The Dharma-viniścaya-nāma-prakaraṇa — "Treatise on Ascertaining Dharmas" — is a comprehensive philosophical work by Ratnakīrti (c. 10th–11th century CE), preserved in the Degé Tengyur (Tohoku 4084), Mind-Only section. In approximately twelve folios, the text moves from the simplest ethical foundations — the ten wholesome actions, their karmic fruits — through a systematic tour of all four Buddhist philosophical schools (Vaibhāṣika, Sautrāntika, Yogācāra, Madhyamaka), and into a spirited philosophical debate defending the irreducibility of luminous consciousness against nihilistic interpretations of emptiness.

Ratnakīrti was a paṇḍita of Vikramaśīla monastery, student of Jñānaśrīmitra, and one of the last great Buddhist logicians before the destruction of the Indian monasteries. He is also the author of D4080 (The Trunk of Virtue), translated by Yeshe (Life 158) — a companion text that maps the entire path. Where the Trunk builds the tree, this treatise examines the ground it grows from. No previous English translation is known to exist. This is the first.

Homage to glorious Mañjuśrī in youthful form!

The Foundations

The noble Nāgārjuna and others,
Having become well-versed in the Buddha's teaching,
Established this treatise that thoroughly conquers
Wrong conceptions about dharmas and non-dharmas.

That which first bestows the splendor of cyclic existence
And later achieves liberation —
That is the true dharma.
In brief, through faith and wisdom
One accomplishes these.

Through faith one seeks dharmas everywhere.
Through wisdom one knows their reality.
Wisdom is the chief,
While faith comes first.

Not transgressing the dharma
Even through desire, anger, fear, or confusion —
This is to be known as faith,
And it is the supreme state.

All actions of body, speech, and mind
Should be properly examined.
The wise one who examines
Knows what benefits self and others.

The Sixteen Dharmas

Abandon killing. Abandon stealing.
Abandon the partners of others.
Abandon lying, divisive speech, harsh speech,
And idle chatter.
Abandon covetousness, malice, and wrong views.

These are the ten paths of wholesome action.
Their opposites are the dark side.

Not drinking alcohol, right livelihood,
Non-harming, generous giving,
Making offerings to those worthy of offerings,
And loving-kindness toward all beings —
In brief, these are the dharmas.

In tormenting and shortening the body's life
There is no true dharma,
Because it neither turns from harming others
Nor provides benefit to them.

The great path of dharma, adorned with
Generosity, discipline, and patience —
Those who abandon it and go elsewhere
Walk the evil road of a dead-end path.

Saṃsāra and the Fruits of Action

Afflictions of the body lead to cyclic existence —
The unbearable wilderness of saṃsāra,
Filled with the trees of countless beings,
With the serpent of affliction coiled around the body.
One wanders there for a very long time.

Killing shortens life.
Harming brings many diseases.
Stealing leaves one without resources.
Sexual misconduct brings enemies.
Lying produces untrustworthy speech.
Divisive speech separates dear friends.
Harsh speech brings unpleasant sounds.
Idle chatter produces disconnected words.
Covetousness destroys what is pleasing.
Malice brings fear.
Wrong views produce worse views.

Drinking alcohol confuses the intellect.
Miserliness leads to poverty.
Wrong livelihood leads to being deceived.
Pride brings low birth.
Envy thins one's prosperity.
Anger darkens one's complexion.
Not consulting the wise leads to ignorance.

These fruits ripen when one is born human.
Before that, one goes to the lower realms.

These non-virtues and their well-known ripening —
By their exact opposites,
All the meritorious fruits arise.

Attachment, anger, and delusion —
The actions born from these are unwholesome.
Without attachment, without anger, without delusion —
The actions born from these are wholesome.

From non-virtue comes all suffering
And likewise all the lower realms.
From virtue comes all happiness
And likewise all the higher realms.

Through attachment one goes among hungry ghosts.
Through anger one goes to the hells.
Through delusion one is born as an animal.
The reverse leads to humans and gods.

Turn away from all wrongdoing.
Always engage in all virtue.

The dharma of body, speech, and mind
Is expressed in three aspects.

Through this dharma one is freed from
Hells, hungry ghosts, and animals,
And obtains the realms of humans and gods —
Even the flourishing kingdom of virtue.

Through meditation, formless absorptions, and the immeasurables,
One obtains the bliss of Brahmā and so forth.
These are the fruits of the higher dharmas
In brief summary.

The Four Philosophical Schools

Furthermore, the dharma that ascertains the definite good —
The reality of entities —
According to the varying dispositions of sentient beings,
Is renowned in four aspects.

Vaibhāṣika

In the Vaibhāṣika system,
Multiplicity and reality
Are held to be the nature of the five aggregates.
Their exhaustion is taught as liberation.

Sautrāntika

Or, where the person alone abides —
That is the view of the Sautrāntika system:
Five sense faculties, nine consciousnesses,
And five aspects such as form and sound.

Like a face in a mirror,
Like seeing a lightning-flash in matter —
Momentary and diverse, this they maintain.

Likewise, their reality:
Free from cyclic existence and nirvāṇa —
The undefiled omniscience.

Yogācāra

In the Yogācāra system,
Everything is like a dream.
Whatever appears and its various aspects,
From beginningless to endless time —
A stream of mind without apprehended and apprehender,
Whose nature is mere consciousness —
This is what is called multiplicity.

Through compassion, one trains in the two accumulations.
Liberation of this kind:
The perfect enjoyment body, great bliss,
Supreme qualities, limitless emanation —
Freed from apprehended and apprehender.

As long as the ultimate glory is not attained,
Freed from both existence and nirvāṇa,
Wisdom radiating, brilliantly clear —
The great practice that fully protects
Beings in saṃsāra from suffering.

Madhyamaka

Without apprehended or apprehender, without cause or effect,
Multiplicity known as non-dual,
Freed from all superimpositions —
This is the Middle Way well understood.

Relying on conventional causes,
One accomplishes the fruits as taught.
The non-dual goal is without fault
And cannot be refuted without valid reasons.

All beings lack inherent nature;
Therefore entities do not exist.
Where entities do not exist,
How could non-entities arise?

Therefore, conventionally,
The five aggregates such as form
Neither truly exist nor are non-existent.

Buddhahood is held to be of three kinds:
Some hold it to be the nature of the five aggregates.
Others hold it to be the nature of mere form.
The nature of the unborn —
That is what other Mādhyamikas assert.

The Debate on Luminous Awareness

The five aggregates indeed do not exist,
Yet luminosity itself is also not non-existent.
The yoga of false aspects
And the aspect of bliss alone — both are abandoned.
They do not exist even conventionally,
Like direction, time, self, and Īśvara.

Therefore the three realms are merely
The nature of consciousness with aspects.
Though they appear, since reasoning refutes them,
They are merely false — conventional.

Freed from the four extremes —
That is the Middle Way of others' system.

Neither of these two positions is tenable.
Where the Buddhas and other beings
Are destroyed —
The words "Middle Way" are spoken as nihilism.

Having negated entities, there is non-entity.
Since you do not accept diverse entities,
Therefore, is not your Middle Way
Simply non-existence?

If you say there is no object of negation
And no negating Subhūti —
That very statement is made clear by your own words.
How then can others understand it?

"Unexamined, one sees multiplicity.
Examined, there is nothing seen," you say.
It is neither entity nor non-entity —
Therefore both are abandoned.

Though one applies analysis thousands of times,
Mere luminosity cannot be eliminated.
If analysis cannot accomplish this,
Then it is illogical to apply it.

Having applied analysis, mere luminosity
Cannot be classed as conventional or ultimate.
Since it withstands analysis,
It is illogical to call it "conventional."

That luminosity cannot be explicitly negated
Through the power of analysis.

These beings are said to be deluded —
Nothing else.

Freed from both true and untrue,
These beings are like an illusion.
It is true that beings are illusory.
Externally false, internally true.

External objects do not exist;
Everything is seen as one's own mind.
Meditate thus on illusion —
Through this, emptiness is recollected.

