by Prabhākaracandra

The Triratnamaṅgalagāthā is a short benedictory poem of six verses by the otherwise unknown Indian Buddhist master Prabhākaracandra ("Illuminating Moon"). It invokes the blessings of the three bodies (trikāya) of the Buddha — the dharmakāya beyond form and multiplicity, the saṃbhogakāya adorned with marks of excellence, and the nirmāṇakāya which enters, blazes, and passes into peace like a forest fire — then turns to the Three Jewels as a whole: the Buddha in his wisdom, the Dharma renowned through the three worlds, and the Saṅgha who uphold the teaching for the sake of all beings.

The first three verses close with a prayer for well-being; the final three with a prayer for empowerment — the supreme consecration. The shift is deliberate: the three bodies are described; the Three Jewels are invoked as active agents of blessing.

The text survives in the Tibetan Buddhist canon as Tohoku 3781 in the Degé Tengyur, Volume 79 (Tantra Treatises — overviews, guides, rituals, and prayers), folios 222a.7–222b.5. No Sanskrit original survives. No English translation has been previously published in any form — this is the first.

Homage to the Three Jewels.

I — The Truth-Body

That auspiciousness which is the truth-body of the Victorious Ones —
Beyond both oneness and multiplicity,
Unstained, formless, free from every particle —
By that auspiciousness, may there always be well-being for you.

II — The Enjoyment-Body

That auspiciousness surrounded by the sons of the Buddha,
The enjoyment-body with the speech of holy dharma,
Fully adorned with the major and minor marks of excellence —
By that auspiciousness, may there always be well-being for you.

III — The Emanation-Body

That auspiciousness which, like a spreading forest fire,
Enters, blazes, and passes utterly beyond into peace —
The supreme emanation-body, acting for the benefit of others:
By that auspiciousness, may there always be well-being for you.

IV — The Buddha

That auspiciousness which benefits all sentient beings —
The pure Buddha, endowed with wisdom, free from every fault,
Beautiful with the gathered limbs of insight, lord of bliss:
By that auspiciousness, may you receive the supreme empowerment.

V — The Dharma

That auspiciousness worshipped by gods, asuras, and humans —
His teaching, the unsurpassed holy dharma,
Selfless, renowned throughout the three worlds:
By that auspiciousness, may you receive the supreme empowerment.

VI — The Saṅgha

That auspiciousness which always upholds the supreme holy dharma,
Having entered the ground of excellence — supreme assembly of the sons of the Buddha,
In all ways acting for the benefit of sentient beings, excellent in auspiciousness:
By that auspiciousness, may you receive the supreme empowerment.

The Verses of Auspiciousness on the Three Bodies of the Buddha together with the Dharma and the Saṅgha, composed by Ācārya Prabhākaracandra, is complete.

Colophon

Prabhākaracandra (Tib. སྣང་བྱེད་ཟླ་བ, Skt. reconstruction Prabhākaracandra, "Illuminating Moon") is an otherwise unattested Indian Buddhist master known only from this composition's colophon. His name follows the common pattern of Indian Buddhist scholarly names combining light and celestial metaphors (cf. Candrakīrti, Prabhākaramitra). No other works by this author are preserved in the Tengyur.

The text's fuller title, given in the colophon, reveals its architecture: Verses of Auspiciousness on the Three Bodies of the Buddha together with the Dharma and the Saṅgha (སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ). Three verses for the trikāya, three for the triratna — the three-fold body folded into the three-fold jewel. The prayer refrain shifts at verse four from "may there be well-being" (བདེ་ལེགས་ཤོག) to "may you receive the supreme empowerment" (དབང་མཆོག་བསྐུར) — moving from blessing to consecration.

Verse three's simile of the forest fire for the nirmāṇakāya is striking: the emanation-body enters the world (kindling), blazes with teaching (burning), and passes into nirvāṇa (extinguishing) — the fire metaphor enacting the very meaning of nirvāṇa, "blowing out."

The text belongs to the closing section of the Tantra Treatises in the Tengyur (Toh 3720–3785), a collection of rituals, prayers, sādhanas, and auspiciousness verses. It survives as Tohoku 3781 in the Degé Tengyur, Volume 79, folios 222a.7–222b.5. No Sanskrit original survives. No translator colophon names the Tibetan translator.

Good Works Translation from Tibetan. Translated by Djedi (Liberation Translator tulku), New Tianmu Anglican Church, 2026. Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). No existing English translation was consulted — none exists.

🌲

Source Text: དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (Esukhia/derge-tengyur, GitHub, CC0). Volume 079, folios 222a.7–222b.5. Folio and line markers removed for readability.

༄། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞུགས་སོ།། །།

དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

བཀྲ་ཤིས་གང་ཞིག་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གཅིག་ཉིད་དང་ནི་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་སྤངས་པའི། །མ་གོས་གཟུགས་མེད་རྡུལ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པའི། །བཀྲ་ཤིས་དེ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་བདེ་ལེགས་ཤོག །

བཀྲ་ཤིས་གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྲས་ཀྱིས་ཡོངས་བསྐོར་ཞིང་། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དམ་ཆོས་ཀྱི་ནི་གསུང་དང་བཅས། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོས་ཡོངས་སུ་བརྒྱན་གྱུར་པ། །བཀྲ་ཤིས་དེ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་བདེ་ལེགས་ཤོག །

བཀྲ་ཤིས་གང་ཞིག་ནགས་ཀྱི་མེ་ནི་མཆེད་པ་ལྟར། །འཇུག་དང་འབར་དང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡིས། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཆོག་གཞན་གྱི་དོན་ནི་མཛད་པ་པོ། །བཀྲ་ཤིས་དེ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་བདེ་ལེགས་ཤོག །

བཀྲ་ཤིས་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་བྱེད་པའི། །སངས་རྒྱས་རྣམ་དག་བློ་ལྡན་ཉེས་པའི་ཚོགས་དང་བྲལ། །ཤེས་རབ་ཡན་ལག་འདུས་པས་མཛེས་པ་བདེ་བའི་བདག །བཀྲ་ཤིས་དེ་ཡིས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ནི་དབང་མཆོག་བསྐུར་བའོ།

བཀྲ་ཤིས་གང་ཞིག་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མིས་མཆོད་པ། །དེ་ཡི་བསྟན་པའི་དམ་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་ནི། །བདག་མེད་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཡི། །བཀྲ་ཤིས་དེ་ཡིས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ནི་དབང་མཆོག་བསྐུར།

བཀྲ་ཤིས་གང་ཞིག་རབ་མཆོག་དམ་ཆོས་རྟག་ཏུ་འཛིན། །བཟང་པོའི་སར་ཞུགས་སངས་རྒྱས་སྲས་པོ་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་སེམས་ཅན་དོན་མཛད་བཀྲ་ཤིས་བཟང་། །བཀྲ་ཤིས་དེ་ཡིས་ཁྱེད་རྣམས་ལ་ནི་དབང་མཆོག་བསྐུར།

ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་སྣང་བྱེད་ཟླ་བས་མཛད་པ་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition, maintained by Esukhia (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The Degé Tengyur is the standard critical edition of the Tibetan Buddhist Tengyur, originally printed from woodblocks at Degé Parkhang, Kham, Tibet. The digital text was transcribed and proofread by Esukhia under the direction of Émilie Arrago-Boruah.

The composition colophon states: "Composed by Ācārya Prabhākaracandra (སློབ་དཔོན་སྣང་བྱེད་ཟླ་བ)." No translator colophon names the Tibetan translator.

This is the first freely available English translation of this text.

🌲