by Dignāga

The Ālambanaparīkṣā (དམིགས་པ་བརྟག་པ, Dmigs pa brtag pa) — the "Examination of the Object of Cognition" — is one of the most important short texts in the history of Buddhist philosophy. Written by Dignāga (ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ, Phyogs kyi glang po, c. 480—540 CE), the founder of Buddhist logic and epistemology, it asks a deceptively simple question: when we perceive something — a pot, a cup, a patch of colour — what exactly is the object of that perception?

In eight concise verses and an auto-commentary, Dignāga dismantles both major realist positions of his day. Atoms (paramāṇu) cannot be the object of perception because they are too small to appear to the senses. Aggregates of atoms cannot be the object because they lack substantial reality of their own. Having exhausted the external options, Dignāga concludes that the true object of perception is internal — an appearance within consciousness that merely seems external, functioning as both the content and the condition of cognition. This argument became the foundation of the Yogācāra-Sautrāntika synthesis that shaped all subsequent Buddhist epistemology.

The root verses (Ālambanaparīkṣā, D4205) are presented here with Dignāga's own prose auto-commentary (Ālambanaparīkṣāvṛtti, D4206), translated from the Tibetan of the Dergé Tengyur. No prior free English translation is known to exist. This is the first text from the Epistemology section (ཚད་མ, Tshad ma) of the Tengyur to enter the Good Work Library.

Homage to all Buddhas and Bodhisattvas.

Those who maintain that the object of cognition (ālambana) of visual and other forms of consciousness is something external conceive it to be either atoms — because atoms are the cause of cognition — or aggregates of atoms — because aggregates produce the cognition that appears in their likeness. In response:

I.

Though atoms are the cause
of cognition arising through the senses,
since they do not appear as such,
atoms are not its object — just as the sense faculty is not.

"Object" (ālambana) means that by which consciousness apprehends its own nature, for cognition arises in the aspect of that object. Although atoms are indeed the cause of cognition, they are not its object — just as the sense faculty, though also a cause of cognition, is not perceived as the object either. Thus, to begin with, atoms are not the object of cognition.

As for aggregates — though they do indeed produce a cognition that appears in their likeness:

II.

That which appears in a certain form does not arise from that,
for it lacks substantial existence — like the double moon.
Thus neither of the two external candidates
can qualify as the object of cognition.

Whatever object produces a cognition appearing in its own likeness should rightly be accepted as the object of cognition, for it is explained as the objective condition (dmigs rkyen). But the aggregate cannot serve this role, for it lacks substantial existence — like the double moon. Just as seeing a double moon when the sense faculty is impaired does indeed produce an appearance, yet that double image is not the real object — similarly, the aggregate, since it lacks substantial reality and therefore cannot function as a true cause, is not the object of cognition.

Neither of the two external candidates — atoms or aggregates — can serve as the object of cognition, for in each case one of the two required criteria is missing.

III.

Some maintain that the aspects of the aggregate
are what establish the object.
But the atom's aspect is not the content of cognition,
just as hardness and such qualities are not.

Since all objects possess multiple aspects, some claim that certain of these aspects constitute direct perception. They hold that atoms too possess the capacity to produce cognition appearing as an aggregate. But just as hardness and other tactile qualities — though they exist — are not objects of visual cognition, so too the individual atomic aspect is not the content of visual awareness.

IV.

If so, the cognitions of a pot,
a cup, and so forth would all be the same.
If one distinguishes by difference of aspect —
such differences do not exist in substantially real atoms.

Although the atoms of pots, cups, and so forth are manifold, there is no distinction among them whatsoever. If one objects that the difference of outline — the shape of a pot's neck versus the rim of a cup — accounts for the difference in cognition, this fails:

V.

They do not exist, for atoms have no division of dimension.
Therefore such aspects exist only in what is not substantially real.
When atoms are entirely removed,
the cognition appearing as that object would be destroyed.

Atoms, though individually substantial, are spherical and admit no differentiation of shape. Therefore the differentiation of aspects exists only in conventional entities — not in atoms themselves. Pots and the like are merely conventionally existent.

In the case of substantially real things, even when related objects are removed, awareness of their qualities — like colour — persists independently. But here, removing the atoms destroys the corresponding cognition entirely. Therefore the objects of sensory cognition are established to be not external.

