by Śrīvarman

The Tattvastava ("Praise of Suchness") is a hymn of sixteen verses praising tattva — suchness, reality-as-it-is — through an escalating sequence of metaphors. Each verse bows to a different face of the same ultimate truth: the body beyond obstruction, the sky-like heart of ultimate reality, the serpent of thought overcome, the full moon of liberation, the great ocean, ambrosia, a wish-fulfilling jewel and tree, and finally the blazing fire of suchness itself. The structure is itself a teaching in devotion: from negation to radiance, from stillness to power, from water to fire.

The author is identified in the colophon as Śrīvarman (Tib. དཔལ་གྱི་གོ་ཆ, dpal gyi go cha, "Armor of Glory"), a Śākya monk — otherwise unknown. The original Sanskrit is lost. The Tibetan translation was made by the Indian paṇḍita Mañjuśrībhadra and the Tibetan monk Śākyaprabha.

The text survives in the Tibetan Buddhist canon as Tohoku 1116 in the Degé Tengyur, Volume 1 (Collected Praises, bsTod tshogs), folios 62b.3–63a.6. No previous English translation is known to exist. This is the first.

Homage to Mañjuśrī, the Youthful One.

I

Completely freed from every obstruction,
Without form, unborn,
Whose own nature is indestructible —
To the Tathāgata who possesses such a body, I bow.

II

Having abandoned afflictions both gross and subtle,
Without self, obscurations purified,
Because from the very beginning empty of existence —
In ultimate truth, like the heart of the sky, I bow.

III

Because you abandoned the serpent of conceptual thought,
You act in whatever way delights you,
Always beholding the supreme treasure of suchness,
Having cast off the ruin of the lower realms — I bow.

IV

Having abandoned all conceptual elaboration,
Whose form is not fashioned by self-pride,
Whose form is of one taste in saṃsāra and peace —
Free from the stain of conception, I bow.

V

Through perfect realization, possessing no sleep,
Free from delusion, abiding in renunciation,
Suchness, ever-present yet unrevealed —
Dawning through the wisdom of inherent nature, I bow.

VI

As the phases of meditation reach their fullness,
Generating joy among beings,
Beautiful moon of liberation —
Dispelling the cataracts of wrong views, I bow.

VII

Having transcended the pair of existence and non-existence,
Freed from the stain of conceptualization,
Without grasping or rejection, abiding on level ground —
To the one beyond elaboration, I bow.

VIII

Stainless waves, the cause of bliss,
Sustaining all living beings without exception,
Vast, boundless, beyond measure —
Great ocean of suchness, I bow.

IX

Attained through the spread of many virtuous deeds,
Incomparable in sweet taste, settling upon the mind,
Vanquishing the terrors of old age and death —
Ambrosia of suchness, I bow.

X

Though Viṣṇu, Īśvara, Brahmā, and Indra,
Though gods and sages, steady in their own minds,
Are without that means —
You found it in an instant: I bow.

XI

Stainless, of matchless value,
Fulfilling all wishes by its very nature,
Attained through the accumulation of merit —
Wish-fulfilling jewel of bodhicitta, I bow.

XII

For those exhausted by the turning of existence,
The supreme sight, the abode of bliss,
Adorned with the flowers of the limbs of awakening —
Wish-fulfilling tree of peace, I bow.

XIII

Non-dual — neither known nor unknown,
Freed from every classification of subtle and gross,
Transcending all manner of comparison —
Inexpressible in words, I bow.

XIV

Always victorious, without timidity,
Destroyer of others' power, free of all bonds,
Possessing the inconceivable body of non-duality,
Sole hero, crusher of existence — I bow.

XV

Without distinction, sovereign in power,
Burning the accumulation of things in an instant,
By nature of utmost intensity —
Blazing fire of suchness, I bow.

XVI

By whatever virtue is gained from this true praise,
By that merit, may all beings without exception be purified;
May sentient beings be freed from every suffering
And, endowed with bliss, free of obscuration, attain nirvāṇa.

