སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པའི་སྤྲིང་ཡིག — Śiṣyalekha

By Candragomin (ཙན་དྲ་གོ་མི)

Candragomin was a fifth-century Indian Buddhist poet, grammarian, and lay practitioner — one of the ornaments of Nalanda. When his beloved student Ratnakīrti broke his monastic vows and took up with a princess, Candragomin wrote this letter to call him home. It follows the Indian Buddhist epistolary tradition of Nagarjuna's Letter to a Friend, but where Nagarjuna counsels a king, Candragomin writes to a student he loves. The text moves from lavish praise of the Buddha through unflinching descriptions of impermanence, the hells, and the rarity of human birth, to arrive at the bodhisattva ideal — the one who enters suffering willingly for others' sake. It is a letter from a teacher whose heart is breaking.

In the language of India: Śiṣyalekha.
In the language of Tibet: A Letter Sent to a Disciple.

Homage to the Three Jewels.

Praise of the Buddha

He who performed austerities beyond all measure in former lives —
when kinnaras and goddesses praised him,
the lotus-grove faces of Mara's daughters
wilted like lotuses struck by moonlight.

He whose body is auspicious, pleasing, wondrous beyond compare,
rare to behold for beings of little merit —
who fulfills the world's hopes
like a wish-fulfilling jewel, acting with one taste for others' benefit.

He who is always made happy by others' happiness
and overwhelmed with grief by others' suffering —
whose excellent qualities are forged by great compassion —
he abides, having abandoned all concern for his own joy and sorrow.

He who, even when severing heads for others' sake,
gazes with lotus-joyful eyes,
yet for his own sake views even the canopy of a white parasol
as the edge of a sharpened sword.

Whose qualities shine complete like the waxing moon,
who alone and pleasing dispels the darkness of faults —
that bright lamp striving for the world's benefit has arisen,
and like the risen moon, he cools all beings.

The precious teaching, excellent and without peer,
purified in whatever way by naga kings with raised hoods —
received with reverence by the great ones as a crown ornament,
it dispels the cataracts of those who dwell on earth.

That cloud of Dharma moved for the purpose of benefiting beings.
The nectar of Dharma — supreme cause of nirvana,
single-tasting, dispelling anguish — fell like rain,
yet it assumes various flavors depending on the vessel.

To those whose vessels are wide, deep, stainless, and clear,
endowed with good intention and able to bear every burden —
to that ocean in human form, in whom all beings take refuge —
to him I bow.

The Preciousness of the Path

Those who do not seek, do not practice, do not hold fast
to that nectar which dispels birth, aging, and death —
they are spoiled by the thick darkness of manifold delusion,
like the gravely ill who will not rely on great medicine.

The one stainless eye of all beings,
the lamp common to all three realms —
whoever obtains this excellent teaching and then discards it
is afflicted by the most extraordinary delusion.

The trainings are steps on the stairway to the mansion of awakening.
Those who plant their feet firmly upon them
progress to the high state through diligent practice.
Those who turn back fall to their native ground.

Whoever would cross the ocean of rebirth, so difficult to cross —
what person would abandon the raft of discipline that has come to hand?
Separated from the noble captain, or not knowing the way,
wandering in the wilderness — will you not grieve for a long time?

Those who have fallen into the chasms of samsara's ravines,
who strive to rise from the thick darkness —
if they discard the rope of virtues in the middle,
they fall with terrible force into the abyss below.

The True Disciple

Whoever examines single-mindedly with the intellect,
walking together with the true path —
that excellent one stands foremost on the earth,
and that supreme disciple becomes worthy of reverence as a teacher.

Shame, the noble mother who breeds the host of virtues —
like unwavering love, her following is supreme.
Those endowed with the majesty of devotion to truth and scripture
would readily give their lives, but never their commitments.

The Cost of Falling

For now, through all beings' censure and wrongdoing —
setting aside the unbearable hells for all beings —
having lost one's true nature, the suffering of being reviled:
for the wise, what suffering on earth is worse than that?

Whoever finds the Dharma path established by the Sages,
a great ship, and then discards it —
for those who are like dancers on the whirlpools of samsara's ocean,
surely delight will steal their minds.

Whoever enters the turning wheel of samsara,
turning and turning endlessly,
and takes comfort in mere trifles —
that being will inevitably, without choice,
wander through hundreds of equal and unequal realms.

