The Garland of Examples (Tibetan: དཔེ་ཡི་ཕྲེང་བ, dpe yi phreng ba) is a Sarvastivada instructive narrative preserved in the Dege Tengyur (Tohoku 4196), volume 173 (Epistles). This chapter — "The First Example of the Supreme Buddha" — tells how a Buddhist layman in the ancient kingdom of Gandhara defended the Buddha's qualities before a gathering of Brahmin priests.

The text takes the form of an avadana — a moral narrative — set in Gandhara (modern Afghanistan and northwestern Pakistan), where Buddhism and Brahminism coexisted for centuries. Through a series of increasingly sharp debates, the layman demonstrates that true worship belongs not to the powerful who harm but to those who possess genuine virtues: non-violence, compassion, wisdom, and freedom from desire. The brahmins, cornered by his logic and moved by his praise of the Buddha, lower their heads in reflection and convert.

The Indian pandita Dharmasribhadra and the Tibetan translator-monk Tshulkhrims Yontan translated the text from Sanskrit into Tibetan. It was corrected and finalized by the great lotsawa Rinchen Zangpo (958–1055 CE), who oversaw the translation of hundreds of texts during the Second Diffusion of Buddhism in Tibet. The Sanskrit original is lost. This is the first English translation.

Homage

Homage to Manjushri in youthful form!

First, to the Teacher, supreme foremost of speakers,
the Dharma that conquers all desires of the three realms,
vessels of the amrta of the Omniscient One's teaching,
the Sangha, adorned by the eight noble persons, well-restrained,
complete in contemplation, with radiant marks and such —
having worshipped with faith the supreme bull among the Sarvastivadins,
I shall now explain this Garland of Examples.

In this openly revealed work of elegant composition, it is shown that by comprehending the characteristics of virtues and faults, one will understand what is worthy of worship and what is not. Therefore, one should strive greatly to comprehend the characteristics of virtues and faults.

The Story

Moreover, thus it was heard:

A certain merchant from the land of Gandhara went abroad, and while there, he repeatedly prostrated before stupas and served the monks with reverence and offerings. When the brahmins learned he was a Buddhist layman, they laughed at him — so it is said.

Then one day, in the afternoon, a brahmin sat in the street. Some brahmins who had bathed and anointed themselves with perfume, their senses satisfied with food, were sitting near a doorway holding fans in their hands and white offerings for worship. They were greatly laughing together, delighting in conversation, seated comfortably. When they saw the layman, they laughed heartily.

Another brahmin said: "Buddhist layman, come here — there is a seat. Sit down."

When he sat, a brahmin asked: "Having abandoned the great god and Vishnu and other deities, what is this nature of the Gandharans that they worship the Buddha?"

He smiled and said: "We know at least a portion of the qualities of the Blessed Buddha, but we do not know the qualities of the great god and other deities. For that reason, we worship the Blessed Buddha."

When he heard those words, a certain brahmin said: "You who do not know the qualities of the blessed great god — you are a fool! For:

The city of the asuras traveling in the sky,
men, women, old, and young together —
taking up his great bow, with blazing arrows,
he burned them in an instant, like fire burns grass."

The Layman's Reply

The layman replied: "I take no pleasure in such a being who strives to kill living creatures that are already by nature subject to death.

Who would strive to destroy
dewdrops clinging to the tips of grass —
things that by their very nature
are subject to perishing?

Let everything else aside for now. Do you consider harming others a virtue?"

Then all those brahmins said in unison: "We certainly understand that slaying asuras is a virtue!"

The layman sighed and said:

That which the noble feel shame before —
in exactly that, the ignoble take pride.
Alas! How wondrous is the world!

This is a well-known saying. In brief:

Having examined virtues and faults,
and distinguished what should be done from what should not —
the Victor's virtues are vast,
and for those who delight in virtues,
the fruits of worship are accordingly vast.

Perceiving faults as virtues,
and worshipping the faulty as holy —
one will not attain vast fruits,
but only increase one's wrong views.

The Old Brahmin's Challenge

When a certain old brahmin heard these words, he looked at the layman with eyes blazing with anger, and pointing with his left hand in contempt, said: "You deluded Gandharans, do not speak thus! If the great god and other deities who delight in slaying asuras are not worthy of worship, who then is?"

The layman replied: "Whoever possesses true virtues. Great brahmin, consider:

If the powerful who harm
were worthy of worship,
then bears, leopards, and tigers too
would always be worshipped by beings.

