར། །འཆི་བདག་བསྟན་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི། །ས་ཆེན་དག་ལ་སྤྱོད་བགྱིད་པ། །མི་ཐོགས་ཟློག་#པ་མ་མཆིས་པའང་། །ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པས་
[188a.6]ཟིལ་གྱིས་མནན། །སྐྱེས་ནས་ངེས་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར། །འོན་ཏེ་ཉོན་མོངས་བཞིན་འཆི་འཕོ། །ཁྱོད་སྲས་ཀྱིས་ཀྱང་དབང་ཐོབ་ཕྱིར། །དེ་ལས་འདི་ནི་ཁྱད་ཆེས་འཕགས། །ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པའི་ལུགས་འཚལ་བ། །དགའ་ན་བསྐལ་པར་ཡང་གནས་ལ། །གང་དུ་བདུད་ཀྱིས་
[188a.7]མི་རྫི་བ། །དེར་ཡང་དགའ་མགུར་རབ་ཏུ་མཆི། །ཐབས་སོགས་སྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཤེས་རབ་གསུམ་པོ་རྣམ་འཕེལ་ཕྱིར། །གང་ཚེ་སེམས་ནི་ངེས་སྦྱར་དང་། །གཞག་#དང་སྡང་བ་ཞེས་བྱ་འདིས། །ལུང་གི་དོན་ནི་བསམས་པ་དང་། །བསྒོམས་དང་གུས་པར་མཉན་
[188b]
[188b.1]པ་ཡི། །དུས་གསུམ་ཆ་དབྱེ་ཁྱོད་ཀྱི་ནི། །བསྟན་ལས་གཞན་ལ་མཆིས་མ་ལགས། །རིག་པ་སྔ་#ཕྱིར་མ་འཕེལ་ཞིང་། །བསམ་བྱའི་གནས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །མུ་སྟེགས་གཞན་གྱི་མཐོང་བཞིན་ཡང་། །ལྟ་ལ་སྲིད་པའི་གདོན་གྱིས་དཀྲུགས། །དྲང་སྲོང་སྐྱེས་མཆོག་
[188b.2]ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན། །དེ་ལྟར་ལེགས་པས་ཁྱབ་འདི་ལ། །མ་གུས་གང་ལགས་དེ་ལས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོའང་ཅི་ཞིག་མཆིས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བསྟན་པ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བརྒྱད་
[188b.3]པའོ།། །།གང་ཞིག་སྔ་མར་སྨོན་ལམ་མཛད། །ཡང་ན་མཐོང་དང་ཐོས་པ་ཡང་། །འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སྨོན་མཛད་པ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནི་དོན་ལྡན་འཁུམས། །ཁྱོད་ཐོས་པས་ནི་སྤྲོ་བ་སྐྱེད། །མཐོང་བས་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཁྱོད་གསུང་ཐོས་པས་དགའ་འགྱུར་ཏེ། །
[188b.4]བསྟན་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མཛད། །ཀྱེ་མའོ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། །སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་སྨན་མཛད་པའི། །ཆོས་བསྟན་པས་ནི་བྱེད་པ་ན། །གང་མཐར་བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཁྱོད་ཀྱི་སྲས་ཀྱིས་མགུ་བར་འགྱུར། །འཕེལ་བས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཀྱང་དགའ། །
[188b.5]གཤེགས་པ་ན་ནི་ཕན་འདོགས་མཛད། །ལྡོག་པ་ན་ནི་འགོད་པ་མཛད། །གང་ཞིག་དད་པས་བརླན་སེམས་ཀྱིས། །ཡོན་ཏན་དྲན་པ་གསལ་བས་ཀྱང་། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ནི་བདེ་མཛད་ན། །དེ་ལས་ངོ་མཚར་མ་མཆིས་ལགས། །བསྒྲགས་པས་སྡིག་པ་འཕྲོག་པར་མཛད། །
[188b.6]ཁྱོད་དྲན་པས་ནི་རངས་པར་འགྱུར། །བཙལ་བས་བློ་གྲོས་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་རྣམ་པར་འདག །དེ་བཞིན་སྐྱབས་འགྲོ་ལེན་པ་དང་། །སྦྱིན་དང་སློབ་པ་རྗེས་བྱེད་པའི། །འཇིགས་འཇོམས་མཛད་པ་ཅི་ངོ་མཚར། །གང་ཞིག་ཆོས་ལ་མངོན་འདོད་པས། །ཁྱོད་
[188b.7]ལ་བསུ་བས་དཔལ་དུ་བྱེད། །བསྟེན་#པས་བློ་གྲོས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །བསྟེན་ན་འཇིགས་པ་མེད་པར་མཛད། །བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་པས་བདེ་བར་འགྱུར། །གླགས་སྐབས་ཚོལ་བར་བྱེད་པས་ཀྱང་། །ཁྱོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཉེར་མཆིས་ན། །ཕྱི་ནས་གདུང་བ་དང་ལྡན་ཕྱིར། །སྨན་པ་
[189a]
