The Satyakṛtyadharmavacana-saddharmāśrāvaka-kathā — "Discourse on Devotion to Teaching and Listening to the True Dharma" — is preserved in the Degé Tengyur (Tohoku 4172), Volume 173, as the opening text of the Epistles section. Written by the Indian master Ācārya Sa-tsho-byin (Sanskrit reconstruction uncertain), it gathers the Buddha's words on two sacred activities: teaching the Dharma with devotion, and listening with devotion.

The text opens with an extended praise of the Buddhas, then delivers its teaching through a cascade of metaphors for the coming decline of the Dharma — the ship will break, the mountain will crumble, the sun will set. Against this urgency, the author catalogues beings transformed by hearing: the murderer Aṅgulimāla, yakṣas, nāga kings, and gods. The closing verse compares the Dharma to medicine and the teacher to a physician.

The Tibetan was translated by the Indian paṇḍita Sthavira Ajitaśrībhadra and the Tibetan translator monk Śākyaprabhā. No previous English translation is known to exist. This is the first.

Homage to Mañjuśrī, the Youthful One!

The Blessed One — whose radiance surpasses refined gold and karṇikā flowers, the blazing light of the newly risen sun, the vast and unfading light, the stainless and perfectly pure orb of the full moon on the fifteenth day, the fully blooming campaka and aśoka, the lapis lazuli, the indranīla, the vajra, the coral, the lotus, and the flash of lightning, possessed of the radiance of finest gold — the Blessed One, supreme teacher of the three worlds, adorned with immeasurable collections of qualities, a gathered treasury of precious things.

Those Blessed Buddhas who are protectors, supreme teachers, lords of Dharma, possessed of noble conduct, whose body, speech, and mind act without harm everywhere, who possess the ten powers, who are undaunted by the four fearlessnesses, who are supreme among leaders, who roar the lion's roar — praised by Indra, the regents, the wrathful ones, Viṣṇu, Yama, the water lords, Rudra, the sun, the asuras, the garuḍas, the gandharvas, the kiṃnaras, the great nāgas, the yakṣas, the rākṣasas, the piśācas, the kumbhāṇḍas, and the vidyādharas.

Who have attained supreme meditation through loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. Who are devoted to the four foundations of mindfulness, the bases of spiritual power, and the right efforts. Who teach the bases of mastery, the bases of totality, emptiness, and the noble eightfold path. Who are moved by great compassion. Whose radiance surpasses gold, silver, crystal, jewels, lapis lazuli, vajra, indranīla, and moonlight.

Vipassin, Śikhin, Viśvabhū, Krakucchanda, Kanakamuni, Kāśyapa, and the arhat, the perfectly complete Buddha Śākyamuni, among others — they have spoken and taught thus:

"O monks, listen! When you have gathered together for teaching the Dharma and Dharma discourse, you should abide in one of two activities: either engage in Dharma discourse, or abide in noble silence."

Both discourse endowed with the noble Dharma and noble silence will certainly become causes of what is good — for afterward there will be no confusion, doubt will be cut, and certainty will be firmly grasped.

Therefore the Blessed One declared: "Monks, these two types of persons generate much merit, uproot the roots of evil, do battle with Māra, topple the banner of Māra, raise the banner of Dharma, and turn the wheel of Dharma of the Tathāgata. Which two? The one who teaches the Dharma with devotion, and the one who listens to the Dharma with devotion."

Therefore, you should teach the Dharma with devotion, and honour your teachers and listen to the Dharma with devotion.

The arising of Tathāgatas is rare. Human birth is exceedingly rare. The full endowments of leisure and opportunity are rare. Faith in the Tathāgata's teaching is rare.

Therefore, having examined the faults of saṃsāra, one should listen to the Dharma with devotion.

Why? Because it must be declared: the True Dharma will certainly decline. The light of Dharma will fade. The light of wisdom will thoroughly dim. Virtuous spiritual friends will no longer be met. The time of utter destruction draws near. One will associate with beings who lack the Dharma.

Knowing this, one should listen to the Dharma with devotion. For soon:

The ship of Dharma will break apart.
The mountain of wisdom will crumble.
The sun of Dharma will set.
The river of Dharma will dry up.
Dharma discourse will become desolate.
The reins of the faculties will snap.
The flowers of the seven limbs of awakening will wither.
The ocean of scripture will evaporate.
The whip of mindfulness will break.
The lords of yoga will pass beyond sorrow.
The thieves of affliction will grow powerful.