The noble, skilled in virtues and faults,
do not desire anything from anyone.
Even fierce beasts like bears
do not worship those without virtue.

Non-harming and such are virtues.
Harming and such — know them as faults.
Those who do not know virtues from faults
mistake faults for virtues.

When childish worldlings see
exceedingly fierce deeds,
unskilled in the field of worship,
they take those very deeds as reason to worship.

But the Gandharans are indeed endowed
with discernment of faults and virtues.
Therefore they have faith in the Blessed Buddha,
and not in the great god and others."

Who Is the Buddha?

The brahmin said: "O Gandharan, first tell me — who is this one called 'Buddha'?"

The layman replied:

Well-born in the Shakya lineage,
omniscient, victorious over all faults,
wishing benefit to all beings —
this great sage is the Buddha.

The Question of Curses

The brahmin said: "If this Buddha is known to be a great sage — do you say that one who harms others is not worthy of worship? Among the sages — Vasistha, Angiras, Agastya, Sthanu, Gotama, Trishanku, and the sons of Gotama and others — great sages are known in the world to pronounce curses. If your Buddha were truly a great sage, he would certainly pronounce curses as well."

The layman covered his ears and said: "May there be no sin! The Blessed Buddha does not pronounce curses!"

The brahmin said: "Let sin be pacified! Why do you speak thus? If the Buddha did pronounce curses, he would be a harmer. But if he pronounces curses upon no one, then this Buddha has no power at all!"

Then those brahmins, having cornered the Gandharan with words that contradicted both ways, began to taunt him loudly.

The layman said, without confusion: "It is not that the Blessed Buddha lacks great power. Rather, being free from the causes of cursing, he pronounces curses upon no one. Great brahmin, consider:

One with attachment clings to things;
separated from them, anger arises.
Confused about what should and should not be done,
such a one then pronounces curses.

The Tathagata is free from desire,
free from delusion, victorious over anger,
benefiting all sentient beings —
how then would he pronounce curses?"

The Brahmins' Dilemma

Then those brahmins, following the reasoning and grasping it in their minds, said to the layman: "O Gandharan, if the Buddha does not curse, then surely he does not benefit either. If he lacks both the power to curse and the power to benefit, he would not even be a great sage."

The layman replied: "It is true that the Blessed Buddha does not possess the power of cursing. But he is indeed one whose practice is to benefit. You too should consider:

Because he cannot bear the suffering of others,
he does not pronounce curses.
But because he strives to benefit the world,
he indeed acts for benefit.

When the world already suffers
from the pain of aging, sickness, and death,
what wise one would add a curse —
like pouring salt upon a wound?

Abiding in loving-kindness,
always embodying compassion,
with the cool water of the Tathagata's speech,
he satisfies the world."

The Brahmins' Conversion

Then those brahmins, lowering their heads for a moment in reflection, looked at the layman with eyes full of affection and said: "O Gandharan, having found a basis of thorough investigation, with your strong faith you have amazed us! What need of many words? The very name 'Gandhara' is renowned as having an unerring meaning. For:

'Go' is explained as 'earth.'
Those who truly hold that earth —
those noble persons
are called 'noble earth-holders.'

Why do you not hold this ground?
The virtues you praise
are because you rely upon
the Protector Buddha."

The Praise of the Buddha

Then the layman, knowing the brahmins' minds had become receptive vessels, thought: "Now is the time to speak of the Buddha's qualities." With a face of genuine joy, he spoke in praise:

"Since you have generated faith in the Blessed Buddha, I am supremely joyful. But to increase this very faith, the characteristics of virtues and faults should be recalled. Why?

When beings thoroughly examine virtues,
they see the Victor as the sole ocean of qualities.

Though peace and joy arise —
in morality, concentration, and wisdom,
there is none anywhere equal to the Buddha.

Just as there is no mountain equal to Sumeru,
and no lake equal to the ocean,
so too, on earth or in the sky,
there is no supreme embodied being equal to the Buddha.

What hardship has the supreme bull of the Shakyas not entered into, patiently, for our sake?

What is there that the Sage has not considered many times for the purpose of benefit?

Who is there who, having gone to him for refuge, was not benefited by that sage?

Who else, well-established on the path he proclaimed, has conquered the enemy of afflictions?

Who else, victorious over all non-Buddhist schools, opens wide the stainless fame of the Well-Gone One's vast virtues?