Just as external objects conceived by
The childish do not exist,
The mind obscured by latent impressions
Manifests as appearing objects.

The yogin who does not mentally engage —
All dharmas are thoroughly non-abiding,
Primordially peaceful, without defilements.
This is what is called the Middle Way.

All dharmas utterly non-abiding,
All superimpositions abandoned, non-dual wisdom —
If one abandons even this,
One becomes a charnel-ground child.
Alas! Burned by the fire of evil karma,
The charnel-ground child also claims the Middle Way!

Whose dharma is like this —
What is their non-dharma?
This is my Middle Way.
What objection could there be?

Luminous mind, free from conceptuality and delusion,
Is itself the refutation.

Dependent origination,
The reason of non-arising,
And freedom from unity and multiplicity —
None of these can refute this,
Because mere luminosity exists.

What is merely luminous exists.
Past and future — the non-duality of those
Is not established.
Because they arise separately,
That reason too is not established.

Things arise and perform their function;
That itself is ultimately established.
This reason also contradicts your position.
The reason of "unborn" is not established —
Mere statement does not establish it.

Even if grasped and grasper, cause and effect are not established,
Where has the mere mode of luminosity gone?
I designate it "mere consciousness."
"Unborn" is what I teach.

Though the lord of dharma taught this,
It is covered by the stain of nihilism.

The pervasion of one and many over entities
Is established in some cases.
This obstructs the thesis that all is empty.

Or: worldly conventions
And what the world examines —
Entities are unreliable in this.
However, valid cognition is reasonable.

Through direct perception and inference,
Some things are not seen as singular alone.
Their collection is many.
There is not the slightest entity that is pervaded.

One and many exist and pervade.
In accordance with this, the tradition holds.
As long as one is undeluded,
Mere appearance establishes existence — so says the Victor.

Clear and performing its function —
Having abandoned cognitions through cognition,
To call this false
Is the pronouncement of blindness itself.

Whatever analytical hungry ghost
Cannot harm the clear entity —
That appears to each individual being
As mere luminosity with aspects.

The accumulation of merit as taught
Is the life-force of all.
Those who sin against Vairocana
Go face-downward to the Avīci hell.

If images, stūpas,
The holy dharma, and gatherings for giving are delusion —
Then why are women, meat, alcohol,
And teachers and preceptors not also delusion?

If you say those too are delusion,
Then why not throw away the impurity of the teacher's mouth?
Why not eat the flesh of your father and mother?
What reason is there?
Why not drink boiling acid?

If you say that even in delusion,
Disrespecting the teacher
Produces unwanted karmic ripening,
Then in delusion, making offerings to the Buddha
Should also not produce pleasant fruits.
What use then of virtue and non-virtue?

If you say, "I am already a Buddha" —
Flames blaze from the mouths of hungry ghosts!

Therefore, freed or not yet freed,
One should ascertain the teaching of the Victor,
Abide in all wholesome actions,
And abandon all unwholesome actions.

The Path of Compassion and Merit

Therefore, undertaking compassion
And generating loving-kindness through knowing reality,
Until saṃsāra is emptied, protect beings.
Be diligent in generating merit.

Make images of the Blessed One,
And build supreme stūpas and temples.
Offer the finest food, drink, and provisions,
Seats, and similar things.

Paint beautiful images
Of the Buddha seated in the center of a lotus.
Make images of the Buddha
From the nature of all precious substances.

The holy dharma, monks, and saṃgha —
Protect them even at the cost of your life.
Offer gold, jewels, and silver
To stūpas by your own hand.

Offer flowers of gold and silver,
Vajras, coral, pearls, and such —
Sapphire, turquoise,
Lapis lazuli and more — to stūpas.

Make offerings to those who teach the dharma
With material goods and such.
Make their minds joyful.
Always attend the holy dharma.

With respect, serve and honor
The spiritual teachers of the lineage.
Make offerings to bodhisattvas
With material goods and such.

Just as to the Buddha, make offerings
To bodhisattvas abiding on the ten stages.
Monks too should be honored,
Because they abide in the three vows.

But to non-Buddhist teachers,
One should not bow or make offerings with devotion,
Because they are endowed with faults.

Write down the scriptures of the Lord of Sages
And the teachings derived from them.
Give books as gifts,
And give ink and other writing materials.

Support the livelihood of scribes,
Secretaries, and teachers.
Give them fields and such.
Through this, wisdom will increase.

For the benefit of townspeople,
Give fields to barbers and physicians.
By cutting hair and such,
The suffering of beings is pacified.

In the dwellings of all beings,
Make pleasure gardens.
With pools, wells, and running water,
Appoint a wise person to manage them.

Provide food, drink, seats, and clothing.
In every village, build meeting halls.
In every city, build temples.

On all roads without water,
Place vessels filled with water everywhere.

Gather the sick, the suffering, the homeless,
The poor, and the lowly.
Always have compassion.
Strive to bring them happiness.

The fresh harvests and seasonal
Foods and drinks of various kinds —
Grains, fruits, and so forth —
These should not be eaten by oneself first.
First give to monks, to the suffering,
And to those worthy of offerings.

In places where water is found,
Place sandals, umbrellas, water strainers,
Water jugs, water vessels,
Needles, thread, and such.

Place the three fruits, the three hot spices,
Raisins, butter, eye medicine, and such
In places near water.
Place written efficacious mantras there too.

In places without water,
Build pools lined with earth,
And fill them with tested water.

Surround them with sesame, rice, barley, and other grains,
Porridge, brown sugar, and oil.
At the doorways of ant hills,
Regularly place food and drink
Moistened with brown sugar,
Entrusted to trustworthy people.

To hungry ghosts, give whatever is comfortable.
Whether from the depths or from above,
Give food and drink.
To dogs, insects, and birds,
Give as is fitting.

When famine, enemy attack,
Or illness and such afflictions arise,
Care for sentient beings.
When harvests are destroyed,
Support them with seed and grain.
Do not impose taxes,
Or impose only a little.

Fully protect the vulnerable.
Abolish gambling or do not tax it.
From all the afflictions of the gates
Free these beings.

Pacify the thieves
Of one's own land and others.
Fix the prices of goods.
Do everything with reason.
What need of many words?

With the power of wisdom, having deliberated,
Benefit oneself and others.
Every person, every household that is helped —
Examine all of these.

However one benefits oneself,
Likewise benefit the world.
Like earth, water, fire, and wind,
Like medicine, like trees in the wilderness —
Make yourself available,
Even for a single moment,
For the enjoyment of all who wish.

To bodhisattvas who, even within seven steps,
Are willing to give away all possessions —
The merit is immeasurable, like space.

If one gives beautiful, well-adorned maidens
To those who desire them,
One will obtain the form
Of one who perfectly upholds the true dharma.

Eighty thousand maidens
Adorned with all ornaments —
Together with all their possessions,
The Sage gave them away in a past life.

Clean, beautiful garments and ornaments,
Perfumes, and garlands —
Give these with compassion to those who beg.

Because those without wealth or dharma
Become destitute and suffer greatly,
If one gives to them immediately,
There is no greater giving than this.

Because in circumstances where poison is beneficial,
Even poison should be given.
But if it causes harm,
Even the finest food should not be given.

When a finger bitten by a snake must be cut off,
The path is as it is:
Even if it causes suffering to benefit others,
The Sage has said it should be done.

The Dharma of Generosity and Practice

Respect the true dharma.
Honor the teacher of dharma above all.
Always listen to the dharma.
Give the dharma yourself.

Do not be attached to worldly dharmas.
Be attached to dharmas transcending the world.
Just as you develop yourself,
So develop all good qualities in others.

Never be sated by hearing the dharma.
Having gained retention, meanings will open.
After offering gifts to the teacher,
Attend that teacher always.

Seek learning to ripen the world.
Abandon the motives of debate and pride.
Do not speak of your own good qualities;
Speak even of the good qualities of enemies.
Do not expose the faults of others.
Do not collect harmful thoughts.

