by Nāgārjuna
The Kāyatrayastotra is a hymn of four verses attributed to Ācārya Nāgārjuna, praising the three bodies (trikāya) of the Buddha — the truth-body (dharmakāya), the enjoyment-body (sambhogakāya), and the emanation-body (nirmāṇakāya). Each body receives one verse of dense, sweeping praise; a fourth verse dedicates the merit.
Where the Paramārthastava (D1122) stripped away every attribute of ultimate reality until the act of praise dissolved itself — "what is praised, and by whom?" — the Kāyatrayastotra rebuilds. Three times Nāgārjuna bows, and each bow discovers a different face of the same reality: the dharmakāya beyond all likeness, known only to each one's own awareness; the sambhogakāya radiating the vast sound of the dharma throughout all worlds; and the nirmāṇakāya appearing in realms like blazing fire, turning the wheel, dispelling fear. After negation, articulation. After the void, the three-fold form.
The text survives in the Tibetan Buddhist canon as Tohoku 1123 in the Degé Tengyur, Volume 1 (Collected Praises). Translated into Tibetan from a lost Sanskrit original by Kṛṣṇa Paṇḍita and the translator-monk Tshul khrims rgyal ba — the same pair who translated the Paramārthastava. A paywalled English translation exists but no free English has been available until now.
Homage to the noble Mañjuśrī Kumārabhūta.
I — The Truth-Body
Neither one nor many,
The foundation of the great abundance of benefit for self and other,
Neither a thing nor the absence of things,
Like space — of one taste, whose nature is difficult to realize,
Unstained and unchanging, peaceful,
Without equal yet equal, all-pervading, without elaboration —
To the dharmakāya of the Victorious Ones, beyond all likeness,
Known to each through their own awareness — to this I bow.
II — The Enjoyment-Body
Its splendor surpassing the world, inconceivable,
The fruit of a hundred excellent deeds —
To engender delight in those of wisdom,
Displaying abundant variety within the retinue,
Ever sending forth the vast sound of the noble dharma
Throughout all worlds —
To the sambhogakāya of the Buddha,
Abiding in the kingdom of dharma — I bow.
III — The Emanation-Body
To ripen sentient beings,
Appearing in some realms like blazing fire,
In others, appearing to fully awaken,
Turn the wheel of dharma, and pass into supreme peace,
Entering through manifold skilful means and various forms,
Dispelling the terrors of the three realms —
To the nirmāṇakāya of the Sages, of great purpose,
Pervading the ten directions — I bow.
Dedication
Ever working for the sole purpose of sentient beings,
Arisen from the immeasurable great merit and wisdom —
The three bodies of the Sugatas,
Utterly beyond the path of mind and word:
By whatever merit I have gathered
Through bowing in faith, planting the seeds of awakening —
May I, having attained the three bodies,
Surely lead all these beings without exception onto the path to awakening.
The Praise of the Three Bodies, composed by Ācārya Ārya Nāgārjuna, is complete.
Colophon
Nāgārjuna (Tib. ཀླུ་སྒྲུབ, Klu sgrub) is traditionally identified as the founder of the Madhyamaka school of Buddhist philosophy, placed in the 2nd century CE. The Kāyatrayastotra is attributed to him in the Degé Tengyur, though modern scholarship (notably Chr. Lindtner, Nagarjuniana, 1982) considers the attribution uncertain. Whether or not Nāgārjuna himself composed this hymn, it belongs to the same devotional orbit as his authenticated praises — the same vocabulary, the same philosophical grammar, the same pattern of negation followed by a bow.
The trikāya (three-body) doctrine is one of the central structural teachings of Mahāyāna Buddhism. The dharmakāya is the Buddha's nature as truth itself — without form, without attribute, beyond comparison, known only through direct awareness. The sambhogakāya is the glorified form visible to advanced bodhisattvas in the Buddha-fields — radiant, teaching, abiding in the kingdom of dharma. The nirmāṇakāya is the physical emanation that appears in the world to ripen sentient beings — the historical Śākyamuni who was born, awakened, taught, and passed into peace. The hymn's architecture mirrors the doctrine: one verse per body, descending from the most abstract to the most concrete, then reuniting all three in a dedication that places them beyond thought and speech.