Who else, like a lion in its cave, fearlessly proclaims his supreme speech in the realms of gods and on earth?

Who else, with speech always pleasing, teaches the circumstances of karma and afflictions?

And whose stupas, traveling through the sky like white clouds, adorn all beings? There is none such here."

Then those brahmins, having heard the praises of the Tathagata's qualities, generated manifest faith in the Buddha.

The Teaching

What does this teach? It is known that by hearing the Buddha's qualities, manifest faith in the Blessed One arises. Therefore, this narrative was composed to show that others too should be genuinely established in faith.

Moreover, as the Buddha said: "Monks, whomever you care for, whomever you should have compassion for" — since this was taught extensively, the sutras on the benefits of the qualities spoken about the supreme Buddha should be applied. One should also speak respectfully to those who listen to the Dharma.

Furthermore, what does this teach? Thus, by hearing the Buddha's qualities, even brahmins attached to other doctrines generate manifest faith in the Blessed One. How much more so for those whose ears are stirred by hearing the Buddha's qualities — what need is there even to speak of it? Why would your faith not increase from hearing the Buddha's qualities?

Therefore, householders and renunciants who greatly desire to hear the praises of the Buddha and the Buddha's teachings — you should listen without distraction.

This is an exhortation.

This is the first example of the supreme Buddha. Complete.

Colophon

The Garland of Examples (Tibetan: དཔེ་ཡི་ཕྲེང་བ) is catalogued as Tohoku 4196 in the Dege Tengyur, volume 173 (Epistles, སྤྲིང་ཡིག). The author is unknown; the text belongs to the Sarvastivada scholastic tradition of Gandhara. It was translated from Sanskrit into Tibetan by the Indian pandita Dharmasribhadra and the Tibetan monk-translator Tshulkhrims Yontan. It was corrected and finalized by the great lotsawa Rinchen Zangpo (958–1055 CE) during the Second Diffusion of Buddhism in Tibet.

This is the first chapter only — "The First Example of the Supreme Buddha." Whether further chapters survive in other manuscript traditions is unknown.

Good Works Translation from Classical Tibetan. Translated by Rinchen (Tibetan Translator, tulku life 88) of the New Tianmu Anglican Church, March 2026. Translated directly from the Dege Tengyur Tibetan etext (Esukhia/derge-tengyur, CC0). No existing English translation was consulted — none exists. No AI translation tools were used; the translation was produced independently from the Tibetan source text.

Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

This is the first English translation of this text.

Scribal QC and publication by Shūryō (WIP Finisher, Pass 146), March 2026.

Other texts from the Tengyur Epistles section: The Lamp of Generating Faith — Kamalaśīla · Teaching on the Eight Kinds of Suffering — Kamalaśīla · Alleviating Sorrow — Aśvaghoṣa · Teaching on the Path of the Ten Non-Virtues — Aśvaghoṣa · Discourse on the Age of Strife — Maticitra · Advice on the Meaning of Impermanence — Ramendra · Advice on Ethics — Vasubandhu · Letter to King Moon — Jagatamitrananda · A Letter from Avalokitesvara to the Monk Luminous Youth · Advice in Categorical Statements — Maharshi Candra · Discourse on Transcending Existence — Nagarjuna · Advice Universally Proclaiming the Seven Good Qualities — Vasubandhu · On the Dangers of the Five Sense Pleasures — Vasubandhu · The Taming of the Naga through King Ashoka · Invitation of the Sangha · Letter to a Son — Sajjana · Letter to the Great King Kaniṣka — Mātṛceṭa · Letter on the Stages of Purifying the Mind-Jewel — Ajitagupta · Letter to a Spiritual Teacher — Parahitaghosa Aranyaka · The Stainless Jewel Letter — Atiśa · The Hierarchs of the Teachings · Verses on the Foundations of Mindfulness

🌲

Source Text: དཔེ་ཡི་ཕྲེང་བ

Classical Tibetan source text from the Degé Tengyur, Volume 173 (Epistles, སྤྲིང་ཡིག), Tohoku 4196. Esukhia/derge-tengyur digital etext (CC0). Folio markers preserved. Presented for reference, study, and verification alongside the English translation above.

