Meynjānap Pulampal (மெய்ஞ்ஞானப் புலம்பல்) — Paththirakiriyar
The Meynjānap Pulampal ("The Lament of True Knowledge") is a work of 231 verses by Paththirakiriyar (பத்திரகிரியார்), one of the eighteen Siddhars (சித்தர்கள்) of the Tamil tradition — poet-mystics who rejected caste, ritual, and institutional religion in favor of direct experience of the divine. The Siddhars were the radical edge of Tamil spirituality: antinomian, alchemical, contemptuous of orthodoxy, and devoted to the inner transformation of the practitioner rather than the outer trappings of worship.
The poem is structured as a single sustained litany of questions. Every verse ends with the refrain "ekkālam?" — "when will it be?" — asking when the practitioner will attain each successive stage of spiritual realization. The effect is incantatory: 231 variations on a single cry of longing, moving from the renunciation of ego and desire (verses 1–20), through the rejection of worldly attachment (21–50), through yogic practice and the mapping of the subtle body (51–100), through the destruction of illusion and the approach to non-dual awareness (101–180), to the final dissolution of self into the Supreme (181–231). The poem circles from Ganapati in its invocation to Ganapati in its final verse, framing the entire journey as a single prayer.
Paththirakiriyar is one of the least known of the eighteen Siddhars. His name suggests connection to Pattirakiri (Bhattarakiri), a mountain associated with Siddha tradition. Almost nothing survives about his life. What survives is this poem — raw, honest, relentless in its self-examination, and utterly free of the comforting platitudes that characterize institutional religion. The Siddha asks not "how do I get there?" but "when?" — and the 231 repetitions of that question carry the weight of a soul that has been asking for a very long time.
This is the first-ever English translation of the Meynjānap Pulampal. No English translation, free or paywalled, has previously existed. Translated directly and independently from the Classical Tamil (Project Madurai digital text, PM #74) by the New Tianmu Anglican Church, 2026.
Invocation
To speak this Lament — these words of wisdom that grant liberation —
when will I receive the grace of the Elephant-Faced One?
The Poem
1
Subduing the ego within, burning away the five senses —
sleeping without sleeping, when will I attain bliss?
2
Resting in the unceasing sleep of Shiva-yoga —
when will I store up the unstagnant flood of grace?
3
Having stored that unstagnant flood of grace to drink —
when will I retrieve the share I let slip without taking?
4
Without withering, broken within by unceasing worry —
when will I sever the delusion of illusory birth?
5
Cutting through the delusion of illusory birth —
when will I seize the fortress of the causal body?
6
To take the fortress of the causal body into my hands —
when will the imperishable experience come and possess me?
7
Becoming like an infant, wandering like the deaf and mute,
sitting like a madman — when will I be seized by your divine madness?
8
Wandering like a madman, lying like a corpse,
seeing woman as mother — when will I complete my penance?
9
Showing legs, showing arms, showing eyes and face —
when will I forget the women who display their charms?
10
Abandoning the delusion of desire for women —
closing both eyes, when will I merge in union?
11
At the spread-open fold that gapes like a cut wound —
when will I cease being struck and standing there?
12
Without sinking into the unhealing wound —
when will I clarify the unclarified mind?
13
Seeing in the mind that father, mother, children, brothers are all false —
when will I sever the attachment?
14
Without killing living beings, slaughtering and eating them —
regarding all lives as my own, when will I complete my penance?
15
Without earning the name of sinner and falling into ruined hell —
when will I learn the mechanism called spirit?
16
A stone carved with a chisel, red sandalwood pressed into form,
copper polished with tamarind — when will these become God?
17
Entertainment and luxury, true pomp and false pomp —
when will I forget all these habits?
18
Silk garments and golden jewels, pretense and evil deeds —
leaving them all behind, when will I desire your feet?
19
Like a tortoise that sees a person and withdraws all five limbs —
taking the form of a mute, when will I withdraw within?
20
Palanquins and rest-houses, latticed windows and mansions —
when will the delight of seeing them cease?
21
Having searched out and found where the Father dwells —
when will I wander daily like a dead corpse?
22
Laying aside exhausted merit, letting bone become white bone —
when will I see, fallen like a discarded corpse?
23
Forgetting petty pleasures, knowing awareness through awareness —
when will I sever the fate taken up by falling into the womb?
24
Before Yama seizes my hand and darkens me —
when will I consent to be shaped and ruled?
25
As when a trimmed lamp goes out and darkness closes in —
when will I understand how I died and came back alive?
26
Without the mind whirling and wilting like a fish in a net —
when will I seek the Master and bow at his feet?
27
The liberation that eight hundred ages of sitting could not reach —
smearing sacred ash, when will I shine?
28
Without donning the guise of desire and wandering about —
wearing the form of Shiva, when will I abide in excellence?
29
Shiva who drank poison for the gods and dances in the hall —
when will I serve as the servant of his servants?
30
Vishnu took the form of a boar and dug through the earth yet could not find it —
when will I speak of the lamp-light upon the hill?
31
The sweet, clear nectar — the inner meaning of Siddhanta,
the seed of liberation — when will I first contemplate it?
32
Leaving behind all the Vedanta and the Vedas —
when will I sit in solitary meditation?
33
Without wasting my days searching elsewhere —
searching within, when will I sleep in peace?
34
Those who are here today — that they will be here tomorrow is a lie:
when will I learn what the wise ones in the assembly say?
35
Without fading from drinking cannabis, opium, and toddy —
when will I drink the five-fold nectar?
36
To attain the liberation gathered from the red essence —
leaving agitation, when will I reach your refuge?
37
Searching for food for the belly, running scorched from place to place —
when will I give up this frantic wandering?
38
Wandering on until the string of the dancing puppet snaps —
before the day it drops, when will I praise you?
39
Without wandering saying "I" in this house of nine apertures —
when will I know and understand the thread of Shiva?
40
Leaving this worm-nest where filth and urine flow —
hiding beneath your paired feet, when will I merge and stand?
41
Casting off this puppet, taken up as a sinner enslaved to both karmas —
when will I stand in praise of you?
42
Before this salted vessel breaks and conception takes hold again —
when will I submit to the Lord of matted locks?
43
Performing worship, seeing the vision of Shiva's form,
casting off the doll-body — when will I attain the fruit?
44
Like a dark cloud that withdraws after taking the thunder —
removing the vessel, when will I reach the Supreme?
45
Without carrying this rice-bellows and wandering, withered —
dropping this foul carcass, when will I reach you?
46
Without bearing this impure thing as though it were eternal —
loosening the body, when will I know you?
47
Without being caught in the snare-net of desire and perishing —
when will I stand united in the sound, the bell, the lamp?
48
The great secret that even the four Vedas cry out for yet cannot see —
when will I simply look upon it?
49
As grass, as beast, as worm, as human form —
when will the darkness of all these births clear away?
50
Without clinging to a single thing for protection —
when will the ripeness come in my mind to await your grace?
51
When the age of youth comes, to embrace with age-mates and taste pleasure —
when will the season of ripeness come and entangle me?
52
Having learned all the caresses of that ripened season —
knowing the Guru, when will I contemplate and worship?
53
Even if I live with quarrelsome women, like the tamarind
and its rind that always part — when will I become like that?
54
Like a lotus leaf upon the water, unattached —
removing my kin, when will my mind stand far?
55
The pleasure my wife made in love's sweet play —
seeing it to the full, when will someone tell me the truth?
56
Like a mind that melts when a neighbour's man appears unseen —
when will my heart melt like that for you?
57
Like a wife whose mind turns away from her husband's pleasure —
when will I set your feet in my heart?
58
Like a man searching in torment for the slender one who joined him and left —
when will I fix my thought on you?
59
As whatever passion arises, so whatever is tasted —
when will I set my mind on meditation's depth?
60
When tears stream from my eyes like waterfalls, falling like pearls —
when will I think upon the Supreme you spoke of?
61
When the body melts greatly, when love melts, when bone melts —
when will the experience of union arrive?
62
Leaving this life as unsteady as a bubble on water —
when will your flood of blissful grace overflow?
63
Melting love, pouring awareness upon it —
when will I sever the bonds of suffering's net?
64
Without directing the mind along the path of the seed —
pouring tears from my eyes, when will I place my love?
65
As Shiva's bliss pours, clear upon clear, clearer still —
when will my mind embrace it, pouring and pouring?
66
At the root foundation below — bowing to Ganapati
at his lotus feet, when will I stand in worship?