[189a.1]བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཁྱོད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དག །བསམ་གཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དང་། །ཤེས་རབ་ཕུན་ཚོགས་མི་འཁྲུགས་པས། །ཁྱོད་ནི་བསོད་ནམས་མཚོ་ཆེན་ལགས། །མཚང་འབྲུ་བ་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ། །བ་ར་དྭ་#ཛ་ལ་སོགས་ཀྱང་། །
[189a.2]ངེས་ལེགས་དང་འདྲ་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཁྱོད་ལ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཅི། །ཁྱོད་སྐུ་བལྟར་འོས་རིན་ཆེན་ཏེ། །ལེགས་གསུངས་མཉན་འོས་རིན་ཆེན་ལགས། །ཆོས་ནི་སྤྱད་འོས་རིན་ཆེན་པས། །ཁྱོད་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ལགས། །འཇིགས་པ་མི་བཟད་རྣམས་སུ་ཡང་། །ཁྱོད་ནི་དྲན་
[189a.3]པ་ཙམ་གྱིས་གང་། །ཞི་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཡང་། །མཚར་མིན་གང་ཞིག་ཐུགས་རྗེའི་བདག །ཁྱོད་ནི་ཆུ་བོས་བདས་པའི་གླིང་། །སྨས་པའི་བདག་ཉིད་སྐྱོབ་པ་སྟེ། །སྲིད་པའི་འཇིགས་པས་ཉེན་པའི་སྐྱབས། །ཐར་འཚལ་རྣམས་ཀྱི་འདྲེན་པ་ལགས། །མེ་ཏོག་གཅིག་ནི་རབ་ཕུལ་
[189a.4]བས། །གང་ཞིག་ངན་འགྲོར་ལྟུང་མ་གྱུར། །དེ་ལ་དུས་ངེས་བསྟན་པ་ལ། །མཚར་མིན་ཁྱོད་སྔོན་འདི་འདྲ་ལགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཕྱིར་སྣོད་ཀྱི་མཆོག །ཞིང་གཤིན་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །སྲོག་ཆགས་ཀུན་ལ་ཕན་མཛད་ཕྱིར། །གྲོགས་ཀྱི་ཕུལ་ཡང་ཁྱོད་ལགས་སོ། །
[189a.5]གང་ཞིག་གིས་ཁྱོད་མཐོང་ཙམ་གྱིས། །སྐྱོན་ཡོན་ལ་ནི་མི་མཁས་པ། །དུད་འགྲོ་དང་ནི་གཞན་མིན་འགྱུར། །དེ་ལ་དྲིན་སོགས་མཚར་བ་#ལགས། །ཕན་འདོགས་མཛད་པས་མཛའ་བཤེས་ཏེ། །འགྲོགས་ན་བདེ་ཕྱིར་སྙིང་དུ་སྡུག །ཞི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་། །ཡོན་ཏན་ཀུན་མངའ་
[189a.6]མཆོད་འོས་ཁྱོད། །གང་ཞིག་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི། །ངན་སོང་གི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་། །ཉེ་བར་ཞི་བ་དེ་ལ་ཡང་། །གནས་མིན་འཇིག་རྟེན་དོགས་པ་ཅན། །སྡིག་པ་མེད་པས་ཡིད་དང་འཐད། །སྐུ་གསུང་བཟང་བས་དགའ་བར་མཛད། །དོན་ཀུན་འགྲུབ་#ཕྱིར་དཔལ་ཡངས་ཏེ། །
[189a.7]ཡོན་ཏན་ལེགས་རྟེན་#བཀྲ་ཤིས་ལགས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་སྨོན་ལམ་གྱི་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་དགུ་པའོ།། །།སྔ་ཕྱིར་སེམས་གནས་བསྒྲུབ་སླད་དུ། །རྨུགས་ལ་སོགས་པ་ཞི་བའི་
[189b]
[189b.1]ཕྱིར། །ཕྱི་རོལ་གཡེང་བ་ཞི་དོན་དུ། །ནང་གི་ཆོག་ཤེས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །ཁྱོད་ནི་རྔན་ཐེན་བགྱིད་ལ་སྐུལ#། །ཆོམ་རྐུན་བགྱིད་པ་ཚར་ཡང་གཅོད། །གྱ་གྱུ་ཅན་རྣམས་རྣལ་དུ་འགོད། །དལ་བུས་བགྱིད་ལ་བཞེན་#སྐུལ་འདེབས། །ཞི་གནས་ངེས་པར་རྫོགས་ནས་ནི། །ཕྱི་ནས་
[189b.2]བདེན་ལ་སྦྱར་བར་མཛད། །བསྒོམ་པ་ཁྱད་པར་མཛད་སླད་དུ། །ས་བོན་མེད་པར་སྤངས་པར་མཛད། །དུལ་བ་རྣམས་ནི་ལམ་ལ་སྦྱོར#། །དམུ་རྒོད་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་མཛད། །དེ་སླད་སྐྱེས་བུ་འདུལ་བ་ཡི། །ཁ་ལོས་སྒྱུར་#བ་བླ་མེད་མཆོག །ཐད་དུ་ཕྱིན་ནས་ཁྱོད་
[189b.3]མཚང་འབྲུ། །གང་ཞིག་ས་བོན་མེད་པར་སྤངས། །འོན་ཀྱང་དེ་ལ་བཏང་སྙོམས་མིན། །ཕན་པའི་དུས་ལ་གཞེས་པར་མཛད། །ཁྱོད་ནི་ཉམ་ཐག་རྣམས་ལ་བརྩེ། །བདེ་བར་གནས་ལ་ཕན་པར་བགྱིད། །ཕོངས་པར་གནས་ལ་ཐུགས་རྗེ་བས། །ཀུན་ལ་ཕན་པར་བཞེད་པ་
[189b.4]ལགས། །གང་ཞིག་བར་མ་ལ་ཕན་བཞེད། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་མིན། །གང་ཞིག་སླར་ཡང་བྱས་འཇོམས་པའི། །གཉེན་དང་གྲོགས་རྣམས་ལ་ནི་བཞིན། །ཁྱོད་ནི་དགྲ་བོ་རྣམས་ལའང་བྱམས། །ཉམས་པར་གྱུར་ལ་ཕན་འདོགས་མཛད། །གཏུམ་པོ་རྣམས་