[143a.7]འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དང་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རབ་མཆོག་སྟོན་པ་དང་། །སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་རྣམས་འཇོམས་ཆོས་དང་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བསྟན་པ་བདུད་རྩིའི་སྣོད་གྱུར་པ། །གང་ཟག་མཆོག་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་དགེ་འདུན་རབ་བརྟུལ་ཞིང་། །བསམ་

[143b]

[143b.1]རྫོགས་རྩིབ་ལོགས་འཚེར་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲའི་ཁྱུ་མཆོག་དད་པས་མཆོད་བྱས་ཏེ། །དཔེ་ཡི་ཕྲེང་བ་འདི་ནི་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། །རབ་བློའི་ལེགས་སྦྱར་མ་སྦས་འདི་ན་དེ་བསྟན་གྱིས། །ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་མཆོད་བར་བྱ་བ་དང་། མཆོད་

[143b.2]པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཐོས་ཏེ། ཡུལ་གན་དྷ་ར་ནས་ཚོང་པ་ཁ་ཅིག་བཅོམ་བརླག་ཏུ་སོང་བ་དང་། དེ་དེ་ན་མཆོད་རྟེན་རྣམས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་དགེ་སྦྱོང་རྣམས་

[143b.3]ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་དང་བཅས་པས་ཕྱག་བྱེད་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་ལ་འདི་ནི་དགེ་བསྙེན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ནས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་བཞད་གད་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གྲག་གོ། །དེ་ནས་རེ་ཞིག་གཅིག་ན་དེ་སོ་གའི་དུས་ཀྱི་ཕྱི་དྲོའི་ཚེ་བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་ལམ་སྲང་ན་འདུག་གོ། །དེར་ཡང་བྲམ་

[143b.4]ཟེ་ཁ་ཅིག་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་དྲིས་བྱུགས་པ་དང་ཟས་ལ་སྤྱད་པས་དབང་པོ་ཚིམ་པ་དང་ཁང་པ་སྒོའི་ཕྱོགས་ན་ལག་ན་རྔ་ཡབ་ཐོགས་ཤིང་མཆོད་ཕྱིར་དཀར་པོ་ཐོགས་ལ། གཅིག་ཏུ་ཤས་ཆེར་བགད་དེ་གཏམ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ཤིང་དགའ་བས་ཀུན་དུ་འཁོད་པར་གྱུར་བ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་

[143b.5]བསྙེན་དེ་བལྟས་ནས་རབ་ཏུ་བགད་དོ། །བྲམ་ཟེ་གཞན་ཞིག་གིས་ཀྱང་སྨྲས་པ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་ཁྱོད་ཚུར་ཤོག་སྟན་ཡོད་པར་འདུག་ཤིག །དེ་དེར་འདུག་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཞིག་གིས་དྲིས་པ། གང་ལྷ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་སྤངས་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་

[143b.6]མཆོད་པ་བྱེད་པར་གན་དྷ་ར་བ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། དེས་བགད་དེ་སྨྲས་པ། བདག་ཅག་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཤེས་ཀྱི་ལྷ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། རྒྱུ་དེས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་

[143b.7]ཡིན་ནོ། །དེས་དེའི་ཚིག་དེ་ཐོས་པ་དང་། །བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། ལེགས་ལྡན་ལྷ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པ་འདི་ནི། ཁྱོད་གླེན་པ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར། འདི་ན་ལྷ་མིན་གྲོང་ཁྱེར་མཁའ་ལ་རྒྱུ། །སྐྱེས་པ་བུད་མེད་རྒན་དང་གཞོན་བཅས་པ། །གཞུ་ཆེན་བླངས་ནས་འབར་བའི་མདའ་ཡིས་ནི། །མེ་

[144a]

[144a.1]ཡིས་རྩྭ་བཞིན་སྐད་ཅིག་དག་གིས་བསྲེགས། །དགེ་སྙེན་གྱིས་སྨྲས་པ། གང་རང་བཞིན་གྱིས་འཆི་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ལ་གསད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་ལ་ནི་ཁོ་བོ་མི་དགའོ། །སུ་ཞིག་ཟིལ་པའི་ཐིགས་པ་ནི། །རྩྭ་ཡི་རྩེ་ལ་

[144a.2]ཆགས་པ་དག །ངང་གིས་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ། །གཞིག་པའི་ཕྱིར་ནི་འབད་པར་བྱེད། །རེ་ཞིག་གཞན་ཐམས་ཅད་ལྟ་ཞོག་གིས། ཅི་ཁྱེད་རྣམས་ཕ་རོལ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡོན་ཏན་ཡིན་པར་ཤེས་སམ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དུས་གཅིག་ཏུ་སྨྲས་པ། ལྷ་མ་ཡིན་གསོད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་