67
In the fine crescent curved within the earth's curve — watching
the Creator with inner sight, when will I see him within?
68
In the crescent of water's centre — Vishnu who dwells there:
within the salt-gourd vessel, when will I know and perceive him?
69
In the triangle that sprouts with three rings —
when will I stand and worship Rudra who appears there?
70
In the six-sided figure of air — Maheshvara who lives there:
when will I begin to ask how to immerse in him?
71
Within the circle's path — Sadasiva who abides there:
when will grace grant me the way to draw near?
72
In the gap at the crown's centre — the Guru-seat that soars:
having fixed my certainty there, when will I attain it?
73
Becoming the earth, becoming the five colours upon the earth,
becoming the root — when will I know the seed from which you sprouted?
74
Burning away all the instruments and faculties that cannot be cut —
when will I sleep in meditation?
75
Uprooting completely every deceitful thought, root and stump —
when will I know the thought within?
76
With this wretched body that creates eight kinds of noise —
when will I discern all the suffering it has endured?
77
Keeping separate all the suffering the sense-instruments undergo —
when will I become strong?
78
Elements, senses, faculties, proceeding to bindu and nada —
when will I distinguish the many kinds of difference?
79
The three desires that do not appear — when will I discern them separately?
The root-desire planted in the flesh — when will I cut it at the base?
80
Before this base birth deteriorates and rolls away —
when will I learn how my birth can be redeemed?
81
Standing at the exact centre — Tirodhayi's grace
showing the way to draw near: when will she grant mercy?
82
I kept saying "I am I" — the beauty who stands at the centre:
when will she say "I will reveal myself to you"?
83
With the sword of the five letters, the dense jungle of the mind —
pursuing and pursuing, when will I slash and burn it?
84
This ruined mind that runs along the paths of the five senses —
watching it burn and fall, when will I wake?
85
All those who gathered in kinship have died, all are gone —
when anger too has died, when will I seek grace?
86
Finding the blissful abode where the restless mind finds rest —
when will I gaze there without blinking?
87
Like a caged bird that yawns softly before it dies and falls —
before I die and fall, when will I already be dead?
88
Before this flesh-filled body loses its life and goes —
when will the day come for me to die first?
89
Before the ruined people come speaking vile words
and set me on fire — when will I have burned myself?
90
Without climbing a ladder of skin and walking far until exhausted —
when will I climb the ladder of scripture and look?
91
Without closing mouth and eyes and falling into stupor —
when will I close my eyes with the Mother and stand embraced?
92
Without walking the earth until my legs give out —
when will I mount the breath-horse and ride?
93
Meditating on the coiled kundalini that roars with sound —
rousing it with awareness, when will I open the door of the sushumna and kindle it?
94
Between ida and pingala — in the sushumna that moves between them:
when will I stand without obstruction and bestow grace?
95
Leaving the fire at the root, in the moonlit pavilion above —
drawing down the milk and drinking, when will hunger end?
96
While the untamed horse runs within the body's space —
when will I rest in the single expanse?
97
Wandering through the many arts that speak elaborately,
unable to reach the unreachable — when will I live in it and gain penance?
98
Without filth, without urine, without illusion, without pride,
without virtue, without caste — when will I simply be?
99
Without running, running — circling the world in orbit:
without searching, finding it as my own self — when will I see?
100
Leaving ignorance, touching the border of wisdom's grace —
when will I attain the house of true knowledge and emerge?
101
Watching until I prevail, leaving all anger far behind —
when will I direct my mind to the utmost I can speak?
102
Seeking the highest state, setting the true reality within —
when will I seek the fourth state and attain it?
103
Without looking and looking at immeasurable distances —
like the light inside a mirror, when will I see and know?
104
Having known myself, dwelling with my Lord —
when will I know that nature and be at rest?
105
The great radiance of bliss beyond the six foundations —
seeing it as my fortune, when will I possess it?
106
Before the body perishes through the illusion of ego —
joyless from seeing, when will I see and know?
107
This body that sprouted from the three impurities joined together —
seeing it as impurity's nothing, when will I be free of karma?
108
To destroy past karma through three kinds of vision —
when will I make you manifest and attain you?
109
That which the eye's light leapt toward, that which the mind grasped —
that which saw the light of heaven: when will it manifest?
110
You showed me, then hid — like seeing in a dream:
when will I fix my awareness in the supreme expanse?
111
That which was heard when someone said "Who?" — that which awareness came and saw —
that which was told "Look!" — when will I discern it?
112
The fullness that fills every thought I think —
seeing it above the crown, when will tears fall like pearls from my eyes?
113
When the triple void becomes void, when the primal void becomes emptiness,
when even that void becomes void — when will I love?
114
Rising up like "shoo!" — the sky-reality that stood clear:
seeing it as "you" — when will I find my ground?
115
The letter "va" and the letter "ma" become a sword — the letter "shi":
when will I stand contained within the letter "a"?
116
When all letters die and perish, and only the One remains —
when will I set my mind there firmly and love?
117
Becoming grace, becoming form, becoming the beginning and the end —
coming as the Guru: when will you claim me and grant grace?
118
All the time I did not know the one I knew as "I" —
when will I know that you were there as "yourself"?
119
After looking and looking at everything I saw as my nature —
when will I stand merged in what I took as your nature?
120
Like a light born from within light —
when will I learn how space became space within space?
121
Sealing the luminous true reality inside by the inner path,
opening outside and locking shut — when will I reach the house?
122
Like a magnet that drew the iron and pulled it into its hand —
leaping and seizing, when will I place myself at your feet?
123
Taking the pitch and piercing through the pranava —
when will I wander like a crimson stream?
124
Laying aside the exhausted thought, letting bone become white bone —
when will I see, lying like a discarded corpse?
125
As the primordial sage Kapila said, according to his scripture —
when will I wander without caste distinctions?
126
Burning away fraud, theft, and the chain of karma —
dropping this bellows the wind blows through, when will I reach you?
127
Without being caught in the snare-net of desire and perishing —
when will I stand united in the sound, the bell, the lamp?
128
As stone, as tree, as fish, as bird,
as grass — having been born in all these: when will I say "Enough"?
129
Without clinging to a single thing for protection —
when will the ripeness come to await your grace?
130
The principle that sways, spinning from the far distance —
when will I accord with it, root and all, and shine?
131
The painting that arose from the reversed centre —
when will I fix it in the single source-root?
132
Walking the high path of wisdom that shows the one bliss —
when will I find the house of great bliss and possess it?
133
All that came as cause and spoke within my mind —
when will I see it whole and live in praise?
134
After examining all the arts that search and search —
when will I see the truth of "you were never there"?
135
Taking the Lord who gave the clan as my sign —
never parting, joined to him, when will I sever birth?
136
Like dancers whirling and spinning, churned by the post —
drunk with divine madness, when will I possess your grace?
137
Dying without dying, under the golden feet of the true Guru —
burning without being burned: when will I desire this?
138
The mechanism that plays me without my knowing —
when will I know your self and gain penance?
139
The Lord who hid within, unknown to the mind —
when the deceitful mind clears: when will I see?
140
Not found by reading, not appearing when spoken aloud,
not appearing when worshipped — when will I see that reality?
141
The twelve-footed horse that leaps — before it kicks and rears:
when will I chain it with the two rear chains?
142
Leaving the two standing posts, going through the middle post —
when will I sit contained between the two swaying posts?
143
Locking the milk-savour, placing it in its home, nurturing it —
driving the wind-cow, when will I tie it and deposit?
144
Without letting the mind run loose to many places —
going through the earth's boundary: when will I meet face-to-face?
145
To cross the ocean of desire and reach the shore —
kindling the sacrificial fire within: when will I dwell inside?
146
Lighting the three rising suns inside the inner house —
when will I see the sacred dance of the heart?
147
Leaving behind all the Vedanta and the Vedas, transcending them —
when will I sit at the root of the end of sound?
148
Like a kite whose string has broken, soaring free in the wind —
when will I know the open sky, becoming open space?
149
The eightfold yoga — and beyond that, beyond, beyond:
when will I reach the unreachable reality?
150
Body and soul that cling without clinging, separated at last —
when will I set a ladder to the ancient unreachable place?
151
Removing the bonds, releasing the soul into its home —
when will I dwell in love's interior?
152
Forgetting all the rites, the love, the practices —
when will I attain the unspoken ground of true knowledge?
153
Billions upon billions of cosmic eggs — all your creation,
and nothing else besides: when will I know this?