Examine carefully the errors
Of yourself and others.
Whatever fault might defile
The mind-stream of others —
If you see it in your own mind-stream,
The wise one should abandon it at once.

Only help others.
Do not look for reward.
Endure suffering alone.
Share happiness with all.

Even if you are prosperous,
Do not be proud or haughty.
Without prosperity, like a hungry ghost
Without resources, do not despair.

Even if you die or lose your kingdom,
Speak truthful words.
Never speak for your own sake.
Even if you speak the truth,
If it harms others, it is not true.
If it wholly benefits others,
Even what is not factual is true.

Practice as you preach.
Firm in your commitments,
In the future you will become
The supreme sovereign of all the earth.

When one acts after careful examination,
All will constantly praise.
When one teaches things as they are,
Others will have great trust.

Honoring father and mother,
Honoring noble people,
A pure livelihood, patience,
Generosity, and gentle speech,
Not speaking slander or falsehood —
If you rely on these practices,
You will be born as the lord of gods.
And there too, you will rule among the gods.
Therefore, practice this dharma.

Loving-Kindness and the Path to Awakening

Each day, in the three times,
Feeding three hundred bowlfuls —
The mass of merit from this
Cannot match even a moment
Of meditating on loving-kindness.

One becomes dear to gods and humans.
They too will protect you.
Happiness of mind and body,
No harm from poison or weapons,
Effortless attainment of wealth,
Birth in the world of Brahmā —
If one practices these eight dharmas
Connected with loving-kindness and does not separate from them —

Generate the mind toward sentient beings.
Examine it toward awakening.
You will obtain the mind of awakening,
Firm as Mount Meru.

Through faith, abandon the eight unfree states.
Through discipline, go to the higher realms.
Through familiarizing with emptiness,
Virtue will be obtained without decline.

Without deceit, one obtains mindfulness.
Through contemplation, one obtains intelligence.
Through reverence, one realizes meaning.
Through guarding the dharma, one obtains wisdom.

Through listening to the dharma and giving,
And through action without obscuration,
One will swiftly attain buddhahood.
Through non-attachment, one's aims are accomplished.

Through absence of miserliness, resources increase.
Through absence of pride, one becomes supreme.
Through patience with the dharma, one obtains retention.

If one gives the five essentials,
One will become fearless even from what is fearsome.
Those of supreme great power
Will not be conquered by any māra.

The Six Superknowledges

Offer garlands of lamps to stūpas and such.
Light lamps in dark places.
Give oil for lamps.
One will obtain the divine eye.

To make offerings to stūpas,
Offer various sounds — bells and such,
Conch shells, drums, and such.
If one offers these sound-offerings,
One will obtain the divine ear.

Not proclaiming the faults seen in others,
Remaining silent like a mute even when seeing errors,
By guarding the minds of others,
One will obtain knowledge of others' minds.

Giving sandals, boats, and vehicles,
Rescuing those fallen into danger,
And attending to teachers —
One will obtain miraculous powers.

Recollecting the fruits of dharma,
And likewise recollecting the meaning of the scriptures —
One will come to recollect past lives.

Through the stainless gift of dharma
And various pure aspirations,
One will traverse the buddha-fields.

Through the gift of precious substances,
One will radiate the immeasurable light
Of the Lord of Sages.

Knowing all entities to be without inherent nature,
Truly, just as they are —
The supreme superknowledge,
The sixth, is the exhaustion of all defilements.

The Seven Perfections

These qualities, in summary,
Should be practiced by the bodhisattva:
Generosity, discipline, patience, diligence,
Meditation, wisdom, and compassion.

Giving one's own possessions is generosity.
Benefiting others is discipline.
Through patience, one completely abandons anger.
Diligence is the increase of wholesome dharmas.
Calming sinking and agitation is meditation.
Showing the true meaning is wisdom.
An equal mind toward all sentient beings —
This is what is called compassion.

Through generosity one obtains resources.
Through discipline one goes to the higher realms.
Through patience one obtains a beautiful form.
Through diligence one has great radiance.
Through meditation, wisdom is liberated.
Through compassion, one accomplishes all aims.

These seven, without exception,
Simultaneously becoming perfections —
In the inconceivable realm of wisdom,
One will attain the status of Protector of the World.

Dedication

Thus, having learned without error
The way of actions and their fruits,
Always benefit beings.
That itself will benefit you as well.

This treatise called "Ascertaining Dharmas,"
So that ordinary beings may understand —
From extensive treatises by others,
I have written this in condensed form.

By whatever virtue is gained from composing this,
May all limitless sentient beings without exception,
Freed from the extremes of eternalism and nihilism,
Attain unsurpassable awakening.

Colophon

Good Works Translation from Tibetan. Translated by Dawa (ཟླ་བ), Tibetan Translator, Life 159 of the Good Work Library tulku lineage. MITRA (dharmamitra.org) consulted for verification of difficult passages. The English is independently derived from the Tibetan source text.

Author: Ratnakīrti (རཏྣ་ཀཱིརྟི, c. 10th–11th century CE). Paṇḍita of Vikramaśīla monastery, student of Jñānaśrīmitra. Buddhist epistemologist and logician. Also the author of D4080, The Trunk of Virtue.

Tibetan translators: The great paṇḍita Ratnakīrti and the Tibetan translator Chings Yonten Bar (ཆིངས་ཡོན་ཏན་འབར).

Sanskrit title: Dharma-viniścaya-nāma-prakaraṇa (from Tibetan transliteration: དྷརྨ་བི་ནིཤྩ་ཡ་ནཱ་མ་པྲ་ཀ་ར་ཎ)

Note on the philosophical debate: The extended Madhyamaka debate (Section "The Debate on Luminous Awareness") represents Ratnakīrti's distinctive position as a Yogācāra-Mādhyamika. He argues that mere luminosity (གསལ་བ་ཙམ, gsal ba tsam) of consciousness is irreducible — it cannot be eliminated even by the most rigorous Madhyamaka analysis. His critique of nihilistic Madhyamaka through reductio ad absurdum (if everything is delusion, why not eat your parents' flesh?) is among the sharpest in the Indian Buddhist philosophical tradition. His position bridges the Yogācāra emphasis on consciousness with the Madhyamaka emphasis on emptiness, maintaining that luminous awareness is the ground from which both ethical action and philosophical understanding arise.

Companion text: D4080, The Trunk of Virtue (Kalyāṇakāṇṭa-nāma-prakaraṇa), also by Ratnakīrti, translated by Yeshe (Life 158). Where the Trunk maps the complete Buddhist path as a tree from ethical roots to compassionate fruit, this treatise examines the philosophical ground on which the tree grows.

On this translation: The text spans approximately twelve folios (217b–223b) in the Degé edition of the Tengyur. The verse form has been preserved throughout. The philosophical debate section required particular care — Ratnakīrti's arguments are compressed and dialectical, moving rapidly between positions. Where the Tibetan is ambiguous between interlocutors, I have followed the logical flow of the argument.

🌲

Source Text: ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ།

Tibetan source text from the Esukhia Digital Derge Tengyur (Volume 138, སེམས་ཙམ section), folios 217b–223b of the Degé edition. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.