[144a.3]ཡིན་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པའོ། །དགེ་སྙེན་གྱིས་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ་སྨྲས་པ། ལས་གང་ལས་ནི་དམ་པ་རྣམས། །ངོ་ཚར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ལ། །དམ་པ་མིན་པ་དྲེགས་གྱུར་པ། །ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་{སྩོགས་,སོགས་}བརྟགས་ལ་བྱ་བ་དང་། །

[144a.4]བྱ་མིན་སད་པས་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ནི། །རྒྱ་ཆེན་རྗེས་ལ་ཡོན་ཏན་ངེས་དགའ་རྣམས། །མཆོད་པའི་འབྲས་བུ་འདོད་པ་རྒྱ་ཆེན་ཡིན། །སྐྱོན་ལ་ཡོན་ཏན་དག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ཤིང་། །སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དམ་པར་ཤེས་པས་མཆོད། །འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །ལྟ་བ་ངན་པ་དག་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར། །

[144a.5]ཚིག་དེ་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་ཁ་ཅིག་གིས་ཐོས་པ་དང་། ཁྲོ་བས་འབར་བའི་མིག་གིས་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་ལྟ་ཞིང་བརྙས་པ་དང་བཅས་ལག་པ་གཡོན་པས་སྟོན་ཅིང་སྨྲས་པ། གན་དྷ་ར་བ་རྨོངས་པ་རྣམས་དེ་སྐད་མ་སྨྲ་ཤིག །གལ་ཏེ་ལྷ་མ་ཡིན་གསོད་པར་དགའ་བའི་ལྷ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་མཆོད་པར་

[144a.6]བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་མཆོད་པར་བྱ་བར་སུ་ཞིག་འགྱུར། དགེ་སྙེན་གྱིས་སྨྲས་པ། །གང་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ལྟོས་ཤིག །གང་ཞིག་སྟོབས་ལྡན་འཚེ་བ་རྣམས། །གལ་ཏེ་མཆོད་བྱར་དེ་གྱུར་ན། །དྲེད་དང་གཟིག་དང་སྟག་ལ་ཡང་། །འགྲོ་བ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པར་འགྱུར། །

[144a.7]ཡོན་ཏན་སྐྱོན་མཁས་དམ་པ་ནི། །སུ་ལ་ཡང་ནི་འདོད་མི་བྱེད། །དྲེད་ལ་སོགས་པའི་གདུག་པ་རྣམས། །ཡོན་ཏན་མེད་ལ་མཆོད་མི་བྱེད། །མི་འཚེ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ཡིན། །འཚེ་སོགས་སྐྱོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་རྣམས་མི་ཤེས་པས། །སྐྱོན་ནི་ཡོན་ཏན་དག་ཏུ་ཤེས། །གང་གིས་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོའི་ལས། །

[144b]

[144b.1]འཇིག་རྟེན་བྱིས་པས་མཐོང་ནས་སུ། །མཆོད་པའི་ཡུལ་ལས་མི་མཁས་པས། །དེ་ཉིད་ལན་ནི་མཆོད་བྱར་ཤེས། །གན་དྷར་བ་ནི་ངེས་པར་ཡང་། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྟོག་དང་ལྡན། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ལ། །དད་ཀྱི་ལྷ་ཆེན་སོགས་ལ་མིན། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་གན་དྷ་ར་བ་རེ་ཞིག་སངས་

[144b.2]རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སུ་ཞིག་ཡིན་དགེ་བསྙེན་གྱིས་སྨྲས་པ། །ཤཱཀྱའི་རིགས་སུ་ལེགས་འཁྲུངས་པ། །ཀུན་མཁྱེན་ཉེས་པ་ཀུན་ལས་རྒྱལ། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་བཞེད་པ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཡིན། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་ན།

[144b.3]གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་དེ་མཆོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་འམ། འདི་ལ་འཕོ་བ་དང་། མེ་འབར་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། གནས་འཇོག་དང་། རྒྱུན་ཤེས་དང་། ཕུར་བུ་གསུམ་པ་དང་། རྒྱུན་ཤེས་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དམོད་པ་འདེབས་སོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་སོ། །གལ་