[189b.5]ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས། །ཁྱོད་ནི་ཡ་རབས་རྨད་ཅིག་ལགས། །སྐྱེ་བ་གཅིག་ཏུ་ཕྱི་རོལ་གྱི། །བཟའ་བཏུང་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །ཉོན་མོངས་པ་ཡི་དབང་གིས་ནི། །ལུས་ཙམ་ལ་ནི་ཕན་བྱེད་དག །ཕན་འདོགས་བགྱི་སླད་ཕ་མ་དག །གལ་ཏེ་བླ་མར་འཚལ་ན་གོ། །
[189b.6]ཁྱོད་ནི་ལྷག་པར་ཕན་འདོགས་པས། །བླ་མ་ཉིད་གྱུར་སྨོས་ཅི་འཚལ། །ཐར་པའི་ས་བོན་ཇི་ལྟར་ཡང་། །དེ་རྣམས་དགེ་བ་ལ་བཙུད་ནས། །དུས་གཅིག་ཡོངས་སུ་སྨིན་སླད་དུ། །དུས་ནི་ཀུན་དུ་འདའ་བར་མཛད། །རང་གི་དོན་ལ་མི་ལྟ་བས། །ཉིད་ཀྱི་དགྲ་བོ་ལྟར་གྱུར་
[189b.7]ཅིང་། །གཡང་སའི་མུ་ན་གནས་རྣམས་ལ། །ར་བ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའང་ཁྱོད། །དེ་ནས་ཇི་ལྟར་སྣོད་གྱུར་པའི། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་གཟིགས་ནས་ནི། །སླར་ཡང་ཐུགས་ནི་མ་བསྙེལ་ཞིང་། །སྨན་གདགས་བསམ་གཏན་ལ་བརྩོན་ལགས། །འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀར་སྨན་
[190a]
[190a.1]གདགས་སླད། །འཇིག་རྟེན་ལས་ནི་འདའ་སླད་དུ། །མུན་པར་གྱུར་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་སྣང་བར་མཛད། །དེ་ལས་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིས། །རྒྱུ་བཅས་རྒྱུ་ནི་མེད་པ་ཡང་། །འཕགས་པའི་ལམ་ནས་#འགོད་མཛད་དང་། །ཁྱོད་ཀྱི་#འཇིག་རྟེན་ལ་
[190a.2]སྟོན་མཛད། །ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ན། །ལྷ་མིན་སྤྱོད་པ་ཐ་དད་ཀྱི། །ཁྱོད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཐུན་མོང་བས། །ཁྱོད་ལ་དབྱེ་བ་མི་མངའོ། །གང་དུ་རྒྱུ་ནི་མེད་པ་ལ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན་པར་རབ་བཙུད་ན། །དེ་ལ་ཐར་པའི་རྒྱུ་བཅས་ལ། །མདོར་བསྡུས་པས་ན་སྨོས་ཅི་དགོས། །
[190a.3]བཅོམ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་དང་། །ན་ཚོད་རིགས་དང་ཡུལ་དང་ནི། །དུས་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས། །འདི་དག་ཀུན་ལ་སྨན་ཡོན་བཏགས། །འདི་ནི་སྨན་#དང་འདི་མཆོག་ཅེས། །ཁྱོད་ཀྱི་ལྟོས་#པ་བསལ་ནས་ནི། །དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་འཕགས་འདྲེན་པ། །འབད་པས་ཇི་
[190a.4]ལྟར་བདག་ཉིད་བཞིན། །ཁྱོད་ཀྱི་ཉན་ཐོས་སྲེད་#བྲལ་ཞིང་། །ཡ་མཚན་འཛིན་པ་མེད་རྣམས་ལའང་། །ལྷ་རྣམས་ཐལ་སྦྱར་སྨོན་བགྱིད་ཅིང་། །ཡ་མཚན་ཆེ་བ་ལྟ་བུར་མཆོད། །བདག་ཉིད་འཇིགས་པས་བདེ་ཐོབ་པའི། །ཡུལ་དག་སྤངས་པར་གྱུར་ནས་ནི། །འགྲན་ཟླ་བཞིན་
[190a.5]དུ་གཅིག་ནས་གཅིག# །མཆོག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་བྱེད། །ཨེ་མའོ་སངས་རྒྱས་འཁོར་བ་ཡི། །ཉིང་ཁུར་གྱུར་པ་བྱུང་བ་བརྗིད། །དེས་ན་མི་ཡང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི#། །སྨོན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་
[190a.6]བ་ལས་ལམ་ལ་#འཇུག་པ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་པའོ།། །།མཉེལ་དང་ཞི་བདེ་ཉམས་གྱུར་དང་། །སྐྱེ་བོ་ངན་དང་འགྲོགས་པ་དང་། །མི་མཐུན་པ་དང་མང་པོ་ཡི། །སྐྱོན་ཡང་ཡོན་ཏན་བཞིན་དགོངས་ཤིང་། །གཞན་ལ་སྨན་པ་མཛད་ལ་ཆགས། །
[190a.7]ཐུགས་རྗེ་ཡིས་ནི་ཐུགས་བཅིངས་པས། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱིས་ནི། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་མི་དགོངས་སོ། །འགྲོ་བའི་དོན་སླད་མ་ཆགས་པའི། །ཐུགས་ཀྱིས་བརྩོན་པ་མཛད་པ་གང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཆོས་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་དེ་རྨད་དོ། །