154
The imperishable syllable "Hari" that stands as the first beginning —
when will I chant it, know it, and perceive it within?
155
Burning the scriptures, proving the four Vedas false —
when will I see the mechanism and sever suffering?
156
Day and night, knowing my awareness through awareness —
forgetting the words that speak: when will I sleep?
157
Like sesame and its oil pervading all moving and unmoving things —
when will I learn the end of that embracing Veda?
158
Becoming flesh, becoming the life within flesh, becoming every world —
becoming your own self: when will I know it?
159
Without leaving me, you dwell in my place.
Without leaving you — when will I consent?
160
That inexpressible, boundless sky-reality —
when will I know that it was spoken, and speak?
161
Making the mind a bow, the sky-sense the string,
my awareness the arrow — when will I shoot?
162
You shot me dead and destroyed my guilt:
when will I hide you in the open and stand concealed?
163
Like a ferrying boat whose poles are thrust and released —
when will I understand the puppet-show you direct?
164
Without moving from my standing ground, without anything touching my thought —
when will I know that the place I have gone is liberation?
165
Setting the golden seat adorned with gold and silver within —
when will I seal the flashing light-space shut?
166
Like a grub sealed in a wasp's cell that takes the wasp's form —
when will I be sealed in the house and beg for grace?
167
Like the submarine fire hidden in the ocean that rises —
when will the Shiva hidden in the body shine?
168
Like the dawn's radiance that covers every direction —
when will I stand merged in the feet of compassion?
169
Like the many ornaments born from a single gold —
when will I be born in you and dissolve in you?
170
Born to the lowest birth, lower than a dog —
like the fire-light in bamboo, when will I shine?
171
Like the sun-stone's light that gathered and burned the cotton —
when will I receive grace in the Master's form?
172
Lighting fire in iron until this form becomes that form —
like the sweetness hidden in sugarcane: when will I find and know?
173
Like the sea-turtle that thinks of its egg on shore
and it quickens into form — when will I reach you that way?
174
Like those who leap from a burning house into the open —
when will I learn the sign of the soul that leaps from its cage?
175
Like churned butter that does not mix back into buttermilk —
when will I, broken apart, see you?
176
Like darkness swallowed by light until one form remains —
when will the darkness that swallows grace depart?
177
Like lightning that rises and subsides and dwells in the sky —
when will I know what stands in me as me?
178
Like the sun's rays that leap into a pot of water —
when will I perceive clearly the true form I have taken?
179
When gold is worn as ornament, does the body carry the gold?
When will I find and know this in my seeing mind?
180
Like the tarnish on copper — the three impurities that swallowed Shiva
and burned, standing: when will I separate them?
181
Like life and body — that which stood in the soul:
when will this sinner know it and cling?
182
Like a mute who dreamed and cannot tell the joy —
when will the day come for us to know and take it?
183
Those who never fail to reach the deathless feet of Shiva —
when will the imperishable body depart?
184
Leaving meditation, letting awareness and memory slip —
when will I pervade the open void?
185
In the open void — the barren emptiness that grew there:
when will I see it firmly and become clear?
186
Everywhere as the supreme form, my form as your form —
without night or day: when will I see you?
187
What I ate, what I found in pleasure joined with women —
when will I see that all of it was you?
188
That which was heard as "hum" — that which stood within me —
that which was spoken as "Om": when will I perceive it?
189
The place where sound was born, the place where self stood self-natured,
the place where mind was born: when will I discern them?
190
Becoming the going and coming, becoming inside and outside —
the one reality that strikes: when will I meet it?
191
I and you and we — all two — and nothing else:
when will "you" arise in my mind face-to-face?
192
Knowing awareness through awareness — and awareness itself
not standing separate from awareness: when will I seize it?
193
Filling all the enduring worlds, becoming vermillion itself —
when will I learn the sacred dance he dances?
194
The sound of the dance, the music of the sacred anklet —
when will I hear them with devotion and bow?
195
Like the space between the eyes, in the supreme expanse that beckons —
when will I rest there and arrive?
196
In the thousand-pillared hall amid the waterfall mountain —
when will I see the sacred play and behold?
197
Like a crane that ate too many fish and choked and stood hiccupping —
when will I drink too much honey and stand sated?
198
Before this wretched body is cast off —
when will I learn to milk the stone cow?
199
Sadasiva who shines in the open expanse —
searching for him to draw near: when will he grant grace?
200
Setting the mind in great awareness, unmovable —
rooted in the single awareness forever: when will I stand?
201
Non-duality itself — from within my soul,
standing to grant liberation: when will I learn the way?
202
Without dying in the bonds where I stand —
when will I fill your form and stand?
203
Like sesame, like sugarcane, like a lovely blossom, like the body —
standing within and without: when will I perceive?
204
Like the swan that separates water from milk and drinks the nectar —
separating me from myself: when will I see you?
205
Like a lotus that bloomed from water in the sky —
when will I set my mind and behold?
206
Without birth, without death, without speech, without breath,
without forgetting, without remembering — when will I die and be?
207
Sealing the supreme expanse in the mind's expanse, fixing awareness —
when will I rouse the one thought within me?
208
Removing the coveted dream of desirable women —
when will I dissolve into you with sound?
209
Like one who took his own life and wandered thus —
when will I take your life and dissolve within?
210
This firm body that plants its roots in mud —
when will I see it as a puppet twirling in the wind?
211
My control lost, this world's control destroyed,
its own control gone — when will I cling to grace?
212
Forgetting the self, forgetting the state of the world,
forgetting karma — when will I gain the way?
213
Forgetting myself in myself, forgetting the place I dwelt,
forgetting even my own self — when will I be alone?
214
Forgetting even my own self, bolting the front door —
when will I think of you within and sleep?
215
Like the antril bird that cries in pleasure when its mate departs —
when will I, parted from my companion, clutch at grace?
216
Without any movement, without the slightest stir —
when will I seek the sky-reality that is beyond all seeking?
217
Before awareness, incomplete from prior karma, hides again —
when will I search for the Mother and drink her nectar?
218
Like those intoxicated with liquor — the ecstasy of bliss:
when will I be pushed by it, stand dancing, be stopped?
219
Seeing all I see as him, knowing through wisdom's eye —
when will I become him and reach his refuge?
220
Boring through the centre of the self-existent, that which has no end —
when will I find bliss and sit in rest?
221
In the open expanse, looking and looking within the interior —
when will the remaining illusion die?
222
The lotus petals opening, the two eyes of compassion,
the earrings adorning the ears — when will they appear?
223
When the six and the six depart, in the bare open void —
when will the mind that stood in ink-dark blackness die?
224
Launching the ship of love upon the ocean of revealing grace —
when will I plunge into the sea of kindling compassion?
225
Who am I? Who are you? The supreme that is truly good —
who is that? When will I learn, and complete my penance?
226
Whoever they are, however they saw, whatever they thought —
when will I say you stood as that for each of them?
227
Looking and looking — the bliss that gives light:
when will I see it straight before my brow and stand?
228
Like the sun that hides the shining stars —
when will I see your vision without blemish?
229
I do not know myself. All that I have said in this fashion —
when will I bow before the ancients who take it to heart?
230
Removing illusion, making past karma a wasteland,
making the body something other — when will I see you?
231
Worshipping the paired feet of the Five-Handed One,
fixing him in my heart — when will I find my ground?
Translation in progress: complete (231 of 231 verses).
Colophon
The Meynjānap Pulampal (மெய்ஞ்ஞானப் புலம்பல், "The Lament of True Knowledge") is a work of 231 verses by Paththirakiriyar (பத்திரகிரியார்), a Tamil Siddhar. Translated from Classical Tamil by the New Tianmu Anglican Church with AI assistance, March 2026. Source text: Project Madurai digital text PM #74 (projectmadurai.org), prepared by Mr. S. Anbumani and Kumar Mallikarjunan.
This is the first-ever English translation of the Meynjānap Pulampal. No prior English translation, free or paywalled, is known to exist.
Gospel register. No reference English consulted — none exists to consult.
🌲
Source Text
சித்தர் பாடல்கள் தொகுப்பு: பத்திரகிரியார் அருளிய "மெய்ஞ்ஞானப் புலம்பல்"
காப்பு
முக்திதரும் ஞான மொழியாம் புலம்பல் சொல்ல
அத்தி முகவன்தன் அருள் பெருவது எக்காலம்?