The Womb

Unbearably foul, smeared with filth, stripped bare,
crouched in utter darkness, thick and pressing —
having entered the womb, a dwelling like the hells,
the body must be cramped tight and great suffering endured.

Gradually, as if pressed in a sesame-oil press,
crushed by what is hard — then somehow, thus, the birth.
Yet the life-force does not depart in that instant,
though the heights of suffering have scarcely been conceived.

The body grows within that dwelling of filth,
wound in the membranes of the womb, unbearably foul.
Tormented and harmed, like a wound breaking open —
the faults of that state destroy all memory of the past.

Youth and Aging

The childish body, unable to endure anything it encounters,
abandoning the unreliable wheel of existence, becomes a solid thing.
In the ravines of the mighty mountain of youth's prime,
a venomous serpent dwells, and one walks the edge alone.

That heedless one falls even from there,
and falling, does not abandon heedless conduct.
The foolish child thinks the beloved body
is without aging, without death.

That deluded one abandons the excellent path
taught by the Lord of Sages, and on the wrong path
goes like a maddened elephant without a hook,
trampling everything in every direction.

Then, unwillingly, pitiless old age
presses its foot upon the head,
and with the sharpened hook of white hair,
drives the great elephant like an elephant-keeper.

Yet even so, the one who turns to the conduct —
whether from virtue or from fear, it will be abandoned.
The deluded one, doing what should not be done,
is destroyed like a bamboo that has borne fruit.

Then Death, sibling of Yama's delight,
seizes one with irresistible cunning,
and having come in the form of old age's own part,
grasps one from above like a vulture.

Then the joints loosen,
the mind is corrupted, the gait falters,
the body hunches and crumbles,
and wrongdoing only increases.

The senses gradually dim —
though still craving sense objects, their power wanes.
Whatever state this being passes into,
if there are hells, that is truly terrifying.

"Why did I not do thus?
Why, having done so, does the living being perish?
Why did I not fear Death,
who presses his foot upon my head?"

Struck by such diamond-grief,
harmed by these afflictions of the mind,
the kinfolk with women's streaming tears
gaze with hearts hard as vajra at the suffering.

Pierced to the quick, tormented,
one enters the unbearable darkness.
The body so diligently guarded and tended —
the familiar, the pleasing — will all be abandoned.

Bound tightly by the noose of the Lord of Death,
though one cries out and wails,
the words spoken to one's kinfolk
are not heard over the sound of their own weeping.

On paths hard to traverse, with water and cliffs at every end,
paths choked with sharp thorns, terrifying —
with the noose of Time bound around the neck,
fierce servants of the Lord of Death drive one onward with clubs.

The Hells

Parched beyond endurance, seeing from afar
a pure river and going to drink,
it becomes water filled with hair, fishbones, pus, and gore,
choked with mud, blood, and excrement.

Where the monsoon wind raises spray and mountain peaks grow cool,
and sandalwood trees, green-growing, reach toward Malaya —
even there, forest fires with sharpened tongues of flame
crackle over fallen scythe-blades in heaps.

Where waves born from the ocean's vast depths rise high
and foam blooms thick with thorns —
even that becomes a desert of boiling red sand,
a fearsome red wind, and miserable grief.

Here, if one desires a rain-cloud to arise,
from the clouds fall iron arrows and choking smoke.
Scorching vajra-cliffs, yellow and red like lightning
flash and rain down upon the body.

The heat brings danger and the blizzard also cuts.
The wind exhausts the weary, and fire also chills them.
For one utterly deluded by the full ripening of karma,
all these things appear in reversed form.

Through a mouth as narrow as a needle's eye,
the starving wretch drinks the waters of the great ocean,
yet before it reaches the wide expanse of the gullet,
the breath from the mouth dries every drop.

Dogs with tangled manes of matted fur
pierce the body with fangs long as vajra-tips.
On the banks of the Vaitarani, filled with ash and flame,
one is struck against sharp-edged, unbearable stones.

Exhausted, running through a grove of razor-leaves,
a thicket of sword-blades sharpened to cut —
the body is destroyed with no refuge.
One falls into a pit filled with tridents, short spears, and sharpened swords,
covered with the snow of Yama's realm.