[190b]
[190b.1]ཞི་གནས་བདེ་བ་མ་ཐོབ་པ། །སྔོན་མཛད་གང་དེ་ངོ་མཚར་མིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཞི་གནས་ཐོབ་པ་ཡང་། །སྤངས་པའི་མཛད་པ་ངོ་མཚར་ཏོ#། །བཤོས་ཀྱང་ཕལ་པ་གསོལ་མཛད་ཅིང་། །རེས་འགའ་སྨྱུང་#བ་དག་ཀྱང་མཛད། །ཉམ་ངའི་ཚུལ་#དུའང་གཤེགས་མཛད་ཅིང་། །རད་རོད་
[190b.2]ཅན་དུའང་མནལ་བ་མཛད། །སླར་ཡང་ཕྱག་གི་བདུད་རྩི་ཡིས། །གཞན་རྣམས་ལ་ནི་ཕན་པ་མཛད། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་འགྲང་བའི། །མི་སྲུན་སྤྱོད་པས་ཕལ་པ་བཞིན། །མགོན་ཁྱོད་གཙོ་བོར་གྱུར་ལགས་ཀྱང་། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བྱམས་སླད་དུ། །སྐུ་ངས་བརྡོ་དང་གཅམ་
[190b.3]ཚུལ་དང་། །སྐད་དང་ཆ་ལུགས་སྒྱུར་བའང་མཛད། །མང་པོའི་རང་དོན་མཐར་ཐུག་དང་། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆེ་བ་ལགས། །དེ་ལ་མངོན་འདོད་དོན་ལ་ཡང་། །དེ་ལྟའི་སྡུག་བསྔལ་སྡོམ་#པ་མཛད། །ཀུན་གྱིས་དགའ་མགུར་རང་དོན་ཕྱིར། །བྲན་བཞིན་བསྐོས་པར་བསྒྲིམས་པ་
[190b.4]ལགས། །མགོན་ཁྱོད་རྟག་ཏུ་བདག་ཉིད་ལ། །མངའ་མ་མཆིས་པའང་མ་ལགས་སོ། །ལྕི་དང་ཆ་ལུགས་ཡང་དགོངས་པའང་#། །དེ་ཚེ་ཁྱོད་ལ་ག་ལ་སྟེ། །གང་ཕྱིར་གཞན་མ་སྤངས་ནས་ཀྱང་། །སྡུག་བསྔལ་ལྡན་པ་མཐར་ཕྱིན་པས། །ཁྱོད་ལ་གང་དང་གང་དུ་ཡང་། །ཇི་སྐད་
[190b.5]སྐུལ་#ཡང་མི་སྤོང་སྟེ། །ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བཟང་པོ་ལས། །འདའ་བར་འགྱུར་བ་མ་མཆིས་སོ། །ཕ་འམ་ཡང་ན་གཞན་ལེགས་ལ། །བྱམས་པའམ་ཡང་ན་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །ཁྱོད་ཡོན་ཕྲག་དོག་གིས་གདུངས་དང་། །དེ་བཞིན་རྒྱུ་མེད་དགྲ་བོ་ལ། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ནི་གནོད་བགྱིད་
[190b.6]ལ། །ཕན་པ་ལྷུར་མཛད་དེ་ལྟ་བུ#། །སྐྱེ་བོ་དག་ནི་ཕན་བགྱིད་ལའང་། །ཕན་པ་དེ་ལྟར་ལྷུར་མི་བགྱིད། །ཉེས་རྟོག་གདོན་གྱིས་ཟོས་པ་ནི། །ཕྱིར་ཞིང་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ལ། །མགོན་པོ་རང་སེམས་རྗེས་མཐུན་པས། །ཁྱོད་ཀྱི་#ཉེས་པ་མཐོང་བ་ལ། །ཁྱོད་ནི་གནོད་བགྱིད་
[190b.7]དགྲ་བོ་ལ། །ཕན་པ་མཛད་པའི་བཤེས་ལགས་ཏེ། །རྟག་ཏུ་སྐྱོན་དག་ཚོལ་བ་ལ། །ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ཚོལ་བའང་ལགས། །ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་སྤྱོད་ལྡན་པ། །མགོ་དང་ཡིད་དང་ཚིག་དག་གིས། །ཁྱོད་ནི་ཕྱག་འཚལ་མཆོད་འོས་ལ། །རྟག་ཏུ་བདག་ནི་ཕྱག་
[191a]
[191a.1]འཚལ་བསྟོད། །ཁྱོད་ནི་གང་ན་དུག་བཅས་ཤིང་། །ཞུགས་དང་བཅས་པར་སྤྱན་དྲངས་པ། །དེར་ནི་བརྩེར་བཅས་གཤེགས་པ་དང་། །ཁྱོད་ལ་བདུད་རྩི་ཅན་དུ་གྱུར#། །ཤིན་ཏུ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཅན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་པས། །
[191a.2]མི་བསྐྱོད་དེ་ལ་ཕན་འཇུག་པའི། །ཐུགས་ལྡན་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཟོད་པས་མི་སྙན་བརྗོད་#པ་དང་། །འཁུ་བ་དག་ནི་བདེ་ལེགས་ཀྱིས། །མི་སྙན་སྨྲ་ལ་བདེན་པ་སྟེ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྡང་བ་བྱམས་པས་བཏུལ། །དགྲ་རྣམས་ལ་ནི་འབད་མིན་པས། །ཐུགས་ཀྱིས་
[191a.3]ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་བཏུལ། །བཟློག་ལ་ཡང་དག་འཇོག་མཛད་པའི། །རྒྱལ་མཆོག་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐོག་མ་མེད་དུས་གོམས་པ་ཡིས#། །མི་ཡི་རང་བཞིན་མང་པོ་ཡང་། །ཁྱོད་ཀྱིས་ངན་སོང་རྣམ་བཟློག་ནས། །སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར། །ཤིན་ཏུ་བཟང་