[217b.5]༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དྷརྨ་བི་ནིཤྩ་ཡ་ནཱ་མ་པྲ་ཀ་ར་ཎ། བོད་སྐད་དུ། ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་
[217b.6]པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་ལ་གོམས་བྱས་ནས། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ལོག་རྟོག་པའི། །རབ་འཇོམས་འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པའོ། །གང་གིས་དང་པོ་འཁོར་བའི་དཔལ། །ཕྱི་ནས་ཐར་པ་
[217b.7]ཐོབ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །མདོར་བསྡུས་དད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །འདི་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དད་པས་ཆོས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཚོལ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་དེ་ཉིད་རིག །ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་སྟེ། །དད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། །འདུན་དང་ཞེ་སྡང་འཇིགས་
[218a]
[218a.1]རྨོངས་པས། །གང་ཞིག་ཆོས་ལས་མི་འདའ་བ། །དེ་ནི་དད་པར་ཤེས་བྱ་སྟེ། །མཆོག་གི་གོ་འཕང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས། །ཐམས་ཅད་ཡང་དག་བརྟག་བྱ་སྟེ། །བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་གྱུར་པ། །ཤེས་ནས་བརྟག་བྱེད་མཁས་
[218a.2]པ་ཡིས། །སྲོག་གཅོད་མ་བྱིན་ལེན་སྤོང་དང་། །གཞན་གྱི་བུད་མེད་རྣམ་པར་སྤོང་། །{བརྫུན་,རྫུན་}དང་དབྱེན་དང་ཚིག་རྩུབ་དང་། །ངག་ཀྱལ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་། །བརྣབ་སེམས་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་སྤོང་། །འདི་རྣམས་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཅུ། །བཟློག་པ་ནག་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་དོ། །
[218a.3]ཆང་མི་འཐུང་དང་འཚོ་བ་བཟང་། །རྣམ་པར་མི་འཚེ་གུས་སྦྱིན་དང་། །མཆོད་པར་འོས་ལ་མཆོད་པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་བྱམས་སེམས་ཏེ། །མདོར་བསྡུས་འདི་རྣམས་ཆོས་ཡིན་ནོ། །ལུས་གདུང་ཉི་ཚེ་བྱེད་པ་ལ། །དམ་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་གཞན་
[218a.4]འཁུ་ལས་མ་ལོག །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་མེད་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྒྱན་པའི། །ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། །གང་གིས་བོར་ཏེ་གཞན་དུ་འགྲོ། །ལམ་ངན་ཕུགས་མའི་ལམ་འགྲོ་བ། །ལུས་ཉོན་མོངས་པ་འཁོར་བར་འགྱུར། །འཁོར་བའི་
[218a.5]འབྲོག་དགོན་མི་བཟད་པ། །དཔག་མེད་སྐྱེ་བོའི་ཤིང་གིས་གང་། །ཉོན་མོངས་སྦྲུལ་གྱིས་ལུས་ལ་འཁྲིལ། །ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་འཁྱམ་པར་འགྱུར། །སྲོག་གཅོད་པས་ནི་ཚེ་ཐུང་འགྱུར། །རྣམ་པར་འཚེ་བས་ནད་མང་བའོ། །མ་བྱིན་ལེན་པས་ལོངས་སྤྱོད་མེད། །འདོད་ལོག་
[218a.6]སྤྱོད་པས་དགྲ་དང་བཅས། །{བརྫུན་,རྫུན་}དུ་སྨྲ་བས་ཚིག་མི་བཙུན། །དབྱེན་གྱིས་མཛའ་བཤེས་འབྱེ་བར་འགྱུར། །ཚིག་རྩུབ་ཀྱིས་ནི་མི་སྙན་ཐོས། །ངག་འཁྱལ་གྱིས་ནི་མ་འབྲེལ་ཚིག །བརྣབ་སེམས་ཀྱིས་ནི་ཡིད་འོང་འཇོམས། །གནོད་སེམས་(གྱིས་,ཀྱིས་)ནི་འཇིགས་པ་སྟེར། །
[218a.7]ལོག་པར་ལྟ་བས་ལྟ་ངན་འགྱུར། །ཆང་གི་བཏུང་བས་བློ་གྲོས་འཁྲུལ། །སེར་སྣས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ལོག་པར་འཚོ་བས་བསླུས་པར་འགྱུར། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་རིགས་དམན་འགྱུར། །ཕྲག་དོག་གིས་ནི་ཕུན་ཚོགས་སྲབ། །ཁྲོ་བས་ཁ་དོག་ངན་པར་འགྱུར། །
[218b]
[218b.1]མཁས་ལ་མ་དྲིས་རྨོངས་པར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་འདི་རྣམས་མིར་གྱུར་ལའོ། །ཀུན་གྱི་སྔོན་དུ་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །མི་དགེ་འདི་རྣམས་བཤད་པ་ནི། །རྣམ་པར་སྨིན་པར་རབ་ཏུ་གྲགས། །དེ་ཡིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀུན་གྱི། །བསོད་ནམས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཆགས་
[218b.2]དང་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང་། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལས་མི་དགེ། །ཆགས་མེད་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་མེད། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ལས་ཀྱང་དགེ། །མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །དགེ་བས་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། །དེ་བཞིན་བདེ་འགྲོ་ཐམས་
[218b.3]ཅད་དོ། །ཆགས་པས་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེ་སྡང་གིས་ནི་དམྱལ་བར་འགྲོ། །གཏི་མུག་གིས་ནི་དུད་འགྲོར་སྐྱེ། །མི་དང་ལྷ་ལས་གོ་བཟློག་པའོ། །སྡིག་པ་ཀུན་ལས་བཟློག་པར་བྱ། །རྟག་ཏུ་དགེ་བ་ཀུན་ལ་འཇུག །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་དག་གི། །ཆོས་ནི་རྣམ་
[218b.4]པ་གསུམ་དུ་བརྗོད། །དམྱལ་བ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དུད་འགྲོ་ལས། །ཆོས་འདི་ཡིས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །མི་དང་ལྷ་དག་ཐོབ་འགྱུར་ཞིང་། །དགེ་བ་རྒྱལ་སྲིད་རྒྱས་པའང་ཐོབ། །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་ཚད་མེད་ཀྱིས། །ཚངས་པ་ལ་སོགས་བདེ་བ་ཐོབ། །འདི་རྣམས་མཐོ་རིས་ཆོས་
[218b.5]དག་གི། །འབྲས་བུ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་པའོ།། །།གཞན་ཡང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས། །དངོས་པོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་ངེས། །དེ་ནི་སེམས་ཅན་བསམ་དབྱེ་བས། །རྣམ་པ་བཞི་རུ་ཡོངས་སུ་གྲགས། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ནི་སྨྲ་བ་ཡི། །སྣ་ཚོགས་དང་ནི་དེ་ཁོ་ཉིད། །ཕུང་པོ་ལྔ་
[218b.6]ཡི་བདག་ཉིད་འདོད། །དེ་དག་ཟད་པར་གྲོལ་བར་བཤད། །ཡང་ན་གང་ཟག་གཅིག་པུ་གནས། །མདོ་སྡེ་པ་ཡི་ལྟ་བའི་གཞུང་། །དབང་པོ་ལྔ་དང་ཤེས་པ་དགུ། །གཟུགས་དང་སྒྲ་སོགས་རྣམ་པ་ལྔ། །མེ་ལོང་ནང་གི་གདོང་པ་བཞིན། །གློག་གི་གཟུགས་བརྙན་བེམས་
[218b.7]པོར་མཐོང་། །སྐད་ཅིག་མར་གནས་སྣ་ཚོགས་འདོད། །དེ་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་ལས་གྲོལ། །ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལུགས་ནི། །ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། །གང་གང་སྣང་བ་དེ་དེའི་རྣམས། །ཐོག་མ་
[219a]