VI.

The inner knowable nature —
that which appears as if external —
that is the true object, for it has the nature of consciousness,
and because it is also the condition of that cognition.

Though no external object exists, the inner form — that which appears as if external — is alone the objective condition. It possesses the two defining characteristics of a genuine object of cognition: it has the nature of consciousness, and it is the condition from which cognition arises.

VII.

Though simultaneous, it is a condition because it does not cause error.
It operates sequentially because it establishes capacity.
Whatever has the nature of the capacity
to cooperate — that too is the sense faculty.

One might ask: if the inner form is simultaneous with the cognition it conditions, how can it serve as its cause? Even though simultaneous, it still functions as a condition because it does not produce error — just as the presence or absence of a logical reason, while coexisting with the property it establishes, is still accepted as the defining characteristic of sequential causation.

Alternatively, the capacity operates sequentially: through appearing as an object, it produces a result consistent with its own appearance, establishing the capacity as the support of consciousness. This is not contradictory.

If only the inner form is the objective condition, how does visual consciousness arise in dependence on the sense faculty? The sense faculty is inferred from its own result — from the nature of its capacity to produce cognition — not merely from being a transformation of the physical elements. Whether this capacity exists within consciousness or in some indeterminate self-nature, there is no difference in terms of producing the result.

VIII.

This too is not contradicted by representation-only.
Thus the nature of the object
and the capacity are mutually causal,
operating from beginningless time.

The capacity called "eye" and the inner form together serve as the basis for producing consciousness that appears as an object — a consciousness whose content is not directly presented to awareness as what it truly is. These two are mutually causal and operate from beginningless time: sometimes, when capacity ripens, consciousness produces the aspect of the object; at other times, from that aspect, the capacity arises.

Whether these two are identical with or different from consciousness may be stated as one wishes. Thus the inner object of cognition, possessing the two defining characteristics, is seen to be the true object.

The Examination of the Object of Cognition with its Auto-Commentary, composed by Master Dignāga, is complete.

Colophon

The Ālambanaparīkṣā (root verses, D4205) and Ālambanaparīkṣāvṛtti (auto-commentary, D4206) were composed by the Indian Buddhist logician Dignāga (c. 480—540 CE), the founder of the pramāṇa tradition in Buddhist philosophy. The Tibetan translations were produced under the auspices of the Tibetan imperial translation programme.

Dignāga's argument — that neither atoms nor aggregates can serve as the object of perception, and that the true object is an internal representation within consciousness — became one of the most debated positions in Indian philosophy, provoking responses from Jain, Nyāya, and Buddhist realist thinkers for centuries. The text's influence extends from Dharmakīrti's Pramāṇavārttika through the entire Tibetan scholastic tradition.

Good Works Translation from Classical Tibetan. Translated by Lotsawa (Tulku Life 105) with AI assistance (Claude, Anthropic), working from the Esukhia Digital Dergé Tengyur etext (CC0). The translation is independently derived from the Tibetan source text. No existing English translation was consulted as the primary basis.

Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

🌲

Source Text: དམིགས་པ་བརྟག་པ (Ālambanaparīkṣā) / དམིགས་པ་བརྟག་པའི་འགྲེལ་པ (Ālambanaparīkṣāvṛtti)

Classical Tibetan source text from the Esukhia Digital Dergé Tengyur (github.com/Esukhia/derge-tengyur), Volume 174 (ཚད་མ, Tshad ma), texts D4205 and D4206. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.

Root Verses (D4205)