The Praise of Suchness, composed by the Śākya monk Śrīvarman, is complete.

Colophon

Śrīvarman (Tib. དཔལ་གྱི་གོ་ཆ, dpal gyi go cha, "Armor of Glory") is identified in the Tengyur colophon only as "a Śākya monk." Nothing else is known of him. His single surviving work is this hymn, which praises tattva — suchness, thusness, reality-as-it-is — through an architectonic sequence of images that moves from pure negation (formless, unborn, like the sky) through elemental metaphor (ocean, ambrosia, fire) to philosophical transcendence (beyond words, beyond duality). The progression suggests a devotional mind working within the Madhyamaka tradition, where suchness is neither existence nor non-existence but the nature of things as they are, prior to conceptual elaboration. The final image — suchness as blazing fire, burning all things in an instant — is a striking departure from the stillness that dominates the earlier verses.

Originally composed in Sanskrit (Tattvastava), the Sanskrit original is lost. The Tibetan translation survives in the Degé Tengyur, Volume 1 (bsTod tshogs, ka), Tohoku 1116, folios 62b.3–63a.6. The translation was made by the Indian paṇḍita Mañjuśrībhadra and the Tibetan monk Śākyaprabha (ཤཱཀྱ་འོད, Śākya 'od).

Good Works Translation from Tibetan. Translated by Lotsawa (Tibetan Translator tulku), New Tianmu Anglican Church, 2026. Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). No external English translation was consulted — the text was translated directly from the Tibetan by the tulku.

🌲

Source Text: དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བསྟོད་པ

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (Esukhia/derge-tengyur, GitHub, CC0). Volume 001 (བསྟོད་ཚོགས ཀ), folios 62b.3–63a.6. Editorial markers and folio numbers removed; variant readings normalized to the first reading.

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏདྟྭ་སྟ་བཾ། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བསྟོད་པ།

འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

ཐོགས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཁ་དོག་བྲལ་ཞིང་མ་སྐྱེས་ཤིང་། །རང་གི་ངོ་བོ་འཇིག་མེད་པའི། །སྐུ་མངའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཕྱག་འཚལ།

།ཉོན་མོངས་རགས་དང་ཕྲ་སྤངས་པ། །བདག་གི་མི་མངའ་སྒྲིབ་པ་དག །དང་པོ་ཡོད་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །དོན་དམ་མཁའ་དཀྱིལ་འདྲ་ཕྱག་འཚལ།

།རྣམ་རྟོག་སྦྲུལ་ནི་སྤངས་པས་ན། །ཅི་དགྱེས་པར་ནི་མཛད་གྱུར་པ། །གཏེར་མཆོག་དེ་ཉིད་རྟག་གཟིགས་པ། །ངན་འགྲོའི་རྒུད་པ་སྤངས་ཕྱག་འཚལ།

།རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཉིད་ཀྱིས་དགྱེས་བདར་མ་བྱས་སྐུ། །འཁོར་དང་ཞི་བར་རོ་མཉམ་སྐུ། །རྣམ་རྟོག་དྲི་མ་མེད་ཕྱག་འཚལ།

།ཡང་དག་དགོངས་པས་མནལ་མི་མངའ། །གཏི་མུག་བྲལ་ཞིང་སྤངས་པས་བཞུགས། །རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་མ་གསལ་བ། །རང་བཞིན་མཁས་པས་ཤར་ཕྱག་འཚལ།

།བསམ་གཏན་ཚེས་གྲངས་ཡོངས་རྫོགས་པས། །མི་རྣམས་དགའ་བ་སྐྱེད་མཛད་པ། །རྣམ་གྲོལ་ཟླ་བ་ཡིད་འོང་བ། །ལྟ་ངན་རབ་རིབ་སེལ་ཕྱག་འཚལ།

།དངོས་པོ་དངོས་མེད་གཉིས་འདས་ནས། །རྟོག་པའི་དྲི་མ་ལས་གྲོལ་བ། །རྩེན་དོར་མེད་དེ་ས་མཉམ་གནས། །སྤྲོས་མི་མངའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