[219a.1]ཐ་མ་མེད་པ་ནས། །གཟུང་དང་འཛིན་མེད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན། །རྣམ་ཤེས་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི། །སྣ་ཚོགས་ཞེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །སྙིང་རྗེས་ཚོགས་གཉིས་ལ་གོམས་བྱས། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདི་ལྟ་བུ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་བདེ་བ་ཆེ། །
[219a.2]ཡོན་ཏན་དམ་པ་མཐའ་ཡས་སྤྲུལ། །གཟུང་དང་འཛིན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཇི་སྲིད་དཔལ་གྱི་མཐར་ཐུག་ཐོབ། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་ལས་གྲོལ། །ཡེ་ཤེས་འོད་འཕྲོ་རབ་ཏུ་གསལ། །འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས། །ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་
[219a.3]ཆེ། །གཟུང་དང་འཛིན་མེད་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རིག །སྒྲོ་བཏགས་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །དབུ་མའི་གཞུང་ནི་རབ་རྟོགས་པས། །ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་ལ་རབ་བརྟེན་ནས། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ། །གཉིས་མེད་བསྒྲུབ་བྱ་སྐྱོན་
[219a.4]མེད་པས། །གཏན་ཚིགས་མེད་པར་དགག་མི་ནུས། །འགྲོ་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན། །གང་དུ་དངོས་པོ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་རུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་འདི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་དངོས་མེད་
[219a.5]མིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་འདོད། །ལ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་ཉིད། །གཟུགས་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཞན། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་བདག་ཉིད་ནི། །དབུ་མ་གཞན་དག་སྨྲ་བ་ཡིན། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་མེད་པ་ཉིད། །གསལ་བ་རྣམས་མེད་ཉིད་ཀྱང་མིན། །{བརྫུན་,རྫུན་}པའི་རྣམ་
[219a.6]པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། །བདེ་བ་གཅིག་པུའི་རྣམ་པའང་སྤངས། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་མེད་པ་སྟེ། །ཕྱོགས་དུས་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་བཅས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །བདག་ཉིད་ཙམ་གྱི་འགྲོ་གསུམ་སྟེ། །སྣང་ཡང་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། །{བརྫུན་,རྫུན་}པ་
[219a.7]ཙམ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་བོ། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་དབུ་མའོ། །ཕྱོགས་འདི་གཉིས་ཀ་མི་རུང་སྟེ། །གང་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་རླག་བྱེད་པ། །དབུ་མའི་ཚིག་ཅན་ཆད་ལྟར་བརྗོད། །དངོས་པོ་བཀག་པས་དངོས་མེད་དེ། །སྣ་
[219b]
[219b.1]ཚོགས་དངོས་པོ་མི་འདོད་པ། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་དབུ་མ་ནི། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཅི་སྟེ་མིན། །དགག་བྱའི་ཡུལ་དག་མེད་པ་ནས། །འགེགས་པའི་རབ་འབྱོར་མེད་སྨྲ་ན། །དེ་ཉིད་རང་གི་ཚིག་གིས་གསལ། །གཞན་ལའང་ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱ། །མ་བརྟགས་ན་ནི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་། །
[219b.2]བརྟགས་ན་མཐོང་བ་མེད་ཟེར་ན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་བཞིན་མིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་གཉིས་སྤངས་པ། །སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་སྤྱད་ཀྱང་ནི། །གསལ་བ་ཙམ་ནི་བསལ་མི་ནུས། །གལ་ཏེ་དཔྱད་པས་ནུས་མེད་ན། །ཉེ་བར་དགོད་པར་མི་རིགས་སོ། །ནུས་བྱས་གསལ་བ་ཙམ་ཉིད་
[219b.3]དང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཉིད་མི་རིགས། །གང་ཕྱིར་དཔྱད་པ་བཟོད་ཀྱང་ནི། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བརྗོད་མི་རིགས་སོ། །དེ་ནི་དཔྱད་པའི་ནུས་པ་ལས། །གསལ་པར་དགག་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་འདི་དག་རྣམས། །འཁྲུལ་པར་བརྗོད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མིན། །བདེན་དང་
[219b.3]བདེན་མིན་ལས་གྲོལ་བའི། །འགྲོ་བ་འདི་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཉིད། །བདེན་ཏེ་འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་ཉིད། །ཕྱི་རོལ་{བརྫུན་,རྫུན་}ཏེ་ནང་ནི་བདེན། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་མཐོང་། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །དེས་ནི་སྟོང་པ་རྗེས་སུ་དྲན། །ཇི་ལྟར་བྱིས་
[219b.5]པས་རྣམ་བརྟགས་པའི། །ཕྱི་ཡི་དོན་ནི་མེད་པ་སྟེ། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་བསྒྲིབས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཆོས་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །ཐོག་མ་ནས་ཞི་ཟག་པ་མེད། །དབུ་མ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཆོས་
[219b.6]ཀུན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །སྒྲོ་བཏགས་ཀུན་སྤངས་གཉིས་མེད་ཤེས། །འདི་ཡང་སྤོང་བར་གྱུར་ན་ནི། །མོ་གཤམ་བུ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ། །ཀྱེ་མ་ལས་ངན་མེ་ཡིས་བསྲེགས། །མོ་གཤམ་བུ་ཡང་དབུ་མར་འདོད། །གང་གི་ཆོས་ནི་འདི་ལྟ་བུ། །དེ་ཡི་ཆོས་མིན་ཇི་ལྟ་བུ། །
[219b.7]ང་ཡི་དབུ་མ་འདི་ཡིན་མོད། །དེ་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཞིག་སྨོས། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པའི། །སེམས་ཀྱི་གསལ་བས་གནོད་པ་ཡིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང་། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་གཏན་ཚིགས་དང་། །གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ་བས་ཀྱང་། །འདི་ལ་གནོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །
[220a]
[220a.1]གསལ་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པས་སོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མ་དེ་ཤེས་པ། །གཉིས་མེད་གང་གིས་མ་གྲུབ་པའོ། །སོ་སོར་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་མ་གྲུབ་པའོ། །སྐྱེས་ཤིང་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་གྲུབ་པས་ན། །གཏན་ཚིགས་འདི་ཡང་