நூல்
ஆங்காரம் உள்ளடக்கிய ஐம்புலனைச் சுட்டறுத்துத்
தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம் பெறுவது எக்காலம்? 1
நீங்காச் சிவயோக நித்திரை கொண்டே இருந்து
தேங்காக் கருணை வெள்ளம் தேக்குவதும் எக்காலம்? 2
தேங்காக் கருணைவெள்ளம் தேக்கியிருந்து உண்பதற்கு
வாங்காமல் விட்டகுறை வந்தெடுப்பது எக்காலம்? 3
ஓயாக் கவலையினால் உள்ளுடைந்து வாடாமல்
மாயாப் பிறவி மயக்கு அறுப்பது எக்காலம்? 4
மாயாப் பிறவி மயக்கத்தை ஊடறுத்துக்
காயா புரிக்கோட்டை கைக் கொள்வது எக்காலம்? 5
காயா புரிக்கோட்டை கைவசமாய்க் கொள்வதற்கு
மாயா அனுபூதி வந்துஅடுப்பது எக்காலம்? 6
சேயாய்ச் சமைந்து, செவிடு ஊமை போல் திரிந்து
பேய்போல் இருந்து உன் பிரமை கொள்வது எக்காலம்? 7
பேய் போல்திரிந்து பிணம்போல் கிடந்து பெண்ணைத்
தாய்போல் நினைத்து தவம் முடிப்பது எக்காலம்? 8
கால்காட்டிக் கைகாட்டிக் கண்கள் முகம்காட்டி
மால்காட்டும் மங்கையரை மறந்து இருப்பது எக்காலம்? 9
பெண்ணினல்லார் ஆசைப் பிரமையினை விட்டொழிந்து
கண்ணிரண்டும் மூடிக் கலந்திருப்பது எக்காலம்? 10
வெட்டுண்ட புண்போல் விரிந்த அல்குல் பைதனிலே
தட்டுண்டு நிற்கை தவிர்வதுவும் எக்காலம்? 1 1
ஆறாத புண்ணில் அழுந்திக் கிடவாமல்
தேறாத சிந்தைதனைத் தேற்றுவதும் எக்காலம்? 12
தந்தை, தாய், மக்கள், சகோதரரும் பொய்யெனவே
சிந்தைதனில் கண்டு திருக்கறுப்பது எக்காலம்? 13
மன்னுயிரைக் கொன்று வதைத்து உண்டு உழலாமல்;
தன்னுயிர்போல் எண்ணித் தவம் முடிப்பது எக்காலம்? 14
பாவி என்ற பேர்படைத்துப் பாழ்நரகில் வீழாமல்;
ஆவி என்ற சூத்திரத்தை அறிவது இனி எக்காலம்? 15
உளியிட்ட கல்லும், உருப்பிடித்த செஞ்சாந்தும்
புளியிட்ட செம்பும் பொருளாவது எக்காலம்? 16
வேடிக்கையும் சொகுசும் மெய்ப்பகட்டும் பொய்ப்பகட்டும்
வாடிக்கை எல்லாம் மறந்திருப்பது எக்காலம்? 17
பட்டுடை பொற்பணியும் பாவனையும் தீவினையும்
விட்டுவிட்டு உன்பாதம் விரும்புவதும் எக்காலம்? 18
ஆமைவரும் ஆள்கண்டு ஐந்தடக்கம் செய்தாற்போல்
ஊமை உருக்கொண்டு ஒடுங்குவதும் எக்காலம்? 19
தண்டிகையும், சாவடியும், சாளிகையும், மாளிகையும்
கண்டு களிக்கும் கருத்தொழிவது எக்காலம்? 20
அத்தன் இருப்பிடத்தை ஆராய்ந்து பார்த்து நிதம்
செத்த சவம்போல் திரிவதினி எக்காலம்? 21
ஒழிந்த தருமத்தினை வைத்துள்ளெலும்பு வெள்ளெலும்பாய்க்
கழிந்த பிணம்போல்இ ழிந்து காண்பதினி எக்காலம்? 22
அற்பசுகம் மறந்தே அறிவை அறிவால் அறிந்து
கெர்ப்பத்தில் வீழிந்து கொண்ட கோளறுப்பது எக்காலம்? 23
கருப்படுத்தி என்னை யமன் கைப்பிடித்துக் கொள்ளாமுன்
உருப்படுத்தி ஆள உடன்படுவது எக்காலம்? 24
தூண்டு விளக்கணைய தொடர்ந்து இருள் முன் சூழ்ந்தாற்போல்
மாண்டு பிழைத்துவந்த வகை தெரிவது எக்காலம்? 25
தூரியினில் மீன்போல் சுழன்று மனம் வாடாமல்
ஆரியனைத் தேடி அடிபணிவது எக்காலம்? 26
எண்ணூறு யுகமிருந்தும் எய்தாத விடுபெற
வெண்ணீறு பூசி விளங்குவதும் எக்காலம்? 27
அவவேடம் பூண்டு இங்கு அலைந்து திரியாமல்
சிவவேடம் பூண்டு சிறந்திருப்பது எக்காலம்? 28
அண்டருக்காய் நஞ்சருந்தி அம்பலத்தில் ஆடுசிவன்
தொண்டருக்குத் தொண்டன் எனத் தொண்டு செய்வது எக்காலம்? 29
பன்றி வடிவெடுத்துப் பார் இடந்து மால்காணாக்
குன்றில் விளக்கொளியைக் கூறுவதும் எக்காலம்? 30
தித்திக்கும் தெள்ளமிழ்தை சித்தாந்தத்து உட்பொருளை
முத்திக்கு வித்தை முதல் நினைப்பது எக்காலம்? 31
வேதாந்தவேதம் எல்லாம் விட்டொழிந்தே நிட்டையிலே
ஏகாந்தமாக இருப்பதினி எக்காலம்? 32
மற்றிடத்தைத் தேடி என்றன் வாழ்நாளைப் போக்காமல்
உற்றிடத்தைத் தேடி உறங்குவதும் எக்காலம்? 33
இன்றுளோர் நாளை இருப்பதுவும் பொய்யெனவே
மன்றுளோர் சொல்லும் வகையறிவது எக்காலம்? 34
கஞ்சா அபினியுடன் கள்ளுண்டு வாடாமல்
பஞ்சா மிர்தம் பருகுவதும் எக்காலம்? 35
செஞ்சலத்தினால் திரண்ட சென்ன மோட்சம்பெறவே
சஞ்சலத்தை விட்டு உன் சரண் அடைவது எக்காலம்? 36
கும்பிக்கு இரைதேடிக் கொடுப்பார் இடம்தோறும்
வெம்பித் திரிகை விடுப்பது இனி எக்காலம்? 37
ஆடுகின்ற சூத்திரம் தான் அறுமளவுமேதிரிந்து
போடுகின்ற நாள் வருமுன் போற்றுவதும் எக்காலம்? 38
நவசூத் திர வீட்டை நான்என்று அலையாமல்
சிவசூத் திரத்தைத் தெரிந்தறிவது எக்காலம்? 39
பரந்து மலசலங்கள் பாயும் புழுக்கூட்டை விட்டுக்
கரந்துன் அடிஇணைக்கீழ்க் கலந்து நிற்பது எக்காலம்? 40
இம்மைதனில் பாதகனாய் இருவினைக்கீடாய் எடுத்த
பொம்மைதனைப்போட்டு உன்னைப் போற்றி நிற்பது எக்காலம்? 41
உப்பிட்ட பாண்டம் உடைந்து கருக்கொள்ளு முன்னே