༄༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱ་ལཾ་བ་ན་པ་རཱཀྵེ། བོད་སྐད་དུ། དམིགས་པ་བརྟག་པ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དབང་པོ་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྒྱུ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་དག་ཡིན་མོད་ཀྱི། །དེར་མི་སྣང་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་མ་ཡིན་དབང་པོ་
བཞིན། །གང་ལྟར་སྣང་དེ་དེ་ལས་མིན། །རྫས་སུ་མེད་ཕྱིར་ཟླ་གཉིས་བཞིན། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གཉིས་ཀ་ཡང་། །བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་འདུས་པའི་རྣམ་པ་དག །སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད་པར་བྱེད། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམ་པ་རྣམ་རིག་གི །དོན་མིན་སྲ་ཉིད་ལ་སོགས་བཞིན། །དེ་དག་ལྟར་
ན་བུམ་པ་དང་། །ཁམ་ཕོར་སོགས་བློ་མཚུངས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་དབྱེ། །དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་རྫས་ཡོད་ལ། །མེད་དེ་ཚད་དབྱེ་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་རྫས་མེད་ལ་ཡོད། །རྡུལ་ཕྲན་ཡོངས་སུ་བསལ་ན་ནི། །དེར་སྣང་ཤེས་པ་ཉམས་འགྱུར་ཞིང་། །ནང་གི་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ནི། །
ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་དེར། །དོན་ཡིན་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དེའི་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཆའང་མི་འཁྲུལ་ཕྱིར་ན་རྐྱེན། །ནུས་པ་འཇོག་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་ཡིན། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་དབང་ནུས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་གང་ཡིན་དབང་པོའང་ཡིན། །དེའང་རྣམ་རིག་ལ་མི་འགལ། །དེ་ལྟར་
ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། །ནུས་པ་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་ཅན་དང་། །ཐོགས་མེད་དུས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན། །དམིགས་པ་བརྟགས་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།

Auto-Commentary (D4206)

