by Rāmendra
The Anityārtha-parikathā — "Advice on the Meaning of Impermanence" — is a short Buddhist verse epistle attributed to the Indian poet Rāmendra (དགའ་བའི་དབང་པོ, "Lord of Delight"), preserved in the Degé Tengyur (Tohoku 4174) in the Epistles section. In five verses, the poet contemplates the universal reach of impermanence — from dewdrops on grass to the jaws of death's vulture to the radical teaching that even freedom from desire does not last — culminating in a quotation of the Buddha's words on the essential aloneness of beings in saṃsāra: born alone, dying alone, suffering alone, with no companion.
The Sanskrit original is lost. The text was translated into Tibetan by the Kashmiri paṇḍita Vinaya and the translator Drakjor Sherab (གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ). It has never been translated into English — this is the first.
Homage to the Three Jewels.
Because all that is compounded
is changed into something other by conditions —
like dewdrops on the tips of grass
stirred by the wind — they are impermanent.
Is there any being on this earth
or in the higher realms
who does not enter
the jaws of the vulture of Death?
Just as fire that burns arises
from the steadfast ground itself,
so too for people — death
is born together with their very nature.
Beauty, wealth, learning,
moral discipline, and the rest are not permanent.
Even freedom from desire
has never been seen to last.
As the Victorious Ones — sole protectors of the world —
and the noble, disciplined sages have declared:
Life is impermanent, like patterns drawn on water.
These beings, when born, are born alone.
Likewise, when they die, they die alone.
This suffering they experience alone —
in saṃsāra there is no companion.
Colophon
Good Works Translation from Classical Tibetan. Translated by Dawa (Tibetan Translator, Life 38), New Tianmu Anglican Church, 2026. The translation is independently derived from the Tibetan source text of the Degé Tengyur edition, as preserved in the Esukhia digital corpus (CC0). No prior English translation of this text exists; this is the first.
The Anityārtha-parikathā is attributed in the Tibetan colophon to the "great poet Rāmendra" (སྙན་དངགས་མཁན་ཆེན་པོ་དགའ་བའི་དབང་པོ; the Tibetan name དགའ་བའི་དབང་པོ translates to "Lord of Delight," Sanskrit Rāmendra). The 84000 catalog confirms this attribution. Rāmendra is otherwise little known in the Western scholarly record; the text appears in the Epistles (སྤྲིང་ཡིག) section of the Tengyur alongside letters from Nāgārjuna, Mātṛceṭa, Aśvaghoṣa, and other Indian masters.
The poem's final verse — "Life is impermanent, like patterns drawn on water. / These beings, when born, are born alone..." — echoes widely attested Buddhist canonical sources, including passages from the Udānavarga and the Sūtra of Great Final Nirvāṇa tradition. The image of solitary birth and solitary death appears in the Sutta Nipāta and in numerous Mahāyāna sūtras. That Rāmendra quotes them with the attribution "as the Victorious Ones have declared" places this epistle in the tradition of verse collections that gather canonical wisdom into short devotional texts for practical use.
Original Tibetan translators: the Kashmiri paṇḍita Vinaya (བི་ན་ཡ) and the translator Drakjor Sherab (གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ).
Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.
Other texts from the Tengyur Epistles section: A Letter from Avalokitesvara to the Monk Luminous Youth · Advice on Ethics — Vasubandhu · Advice in Categorical Statements — Maharshi Candra · Discourse on Transcending Existence — Nagarjuna · Advice Universally Proclaiming the Seven Good Qualities — Vasubandhu · Discourse on the Age of Strife — Maticitra · On the Dangers of the Five Sense Pleasures — Vasubandhu · Teaching on the Path of the Ten Non-Virtues — Aśvaghoṣa
🌲
Source Text: མི་རྟག་པའི་དོན་གྱི་གཏམ
Classical Tibetan source text from the Esukhia digital corpus of the Degé Tengyur (Tohoku 4174, folios 4b.4–5a.1 of the Epistles volume). CC0 license. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.
༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་ནི་ཏྱཱརྠ་པ་རི་ཀ་ཐཱ། བོད་སྐད་དུ། མི་རྟག་པའི་དོན་གྱི་གཏམ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི། །རྐྱེན་གྱིས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། །རྩྭ་རྩེ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ཡི། །ཟིལ་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་གོ། །གང་ཞིག་འཆི་བདག་རྒོད་མའི་ཁ། །དགང་ཀ་དེར་ནི་མི་འཇུག་པ། །མཐོ་རིས་ཡང་དག་ས་སྟེངས་སུ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ཡོད་དམ་ཅི། །འདི་ལྟར་ས་གཞི་བརྟན་པ་ལ། །སྲེག་པའི་མེ་འབྱུང་ཁོ་ན་བཞིན། །རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡི། །མི་རྣམས་འཆི་ལ་དེ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཐོས་པ་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་རྟག་མིན་ཏེ། །གང་ཡང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཡང་། །ཀུན་དུ་གནས་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །རྒྱལ་བ་འཇིག་རྟེན་མགོན་གཅིག་པུ། །སྡོམ་བརྩོན་སྐྱེ་བོ་བཟང་པོ་ཡང་། །གང་གིས་ཇི་སྐད་དུ་ནི་བརྗོད། །ཚེ་ནི་མི་རྟག་ཆུ་ཡི་རི་མོ་འདྲ། །སྐྱེ་དགུ་འདི་དག་སྐྱེ་ན་གཅིག་པུ་སྟེ། །དེ་བཞིན་འཆི་ན་འང་གཅིག་པུ་འཆི་བར་འགྱུར། །འདི་ནི་གཅིག་པུས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི། །འཁོར་བ་ན་ནི་གྲོགས་ཡོད་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པའི་དོན་གྱི་གཏམ་ཞེས་བྱ་བ་སྙན་དངགས་མཁན་ཆེན་པོ་དགའ་བའི་དབང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་བི་ན་ཡ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།།
Source Colophon
Tibetan source text from the Esukhia digital corpus of the Degé Tengyur (GitHub: Esukhia/derge-tengyur), file 173 (སྤྲིང་ཡིག_ངེ), Tohoku catalog number D4174, folios 4b.4–5a.1. The Esukhia corpus is released under CC0 (public domain dedication).
The original Sanskrit title is given as Anityārtha-parikathā (ཨ་ནི་ཏྱཱརྠ་པ་རི་ཀ་ཐཱ). The Tibetan colophon attributes the text to the "great poet Rāmendra" (སྙན་དངགས་མཁན་ཆེན་པོ་དགའ་བའི་དབང་པོ). The Tibetan translation was produced by the Kashmiri paṇḍita Vinaya (བི་ན་ཡ) and the translator Drakjor Sherab (གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ).
Folio markers from the Esukhia edition have been removed from the source text above for readability; the original positions are: [4b.4]–[5a.1].
🌲