அப்பிட்ட வேணியனுக்கு ஆட்படுவது எக்காலம்? 42
சேவைபுரிந்து சிவரூபக் காட்சிகண்டு
பாவைதனைக் கழித்துப் பயன் அடைவது எக்காலம்? 43
காண்டத்தை வாங்கிக் கருமேகம் மீண்டது போல்
பாண்டத்தை நீக்கிப் பரம் அடைவது எக்காலம்? 44
சோற்றுத் துருத்திதனைச் சுமந்து அலைந்து வாடாமல்
ஊத்தைச் சடம்போட்டு உனை அடைவது எக்காலம்? 45
தொடக்கைச் சதம் எனவே சுமந்து அலைந்து வாடாமல்
உடக்கைக் கழற்றி உனைஅறிவது எக்காலம்? 46
ஆசைவலைப் பாசத்து அகப்பட்டு மாயாமல்
ஓசைமணித் தீபத்தில் ஒன்றி நிற்பது எக்காலம்? 47
கூறரிய நால் வேதம் கூப்பிட்டும் காணாத
பார ரகசியத்தைப் பார்த்திருப்பது எக்காலம்? 48
புல்லாய் விலங்காய் புழுவாய் நரவடிவாய்
எல்லாப் பிறப்பின் இருள் அகல்வது எக்காலம்? 49
தக்கும்வகைக்கு ஓர்பொருளும் சாராம லேநினைவில்
பக்குவம்வந்துன் அருளைப் பார்த்திருப்பது எக்காலம்? 50
பருவத் தலைவரொடும் புல்கியின்பம் கொள்வதற்குத்
தெரிவைப் பருவம் வந்து சிக்குவதும் எக்காலம்? 51
தெரிவையுறும் பக்குவத்தின் சீராட்டெல்லாம் அறிந்து
குருவை அறிந்தேநினைத்துக் கும்பிடுவது எக்காலம்? 52
வம்படிக்கும் மாதருடன் வாழ்ந்தாலும் மன்னுபுளி
யம்பழமும் ஓடும்போல் ஆவதினி எக்காலம்? 53
பற்றற்று நீரில் படர்தா மரை இலைபோல்
சுற்றத்தை நீக்கிமனம் தூர நிற்பது எக்காலம்? 54
சல்லாப லீலையிலே தன்மனைவி செய்தசுகம்
சொல்லாரக் கண்டு எனக்குச் சொல்வதினி எக்காலம்? 55
மருவும் அயல்புருடன் வரும் நேரம் காணாமல்
உருகுமனம் போல் என் உளம் உருகுவதும் எக்காலம்? 56
தன்கணவன் தன் சுகத்தில் தன்மனம்வே றானது போல்
என் கருத்தில் உன் பதத்தை ஏற்றுவதும் எக்காலம்? 57
கூடிப் பிரிந்துவிட்ட கொம்பனையைக் காணாமல்
தேடித் தவிப்பவன் போல் சிந்தை வைப்பது எக்காலம்? 58
எவ்வனத்தின் மோகம் எப்படி யுண்டப்படிபோல்
கவ்வனத் தியானம் கருத்து வைப்பது எக்காலம்? 59
கண்ணால் அருவி கசிந்து முத்துப் போல் உதிரச்
சொன்ன பரம்பொருளை எண்ணுவது எக்காலம்? 60
ஆகம் மிகவுருக அன்புருக என்புருகப்
போகஅனுபூதி பொருந்துவதும் எக்காலம்? 61
நீரில் குமிழிபோல் நிலையற்ற வாழ்வை விட்டுநின்
பேரின்பக் கருணை வெள்ளம் பெருக்கெடுப்பது எக்காலம்? 62
அன்பை உருக்கி அறிவை அதன் மேல்புகட்டித்
துன்ப வலைப்பாசத் தொடக்கறுப்பது எக்காலம்? 63
கருவின் வழி அறிந்து கருத்தைச் செலுத்தாமல்
அருவி விழிசொரிய அன்பு வைப்பது எக்காலம்? 64
தெள்ளத் தெளிய தெளிந்த சிவானந்ததேன்
பொழியப் பொழிய மனம் பூண்டிருப்பது எக்காலம்? 65
ஆதார மூலத்தடியில் கணபதியைப்
பாதார விந்தம் பணிந்து நிற்பது எக்காலம்? 66
மண்வளைந்த நற்கீற்றில் வளைந்திருந்த வேதாவைக்
கண்வளர்த்துப் பார்த்துள்ளே கண்டிருப்பது எக்காலம்? 67
அப்புப் பிறை நடுவே அமர்ந்திருந்த விட்டுணுவை
உப்புக் குடுக்கையுள்ளே உணர்ந்தறிவது எக்காலம்? 68
மூன்று வளையம் இட்டு முளைத்தெழுந்த கோணத்தில்
தோன்றும் உருத்திரனைத் தொழுது நிற்பது எக்காலம்? 69
வாயு அறுகோணத்தில் வாழும் மகேச்சுரனைத்
தோயும் வகை கேட்கத் தொடங்குவதும் எக்காலம்? 70
வட்டவழிக்குள்ளே மருவும் சதாசிவத்தைக்
கிட்ட வழிதேடக் கிருபை செய்வது எக்காலம்? 71
உச்சிக் கிடை நடுவே ஓங்கும் குருபதத்தை
நிச்சயித்துக் கொண்டிருந்து நேர்வதினி எக்காலம்? 72
பாராகிப் பார்மீதில் பஞ்சவன்னம் தானாகி
வேராகி நீமுளைத்த வித்தறிவது எக்காலம்? 73
கட்டறுக்க வொண்ணாக் கருவிகர ணாதி எல்லாம்
சுட்டறுத்து நிட்டையிலே தூங்குவதும் எக்காலம்? 74
கள்ளக் கருத்தை எல்லாம் கட்டோடு வேரறுத்து இங்கு
உள்ளக் கருத்தை உணர்ந்திருப்பது எக்காலம்? 75
அட்டகாசம் செலுத்தும் அவத்தைச் சடலத்துடனே
பட்டபாடு அத்தனையும் பகுத்தறிவது எக்காலம்? 76
அறிவுக் கருவியுடன் அவத்தைபடும் பாட்டை எல்லாம்
பிறிவுபட இருத்திப் பெலப்படுவது எக்காலம்? 77
பூதம் பொறிகரணம் போந்தவிந்து நாதமாய்ப்
பேதம் பலவிதமும் பிரித்தறிவது எக்காலம்? 78
தோன்றாசை மூன்றும் பிரிந்தறிவது எக்காலம்?
ஊன்றாசை வேரை அடிஊடறுப்பது எக்காலம்? 79
புன்சனனம் போற்று முன்னே புரிவட்டம் போகில் இனி
என் சனனம் ஈடேறும் என்றறிவது எக்காலம்? 80
நட்ட நடுவில்நின்று நல்திரோதாயி அருள்
கிட்டவழி காட்டிக் கிருபை செய்வது எக்காலம்? 81
நானே நான் என்றிருந்தேன் நடுவினின்ற கட்டழகி
நானே வெளிப்படுத்தித் தருவன் என்பதும் எக்காலம்? 82
அடர்ந்த மனக்காட்டை அஞ்செழுத்தாம் வாளாலே
தொடர்ந்து தொடர்ந்து வெட்டிச் சுடுவது இனிஎக்காலம்? 83
ஐந்து பொறிவழிபோய் அலையும் இந்தப் பாழ்மனத்தை
வெந்து விழப் பார்த்து விழிப்பது இனி எக்காலம்?