And before long, that great ship — well-repaired with the planks of right effort, protected by the oars of mindfulness, fitted with fine parasols, victory banners, and flags, where disputes are settled by the magistrate of samādhi, furnished with waypoints of faith, carrying stores of the drinking water of loving-kindness, filled with the jewels of the faculties, powers, and path of awakening, in which the assemblies of those in training and beyond training travel, awakened by the activity of Dharma teaching, increased and propelled by the effort of omniscience, the ocean stirred by the force of waves of True Dharma discourse — all the ships of the True Dharma will everywhere sink.

Knowing this, one should strive so that beings may understand. Because the collections of the True Dharma will decline, beings will afterward take nothing to heart:

Beings blind with the darkness of worldly ignorance. Covered by the cloak of miserliness. Holding to views of permanence and annihilation in every direction. Tormented by birth, old age, sickness, death, and suffering. Falling into the abyss of death. Bound by the rope of saṃsāra. Frightened by the messengers of Yama. Possessing minds attached to evil deeds. Distracted by quarrelling with one another — such beings will henceforth take nothing to heart.

Therefore:

Those who wish to abandon the faults of saṃsāra,
those who wish to abandon the domain of Māra,
those who wish to cast down the burden of the aggregates,
those who wish to fell the tree of afflictions,
those who wish to hold the vajra of wisdom,
those who wish to grind the wheel of saṃsāra to dust,
those who wish to dry the ocean of miserliness,
those who wish to drain the ocean of suffering,
those who wish to uproot the thorns of the three realms,
those who wish to attain the assembly of noble ones free from afflictions,
those who wish to purify the eye of wisdom,
those who wish to become worthy of offerings,
those who wish to cross the wilderness of saṃsāra,
those who wish to travel the noble path,
those who wish to enter the city of nirvāṇa,
those who wish to quench the minds tormented by the heat of afflictions —

should engage with devotion and strive to be anointed by the water of the True Dharma.

Why? Because it should be declared:

Through obtaining the True Dharma — Aṅgulimāla, the Finger-Garland, turned from killing. The yakṣa of the wilderness turned from slaying humans. The nāga king Jīmūtavāhana turned from destroying crops. The yakṣiṇī Hārikā turned from killing hundreds of living beings. The yakṣa Baspu-khab turned from killing with poisoned needle-hairs. The great fish in the ocean named Timiṅgila turned from killing thousands of merchants.

The turtle was freed from fear of falling into the animal realm. The moon was freed from fear of Rāhu. The sun was freed from fear of the asuras. Indra was freed from fear of the evil destinies. Brahmā was freed from clinging to the view of permanence. Saṃjīva was freed from clinging to eternalism. The son of the naked ascetic was freed from performing wrong practices. The brahmin of famous lineage was freed from attachment to birth.

All through hearing the True Dharma.

Those others — tormented by the thirst for liberation, wishing to cut the branches of existence, wishing to tear open the shell of ignorance, wishing to see by the light of wisdom, wishing to cross the river of saṃsāra — through hearing the True Dharma of those Buddhas, they will be thoroughly liberated from wandering in the five realms of existence.

Therefore, one should listen to the True Dharma with effort and devotion.

As a wise one first attends a physician for illness,
so should one first attend a virtuous teacher.

As one who wishes to recover from sickness
listens to the physician's medicine with effort,
so should the True Dharma be heard.

The intelligent person,
having heard those medicines,
just as one then attends with devotion —
so by doing likewise, the deathless is accomplished.

By drinking that ambrosia,
one attains the supreme.

Colophon

Good Works Translation from Classical Tibetan (Degé Tengyur, Tohoku 4172). First English translation.

Composed by Ācārya Sa-tsho-byin (Sanskrit name uncertain; possibly Jīvadatta or a related form). Translated into Tibetan by the Indian paṇḍita Sthavira Ajitaśrībhadra and the translator monk Śākyaprabhā.

Translated from Tibetan by Lotsawa (Tibetan Translator, life 119), New Tianmu Anglican Church, with reference to the Esukhia Unicode etext (CC0). The English is independently derived from the Tibetan source. No existing English translation was consulted — none is known to exist.