[191a.4]མིན་ཁམས་ཙམ་ཡང་། །ཡུན་རིང་(གྱིས་,གིས་)ནི་འཕེལ་མཛད་པ། །སྨན་པའི་སྤྱོད་པ་རྗེས་འཇུག་པ། །སྨན་མཆོག་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་དཀའ་བ་མཛད་པ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་
[191a.5]ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།རྩུབ་པོ་དང་འཇམ་བགྱིད་#པ་དང་། །འཇུངས་པ་རྣམས་ནི་གཏོང་ཕོད་དང་། །གཏུམ་པ་དེས་#པར་བགྱིས་པ་གང་། །དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ལགས། །རང་རིག་རྗེས་སུ་མི་གཅོད་ཅིང་། །དགེ་བ་གོང་དུ་འདྲེན་བྱེད་པ། །སྐྱེ་བ་གཞན་
[191a.6]དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། །དགེ་མཆོག་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དགའ་བོ་དབང་པོ་ཉེར་ཞི་དང་། །ང་རྒྱལ་ཁེངས་པ་འདུད་པ་དང་། །སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་འང་ཞི་#བགྱིས་ན། །སུ་ཞིག་ངོ་མཚར་སྐྱེ་མི་བགྱིད། །ཤིན་ཏུ་མཆོག་དོན་མཛད་སླད་དུ། །དམུ་རྒོད་རྣམས་ནི་བདེ་བ་ཡིས། །
[191a.7]ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་གྱུར་པ་ཡིས། །འདུལ་མཛད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་#རོས་ཚིམ་པས། །གསེར་ལས་བགྱིས་པའི་མལ་སྤངས་ནས། །རན་མང་གཏིང་#བའི་གནས་མལ་དུ། །བརྟན་རྣམས་བསོད་ཉམས་ཉལ་བར་བགྱིད། །གཞན་གྱི་དབང་གིས་ལུས་
[191b]
[191b.1]ཙམ་ནི། །ཤིན་ཏུ་ཚིམ་དང་རྗེས་མཐུན་མིན། །གང་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་ཚིམ་བྱེད་ལས། །ཚིམ་མཛད་མཆོག་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དུས་དང་བསམ་མཁྱེན་པས། །རེས་འགའ་ཞུས་ནའང་མི་གསུང་ལ། །སྤྲོས་འགྱུར་གཞན་ལ་བསྟན་པ་དང་། །དྲུང་དུ་གཤེགས་
[191b.2]ནས་བཤད་པའང་མཛད། །རྒྱུ་#མིན་མཁས་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ཚིག་མི་འགྲུབ། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྤངས་མཛད་ཕྱིར། །བདེན་གསུང་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དྲི་མེད་གོས་ལ་ཚོན་བཞིན་དུ། །ཐོག་མར་སྦྱིན་སོགས་གཏམ་དག་གིས། །སེམས་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་
[191b.3]ནི། །ཕྱི་ནས་ཆོས་ནི་བསྟན་པ་མཛད། །རིག་དང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པའི། །ཚིག་གིས་སེམས་ནི་འགུག་#མི་འགྱུར། །གཞན་གྱི་#སེམས་ནི་བཀུག་མཛད་ནས། །འཆི་མེད་གསོལ་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ། །འཁོར་བ་མི་བཟད་གཏིང་ནས་ནི། །འགྲོ་བ་ཉོན་མོངས་དྲང་
[191b.4]སླད་དུ། །ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ཞིག་མ་སྩལ་བའི། །ཐབས་དང་སྤྱོད་པ་དེ་མ་མཆིས། །ཁ་ཅིག་ཕ་རོལ་འདོད་སླད་དུ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ལ་ཐབས་མི་མཁས། །ཐབས་མཁས་བརྩོན་འགྲུས་མེད་པ་ལས། །འདྲེན་མཛད་མཆོག་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ། །སྐུ་ཡི་ཆ་ལུགས་རྣམ་
[191b.5]མང་དང་། །གསུང་གིས་སོ་སོའི་སྐད་བཞིན་དུ། །གདུལ་བའི་བསམ་པ་ཐ་དད་པ། །དེ་དང་དེར་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་མཛད། །གཞན་གྱི་ཆ་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ནི། །དོན་མེད་ཡང་ན་གཞན་གསོད་ཕྱིར། །དོན་ལྡན་སྐུ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི། །དོན་ཀུན་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་དག་
[191b.6]ཀུན་ཀྱང་དག་པ་དང་། །མི་འགལ་བ་དང་མཆོད་འོས་དང་། །བརྗིད་དང་ལྷ་མི་རྣམས་ལ་ནི། །སྨན་འདོགས་བཀུར་བ་ཤ་སྟག་ལགས། །ཕྱི་རོལ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི། །གཞན་གསོད་པ་དང་སྨོད་པ་སྟེ། །བཀྲ་ཤིས་གཞན་དོན་དུ་#ལྡན་པའི། །སྤྱོད་པ་མངའ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ། །