84
இனமாண்டு சேர்திருந்தோர் எல்லோரும் தாமாண்டு
சினமாண்டு போக அருள் தேர்ந்திருப்பது எக்காலம் ? 85
அமையாமனம் அமையும் ஆனந்த வீடுகண்டு அங்கு
இமையாமல் நோக்கி இருப்பது எக்காலம்? 86
கூண்டுவிழும் சீவன் மெள்ளக் கொட்டாவி கொண்டாற்போல்
மாண்டுவிழும் முன்னே நான் மாண்டிருப்பது எக்காலம்? 87
ஊன் நிறைந்த காயம் உயிர் இழந்து போகுமுன்னம்
நான் இறந்து போக இனி நாள் வருவது எக்காலம்? 88
கெட்டுவிடும் மாந்தர் கெர்விதங்கள் பேசி வந்து
சுட்டுவிடுமுன் என்னைச் சுட்டிருப்பது எக்காலம்? 89
தோல் ஏணி வைத்தேறித் தூரநடந் தெய்க்காமல்
நூல் ஏணி வைத்தேறி நோக்குவதும் எக்காலம்? 90
வாயோடு கண்மூடி மயக்கமுற்று நில்லாமல்
தாயோடு கண்மூடி தழுவி நிற்பது எக்காலம்? 91
காசினியெலாம் நடந்து கால் ஓய்ந்து போகாமல்
வாசிதனில் ஏறிவருவது இனி எக்காலம்? 92
ஒலிபடரும் கு
ண்டலியை உன்னி உணர்வால் எழுப்பிச்
சுழுமுனையின் தாள்திறந்து தூண்டுவதும் எக்காலம்? 93
இடைபிங் கலைநடுவே இயங்கும் சுழுமுனையில்
தடை அறவே நின்று சலித்தருப்பது எக்காலம்? 94
மூலநெருப்பைவிட்டு மூட்டு நிலா மண்டபத்தில்
பாலை இறக்கி உண்டு பசி ஒழிவது எக்காலம்? 95
ஆக வெளிக்குள்ளே அடங்காப் புரவி செல்ல
ஏக வெளியில் இருப்பது இனி எக்காலம்? 96
பஞ்சரித்துப் பேசும்பல்கலைக்கு எட்டாப் பொருளில்
சஞ்சரித்து வாழ்ந்து தவம் பெறுவது எக்காலம்? 97
மலமும் சலமும்அற்று மாயை அற்று மானம் அற்று
நலமும் குலமும் அற்று நான் இருப்பது எக்காலம்? 98
ஓடாமல் ஓடி உலகை வலம் வந்து சுற்றித்
தேடாமல் என்னிடமாய்த் தெரிசிப்பது எக்காலம்? 99
அஞ்ஞானம் விட்டே, அருள் ஞானத்து எல்லைதொட்டு
மெய்ஞ்ஞான வீடுபெற்று வெளிப்படுவது எக்காலம்? 100
வெல்லும்மட்டும் பார்த்து, வெகுளியெலாம் விட்டு அகன்று
சொல்லுமட்டும் சிந்தை செலுத்துவது எக்காலம்? 10 1
மேலாம் பதம்தேடி மெய்ப்பொருளை உள்இருத்தி
நாலாம் பதம் தேடி நான் பெறுவது எக்காலம்? 102
எண்ணாத தூரம் எல்லாம் எண்ணி எண்ணிப் பாராமல்
கண்ணாடிக்குள் ஒளிபோல கண்டறிவது எக்காலம் ? 103
என்னை அறிந்து கொண்டே எங்கோமானோடு இருக்கும்
தன்மை அறிந்து சமைந்திருப்பது எக்காலம்? 104
ஆறு ஆதாரம் கடந்த ஆனந்தப் பேரொளியை
பேறாகக் கண்டு நான் பெற்றிருப்பது எக்காலம்? 105
ஆணவ மாயத்தால் அழிந்து உடலம் போகாமுன்
காணுதலால் இன்பமற்றுக் கண்டறிவது எக்காலம்? 106
மும்மலமும் சேர்ந்து முளைத்தெழுந்த காயம் இதை
நில்மலமாய்க் கண்டு வினை நீங்கி இருப்பது எக்காலம்? 107
முன்னை வினை கெடவே மூன்று வகைக் காட்சியினால்
உன்னை வெளிப்படுத்தி உறுவது இனி எக்காலம்? 108
கண்ணின் ஒளி பாய்ந்ததுவும் கருத்தறிந்து கொண்டதுவும்
விண்ணின் ஒளி கண்டதுவும் வெளிப்படுவதும் எக்காலம்? 109
கனவு கண்டால் போல் எனக்குக் காட்டி மறைத்தே இருக்க
நினைவைப் பரவெளியில் நிறுத்துவது எக்காலம்? 110
ஆர் என்று கேட்டதுவும் அறிவு வந்து கண்டதுவும்
பார் என்று சொன்னதுவும் பகுத்தறிவது எக்காலம்? 111
நினைக்கும் நினைவுதோறும் நிறைந்த பரிபூரணத்தை
முனைக்குமேல் கண்டு கண்ணில் முத்துதிர்ப்பது எக்காலம்? 112
முப்பாழும் பாழாய், முதற்பாழும் சூனியமாய்
அப்பாழும் பாழாய் அன்பு செய்வது எக்காலம்? 113
சீ யென்று எழுந்து தெளிந்து நின்ற வான் பொருளை
நீ யென்று கண்டு நிலை பெறுவது எக்காலம்? 114
வவ்வெழுத்தும் மவ்வெழுத்தும் வாளாகும் சிவ்வெழுத்தும்
அவ்வெழுத்தின் உள்ளே அடங்கி நிற்பது எக்காலம்? 115
எழுத்தெல்லாம் மாண்டிறந்தே ஏகமாய் நின்றதிலே
அழுத்தமாய்ச் சிந்தையை வைத்தன்பு கொள்வது எக்காலம்? 116
அருளாய் உருவாகி ஆதி அந்தம் ஆகின்ற
குருவாக வந்து எனை ஆட்கொண்டு அருள்வது எக்காலம்? 117
நான் என்று அறிந்தவனை நான் அறியாக் காலம் எல்லாம்
தான் என்று நீ இருந்ததனை அறிவது எக்காலம்? 118
என் மயமாய்க் கண்டதெல்லாம் எண்ணி எண்ணிப் பார்த்த பின்பு
தன் மயமாய்க் கொண்டதிலே சார்ந்து நிற்பது எக்காலம்? 119
ஒளியில் ஒளியாம் உருப்பிறந்த வாறதுபோல்
வெளியில் வெளியான விதம் அறிவது எக்காலம்? 120
ஒளிஇட்ட மெய்ப்பொருளை உள் வழியிலே அடைத்து
வெளியிட்டுச் சாத்திவைத்து வீடு உறுவது எக்காலம்? 121
காந்தம் வலித்து இரும்பைக் கரத்திழுத்துக் கொண்டதுபோல்
பாய்ந்து பிடித்திழுத்துன் பாதத்தில் வைப்பது எக்காலம்? 122
பித்தாயம் கொண்டு பிரணவத்தை ஊடறுத்துச்
செந்தாரைப் போலே திரிவது இனி எக்காலம்? 123
ஒழிந்த கருத்தினை வைத்து உள் எலும்பு வெள் எலும்பாய்க்
கழிந்த பிணம் போல் இருந்து காண்பது இனி எக்காலம்? 124
ஆதிகபிலர் சொன்ன ஆகமத்தின் சொற்படியே
சாதிவகை இல்லாமல் சஞ்சரிப்பது எக்காலம்? 125
சூதும் களவும் தொடர்வினையும் சுட்டிக் காற்று
ஊதும் துருத்தியைப் போட்டு உனை அடைவது எக்காலம்? 126
ஆசைவலைப் பாசத்து அகப்பட்டு மாயாமல்
ஓசைமணித் தீபத்தில் ஒன்றி நிற்பது எக்காலம்? 127
கல்லாய் மரமாய்க் கயலாய்ப் பறவைகளாய்ப்
புல்லாய் பிறந்த சென்மம் போதும் என்பது எக்காலம்? 128
தக்கும் வகைக்கோர் பொருளும் சாராமலே நினைவில்
பக்குவமாய் நின் அருளைப் பார்த்திருப்பது எக்காலம்? 129
தூரோடு அசைந்து சுழன்று வரும் தத்துவத்தை
வேரோடு இசைந்து விளங்குவதும் எக்காலம்? 130
பாகம் நடு மாறிப் பயந்தெழுந்த சித்திரத்தை
ஏகநடு மூலத்து இருத்துவதும் எக்காலம்? 131
ஓரின்பம் காட்டும் உயர்ஞான வீதி சென்று
பேரின்ப வீடுகண்டு பெற்றிருப்பது எக்காலம்? 132
காரணமாய் வந்து என் கருத்தில் உரைத்ததெல்லாம்
பூரணமாக் கண்டு புகழ்ந்திருப்பது எக்காலம்? 133
ஆயும் கலைகள் எல்லாம் ஆராய்ந்து பார்த்ததன்பின்
நீ என்றும் இல்லா நிசம் காண்பது எக்காலம்? 134