🌲

Source Text: ཆོས་སྨྲ་བ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་གཏམ

Classical Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, file 173). CC0 public domain. Presented for reference and verification.

[1b.1]༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ས་ཏྱ་ཀྲྀཏྱ་དྷརྨྨ་བ་ཙ་ན་སད་དྷརྨྨ་ཤྲཱ་བ་ཀ་ཐཱ། བོད་སྐད་དུ། ཆོས་སྨྲ་བ་དང་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་གཏམ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་
[1b.2]གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཞིག་གསེར་བཙོ་མ་དང་ཀརྞི་ཀ་དང་ཉི་མ་ཤར་མ་ཐག་གི་འོད་འབར་ཞིང་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་། རྒྱ་ཆེར་མི་ཕྱེད་པའི་འོད་དང་།
[1b.3]བཅོ་ལྔའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། ཙམ་པ་ཀ་དང་། ཨ་ཤོ་ཀ་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། བཻ་ཌཱུརྱ་དང་། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། ལྡོང་རོས་དང་། པདྨ་
[1b.4]དང་། གློག་གི་འོད་པས་ལྷག་པ་དང་། གསེར་བཟང་པོའི་འོད་དང་ལྡན་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་བླ་མ། དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་
[1b.5]གཏེར་བསྡུས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ནི་མགོན་དུ་གྱུར་པ། བླ་མར་གྱུར་པ། ཆོས་ཀྱི་རྗེ། སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱིས་གནོད་པ་མེད་པར་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ།
[2a]
[2a.1]སྟོབས་བཅུ་མངའ་བ། མི་འཇིགས་པ་བཞིས་བསྙེངས་པ་མི་མངའ་བ། ཁྱུ་མཆོག་གི་མཆོག །སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ། དབང་པོ་དང་། ཉེ་དབང་དང་། དྲག་པོ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། གཤིན་
[2a.2]རྗེ་དང་། ཆུ་ལྷ་དང་། ལུས་སྲུལ་པོ་དང་། ཉི་མ་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་དང་། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་། དྲི་ཟ་དང་། མིའམ་ཅི་དང་། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་དང་། གནོད་སྦྱིན་དང་། སྲིན་པོ་དང་། ཤ་ཟ་དང་། གྲུལ་བུམ་དང་། རིག་པ་
[2a.3]འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བསྟོད་པ། བྱམས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་དང་། དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་མཆོག་གི་དྲན་པ་བརྙེས་པ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་
[2a.4]རྣམས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟོན་པ་དང་། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ། གསེར་དང་།
[2a.5]དངུལ་དང་། ཤེལ་དང་། ནོར་བུ་དང་། བཻ་ཌཱུརྱ་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་། ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་དང་། ཟླ་བའི་འོད་རྣམས་ལས་ལྷག་པའི་འོད་མངའ་བ། རྣམ་པར་གཟིགས་དང་། གཙུག་ཏོར་ཅན་དང་། ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་དང་། འཁོར་བ་འཇིག་
[2b]
[2b.1]དང་། གསེར་ཐུབ་དང་། འོད་སྲུངས་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་ཤིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་འདི་ལ། ཀྱེ་དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་བཤད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་ལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཚོགས་ཤིང་འདུག་སྟེ།
[2b.2]འདུག་ནས་བྱ་བ་གཉིས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་གི་རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱ་བའམ་ཡང་ན་འཕགས་པའི་མི་སྨྲ་བས་རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཕགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། འཕགས་པའི་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་དེ་གཉིས་ནི་ངེས་པར་ལེགས་
[2b.3]པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་སྟོབས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཞིང་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་སོ། །དགེ་སློང་དག་གང་ཟག་གཉིས་པོ་འདིས་བསོད་ནམས་མང་པོ་བསྐྱེད་དེ་སྡིག་པའི་རྩ་བ་
[2b.4]འབྱིན་ཞིང་བདུད་དང་གཡུལ་འགྱེད་པར་བྱེད། བདུད་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་སྙོལ་བར་བྱེད། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་སྒྲེང་བར་བྱེད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། གང་གུས་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་འཆད་པ་དང་། གང་འདི་ན་གུས་པར་བྱས་ཏེ་