Tormented by the heat, the body craving destruction
sees a tree with thick green leaves and goes toward it —
its leaves fall as a hundred weapons that pierce the body,
and there one dwells long in womanly suffering, knowledge destroyed.

Women from whose entire bodies
a hundred tongues of flame emerge,
adorned with garlands of sparks,
their bodies rough as files, showing no mercy —
they embrace one, pressing close in the guise of passion.

Two iron mountains, terrifying as battering-rams,
crush the body to pulp between them.
Then a slight cool breeze arises and revives,
and just so, again a hundred times, the crushing comes.

Terrified by jackals, donkeys, and a thousand wolves,
one quickly climbs the towering, unbearable Shalmali tree —
its thorns face downward, tearing the flesh,
and terrible pangs sink deep into the vitals.

Snakes like the noose in the Lord of Death's hand,
with raised hoods, grip one in their coils —
and there, while still alive, crows and vultures
tear out the eyes without hesitation.

From their vajra-tipped beaks,
they force helpless cries of anguish,
and falling downward upon upward-facing iron thorns,
thick and sharp, the body is pierced and consciousness fades.

Therefore some, from blazing trident-tips
and sharpened thorns, cannot fall downward —
and then birds with whetted beaks
drag out the entrails, stretched across the chest.

Some fall from a mountain's fearsome cliff.
Some fall into great cauldrons of boiling bronze.
Others, onto ground of burning embers sparking with fire,
fall where there is nowhere to set foot.

Some are swarmed by tiny insects
that coat and devour the body.
Those whose nature is to subsist on sustenance from karma
remain alive yet cannot move even slightly.

From a blizzard beyond compare, penetrating even to the bones,
the body clenches, trembles, shrivels, huddled upon itself.
From blisters born in the hundreds, bursting open,
swords cut, and pus and serum flow with blood.

Teeth chattering, hair and body-hair standing on end,
eyes and ears and nose tormented on every side,
body and mind stretched to their limit —
dwelling in the cold hells, one cries out in anguish.

The smoke of hell-fire rises, its fumes darken the sky.
Many-armed flames of fire spread across every quarter.
Draped in garlands of white bone-fragments, skin-crawling —
wearing elephant-hide, threatening — "Kye-ma! Ki-hud!" they cry.

In some places, great sparks fly in roaring conflagration,
and when fat falls, it sizzles and crackles on the evil-sounding grate.
In the hollow of the chest-bones, with a crackling sound,
one falls into fire that cannot be stirred, the fire of an aeon.

From the lungs, fire blazes as if lit from dry old grass.
From throat and mouth, tongues of flame emerge with smoke.
From the starving belly, the entrails roil and seethe,
and one can only utter a great, incomprehensible cry.

Wishing to escape from such immense suffering,
they see a door, a gap, and run toward it from afar.
But when that door is sealed by karma's firm bolt,
then comes another suffering, more terrible and unbearable still.

After the rain of blazing, sharpened weapons,
hell-guards strike with clubs, and as tears fall,
one is doused with molten iron, sparking with tongues of fire,
and smoke rises from the nostrils, ears, and every orifice.

Eyes and brains burst, burning everywhere,
and from the swelling of the skull, dark-purple tongues of flame —
that fire, as if enraged, devours the heap of the body
like dry kindling set ablaze.

That being's life shakes like water in a mountain gorge.
The fire of hell is consumed there, and the heat is consumed there,
but however utterly unbearable all these karmic acts appear,
just so are they completely transformed.

The Rarity of Human Birth

A being, helpless, driven by karma to wrong conduct,
even after escaping the hells through a hundred struggles —
among all the varieties of hungry ghosts in the world,
a human existence is extremely difficult to obtain.

If born among barbarians whose conduct equals that of hell-guards,
or among animals that devour one another —
since one will certainly fall again into the abyss,
why follow the very habits that lead to falling?

The Preciousness of Human Life

Having obtained what enables one to reach the shore of the ocean of rebirth
and to plant the seed of supreme awakening —
human existence, superior even to a wish-fulfilling jewel:
who would render it fruitless?

Having relied upon the Sugata's path,
one is equipped to lead beings —
that path, obtained through the great power of the human mind,
is not found by gods, nagas, asuras,
garudas, vidyadharas, kinnaras, or hungry ghosts.