[220a.2]འགལ་བའོ། །མ་སྐྱེས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། །བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མ་གྲུབ། །གཟུང་འཛིན་རྒྱུ་འབྲས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། །གསལ་བའི་ཚུལ་ཙམ་གང་དུ་སོང་། །སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་རྣམ་གཞག་པ། །མ་སྐྱེས་ཞེས་ནི་ངས་བཤད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེ་བོས་གསུངས་ཀྱང་ནི། །
[220a.3]ཆད་ལྟ་ཉིད་ཀྱི་དྲི་མས་གཡོགས། །གཅིག་དང་དུ་མས་དངོས་པོ་ལ། །ཁྱབ་པ་ལ་ལར་གྲུབ་པ་ན། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ། །གཏན་ཚིགས་འདོད་པའི་བར་ཆད་བྱེད། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པས་སམ། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱིས་བརྟགས་པ་ཡི། །དངོས་པོ་རྣམས་
[220a.4]ལ་ཡིད་མི་བརྟན། །འོན་ཀྱང་ཚད་མས་རིགས་པ་ཡིན། །མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིས། །གཅིག་པུ་ལ་ལར་མ་མཐོང་སྟེ། །དེ་བསགས་པ་ནི་དུ་མ་ཡིན། །ཁྱབ་བྱའི་དངོས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མ་ཡོད་ལ་ཁྱབ། །དེ་ལྟར་འདོད་པའི་གཞུང་ལ་འཐད། །མ་
[220a.5]འཁྲུལ་བར་དུ་སྣང་ཙམ་གྱིས། །ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྒྱལ་བ་ཡིན། །གསལ་ཞིང་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད། །རིག་གིས་རིག་པ་རྣམས་སྤངས་ནས། །དེ་ལྟར་{བརྫུན་,རྫུན་}དུ་སྨྲ་བ་ནི། །དམུས་ལོང་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བཏགས། །གང་ཞིག་དཔྱད་པའི་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}ཀྱིས། །གསལ་བའི་དངོས་ལ་
[220a.6]གནོད་མི་ནུས། །དེ་ནི་སེམས་ཅན་སོ་སོ་ལ། །རྣམ་བཅས་གསལ་བ་ཙམ་དུ་སྣང་། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་བསོད་ནམས་ཚོགས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སྲོག་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་རྣམ་སྣང་སྡིག་པའི་བདག །འོག་ཏུ་ཁ་བལྟས་མནར་མེད་འགྲོ། །གལ་ཏེ་སྐུ་གཟུགས་མཆོད་རྟེན་
[220a.7]དང་། །དམ་ཆོས་སྦྱིན་ཚོགས་འཁྲུལ་ཡིན་ན། །བུད་མེད་དང་ནི་ཤ་ཆང་སོགས། །མཁན་སློབ་ལ་སོགས་ཅིས་མ་འཁྲུལ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་འཁྲུལ་ཟེར་ན། །སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་ཁ་སོགས་ལ། །མི་གཙང་ཅི་སྟེ་དོར་མི་བྱ། །ཕ་དང་མ་སོགས་རང་གི་ཤ། །ཅི་སྟེ་མི་ཟ་རྒྱུ་ཅི་
[220b]
[220b.1]ཡོད། །ཁྲོ་ཆུ་ཁོལ་མ་ཅིས་མི་འཐུང་། །འཁྲུལ་ཀྱང་སློབ་དཔོན་མ་གུས་སོགས། །རྣམ་སྨིན་མི་འདོད་འབྱུང་སྨྲ་ན། །འཁྲུལ་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མཆོད་སོགས་ཀྱིས། །ཡིད་འོང་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་ཅིང་། །དགེ་དང་མི་དགེ་བས་ཅི་བྱ། །རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཟེར་ན། །{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}
[220b.2]ཁ་ནས་མེ་འབར་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གྲོལ་ལམ་མ་གྲོལ་བས། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ངེས་བྱས་ཏེ། །དམ་པའི་ལས་ཀུན་ལ་གནས་བྱ། །དམན་པའི་ལས་ཀུན་སྤང་བར་བྱ། །དེ་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་བརྩམ་བྱས་ཏེ། །དེ་ཉིད་རིག་པས་བྱམས་སེམས་བསྐྱེད། །འཁོར་བ་མ་སྟོངས་འགྲོ་བ་
[220b.3]བསྐྱབ། །བསོད་ནམས་བསྐྱེད་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་དང་། །མཆོད་རྟེན་ལྷ་ཁང་མཆོག་དག་བྱ། །མཆོག་ཏུ་ཡིད་འོང་བཟའ་བཏུང་ཚོགས། །མལ་སྟན་ལ་སོགས་དབུལ་བར་བྱ། །པད་མའི་དབུས་སུ་བཞུགས་པ་ཡི། །གཟུགས་
[220b.4]བཟང་ལེགས་པར་བྲིས་པ་དག །རིན་ཆེན་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གཟུགས་བྱ་བའོ། །དམ་ཆོས་དགེ་སློང་དགེ་འདུན་རྣམས། །སྲོག་ཀྱང་བཏང་ནས་བསྲུང་བར་བྱ། །གསེར་དང་རིན་ཆེན་དངུལ་ལ་སོགས། །མཆོད་རྟེན་ལ་ནི་རང་གིས་འབུལ། །གསེར་དང་
[220b.5]དངུལ་གྱི་མེ་ཏོག་དང་། །རྡོ་རྗེ་བྱི་རུ་མུ་ཏིག་སོགས། །དབང་སྔོན་དང་ནི་མཐོན་ཁ་ཆེ། །བཻ་ཌཱུཪྻ་སོགས་མཆོད་རྟེན་མཆོད། །དམ་ཆོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ནི། །རྫས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱ། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་དགའ་བར་བྱ། །རྟག་པར་དམ་པའི་ཆོས་བསྟེན་ཏེ། །བླ་མ་གོང་མའི་ཡ་
[220b.6]རབས་ལ། །གུས་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མཆོད་བྱ། །རྫས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་བཞིན་དུ་ས་བཅུ་ལ། །གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོད། །དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་མཆོད་བྱ་སྟེ། །སྡོམ་པ་གསུམ་
[220b.7]ལ་གནས་ཕྱིར་རོ། །མུ་སྟེགས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་ལ། །གུས་པས་ཕྱག་མཆོད་མི་བྱ་སྟེ། །དེ་རྣམས་སྐྱོན་དང་བཅས་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་གསུང་རབ་དང་། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་བསྟན་པ་བྲི། །གླེགས་བམ་སྦྱིན་པར་བཏང་བ་དང་། །སྣག་ཚ་ལ་སོགས་སྦྱིན་པར་བྱ། །
[221a]
[221a.1]འབྲི་མཁན་དང་ནི་ཡིག་དཔོན་དང་། །འཆད་མཁན་རྣམས་ཀྱི་འཚོ་བ་སྦྱར། །ཞིང་ལ་སོགས་པའང་ངེས་པར་དབུལ། །དེ་ཡིས་ཤེས་རབ་འཕེལ་བར་འགྱུར། །གྲོང་ཁྱེར་པ་ཡི་ཆེད་དུ་ནི། །འདྲེག་མཁན་སྨན་པ་ལ་ཞིང་སྦྱིན། །སྐྲ་ལ་
[221a.2]སོགས་པ་བྲེགས་པ་ཡིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གནས་ས་རུ། །སྐྱེད་མོས་ཚལ་དག་བྱ་བ་སྟེ། །རྫིང་བུ་ཁྲོན་པ་འབབ་ཆུ་ལྡན། །ཤེས་རབ་ཅན་ནི་གཉེར་བར་བསྒོ། །བཟའ་བཏུང་སྟན་དང་གོས་བཅས་བྱ། །གྲོང་ཆུང་ཀུན་ཏུ་འདུ་
[221a.3]ཁང་བྱ། །གྲོང་ཁྱེར་ཀུན་དུ་ལྷ་ཁང་བྱ། །ཆུ་མེད་པ་ཡི་ལམ་ཀུན་དུ། །སྣོད་ཆུས་བཀང་བ་ཀུན་དུ་བཞག །ནད་པ་སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་དང་། །ཕོངས་དང་དམན་གཞན་ཡོངས་སུ་བསྡུ། །རྟག་ཏུ་སྙིང་རྗེ་བྱ་བ་ཡིན། །འདི་རྣམས་བདེ་བར་འགྱུར་བར་འབད། །དུས་ཚིགས་
[221a.4]ལས་བྱུང་གསར་ཐོག་གི། །བཟའ་དང་བཏུང་བའི་བྱེ་བྲག་དང་། །འབྲུ་རྣམས་དང་ནི་འབྲས་བུ་སོགས། །དང་པོར་བདག་བཟའ་རིགས་མ་ཡིན། །དགེ་སློང་ངམ་ནི་སྡུག་ཕོངས་སམ། །དང་པོར་མཆོད་བྱ་རྣམས་ལ་སྦྱིན། །ཆུ་དག་གནས་པའི་ས་རུ་ནི། །བཅག་ལྷམ་གདུགས་
[221a.5]དང་དྲིལ་ཆུ་དང་། །ཆུ་སྐྱོགས་དང་ནི་ཆུ་སྣོད་དང་། །ཁབ་དང་སྐུད་པ་ལ་སོགས་གཞག །འབྲས་བུ་གསུམ་དང་ཚ་བ་གསུམ། །རྒུན་འབྲུམ་མར་དང་མིག་སྨན་{སྩོགས,སོགས}། །ཆུ་གནས་ས་རུ་གཞག་པར་བྱ། །གྲུབ་པའི་སྔགས་དག་བྲིས་སྟེ་གཞག། །སྨིན་རྣམས་དང་ནི་བྱ་བའི་