[2b.5]ཆོས་ཉན་པའོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་གུས་པས་ཆོས་བཤད་པར་བྱ་ཞིང་བླ་མ་རྣམས་ལ་གུས་པར་བྱ་སྟེ་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་དཀོན་ནོ། །མིར་སྐྱེ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དཀོན་ནོ། །དལ་འབྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དཀོན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་
[2b.6]བསྟན་པ་ལ་དད་པ་ནི་དཀོན་ནོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་ལ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ལ་གུས་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ངེས་པར་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་ཏུ་ནུབ་པར་
[2b.7]འགྱུར་ལ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རབ་ཏུ་འཇིག་པ་དང་བཅས་པའི་དུས་ཉེ་བར་གནས་ཤིང་། ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པར་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་གུས་པར་(བྱེས་,བྱས་)ཏེ་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ། །ཅུང་ཟད་ན་ཆོས་ཀྱི་
[3a]
[3a.1]གྲུ་ནི་ཞིག་པར་འགྱུར། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རི་ནི་རྡིབ་པར་འགྱུར། ཆོས་ཀྱི་ཉི་མ་ནི་ནུབ་པར་འགྱུར། ཆོས་ཀྱི་ཆུ་བོ་ནི་སྐམ་པར་འགྱུར། ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ནི་དབེན་པར་འགྱུར། དབང་པོའི་རྟོད་ཐག་ནི་ཆད་པར་འགྱུར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་མེ་ཏོག་ནི་སྐམ་པར་
[3a.2]འགྱུར། གསུང་རབ་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ནི་བོ་བར་འགྱུར། དྲན་པའི་ལྕག་ནི་ཆག་པར་འགྱུར། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས། ཉོན་མོངས་པའི་ཆོམ་རྐུན་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ལ། རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་ཡང་དག་པའི་སྤང་ལེབ་བཤིག་པས་བཅོས་ལེགས་བྱས་
[3a.3]པ། དྲན་པའི་གྲུ་སྐྱ་བས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བ། གདུགས་དང་། རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་ལེགས་པར་བཙུགས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཞལ་ཅེ་པས་རྩོད་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ། དད་པའི་ལམ་བརྒྱགས་དང་ལྡན་པ། བརྩེ་བའི་བཏུང་ཆུའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ། དབང་པོ་དང་སྟོབས་དང་བྱང་ཆུབ་
[3a.4]ཀྱི་ལམ་གྱི་རིན་པོ་ཆེས་ཡོངས་སུ་བཀང་བ་དང་། སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྒྱུ་བ། ཆོས་སྨྲ་བའི་བྱ་བས་རབ་ཏུ་སད་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་འབད་པས་རབ་ཏུ་འཕེལ་ཞིང་སྤོགས་ཕྱིན་པ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་བཅོས་པའི་རྒྱ་མཚོ་དབའ་རླབས་ཀྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྐྱོད་
[3a.5]པ། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གྲུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་འབད་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ནུབ་པས་ཕྱིས་ཡིད་ལ་གཅགས་པ་མེད་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་པས་མིག་ལོང་བ། སེར་སྣའི་དགབ་
[3a.6]པས་གཡོགས་པ། ཕྱོགས་དང་མཚམས་ལ་རྟག་པ་དང་། ཆད་པར་རྣམ་པར་ལྟ་བ། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀུན་དུ་གདུངས་པ། འཆི་བའི་གཡང་སར་ལྷུང་བ། འཁོར་བའི་རྟོད་ཐག་གིས་ཀུན་དུ་བརྟོད་པ། གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉས་སྐྲག་པ།
[3a.7]བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཆགས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ། ཕན་ཚུན་རྩོད་པས་གཡེངས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕྱིན་ཆད་ཡིད་ལ་གཅགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འཁོར་བའི་ཉེས་པ་སྤང་བར་འདོད་པ་དང་། བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་སྤང་བར་འདོད་པ་དང་། ཕུང་པོའི་ཁུར་དོར་བར་འདོད་པ་དང་།
[3b]