[191b.7]སྨྲ་དང་བགྱིད་པ་ཕལ་ཆེར་ནི། །ལེགས་#པ་རྔོ་ཐོགས་#མ་ལགས་ཀྱི། །བདེན་པར་གསུང་བ་ཁྱེད་ལ་ནི། །དེ་གཉིས་གཞན་དུ་གདའ་བ་ལགས། །གཞན་གྱི་སྤྱོད་པ་མིག་#ནི་གཞན། །ཉོན་མོངས་ཕལ་ཆེར་འཁྲུགས་པ་ཡང་། །སྤྱོད་པ་དང་ནི་དོན་མཐུན་པའི། །ལེགས་གསུང་ཁྱོད་
[192a]
[192a.1]ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་ཉིད་དག་པ་འབའ་ཞིག་གིས། །ཁྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དཔལ་ཞིང་མཛད། །འདི་ལྟར་རྣམ་པ་འདི་འདྲའི་ཞིང་། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཆིས་མ་ལགས། །གལ་ཏེ་དབྱེ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ནི། །འབའ་ཞིག་ཁྱོད་ནི་སྨད་#གྱུར་ན། །དེ་
[192a.2]བཞིན་དཔག་མེད་དགེ་ལྡན་པའི། །སྒོར་གྱུར་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐོག་མེད་སྲིད་པ་ཉམ་#ང་བར། །སྔ་ནས་གཅིག་ཏུ་ཉམས་པ་ཡི། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སྨན་སླད་དུ། །ཁྱོད་ནི་དེ་ལྟར་བརྩོན་པ་ལགས། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་
[192a.3]པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་#མཁས་པར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།གང་ཕྱིར་མྱ་ངན་གྱིས་ཉམས་པས། །སྟོན་པ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡང་། །སླར་ཡང་དཀའ་ལ་བརྩོན་ལྡན་པ། །ཁྱོད་ལ་རྟག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གི་ཁྱོད་དྲིན་ལན་ལོན་པའི། །
[192a.4]སྒྲུབ་དེ་མཆིས་སྙམ་མི་བགྱིད་དེ། །སྐྱེ་བོ་གང་དག་མྱ་ངན་འདས། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལན་མ་ལོན། །རང་དོན་བྱེད་པར་བདག་མཆོག་ཅིང་། །དེ་ལྟར་གང་གིས་རྨད་བྱུང་གསུངས། །ཐོག་མར་མ་ཐོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །སྟོན་མཛད་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལ་
[192a.5]གནས་དེ་དག །རང་དོན་ཁོ་ན་བགྱིད་པར་བས། །དེ་ཡི་སླད་དུ་འོ་བརྒྱལ་གང་། །དེ་ལ་ལན་གོ་ཅི་ཞིག་ལོན། །ཁྱོད་ནི་སེམས་ཅན་གཉིད་ལོག་པས། །རྒྱུད་ལ་གཟིགས་པའི་ཞུགས་ཙེ་#བ། །བག་མེད་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི། །གྲོགས་བཟང་བག་དང་བཅས་པ་ལགས། །གཏི་མུག་
[192a.6]མནལ་ནི་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་སད་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྣོད་དང་སྣོད་མིན་སོགས་དཔྱོད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་ལ་སླར་ཕྱག་འཚལ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་གཞོམ་པ་བཤད། །བདུད་ཀྱི་#གཡོ་དག་བསྟན་པ་མཛད། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མི་བཟད་བརྗོད། །
[192a.7]འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་བསྟན། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་#རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་བདུད་ལས་རྒྱལ་གྱུར་པ། །བདུད་ཀུན་ལས་རྒྱལ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །ཕན་དགོངས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བགྱི་འཚལ་བ། །གང་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་མཛད་པ། །
[192b]
[192b.1]གཞན་གོ་ཅི་ཞིག་མཆིས་ལགས་ཀྱེ། །མགོན་ཁྱོད་གྲངས་དང་འཕགས་པ་དང་། །བླ་མ་ཡན་ལག་གཉེན་འདུན་གྱིས། །དགོངས་པ་མཛད་པ་གང་ལགས་པ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ནི་འདི་དག་ཀྱང་#། །སྤོ་བ་ཞིག་ཏུ་བཏུབ་ན་ནི། །གདོན་མི་འཚལ་