Human existence is extremely rare — having obtained it,
whatever purpose one seeks should be diligently pursued.
Like a lamp-flame stirred by a fierce wind,
this life cannot be trusted even for an instant.

"I shall do this tomorrow, this in a moment,
this presently" — as beings think such thoughts,
the Lord of Death, holding his black staff, watching from the corner
with bloodshot eyes, furious, breaks into laughter.

"Spring will come with blossoming flowers,
this bright autumn adorned with the full moon will come" —
all beings rejoice, yet not one
becomes displeased thinking, "My life is running out."

The mountain's forested peak, adorned with the full moon's disc,
embraced by the gathering of great rain-clouds at the waist —
one unattached to that, whose nature moves like the wind,
has great good fortune in this contest with life.

The Forest

The forest glen, attended by herds of roaming deer,
utterly delightful, excellent, peaceful —
could such a thing ever exist in the pleasure-garden
of the goddesses, with its flat stones where one slumps?

The secluded pleasure of the forest stream's pure banks —
could it ever exist even in the divine waters,
where the daughters of the gods, anointed with fragrance,
wear garlands of splendid flowers as ornaments?

Endowed with trees rich in roots, fruits, bark, and leaves,
the forest independent, the mountain stream falling cool, without attachment,
the broad river's edge adorned with fallen fruit and flowers —
what delight is not found there? Yet one sits seduced by the house of hell.

In the spacious mountain valley, where none disturbs,
supremely at ease, richly provisioned,
the green-grown forest garlanded in necklaces,
the pleasant sound of the stream like a drum proclaiming:
"We are not the domain of the afflictions!" it seems to cry aloud.

Sense Pleasures as Poison

Desires, wealth, and the three realms — the Victor has declared
them to be like illusions, mirages, the moon in water, and waves.
The childish, deceived by the delusions of dream-like wrong conduct,
who are attached to them — they fall into the hells.

Sense objects and poison are alike: both pleasant at first taste.
Sense objects and poison are alike: their ripening is harsh and unbearable.
Sense objects and poison are alike: both thicken the darkness of delusion.
Sense objects and poison are alike: both are hard to reverse and unstable.

If one examines sense objects and poison with the intellect,
between the two, poison is more bearable — not the sense objects.
Poison becomes poison for a single lifetime only.
Sense objects become poison even in future lives.

Poison, mixed with poison, can be pacified.
With supreme mantra and antidote-medicine, it can be healed.
Poison, skillfully employed, can benefit a person.
But the great poison of sense objects — never so.

Just as a young calf, born at the edge of a deep well,
craves a few blades of grass
and falls into the abyss without obtaining them —
so too is the desire for worldly happiness.

Having played for a while with the daughters of the gods
in streams descending gently,
one must then be shown the unbearable suffering
of being crushed by the fierce waves of the Vaitarani.

Having dwelt in happiness in the divine grove
beneath the canopy of wish-fulfilling trees, attended by goddesses,
one must then traverse a forest of sword-leaves
where many sharpened weapons rain down upon the body.

Having dwelt long on Mount Sumeru's summit,
soft to the step, pleasant to the touch,
one must then wander through the burning ground
of scorching sand, legs and limbs crumbling.

Having entered the immeasurable palace
with tinkling bells and strings of pearls,
one will fall headlong
into unbearable, shelterless, fathomless darkness.

Even Indra, at whose red-slippered feet
the light of the crowns of gods, nagas, and kinnaras gathers —
when driven by the wind of karma to evil rebirths,
what person would not be shown fear?

When flowers wilt and the body begins to sweat,
when garments grow old and kinfolk gaze with pity —
the suffering of the gods' death:
this does not exist for beings whose lives are like bubbles.

In this world, blazing with the mass of suffering's fire,
whoever thinks "I am happy" and takes pride in it —
that one throws open the wide jaws of the Lord of Death.
That one is the seed of the tree of future births.

That is the Lord of Death's hook cast into the ocean of existence
for beings that swim there — a black hook
with the long cord of craving bound tight,
baited with a lure, as a fisherman baits a fish.

Contemplation of Suffering

Just as in cauldrons of boiling bronze in the hells,
when for a single instant one raises the head to breathe,
and being struck by many furious iron hammers
seems supremely blissful by comparison —

so too, helplessly tormented always by unbearable suffering,
when for a single moment the turmoil of birth and death ceases,
and for an instant the primordial, unbearable suffering
merely flickers like a flame — all the world craves even a morsel of pleasure.