[3b.1]ཉོན་མོངས་པའི་ཤིང་གཅད་པར་འདོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བར་འདོད་པ་དང་། འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཕྱེ་མར་བརླག་པར་འདོད་པ་དང་། སེར་སྣའི་རྒྱ་མཚོ་སྐམ་པར་འདོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་དབོ་བར་འདོད་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཚེར་མ་རིམ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་དཀྲུགས་
[3b.2]པར་འདོད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་ཚོགས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་འདོད་པ་དང་། མཆོད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་བར་འདོད་པ་དང་། འཁོར་བའི་འབྲོག་ལས་རྒལ་བར་འདོད་པ་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་ནས་
[3b.3]འགྲོ་བར་འདོད་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་ཚ་བས་གདུངས་པའི་ཡིད་ཚིམ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གུས་པར་བྱ་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆུས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྗོད་
[3b.4]པར་བྱ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་ཐོབ་པས་སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་མ་གསོད་པ་ལས་ལོག་པར་གྱུར་པ་དང་། གནོད་སྦྱིན་འབྲོག་གནས་མི་རྣམས་གསོད་པ་ལས་ལོག་པར་གྱུར་པ་དང་། ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་སོག་མ་མེད་ལོ་ཏོག་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་དང་། གནོད་སྦྱིན་མོ་འཕྲོག་མ་སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་
[3b.5]མ་གསོད་པ་ལས་ལོག་པར་གྱུར་པ་དང་། གནོད་སྦྱིན་བ་སྤུ་ཁབ་དུག་གིས་རྡེག་པར་བྱེད་ཅིང་གསོད་པ་དང་། རྒྱ་མཚོ་ན་གནས་པའི་ཉ་ཏི་མིང་གི་ལ་ཚོང་པ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་གསོད་པར་བྱེད་པ་དང་། སྦལ་པ་དུད་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བའི་འཇིགས་པ་དང་། ཟླ་བ་སྒྲ་གཅན་གྱི་འཇིགས་པ་དང་།
[3b.6]ཉི་མ་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་འཇིགས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ངན་སོང་གི་འཇིགས་པ་དང་། ཚངས་པ་རྟག་པར་ལྟ་བ་ལས་དང་། རྟག་ཏུ་འཚོ་བ་རྟག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་ཀྱང་། གཅེར་བུ་པའི་བུ་ལོག་པར་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་སྦྱོར་བའི་ལས་དང་། བྲམ་ཟེ་གྲགས་པའི་རིགས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དམ་པའི་ཆོས་
[3b.7]ཐོས་པ་ལས་ལོག་གོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཏུ་མ་ཐར་པའི་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་ཤིང་སྲིད་པའི་ཡལ་ག་གཅོད་པར་འདོད་པ་དང་། མ་རིག་པའི་སྦུབས་དྲལ་བར་འདོད་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བས་ལྟ་བར་འདོད་པ་དང་། འཁོར་བའི་ཆུ་བོ་རྒལ་བར་འདོད་པ་དང་། དེ་དག་
[4a]
[4a.1]གི་དམ་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བར་འགྲོ་བ་ལས་རབ་ཏུ་འགྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གུས་པར་བྱས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་འབད་པས་མཉན་པར་བྱའོ། །ཡང་འདི་སྐད་དུ། མཁས་པས་ནད་ལ་སྨན་པ་བཞིན། །ཐོག་མར་དམ་པ་བསྟེན་པར་བྱ། །
[4a.2]ནད་སོས་བྱ་ཕྱིར་འབད་པ་ཡིས། །སྨན་ནི་སྨན་པ་ལ་ཉན་ལྟར། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་མཉན་པར་བྱ། །བློ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །སྨན་དེ་རྣམས་ནི་ཐོས་ནས་སུ། །གུས་པས་སྟེན་པར་བྱེད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བྱས་པས་འཆི་མེད་འགྲུབ། །བདུད་རྩི་དེ་ནི་འཐུང་བ་ཡིས། །
[4a.3]མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཆོས་སྨྲ་བ་དང་དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་གཏམ་སློབ་དཔོན་ས་འཚོ་བྱིན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་གནས་བརྟན་ཨ་ཛི་ཏ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།། །།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition. GitHub repository: Esukhia/derge-tengyur, file 173_སྤྲིང་ཡིག_ངེ.txt. Volume 173 (Epistles section, སྤྲིང་ཡིག), folios 1b–4a.

License: CC0 (Creative Commons Zero). No rights reserved.

The Esukhia project provides Unicode Tibetan etexts of the Degé (sde dge) edition of the Tengyur, input from the Comparative Tengyur (bstan 'gyur dpe bsdur ma) published by Krung go'i bod rig pa dpe skrun khang (2004).

Tohoku catalogue number: 4172.

🌲