குறியாகக் கொண்டு குலம் அளித்த நாயகனைப்
பிரியாமல் சேர்ந்து பிறப்பறுப்பது எக்காலம்? 135
மத்தடுத்து நின்ற மருள் ஆடு வார் போல
பித்தடுத்து நின் அருளைப் பெற்றிருப்பது எக்காலம்? 136
சாவாமல் செத்திருந்து சற்குருவின் பொன் அடிக்கீழ்
வேகாமல் வெந்திருக்க வேண்டுவதும் எக்காலம்? 137
என்னை அறியாமல் இருந்து ஆட்டும் சூத்திரநின்
தன்னை அறிந்து தவம் பெறுவது எக்காலம்? 138
உள்ளம் அறியாது ஒளித்திருந்த நாயகனை
கள்ள மனம் தெளிந்துகாண்பது இனி எக்காலம்? 139
வாசித்தும் காணாமல் வாய்விட்டும் பேசாமல்
பூசித்தும் தோன்றாப் பொருள் காண்பது எக்காலம்? 140
பன்னிரண்டு கால்புரவி பாய்ந்து சில்லம் தட்டாமல்
பின் இரண்டு சங்கிலிக்குள் பிணிப்பது இனி எக்காலம்? 141
நாட்டுக்கால் இரண்டும்விட்டு நடுவுக்கால் ஊடேபோய்
ஆட்டுக்கால் இரண்டினுள்ளே அமர்ந்திருப்பது எக்காலம்? 142
பாற்சுவைப் பூட்டிப் பதியில் வைத்துச் சீராட்டிக்
காற்பசுவை ஓட்டி அதில் கட்டி வப்பது எக்காலம்? 143
பல இடத்தே மனதைப் பாயவிட்டுப் பாராமல்
நிலவரையின் ஊடேபோய் நேர்படுவது எக்காலம்? 144
காமக் கடல்கடந்து கரைஏறிப் போவதற்கே
ஓமக் கனல்வளர்த்தி உள்ளிருப்பது எக்காலம்? 145
உதயச் சுடர் மூன்றும் உள்வீட்டி லே கொளுத்தி
இதயத் திருநடனம் இனிக்காண்பது எக்காலம்? 146
வேதாந்த வேதம் எல்லாம் வீட்டேறியே கடந்து
நாதாந்த மூல நடு இருப்பது எக்காலம்? 147
பட்டம் அற்றுக் காதற்றில் பறந்தாடும் சூத்திரம் போல்
வெட்டு வெளியாக விசும்பறிதல் எக்காலம்? 148
அட்டாங்கயோகம் அதற்கப்பாலுக் கப்பாலாய்
கிட்டாப் பொருள் அதனைக் கிட்டுவதும் எக்காலம்? 149
ஒட்டாமல் ஒட்டிநிற்கும் உடலும் உயிரும்பிரிந்தே
எட்டாப் பழம்பதிக்கு இங்கு ஏணிவைப்பது எக்காலம்? 150
பாசத்தை நீக்கி பசுவைப் பதியில்விட்டு
நேசத்தின் உள்ளே நினைந்திருப்பது எக்காலம்? 151
ஆசார நேச அனுட்டானமும் மறந்து
பேசாமெய்ஞ் ஞானநிலை பெற்றிருப்பது எக்காலம்? 152
பல்லாயிரம் கோடிப் பகிரண்டம் உம்படைப்பே
அல்லாது வேறில்லை என்று அறிவது இனி எக்காலம்? 153
ஆதிமுதல் ஆகிநின்ற அரிஎன்ற அட்சரத்தை
ஓதி அறிந்துள்ளே உணர்வது இனி எக்காலம்? 154
சாத்திரத்தைச் சுட்டுச் சதுர்மறையைப் பொய்யாக்கிச்
சூத்திரத்தைக் கண்டு துயர் அறுப்பது எக்காலம்? 155
அல்லும் பகலும் என்றன் அறிவை அறிவால் அறிந்து
சொல்லும் உரைமறந்து தூங்குவதும் எக்காலம்? 156
இயங்கும் சராசரத்தில் எள்ளும் எண்ணெ யும்போல
முயங்கும் அந்த வேத முடிவு அறிவது எக்காலம்? 157
ஊனாகி ஊனில் உயிராகி எவ்வுலகும்
தானாகி நின்றதனை அறிவது எக்காலம்? 158
என்னை விட்டு நீங்காமல் என்னிடத்து நீ இருக்க
உன்னை விட்டு நீங்காது ஒருப்படுவது எக்காலம்? 159
இன்னதென்று சொல்லஒண்ணா எல்லையற்ற வான் பொருளைச்
சொன்னதென்று நான் அறிந்து சொல்வது இனி எக்காலம்? 160
மனதைஒரு வில்லாக்கி வான்பொறியை நாணாக்கி
என தறிவைஅம்பாக்கி எய்வது இனி எக்காலம்? 161
என்னை இறக்கஎய்தே என்பழியை ஈடழித்த
உன்னை வெளியில் வைத்தேஒளித்து நிற்பது எக்காலம்? 162
கடத்துகின்ற தோணிதனைக் கழைகள் குத்தி விட்டாற்போல்
நடத்துகின்ற சித்திரத்தை நான்அறிவது எக்காலம்? 163
நின்றநிலை பேராமல், நினைவில்ஒன்றும் சாராமல்
சென்றநிலை முத்தி என்று சேர்ந்தறிவது எக்காலம்? 164
பொன்னும் வெள்ளியும் பூண்ட பொற்பதத்தைஉள் அமைத்து
மின்னும் ஒளிவெளியே விட்டு அடைப்பது எக்காலம்? 165
கூட்டில் அடைப்பட்ட புழு குளவி உருக்கொண்டதுபோல்
வீட்டில்அடை பட்டுஅருளை வேண்டுவதும் எக்காலம்? 166
கடலில்ஒளித்திருந்த கனல்எழுந்து வந்தாற்போல்
உடலில்ஒளித்த சிவம்ஒளி செய்வது எக்காலம்? 167
அருணப் பிரகாசம் அண்டஎங்கும் போர்த்தது போல்
கருணைத் திருவடியில் கலந்து நிற்பது எக்காலம்? 168
பொன்னில் பலவிதமாம் பூடணம்உண்டானது போல்
உன்னில் பிறந்து உன்னில்ஒடுங்குவதும் எக்காலம்? 169
நாயிற் கடைப்பிறப்பால் நான்பிறந்த துன்பம்அற
வேயில் கனல் ஒளிபோல் விளங்குவதும் எக்காலம்? 170
சூரியகாந்தி ஒளி சூழ்ந்து பஞ்சைச் சுட்டதுபோல்
ஆரியந்தோற்றத்து அருள் பெறுவது எக்காலம்? 171
இரும்பினில் கனல்மூட்டி இவ்வுருபோய் அவ்வுருவாய்க்
கரும்பில் சுவைரசத்தைக் கண்டறிவது எக்காலம்? 172
கருக்கொண்ட முட்டைதனைக் கடல் ஆமைதான் நினைக்க
உருக்கொண்ட வாறதுபோல்உனை அடைவது எக்காலம்? 173
வீடுவிட்டு பாய்ந்து வெளியில் வருவார்போல்
கூடுவிட்டுப் பாயும் குறிப்பறிவது எக்காலம்? 174
கடைந்த வெண்ணய் மோரில் கலவாதவாறதுபோல்
உடைந்து தமியேன் உனைக்காண்பது எக்காலம்? 175
இருளை ஒளி விழுங்கி ஏகஉருக் கொண்டாற்போல்
அருளை விழுங்கும்இருள் அகன்று நிற்பது எக்காலம்? 176
மின் எழுந்து மின்ஒடுங்கி விண்ணில் உறைந்தாற்போல்
என்னுள் நின்றதுஎன்னுள்ளே யான் அறிவது எக்காலம்? 177
கண்ட புனல்குடத்தில் கதிர் ஒளிகள் பாய்ந்தாற்போல்
கொண்ட சொரூபமதைக் கூர்ந்தறிவது எக்காலம்? 178
பூணுகின்ற பொன் அணிந்தால் பொன்சுமக்குமோ உடலை
காணுகின்றஎன் கருத்தில் கண்டறிவது எக்காலம்? 179
செம்பில் களிம்புபோல் சிவத்தைவிழுங்கி மிக
வெம்பி நின்ற மும்மலத்தை வேறுசெய்வது எக்காலம்? 180
ஆவியும் காயமும்போல் ஆத்துமத்தில் நின்றதனை
பாவிஅறிந்து மனம் பற்றி நிற்பது எக்காலம்? 181
ஊமை கனாக்கண்டு உரைக்கஅறியா இன்பம்அதை
நாம்அறிந்து கொள்வதற்கு நாள் வருவதுஎக்காலம்? 182
சாகாச் சிவனடியைத் தப்பாதார் எப்போதும்
போகா உடல்அகன்று போவதென்பது எக்காலம்? 183
நிட்டைதனை விட்டு நினைவறிவு தப்பவிட்டு
வெட்ட வெளியில்விரவி நிற்பது எக்காலம்? 184
வெட்டவெளி தன்னில்விளைந்த வெறும் பாழ்