[144b.4]ཏེ་སངས་རྒྱས་དེ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོར་གྱུར་ན་ངེས་པར་དེས་ཀྱང་དམོད་པ་འདེབས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་རྣ་བ་བཀག་ནས་སྨྲས་པ། སྡིག་པར་མ་གྱུར་ཅིག །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དམོད་པ་འདེབས་པར་མི་མཛད་དོ། །བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། སྡིག་པ་ཞི་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་འདིར་

[144b.5]ཅིའི་ཕྱིར་སྨྲ། གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་དམོད་པ་འདེབས་པར་མཛད་ན་ནི། དེ་ཡང་དག་པར་འཚེ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། འོན་ཏེ་སུ་ལ་ཡང་དམོད་པ་མི་འདེབས་ན་སངས་རྒྱས་འདི་ལ་མཐུ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་ལྟར་འགལ་བའི་ཚིག་གིས་གན་དྷ་ར་བ་ཁྱད་པར་དུ་

[144b.6]བསད་ནས་གསང་མཐོན་པོས་བརྒྱད་པར་བརྩམས་སོ། །དགེ་བསྙེན་དེས་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐུ་ཆེན་པོ་མི་མངའ་བ་ཡང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དམོད་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བས་གང་ལ་ཡང་དམོད་པ་མི་མཛད་དོ། །བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ལྟོས་ཤིག །ཆགས་ཅན་གང་ལ་

[144b.7]ཀུན་དུ་ཆགས། །དེ་དང་བྲལ་ན་དེ་ཁྲོས་ཏེ། །བྱ་དང་བྱ་མིན་རྣམ་རྨོངས་པ། །ཕྱི་ནས་དམོད་པ་གཏོང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདོད་ཆགས་བྲལ། །རྨོངས་པ་དང་བྲལ་ཁྲོ་ལས་རྒྱལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕན་མཛད་ན། །དེ་ནི་དམོད་པ་ཇི་ལྟར་མཛད། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་

[145a]

[145a.1]བཟུང་བའི་རྒྱུ་རྣམས་རྗེས་སུ་དཔོག་ཅིང་དགེ་བསྙེན་དེ་ལ་སྨྲས་པ། ཀྱེ་གན་དྷ་ར་བ་གལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་དམོད་པ་མི་བྱེད་ན། ངེས་པར་ཕན་འདོགས་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ། །དམོད་པ་དང་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་ན་ནི། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་

[145a.2]སྨྲས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དམོད་པའི་ནུས་པ་མི་མངའ་བ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཕན་འདོགས་པར་ནི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་ལྟོས་ཤིག །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡར་བས། །དེ་ནི་དམོད་པ་མི་མཛད་ཀྱི། །འཇིག་རྟེན་ཕན་འདོགས་བརྩོན་པས་ན། །ཕན་པར་

[145a.3]ཡང་ནི་མཛད་པ་ཡིན། །རྒ་ནད་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །དང་གིས་འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་ན། །རྨ་ལ་ལན་ཚྭ་ཇི་བཞིན་དུ། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་དམོད་པ་འདེབས། །དེ་ཡང་བྱམས་པ་ལ་གནས་ཤིང་། །རྟག་ཏུ་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་བསིལ་བའི། །ཆུ་ཡིས་

[145a.4]འཇིག་རྟེན་ཚིམ་པར་མཛད། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་རྣམས་ཡུད་ཙམ་ཞིག་མགོ་ཐུར་དུ་སྨད་ནས་བསམས་ཏེ། དགེ་བསྙན་དེ་ལ་རྗེས་དང་བཅས་པའི་མིག་གདངས་པས་བལྟས་ཏེ། སྨྲས་པ་ཀྱེ་གན་དྷ་ར་བ་ཤིན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གནས་རྙེད་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དད་པས་བདག་ཅག་ངོ་མཚར་དུ་བྱས་སོ། །མང་དུ་སྨྲས་

[145a.5]པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། གན་དྷར་ཞེས་བྱ་བའི་ཡི་གེ་ནི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གྲགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གོ་ཞེས་བྱ་བ་ས་རུ་བཤད། །ས་དེ་གང་ཞིག་ཡང་དག་འཛིན། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་རྣམས་ནི། དམ་པ་ས་འཛིན་ཞེས་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་ས་འདི་ནི། །ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་མི་བྱེད། །

[145a.6]གང་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྔགས། །མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ཡིན། །དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་དེས་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱས་པར་ཤེས་ཏེ། ད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཤད་པའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཡང་དག་པར་དགའ་བའི་བཞིན་གྱིས་གཟེངས་བསྟོད་དེ་སྨྲས་པ། གང་