༄༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱ་ལཾ་བ་ན་པ་རཱིཀྵ་བྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། དམིགས་
པ་བརྟག་པའི་འགྲེལ་པ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་དག་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་ཡིན་པའམ་དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་
འདུས་པ་ཡིན་པར་རྟོག་གྲང་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག །དབང་པོ་རྣམ་པར་རིག་པའི་རྒྱུ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་དག་ཡིན་མོད་ཀྱི། །དེར་མི་སྣང་ཕྱིར་དེ་ཡུལ་ནི། །རྡུལ་ཕྲན་མ་ཡིན་དབང་པོ་བཞིན། །ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པས་གང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་
ཕྲ་མོ་དག་གི་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་དབང་པོ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རྡུལ་ཕྲ་མོ་དག་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདུས་པ་ནི་དེར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། གང་ལྟར་སྣང་དེ་དེ་ལས་མིན། །དོན་གང་ཞིག་རང་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ།
འདི་ལྟར་དེ་ནི་(སྐྱ་,སྐྱེ་)བའི་རྐྱེན་ཉིད་དུ་བཤད་པས་སོ། །འདུས་པ་ནི་དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་མེད་ཕྱིར་ཟླ་གཉིས་བཞིན། །དབང་པོ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཟླ་བ་གཉིས་མཐོང་བ་ནི་དེར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུས་པ་
དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གཉིས་ཀར་ཡང་། །བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་ངོ་། །ཡན་ལག་གཅིག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་དང་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ནི། ཁ་ཅིག་འདུས་པའི་རྣམ་པ་དག །སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད་པར་བྱེད། །དོན་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་དུ་མ་
ཅན་ཡིན་པས་དེ་ལ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལ་ཡང་འདུས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་དོ། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམ་པར་རྣམ་རིག་གི །དོན་མིན་སྲ་ཉིད་ལ་སོགས་བཞིན། །ཇི་ལྟར་སྲ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་བཞིན་དུ་ཡང་མིག་གི་བློའི་ཡུལ་མ་
ཡིན་པ་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་དག་ལྟར་ན་བུམ་པ་དང་ཁམ་ཕོར་སོགས་བློ་མཚུངས་པར་འགྱུར། བུམ་པ་དང་ཁམ་ཕོར་ལ་སོགས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་ནི་མང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་དབྱེ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་མགྲིན་པ་ལ་
སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ལས་གང་གིས་ནི་བློའི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ཁྱད་པར་འདི་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་ཀྱི། དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་རྫས་ཡོད་ལ། །མེད་དེ་ཚད་དབྱེ་མེད་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ནི་རྫས་གཞན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཟླུམ་པོ་ལ་ནི་དབྱེ་བ་
མེད་དོ། །དེ་ཕྱིར་དེ་རྫས་མེད་ལ་ཡོད། །རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །རྡུལ་ཕྲན་ཡོངས་སུ་བསལ་ན་ནི། །དེར་སྣང་ཤེས་པ་ཉམས་འགྱུར་ཕྱིར། །རྫས་སུ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་ནི་འབྲེལ་
པ་ཅན་བསལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་བློ་འདོར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དབང་པོའི་བློ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་ཕྱི་རོལ་ན་མ་ཡིན་པར་འཐད་དོ། །ནང་གི་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་དེ། །དོན་ཡིན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་བཞིན་དུ་ཕྱི་རོལ་ལྟ་
བུར་སྣང་བ་ནང་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དེ་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ནང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་དུ་སྣང་བ་དང་། དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས། ཆོས་ཉིད་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ནང་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་
དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་ནི་རག་ལ། དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གོ་ཇི་ལྟར་རྐྱེན་ཡིན་ཞེ་ན། གཅིག་ནའང་མི་འཁྲུལ་ཕྱིར་ན་རྐྱེན། །ལྷན་ཅིག་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་
དག་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དག་གི་དེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ན་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་དག་གི་ཡང་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་སྨྲའོ། །ཡང་ན། ནུས་པ་འཇོག་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་ཡིན། །རིམ་གྱིས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་སྣང་བས་དེ་ནི་རང་སྣང་བ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ། རྣམ་པར་
ཤེས་པའི་རྟེན་ཅན་བྱེད་པས་མི་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་ནི་ནང་གི་གཟུགས་ཁོ་ན་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་དེ་དང་མིག་ལ་བརྟེན་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་དབང་ནུས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་གང་ཡིན་དབང་པོའང་ཡིན། །དབང་པོ་ནི་རང་གི་འབྲས་བུ་ལས་ནུས་
པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་གི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་རིག་ལ་མི་འགལ། །ནུས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་ཀྱང་རུང་། བསྟན་དུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཡོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་དང་། །ནུས་པ་ཕན་ཚུན་
རྒྱུ་ཅན་དང་། །ཐོག་མ་མེད་དུ་འཇུག་པ་ཡིན། །མིག་ཅེས་བྱ་བའི་ནུས་པ་དང་། ནང་གི་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དུ་སྣང་བ་དམིགས་ཀྱིས་མ་བསྟན་པ་སྐྱེའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དང་། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་ན་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་
སྨིན་པ་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་འབྱུང་ལ་རེས་འགའ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་ལ་ནུས་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་དེ་གཉིས་གཞན་ཉིད་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཅི་དགར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ནང་གི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་དུ་མཐོང་ངོ་། །དམིགས་
པ་བརྟགས་པའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་མཛད་པའོ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Digital Dergé Tengyur, a CC0-licensed digital edition of the Dergé (sDe dge) woodblock prints. Repository: github.com/Esukhia/derge-tengyur. Volume 174 (ཚད་མ།, Tshad ma section), texts D4205 (Ālambanaparīkṣā) and D4206 (Ālambanaparīkṣāvṛtti).

The Tibetan translation was produced from the original Sanskrit during the Tibetan imperial translation period. The Sanskrit original survives only in fragments; a Chinese translation by Xuanzang (602—664 CE) also exists.

Other texts from the Tengyur Epistemology (Pramāṇa) section in the Good Work Library: Dignāga — Commentary on the Examination of the Object of Cognition (D4206) · Dignāga — Examination of the Three Times (D4207) · Dignāga — Engaging in Reasoning (D4208) · Dignāga — Establishing the Wheel of Reasons (D4209) · Dharmakīrti — A Drop of Logic (D4212) · Dharmakīrti — A Drop of Reason (D4213) · Dharmakīrti — Examination of Relations (D4214) · Dharmakīrti — Commentary on the Examination of Relations (D4215) · Candragomin — The Lamp of Established Reasoning (D4242) · Śīlagupta — Verses on Establishing Omniscience (D4243) · Śīlagupta — Verses on Examining Testimony (D4245) · Śīlarakṣita — Verses on the Destruction of Isvara (D4247) · Śaṅkarānanda — Establishing Relations (D4257) · Ratnavajra — The Application of Reasoning (D4265)

🌲