[221a.6]རིམ། །ལུས་དང་རྐང་པ་མགོ་བོ་དག །སྐུད་པའི་མར་ཁུའང་གཞག་པར་བྱ། །ཤིང་སྟན་དང་ནི་མེ་ལོང་དང་། །བུམ་པ་ཁར་གཞོང་སྟ་རི་{སྩོགས,སོགས}། །ཝ་ཏིའི་གནས་སུ་གཞག་པར་བྱ། །ཆུ་མེད་པ་ཡི་གནས་ཀུན་དུ། །ས་ཡིས་སྐྱོར་བའི་རྫིང་ཆུ་བྱ། །བརྟགས་པའི་ཆུ་ཡིས་ནང་
[221a.7]བཀང་བྱ། །ཏིལ་དང་འབྲས་དང་ནས་{སྩོགས་,སོགས་}འབྲུ། །ཟན་དང་བུ་རམ་སྣུམ་གྱིས་བསྐོར། །གྲོག་མའི་ཚང་གི་སྒོ་རྣམས་སུ། །བུ་རམ་གྱིས་བསྒོས་བཟའ་བཏུང་དག །ཡིད་ཆེས་མི་ལ་བསྐུར་ནས་ནི། །རྟག་པར་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན། །{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་ལ་ཅི་བདེ་བར། །ཟོས་པའི་
[221b]
[221b.1]གཏིང་ངམ་གོང་དུའང་རུང་། །བཟའ་བཏུང་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན། །ཁྱི་དང་འབུ་སྲིན་བྱ་སོགས་ལ། །ཇི་ལྟར་འཚམ་པར་སྦྱིན་པར་བྱ། །མུ་གེ་ཡི་ནི་གནོད་པ་དང་། །ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བའི་གནོད་པ་དང་། །ནད་{སྩོགས་,སོགས་}གནོད་པ་བྱུང་གྱུར་ན། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྗེས་བཟུང་
[221b.2]གི། །སོ་ནམ་ལོ་ཏོག་བརླག་གྱུར་ན། །ས་བོན་ཟན་གྱིས་རྗེས་སུ་གཟུང་། །དཔྱ་དག་དབབ་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཡང་ན་ཉུང་ཟད་དབབ་པར་བྱ། །སྐྱེད་འགྱེད་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ། །ཤོ་གམ་སྤང་བའམ་མི་དབབ་བྱ། །སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་ཉོན་མོངས་པ། །འདི་རྣམས་ལས་ནི་བསྒྲལ་
[221b.3]བར་བྱ། །རང་གི་ཡུལ་བའམ་གཞན་ཡུལ་གྱི། །ཆོམ་རྐུན་རྣམས་ནི་ཉེར་ཞི་བྱ། །རྫས་ཀྱི་རིན་ཐང་ངེས་པར་བྱ། །རིགས་པས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱ། །མང་དུ་སྨྲ་བ་ཅི་ཞིག་དགོས། །ཤེས་རབ་སྟོབས་ཀྱིས་བགྲོས་བྱས་ཏེ། །རང་ངམ་གཞན་ལ་ཕན་འགྱུར་བྱ། །གང་ཟག་འཇིག་
[221b.4]རྟེན་ཕན་གྲུབ་པ། །དེ་དེ་ཐམས་ཅད་བརྟག་པར་བྱ། །ཅི་དང་ཅི་ནས་རང་ཕན་བྱེད། །དེ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་ལ་ཕན་བྱ། །ས་ཆུ་མེ་རླུང་སྨན་རྣམས་དང་། །དགོན་པ་ཡི་ནི་ཤིང་བཞིན་དུ། །བདག་ཉིད་ཡུད་ཙམ་གཅིག་པུ་ཡང་། །འདོད་དགུར་སྤྱད་པ་ཉིད་དུ་མཛོད། །གོམ་པ་བདུན་པོར་
[221b.5]བར་དུ་ཡང་། །བདོག་པ་ཀུན་གཏོང་སེམས་འཆད་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ནི། །བསོད་ནམས་དཔག་མེད་མཁའ་འདྲ་སྟེ། །བུ་མོ་གཟུགས་མཛེས་ལེགས་བརྒྱན་པ། །དེ་དོན་གཉེར་བ་རྣམས་བྱིན་ན། །དེ་ནི་དམ་ཆོས་ཡོངས་འཛིན་པའི། །གཟུགས་ནི་སོ་སོར་ཐོབ་པར་
[221b.6]འགྱུར། །རྒྱན་རྣམས་ཀུན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །བུ་མོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དག །ཡོ་བྱད་ཀུན་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཐུབ་པ་ཡི་ནི་སྔོན་སྩལ་ཏོ། །གསལ་ཞིང་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་ཡི། །གོས་དང་རྒྱན་རྣམས་དག་དང་ནི། །དྲི་དང་ཕྲེང་བའི་ལོངས་སྤྱོད་{སྩོགས,སོགས}། །སློང་ལ་རྗེས་སུ་བརྩེ་བས་སྦྱིན། །
[221b.7]གང་ཕྱིར་ནོར་དང་ཆོས་མེད་པས། །ཕོངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །དེ་ལ་དེ་མ་ཐག་བྱིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་པའི་སྦྱིན་པ་མེད། །གང་ཕྱིར་དུག་གིས་ཕན་གྱུར་སྐབས། །དུག་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་གནོད་པར་གྱུར་ན་ནི། །ཟས་མཆོག་ཀྱང་ནི་སྦྱིན་མི་
[222a]
[222a.1]བྱ། །སྦྲུལ་སོས་རེག་པའི་སོར་མོ་བཅད། །ལམ་ནི་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟ་བར། །གཞན་ལ་ཕན་ན་སྡུག་བསྔལ་ཀྱང་། །ཐུབ་པས་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཡིན། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ། །ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་ཉན་པ་རྟག་ཏུ་བྱ། །ཆོས་
[222a.2]ཀྱི་སྦྱིན་པ་རང་གིས་བྱ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་ཆགས་མི་བྱ། །འཇིག་རྟེན་འདས་ཆོས་ཆགས་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཞན། །ཡོན་ཏན་ཀུན་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། །དམ་ཆོས་ཐོས་པས་མི་ངོམས་བྱ། །གཟུངས་ཐོབ་དོན་ནི་འབྱེད་པར་འགྱུར། །བླ་མ་ལ་ཡོན་
[222a.3]ཕུལ་ནས་ནི། །དེས་ནི་རྟག་པར་བསྟེན་པར་བྱ། །འཇིག་རྟེན་སྨིན་ཕྱིར་ཐོས་པ་བཙལ། །རྩོད་པའི་དོན་དང་ང་རྒྱལ་སྤང་། །རང་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་མི་བྱ། །དགྲའི་ཡང་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་བྱ། །གཞན་གྱི་མཚང་རྣམས་འབྲུ་མི་བྱ། །གདུག་པའི་སེམས་ནི་བསྡུ་མི་བྱ། །བདག་
[222a.4]ཉིད་དམ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱི། །འཁྲུལ་པ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་གང་ཞིག་གིས། །གཞན་གྱི་རྒྱུད་དག་སྐྱོན་ཅན་གྱུར། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་མཐོང་གྱུར་ན། །མཁས་པས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཏང་། །གཞན་ལ་ཕན་དག་གདགས་པར་བྱ། །ལན་ལ་ལྟ་བར་མི་བྱའོ། །སྡུག་
[222a.5]བསྔལ་བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་སྤྱད། །བདེ་བ་ཐུན་མོང་ལོངས་སྤྱོད་བྱ། །གལ་ཏེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་གྱུར་ཀྱང་། །ང་རྒྱལ་མཐོ་སེམས་མི་བྱ་ཞིང་། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་མེད་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}འདྲ། །ལོངས་སྤྱོད་མེད་ཀྱང་ཞུམ་མི་བྱ། །འཆིའམ་རྒྱལ་སྲིད་ཉམས་གྱུར་ཀྱང་། །བདེན་
[222a.6]པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱ། །རང་གི་དོན་དུ་ཅང་མི་སྨྲ། །དོན་ནི་ཇི་བཞིན་བརྗོད་གྱུར་ཀྱང་། །གཞན་ལ་གནོད་ན་བདེན་མ་ཡིན། །གཞན་ལ་གཅིག་ཏུ་ཕན་གྱུར་ན། །དོན་མིན་བརྗོད་ཀྱང་བདེན་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་བྱེད། །བརྟུལ་ཞུགས་བརྟན་པར་གྱུར་པ་འདི། །ས་སྟེང་
[222a.7]ཀུན་གྱི་དབང་མཆོག་ཏུ། །མ་འོངས་པ་ན་འགྱུར་བ་ཡིན། །ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་གང་བྱེད་པ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནི་རྟག་པར་བསྟོད། །ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་དོན་བསྟན་ན། །གཞན་རྣམས་ཡིད་ནི་ཆེས་པར་འགྱུར། །ཕ་དང་མ་ལ་མཆོད་པ་དང་། །སྐྱེ་བོ་ཡ་རབས་མཆོད་པ་དང་། །
[222b]