[145a.7]ཁྱེད་རྣམས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དད་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པས་བདག་ནི་མཆོག་ཏུ་ཡང་དགའ་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དད་པ་འདི་ཉིད་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཚེ་འགྲོ་བ་ཡོན་ཏན་རབ་རྟོག་ཚེ། །རྒྱལ་བ་ཡོན་

[145b]

[145b.1]ཏན་རྒྱ་མཚོ་གཅིག་པུར་མཐོང་། །ཞི་དང་དགའ་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་མོད་ཀྱི། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་གང་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །དཔེར་ན་རི་རབ་མཉམ་པའི་རི་ནི་མེད། །རྒྱ་མཚོ་མཉམ་པའི་མཚོ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་ས་སྟེངས་སམ། །མཁའ་

[145b.2]ལ་ལུས་ཅན་མཆོག་དེ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཤཱཀྱའི་ཁྱུ་མཆོག་དེས་ནི་གང་ཕྱིར་དལ་བས་དཀའ་བར་མ་ཞུགས་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཐུབ་པས་ཕན་པའི་དོན་དུ་ལན་མང་དགོངས་ཏེ་མ་གཟིགས་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡོད། །དེ་ལ་སྐྱབས་སོང་དྲང་སྲོང་དེས་ནི་ཕན་གདགས་མ་བྱས་དེ་ནི་གང་ཞིག་ཡོད། །འདི་ནས་དེས་

[145b.3]གསུངས་ལམ་ལ་རབ་གནས་ཉོན་མོངས་དགྲ་བཅོམ་དེ་ནི་སུ་ཞིག་ཡོད། །མུ་སྟེགས་ཀུན་ལས་རྒྱལ་དེ་བདེ་བར་གཤེགས་ཞེས་ཡོན་ཏན་རྣམས་རྒྱས་དྲི་མེད་གྲགས་པའི་ཁ་བྱེ་གཞན་སུ་ཡོད། །ཕུག་ན་སེང་གེ་ལྟ་བུར་ལྷ་ཡུལ་ས་སྟེངས་དག་ན་འཇིགས་མེད་རང་གི་གསུང་མཆོག་སྒྲོགས་པ་གཞན་སུ་

[145b.4]ཡོད། །རྟག་ཏུ་ཡིད་འོང་གསུང་གིས་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་གི་གནས་སྐབས་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་མཛད་པའང་གཞན་སུ་ཡོད། །གང་གིས་མཆོད་རྟེན་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དཀར་ལྟ་བུར་འགྲོ་བ་ཡང་དག་བརྒྱན་པ་འགའ་ཡང་འདི་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་

[145b.5]བསྔགས་པ་ཐོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་པར་དད་པར་གྱུར་ཏོ། །འདིས་ཅི་ཞིག་སྟོན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དད་པར་ཤེས་པས། དད་པ་ལ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་གཞུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་མདོ་བརྩམས་

[145b.6]པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་གང་རྗེས་སུ་བརྩེ་བ་དང་། གང་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་མཆོག་ལ་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དག་ལ་ཡང་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གུས་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཉན་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །

[145b.7]ཡང་འདིས་ཅི་ཞིག་སྟོན་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པ་དོན་གཞན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དད་པར་འགྱུར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པས་རྣ་དཀྲུགས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། ཁྱེད་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐོས་པས་དད་

[146a]

[146a.1]པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དག་གི་བསྔགས་པ་མཉན་པར་ཤིན་ཏུ་འདོད་པའི་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཡེངས་པར་མཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་འདི་ནི་ཡང་དག་པར་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །

[146a.2]སངས་རྒྱས་མཆོག་གི་དཔེ་སྟེ་དང་པོའོ། །རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དྷརྨ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོན་ཏན་གྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་། དགེ་སློང་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བཅོས་ནས་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital etext project (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The etext was prepared from the Degé Tengyur woodblock prints held at the Tibetan Buddhist Resource Center (BDRC). Volume 173 (སྤྲིང་ཡིག, Epistles), folios 143a.7–146a.2.

The Degé edition (sde dge) of the Tengyur was carved between 1737–1744 at Degé Parkhang in eastern Tibet under the patronage of the King of Degé. It is considered the most reliable and widely used edition of the Tibetan Buddhist canon.

🌲