[192b.2]བར་ཁྱོད་ཀྱི་#ནི། །ལྷ་#སྦྱིན་ལ་བརྟེན་ཀུན་ལའང་སྩོལ#། །ཁྱོད་ཀྱི་#མཛད་པར་མི་སྤྱོད་གང་། །དེ་ནི་ངེས་པར་བགྱིད་མི་རིགས། །གནས་མ་ཡིན་ལས་ལྡོག་པ་དང་། །གནས་ལ་ཞུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་སླད་འགྲོ་ལ་བརྡ་སྤྲོད་པ། །འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །འདི་ནི་ཕན་ཚུན་བྱེད་པ་པོ། །མེད་པ་
[192b.3]སྐད་དུ་ངེས་པར་གསུངས། །ཁྱོད་ཀྱིས་མི་སྤྱོད་པ་ཡིས་ཀྱང་། །གང་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་མི་འཐད་ན། །དེ་ཕྱིར་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ། །ལྟ་བཅས་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ#། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས། །ཡུན་རིང་ས་སྟེང་དམ་ཆོས་བཤད། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་
[192b.4]ཕན་འདོགས་ནུས་པའི། །སློབ་མ་དམ་པའང་མང་དུ་བསྐྲུན། །བསྐྲུན་ནས་གདུལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །བསྟན་པ་རྒྱས་ནི་བཏབ་ནས་ཀྱང་། །མངོན་དུ་བཏུལ་བའི་ཚོགས་ཀྱང་ནི། །མཛེས་བཟང་ཡན་ཆད་བཏུལ་ལགས་པས། །དེ་#ཀོ་ཁྱོད་ལ་སེམས་ཅན་གྱི། །བུ་ལོན་
[192b.5]ལྷག་མ་ཅི་མཆིས་ན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིས་མ་ལུས་པའི། །འགྲོ་བ་དག་དང་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས། །སློབ་དཔོན་ཁུ་ཚུར་བཅིང་མིན་ཕྱིར། །བུ་ལོན་ལྷག་མ་གཞན་ཅི་(མཆས,མཆིས)། །འདི་ལྟར་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །སྐུ་གདུང་ཏིལ་འབྲུ་བཞིན་བླགས་ནས། །མཇུག་ཏུའང་
[192b.6]ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ནི། །དཀའ་སྤྱད་ཡལ་བར་མ་དོར་རོ། །ཡང་ན་གཟུགས་སྐུའི་མཐར་ཡང་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་མཛད་ཉིད་གཟིགས་ནས། །ཉིད་ཀྱི་བདེ་ལ་ཆགས་མི་མངའ། །དེ་ལ་ལྟོས་#པ་དོར་བར་མཛད། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་འདི་དག །གཞན་དོན་ཁོ་ནར་མཛད་
[192b.7]དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ཡིད་ཆེས་དཀའ་འདི་ལ། །ཁྱོད་ཀྱིས་མྱ་ངན་འདས་པ་བསྟན། །དེ་ནི་སྤྱོད་བཟང་མཐར་ཐུག་པའི། །སེམས་ཅན་གཞན་དོན་མཛད་པ་ཉིད། །གང་ཞིག་ཐོག་མ་དབུས་མཐར་ཡང་། །ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཉམས་ཉིད་དུ་འཁུམས། །དེ་སླད་ཆོས་སྐུ་མ་ལུས་པ། །
[193a]
[193a.1]སྲས་ཀྱི་མཆོག་ལ་གཏད་མཛད་དེ#། །གཟུགས་སྐུ་ཏིལ་འབྲུ་ལྟར་བཤིག་ནས། །ཁྱོད་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ལྟར་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་རུ། །ཆོས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་ཕན་མཛད་ཕྱིར། །བུ་ལོན་མི་མངའ་
[193a.2]ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཨེ་མའོ་གནས་པ་ཨེ་མའོ་ཚུལ། །ཨེ་མའོ་ཡོན་ཏན་ཨེ་མའོ་སྐུ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ཡ་མཚན་མི་ཆེ་འགའ་མ་མཆིས། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ནི་བསམ་གཏན་རྒྱུ། །དེའི་འབྲས་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའང་། །གང་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་
[193a.3]མ་དགོངས་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་བས་#མིན་ཁྱོད་ཕྱག་འཚལ། །ཕན་འདོགས་མཛད་ཅིང་བལྟ་ན་སྡུག །སྐུ་གསུང་ཕྲིན་ལས་ཞི་གྱུར་པ། །ཁྱོད་ལའང་སྡང་བར་རབ་བགྱིད་པའི། །རྨོངས་པ་མི་བཟད་པ་ལ་གཟིགས། །ཁྱོད་ལ་སྡང་བར་བྱེད་པ་ལ། །སྨན་མཛད་པ་ནི་བསམ་མི་ནུས། །དེ་