[222b.1]འཚོ་བ་དག་ཅིང་བཟོད་པ་དང་། །གཏོང་ཕོད་ཚིག་མི་རྩུབ་པ་དང་། །དབྱེན་དང་{བརྫུན་,རྫུན་}དག་མི་སྨྲ་བ། །བརྟུལ་ཞུགས་འདི་དག་བརྟེན་བྱས་ན། །ལྷ་ཡི་དབང་པོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེར་ཡང་ལྷ་དབང་བྱེད་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་འདི་སྤྱད་པར་བྱ། །ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་དུས་
[222b.2]གསུམ་དུ། །འཁར་གཞོང་སུམ་བརྒྱའི་བཟའ་བྱིན་པའི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིས། །ཡུད་ཙམ་བྱམས་པ་བསྒོམས་པ་ཡི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ལ་ཆར་མི་ཕོད། །ལྷ་དང་མི་ལ་སྡུག་པར་འགྱུར། །འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྲུང་བར་བྱེད། །ཡིད་བདེ་བ་དང་ལུས་བདེ་
[222b.3]དང་། །དུག་དང་མཚོན་གྱིས་གནོད་མི་འགྱུར། །ཚེགས་མེད་པ་ཡིས་ནོར་ཐོབ་འགྱུར། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ཡང་སྐྱེ། །བྱམས་པའི་ཆོས་འབྲེལ་བརྒྱད་པོ་འདི། །སྤྱད་ཅིང་གལ་ཏེ་མ་བྲལ་ནའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་བྱ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་བརྟག་པར་བྱ། །
[222b.4]རི་རབ་ལྟ་བུར་བརྟན་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དད་པས་མི་ཁོམ་བརྒྱད་སྤངས་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་བྱས་པས། །དགེ་བ་མ་ཉམས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གཡོ་སྒྱུ་མེད་པས་དྲན་པ་འཐོབ། །སེམས་པ་པོ་ཡིས་བློ་གྲོས་
[222b.5]ཐོབ། །གུས་པར་བྱས་པས་དོན་རྟོགས་འགྱུར། །དམ་ཆོས་བསྲུངས་པས་ཤེས་རབ་ཐོབ། །ཆོས་ཀྱི་མཉན་པས་སྦྱིན་པ་དང་། །སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་བྱ་བྱས་ན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་མྱུར་ཐོབ་འགྱུར། །མ་ཆགས་པས་ནི་དོན་གྲུབ་འགྱུར། །སེར་སྣ་མེད་པས་ལོངས་སྤྱོད་འཕེལ། །ང་
[222b.6]རྒྱལ་མེད་པས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཆོས་ལ་བཟོད་པས་གཟུངས་ཐོབ་ཡིན། །སྙིང་པོ་ལྔ་ནི་རབ་སྦྱིན་ན། །འཇིགས་པ་ལས་ཀྱང་འཇིགས་མེད་འགྱུར། །སྟོབས་ཆེན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡི། །བདུད་ཀུན་གྱིས་ནི་མི་བརྫི་བའོ། །མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་རྣམས་ལ་ནི། །མར་མེ་ཡི་ནི་
[222b.7]ཕྲེང་བ་དབུལ། །མུན་ནག་རྣམས་སུ་མར་མེ་སྤོར། །མར་མེའི་ཆེད་དུ་འབྲུ་མར་སྟེར། །ལྷ་ཡི་མིག་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་མཆོད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲ་ཡི་རྣམ་གྲངས་དྲིལ་སོགས་དང་། །དུང་དང་རྔ་སོགས་མཆོད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲ་ཡི་རྣམ་གྲངས་སྒྲ་འབུལ་ན། །
[223a]
[223a.1]ལྷ་ཡི་རྣ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གཞན་གྱི་སྐྱོན་མཐོང་མི་སྒྲོགས་ཤིང་། །འཁྲུལ་པ་མཐོང་ཡང་ལྐུགས་པ་བཞིན། །གཞན་སེམས་རྗེས་སུ་བསྲུངས་པ་ཡིས། །གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །བཅག་ལྷམ་གྲུ་སྩགས་བཞོན་པ་སྟེར། །
[223a.2]ཉམ་ངར་ལྷུང་ལས་སྒྲོལ་བ་དང་། །བླ་མ་རྣམས་ལ་སེམས་པ་ཡིས། །རྫུ་འཕྲུལ་དག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཆོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་དྲན་དང་། །དེ་བཞིན་ཆོས་གཞུང་དོན་དྲན་པས། །སྐྱེ་བ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དྲི་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་རྣམ་དག་སྨོན་ལམ་གྱིས། །
[223a.3]སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་རྣམ་སྤྱོད་བྱེད། །རིན་ཆེན་སྦྱིན་པས་ཐུབ་དབང་གི། །འོད་ཟེར་དཔག་མེད་རབ་ཏུ་འགྱེད། །དངོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས། །མངོན་ཤེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡི། །དྲུག་པ་ཟག་པ་ཀུན་ཟད་པའོ། །ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་མདོར་བསྡུས་
[223a.4]ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསྟེན་པར་བྱ། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་{སྩོགས,སོགས}། །རང་རྫས་གཏོང་བ་སྦྱིན་པ་དེ། །གཞན་ལ་ཕན་བྱེད་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བཟོད་པས་ཁྲོ་བ་ཡོངས་གཏོང་བའོ། །དཀར་པོའི་ཆོས་འཕེལ་བརྩོན་
[223a.5]འགྲུས་ཡིན། །བྱིང་རྒོད་ཞི་བ་བསམ་གཏན་ཏེ། །ཡང་དག་དོན་སྟོན་ཤེས་རབ་ཡིན། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རོ་གཅིག་བློ། །སྙིང་རྗེ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་འགྲོ་སྟེ། །བཟོད་པ་ཡིས་ནི་གཟུགས་བཟང་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་
[223a.6]ཀྱིས་ནི་གཟི་མདངས་ཆེ། །བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་ཤེས་རབ་གྲོལ། །སྙིང་རྗེས་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །བདུན་པོ་དེ་རྣམས་མ་ལུས་པར། །ཅིག་ཅར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །བསམ་མི་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུ་
[223a.7]དག །མ་འཁྲུལ་ཚུལ་ནི་ཤེས་བྱས་ནས། །རྟག་པར་འགྲོ་ལ་ཕན་གདགས་བྱ། །དེ་ཉིད་བདག་ལའང་ཕན་པར་འགྱུར། །ཆོས་རྣམས་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ། །བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོས་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །གཞུང་རྒྱས་གཞན་ལས་བདག་གིས་ནི། །མདོ་རུ་བསྡུས་ཏེ་བྲིས་
[223b]
[223b.1]པ་ཡིན། །འདི་བརྩམས་དགེ་བ་གང་ཐོབ་དེས། །མཐའ་ཡས་སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཀུན། །རྟག་ཆད་མཐའ་ལས་གྲོལ་གྱུར་ཏེ། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཤོག །པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་རཏྣ་ཀཱིརྟིས་མཛད་པའི། ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྫོགས་སོ།། །།

Source Colophon

Tibetan etext from the Esukhia Digital Derge Tengyur project (github.com/Esukhia/derge-tengyur), an annotated faithful copy of the Degé edition prepared by Esukhia and Barom Theksum Choling. Folio markers preserved from the original. The Esukhia project is freely available under open-access terms. The text corresponds to Tohoku catalogue number 4084 (D4084), Dharma-viniścaya-nāma-prakaraṇa (ཆོས་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ།), in the Mind-Only (སེམས་ཙམ) section of the Tengyur.

🌲