திட்டமுடன் கண்டு தெளிவது இனி எக்காலம்? 185
எங்கும் பரவடிவாய் என் வடிவு நின் வடிவாய்க்
கங்குல்பகல் இன்றிஉனைக் கண்டிருப்பது எக்காலம்? 186
உண்டதுவும் மாதருடன் கூடிச்சேர்ந்து இன்பம்
கண்டதுவும் நீயெனவேகண்டு கொள்வது எக்காலம்? 187
ஈம்என்று கேட்டதுவும் என்னுள்ளே நின்றதுவும்
ஓம்என்று சொன்னதுவும் உற்றறிவது எக்காலம்? 188
சத்தம் பிறந்த இடம் தன் மயமாய் நின்ற இடம்
சித்தம் பிறந்தஇடம் தேர்ந்தறிவது எக்காலம்? 189
போக்கு வரவும் புறம்புள்ளும் ஆகிநின்றும்
தாக்கும் ஒரு பொருளைச் சந்திப்பது எக்காலம்? 190
நான் எனவும் நீ எனவும் நாம் இரண்டு மற்றொன்றும்
நீ எனவே சிந்தைதனில் நேர்படுவது எக்காலம்? 191
அறிவை அறிவால் அறிந்தே அறிவும் அறிவுதனில்
பிறிவுபட நில்லாமல் பிடிப்பதுஇனி எக்காலம்? 192
நீடும் புவனம் எல்லாம் நிறைந்துசிந் தூரம் அதாய்
ஆடும் திருக்கூத்தை அறிவது இனி எக்காலம்? 193
தித்தி என்ற கூத்தும் திருச்சிலம்பின் ஓசைகளும்
பத்தியுடனே கேட்டுப் பணிவது இனி எக்காலம்? 194
நயனத்திடை வெளிபோல் நண்ணும் பரவெளியில்
சயனித் திருந்து தலைப்படுவது எக்காலம்? 195
அருவி மலைநடுவே ஆயிரக்கால் மண்டபத்தில்
திருவிளையாடல்கண்டு தெரிசிப்பது எக்காலம்? 196
மீனை மிக உண்டு நக்கி விக்கி நின்ற கொக்கதுபோல்
தேனைமிக உண்டு தெவிட்டி நிற்பது எக்காலம்? 197
பொல்லாத காயம் அதைப் போட்டு விடுக்குமுன்னே
கல் ஆவின் பால்கறப்பக் கற்பது இனி எக்காலம்? 198
வெட்ட வெளிக்குள்ளே விளங்கும் சதாசிவத்தைக்
கிட்டவரத் தேடிக் கிருபை செய்வது எக்காலம்? 199
பேரறிவிலே மனதைப் பேராமலே இருத்தி
ஓரறிவில் என்னாளும் ஊன்றி நிற்பது எக்காலம்? 200
அத்துவிதம் போலும் என்றன் ஆத்துமத்தின் உள்ளிருந்து
முத்தி தர நின்றமுறை அறிவது எக்காலம்? 201
நான்நின்ற பாசம்அதில் நான்இருந்து மாளாமல்
நீநின்ற கோலம்அதில் நிரவிநிற்பது எக்காலம்? 202
எள்ளும்கரும்பும் எழில்மலரும் காயமும்போல்
உள்ளும் புறம்புநின்று உற்றறிவது எக்காலம்? 203
அன்னம் புனலை வகுத்து அமிர்தத்தை உண்பதுபோல்
என்னை வகுத்து உன்னை இனிக்காண்பது எக்காலம்? 204
அந்தரத்தில் நீர்பூத்து அலர்ந்தெழுந்த தாமரைபோல்
சிந்தை வைத்துக் கொண்டு தெரிசிப்பது எக்காலம்? 205
பிறப்பும் இறப்பும்அற்றுப் பேச்சும்அற்று மூச்சும்அற்று
மறப்பும் நினைப்பும்அற்று மாண்டிருப்பது எக்காலம்? 206
மன்னும் பரவெளியை மனவெளியில் அடைத்துஅறிவை
என்னுள் ஒருநினைவை எழுப்பிநிற்பது எக்காலம்? 207
ஆசை கொண்ட மாதர் அடைகனவு நீக்கி உன்மேல்
ஓசை கொண்டு நானும் ஒடுங்குவதும் எக்காலம்? 208
தன்உயிரைக் கொண்டு தான் திரிந்த வாறதுபோல்
உன்உயிரைக் கொண்டு இங்கு ஒடுங்குவதும் எக்காலம்? 209
சேற்றில் கிளை நாட்டும் திடமாம் உடலைஇனிக்
காற்றில்உழல் சூத்திரமாய் காண்பது இனி எக்காலம்? 210
என் வசமும்கெட்டு இங்கிருந்த வசமும் அழிந்து
தன்வசமும் கெட்டு அருளைச் சார்ந்து இருப்பது எக்காலம்? 211
தன்னை மறந்து தலத்து நிலை மறந்து
கன்மம் மறந்து கதி பெறுவது எக்காலம்? 212
என்னை என்னிலே மறந்தே இருந்த பதியும் மறந்து
தன்னையும் தானே மறந்து தனித்து இருப்பது எக்காலம்? 213
தன்னையும் தானே மறந்து தலைவாசல் தாழ்போட்டே
உன்னை நினைந்துள்ளே உறங்குவதும் எக்காலம்? 214
இணை பிரிந்தபோதல் இன்பமுறும் அன்றிலைப்போல்
துணை பிரிந்தபோது அருள் தூல்தொடர்ந்து கொள்வது எக்காலம்? 215
ஆட்டம்ஒன்றும் இல்லாமல் அசைவு சற்றும் காணாமல்
தேட்டம் அற்ற வான்பொருளைத்தேடுவதும் எக்காலம்? 216
முன்னை வினையால் அறிவுமுற்றாமல் பின் மறைந்தால்
அன்னை தனைத்தேடி அமுதுண்பது எக்காலம்? 217
கள்ளுண்டவர்போல் களிதரும் ஆனந்தம்அதால்
தள்ளுண்டு நின்றாடித் தடைப்படுவது எக்காலம்? 218
நான் அவனாய்க் காண்பதெல்லாம்ஞானவிழியா ல்அறிந்து
தான் அவனாய் நின்று சரண் அடைவது எக்காலம்? 219
தான் அந்தம் இல்லாத தற்பரத்தின் ஊடுருவில்
ஆனந்தம் கண்டே அமர்ந்திருப்பது எக்காலம்? 220
உற்ற வெளிதனிலே உற்றுப் பார்த்து அந்தரத்தே
மற்றமற மாய்கை மாள்வது இனி எக்காலம்? 221
ஏடலர்ந்து பங்கயமும் இருகருணை நேத்திரமும்
தோடணிந்த குண்டலமும் தோன்றுவதும் எக்காலம்? 222
ஐயாறும் ஆறும் அகன்று வெறுவெளியில்
மை இருளில் நின்ற மனம் மாள்வது இனி எக்காலம்? 223
காட்டும்அருள் ஞானக்கடலில் அன்புக் கப்பல்விட்டு
மூட்டும் கருணைக் கடலில் மூழ்குவதும் எக்காலம்? 224
நான் யாரோ நீ யாரோ நன்றாம் பரமான
தான் யாரோ என்றுஉணர்ந்து தவம்முடிப்பது எக்காலம்? 225
எவர் எவர்கள் எப்படிக் கண்டுஎந்தப்படி நினைத்தார்
அவர் அவர்க்குஅப்படி நின்றாய் என்பது எக்காலம்? 226
உற்றுற்றுப் பார்க்க ஒளிதரும் ஆனந்தம்அதை
நெற்றிக்கு நேர்கண்டு நிலைப்பது இனி எக்காலம்? 227
விளங்குகின்ற தாரகையை வெய்யோன் மறைத்தாற்போல்
களங்கமற உன்காட்சி கண்டறிவது எக்காலம்? 228
என்னையே நான் அறியேன் இந்த வண்ணம் சொன்ன தெல்லாம்
முன்னையோர் கைக்கொள்ள முன்பணிவது எக்காலம்? 229
மாயத்தை நீக்கி வருவினையைப் பாழாக்கி
காயத்தை வேறாக்கி காண்பதுஉனை எக்காலம்? 230
ஐஞ்சு கரத்தானை அடி இணையைப் போற்றிசெய்து
நெஞ்சில் பொருத்தி நிலைபெறுவது எக்காலம்? 231
Source Colophon
Source: Project Madurai digital text PM #74 (projectmadurai.org). Prepared by Mr. S. Anbumani, Blacksburg, Virginia, USA. Webpage preparation by Kumar Mallikarjunan. Project Madurai is an open, voluntary, worldwide initiative devoted to the preparation of electronic texts of Tamil literary works and their free distribution on the Internet.
🌲