The Kāyatrayastotra is also cited in full in Nāropa's Sekoddeśaṭīkā (Paramārthasaṃgraha), a commentary on the Kālacakra initiation, indicating the hymn's importance within the tantric tradition as well.
Originally composed in Sanskrit (Kāyatrayastotra-nāma), the Sanskrit original is lost. The Tibetan translation survives in the Degé Tengyur, Volume 1 (bsTod tshogs, ka), Tohoku 1123, folios 70b.3–71a.2. Translated into Tibetan by the Indian master Kṛṣṇa Paṇḍita (Tib. ཀྲྀཥྞ་པཎྜི་ཏ) and the translator-monk Tshul khrims rgyal ba (Tib. ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བ, Skt. Śīlavijaya) — the same translating pair responsible for the Paramārthastava (D1122).
A paywalled English translation exists in "Awareness and Emptiness: Songs of Nagarjuna" (Kindle edition, Mahayana in Translation). The present translation was made independently from the Tibetan source text without consulting any existing English translation.
Good Works Translation from Tibetan. Translated by Tashi (Tibetan Translator tulku), New Tianmu Anglican Church, 2026. Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0).
🌲
Source Text: སྐུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ
Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (Esukhia/derge-tengyur, GitHub, CC0). Volume 001 (བསྟོད་ཚོགས ཀ), folios 70b.3–71a.2. Editorial markers removed; folio references removed.
༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་ཡ་ཏྲ་ཡ་སྟོ་ཏྲ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྐུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ།
འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཆེན་གཞིར་གྱུར་པ། །དངོས་མིན་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་མཁའ་ལྟར་རོ་གཅིག་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །གོས་པ་མེད་ཅིང་མི་འགྱུར་ཞི་ལ་མི་མཉམ་མཉམ་པ་ཁྱབ་པ་ཅན་ཏེ་སྤྲོས་མེད་པ། །སོ་སོ་རང་རིག་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དཔེ་མེད་གང་ཡིན་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ།
རང་གི་འབྱོར་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལེགས་མཛད་བརྒྱ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི། །བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་བསྐྱེད་ཕྱིར་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སྣ་ཚོགས་རྒྱས་པར་སྟོན་མཛད་ཅིང་། །རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་རྒྱ་ཆེན་འཇིག་རྟེན་ཀུན་དུ་འཕྲོ་བར་མཛད་པ་པོ། །སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་གནས་པ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨིན་པར་མཛད་ཕྱིར་ལ་ལ་དག་ཏུ་མེ་འབར་བཞིན་དུ་གང་སྣང་ཞིང་། །ལ་ལར་ཡང་ནི་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གང་སྣང་ལ། །སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག་ཅིང་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འཇིགས་སེལ་བ། །ཕྱོགས་བཅུར་ཆུབ་མཛད་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དོན་ཆེན་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།
སེམས་ཅན་དོན་གཅིག་རྒྱུན་དུ་མཛད་ཅིང་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དཔག་མེད་ལས་བྱུང་བའི། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ཡིད་དང་ཚིག་གི་ལམ་ལས་རབ་ཏུ་འདས་པ་ལ། །བདག་གིས་དད་པས་ཕྱག་བྱས་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ས་བོན་བསགས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་དེས། །སྐུ་གསུམ་ཐོབ་ནས་འགྲོ་བ་འདི་དག་མ་ལུས་བྱང་ཆུབ་ལམ་ལ་ངེས་པར་འཛུད་པར་ཤོག
སྐུ་གསུམ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།
རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀྲྀཥྞ་པཎྜི་ཏ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།
Source Colophon
Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition, maintained by Esukhia (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The Degé Tengyur is the standard critical edition of the Tibetan Buddhist Tengyur, originally printed from woodblocks at Degé Parkhang, Kham, Tibet. The digital text was transcribed and proofread by Esukhia under the direction of Émilie Arrago-Boruah.
The translator colophon states: "Translated and finalized by the Indian master Kṛṣṇa Paṇḍita and the translator-monk Tshul khrims rgyal ba (Śīlavijaya)."
A paywalled English translation of this text exists in "Awareness and Emptiness: Songs of Nagarjuna" (Kindle edition). This is the first freely available English translation.
🌲