[193a.4]སྨན་མཛད་པ་བསམ་མིན་པས། །རྟག་ཏུ་ཁྱོད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོར་རིན་ཆེན་གཏེར། །ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས། །ཁྱོད་ལ་སེམས་ཅན་གང་འདུད་པ། །དེ་དག་ལ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་ལགས། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་རྡུལ་གྱིས་བརྒྱན་པའི། །ཡུལ་གང་
[193a.5]དེ་ལའང་ཕྱག་འཚལ་ནས། །དགེ་བའི་བསྟན་པ་ལ་མཁས་པའི། །མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པ་སྨོས་ཅི་འཚལ། །མགོན་ཁྱོད་ཡོན་ཏན་མི་བས་ཀྱང་། །བདག་གི་ཞོ་ཤ་བས་འཚལ་བས། །དེས་ན་འཇིགས་པ་མཆིས་སླད་དུ། །གློ་བ་ལ་ནི་གཅགས་ཤིང་མཆིས། །ཁྱོད་ནི་རང་སངས་
[193a.6]རྒྱས་ཀྱིས་མིན། །ཉན་ཐོས་མཆོག་གཙོ་བོས་མ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་ཉེ་བའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས། །རྟོགས་མི་འགྱུར་ན་གཞན་ཅི་སྨོས། །ཁྱོད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཚད་མ་མཆིས་ལ་བསམ་མི་ཁྱབ། །བསྟན་མིན་གྲངས་ཀྱང་མ་མཆིས་པ། །ཁྱོད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན་ལགས་གྲང་། །
[193a.7]བསམ་མིན་ཚོགས་དེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཐོབ་པ། །གཞན་དོན་སྤྱོད་པ་ངོ་མཚར་དགེ་ལས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཆ་ཙམ་བརྗོད་པར་བདག་རྨོངས་པས། །རང་དོན་དགོངས་པས་མི་ནུས་པར་ཡང་བྱས། །མཚོ་ཆེན་ཆབ་ནི་བས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་། །སྐྱེ་བོའི་གདུང་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བགྱིད་ལྟར། །
[193b]
[193b.1]ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཆ་ཙམ་མ་སྒྲོགས་ཀྱང་། །བདག་ནི་མཆོག་ཏུ་གློ་བ་དགའ་ཞིང་མཆིས། །བཙུན་པས་མཛད་པའི་བསྟོད་པའི་དྲུང་དུ་ནི། །རྗོད་#ཉུང་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ཅི་ཞིག་འགྲན། །འོ་ནའང་བདག་ནི་མི་ཤེས་པ་ཡིས་སྤེལ། །སྐྱེ་བོའི་རྣ་བར་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར། །བདག་
[193b.2]གིས་ཐུབ་ལ་དད་པས་སྤོབས་སྐྱེས་པའི། །དགེ་བའི་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་འཁྲུངས་པས་ནི། །ངན་རྟོག་རླུང་དམར་འཚུབ་#མས་དཀྲུགས་པ་ཡི། །འགྲོ་བའི་སེམས་ནི་རྣལ་དུ་གནས་པར་ཤོག །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་དད་པ་ལས་སྤོབས་པ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་
[193b.3]ལས་བུ་ལོན་མེད་པར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སྤེལ་མར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་མ་ཏི་#ཙི་ཊ་དང་། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དག་གི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀུ་མ་ར་ཀ་ལ་ཤ་དང་། ཞུ་
[193b.4]ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་བསོད་ནམས་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།

Source Colophon

Degé Tengyur (སྡེ་དགེ་བསྟན་འགྱུར), Tohoku catalogue number 1150. Eulogy section (བསྟོད་ཚོགས), Volume 1 (ཀ), folios 181a–193b.

Digital text from the Esukhia Degé Tengyur project (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The text is attributed to the great master Mātṛceṭa (མ་ཏི་ཙི་ཊ) and the master Dignāga (ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ). The Tibetan was translated by the Indian paṇḍita Kumārakalaśa and the Tibetan translator, the monk Sonam Zangpo (བསོད་ནམས་བཟང་པོ).

🌲