།དྲི་མེད་ཆུ་རླབས་བདེ་བའི་རྒྱུ། །མ་ལུས་སྲོག་ཆགས་འཚོ་མཛད་པ། །ཆེ་ཞིང་མཐའ་མེད་ཚད་དང་བྲལ། །དེ་ཉིད་རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ཕྱག་འཚལ།

།ལེགས་སྤྱད་དུ་མ་རྒྱས་ཐོབ་པ། །དཔེ་མེད་རོ་ཞིམ་ཡིད་ལ་འབབ། །རྒ་ཤིའི་འཇིགས་པ་མེད་མཛད་པ། །དེ་ཉིད་བདུད་རྩི་ལ་ཕྱག་འཚལ།

།རང་གི་ཡིད་ལ་བརྟན་ལྡན་ཡང་། །ཁྱབ་འཇུག་དབང་ཕྱུག་ཚངས་དབང་དང་། །ལྷ་དང་དྲང་སྲོང་ཐབས་མེད་པ། །ཐབས་དེ་སྐད་ཅིག་བརྙེས་ཕྱག་འཚལ།

།དྲི་མེད་རིན་ཐང་མཉམ་མེད་པ། །ངོ་བོས་འདོད་རྣམས་ཡོངས་རྫོགས་མཛད། །བསོད་ནམས་བསགས་པས་དམིགས་གྱུར་པ། །ཡིད་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཕྱག་འཚལ།

།སྲིད་པའི་འཁོར་བས་ཡོངས་དུབ་པའི། །མཆོག་ཏུ་ལྟ་བ་བདེ་བའི་གནས། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་མེ་ཏོག་ལྡན། །ཞི་བའི་དཔག་བསམ་ཤིང་ཕྱག་འཚལ།

།ཤེས་བྱ་ཤེས་མེད་གཉིས་མེད་ཅིང་། །ཕྲ་སྦོམ་དབྱེ་བ་རྣམས་ལས་གྲོལ། །སྣ་ཚོགས་དཔེ་ལས་འདས་གྱུར་པ། །ཚིག་གིས་བརྗོད་མི་ནུས་ཕྱག་འཚལ།

།རྟག་ཏུ་རྒྱལ་ཞིང་བསྙེངས་མི་མངའ། །གཞན་སྟོབས་འཇོམས་བྱེད་མདུད་པ་མེད། །གཉིས་མེད་སྐུ་མངའ་བསམ་མི་ཁྱབ། །གཅིག་དཔའ་སྲིད་པ་འཇོམས་ཕྱག་འཚལ།

།བྱེ་བྲག་མེད་པར་དབང་འགྱུར་ཞིང་། །དངོས་ཚོགས་སྐད་ཅིག་ལ་བསྲེགས་པ། །ཤིན་ཏུ་དྲག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །རབ་འབར་དེ་ཉིད་མེ་ཕྱག་འཚལ།

།འདི་ལྟར་ཡང་དག་བསྟོད་ལས་དགེ་བ་གང་ཐོབ་པའི། །བསོད་ནམས་དེས་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་ཟད་འགྱུར་ཞིང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དག་དང་བྲལ་གྱུར་པ། །བདེ་བ་དང་ལྡན་སྒྲིབ་མེད་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་ཤོག

དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བསྟོད་པ་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་དཔལ་གྱི་གོ་ཆས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང་། དགེ་སློང་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition, maintained by Esukhia (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The Degé Tengyur is the standard critical edition of the Tibetan Buddhist Tengyur, originally printed from woodblocks at Degé Parkhang, Kham, Tibet. The digital text was transcribed and proofread by Esukhia under the direction of Émilie Arrago-Boruah.

Translated into Tibetan by the Indian paṇḍita Mañjuśrībhadra and the Tibetan monk Śākyaprabha (ཤཱཀྱ་འོད, Śākya 'od).

This is believed to be the first English translation of this text.

🌲