The more one generates the perception of pleasure in all existence,
the thicker grows the darkness of delusion.
The more one generates the perception of suffering in all existence,
the thinner grows the darkness of delusion.

The more one cultivates meditation on the attractive,
the more the flames of desire blaze forth.
The more one cultivates meditation on the unattractive,
the more the flames of desire cool and fade.

The foul-smelling, rotting, repulsive limbs of women,
thought to be lotus petals and blue utpala flowers —
the fruit of that poet's lie is unbearable:
the entering of the womb is its result.

Impermanence of Relationships

What migration has not been traveled a hundred times?
What happiness has not been tasted many times before?
What splendor like the beautiful white yak-tail fan has not been obtained?
Yet even so, desire only increases.

There is no river in whose channel you have not dwelled.
There is no region you have not inhabited.
There is no direction of the sky to which you have not traveled.
Yet even so, desire grows, difficult to fill.

There is no suffering that has not been experienced many times before.
There is no desire that has brought satisfaction in all of existence.
There is no being in whose belly you have not slept.
Yet how is it that there is no disenchantment with samsara?

In this vast migration, where beings grasp at birth,
having exchanged roles of happiness and suffering many times —
there is no being who has not been your relative.
Yet even so, the nature of anger remains, fearsome as a serpent.

Those with whom you laughed and played,
sang and celebrated, ate and drank together,
exchanged flower garlands and earrings as the seasons turned,
shared every circumstance, equal and unequal —

those kinfolk, lost in samsara's ocean,
fallen into its depths, it seems, as you watch —
gone, transformed by birth and death, unrecognized, abandoned:
if one of them is freed, that is no cause for shame.

The infant, helpless in the lap, unable to do anything —
the one whose mother's milk, driven by love, you drank and swallowed,
the one who endured much weariness and showed you love:
even the basest person — who would gladly abandon them?

The one in whose womb you found a home and dwelt,
the one who held you with the mind's care and tenderness —
to abandon those afflicted ones in shelterless suffering:
even the basest, most wretched person — who would be glad?

The Bodhisattva Ideal

In this world where beings are helplessly trapped in immense, unbearable suffering,
the suffering borne for others' sake is called happiness by the supreme being.
The joy of making others free from hunger, thirst, heat, and fatigue for even an instant —
what in this world compares to it?

The joy found in striving to bring others happiness and benefit —
that is not obtained by those who pursue the pleasures of sense objects,
not by the power of wealth, not by youth's pleasure,
not by wife, not by others, not by gods' abodes, not by demons or other beings.

Even the grass that is easy to find — cattle eat it themselves.
Even the desperately thirsty rejoice when they find water and drink.
The person in this world who strives to benefit others —
that is the true glory. That happiness. That excellence. That nobility.

The sun, the great rider of horses, the light-maker that moves through the sky,
the earth that bears the world, unburdened by its load —
such is the nature of the truly great, who have no self-interest:
they are devoted to a single taste of benefit and happiness for the world.

Seeing the world's beings, confused by the gathering cloud of ignorance,
falling helplessly into the fire of blazing suffering —
those who, as if their own turban were on fire, strive with urgent zeal:
they in this world are the true men, and they are the wise ones.

For others' sake, even into Avici, filled with tongues of flame,
they enter joyfully, as if into the coolness of snow and moonlight.
For their own sake, even a lotus lake, blooming wide with open petals,
burns them like a mass of flames.

Those wise ones, prepared to benefit others,
dwell at ease even in the forest of sword-leaves.
But not for a single instant, in the company of goddesses,
would they delight in the pleasure-garden.

Those who have crossed — in order to rescue the shelterless beings who have not —
enter again the Vaitarani.
The divine river, with its gently lapping waves,
gives them no personal pleasure.

The Exhortation

Thus adorned with ornaments, the precious jewel of excellent conduct,
bright among the bright, the vast nectar of peace,
the joy of joy, unforged, hard to find,
the auspicious among the auspicious, the continuous bliss of peace —

attend always to the flower of the Sugata's words.
From the flower-tree comes great fruit.
From the Sugata's flower-words, attend to the gathering of meaning —
see how the bee delights supremely in honey.

Abandon the sense objects that are exhausted in an instant and always in turmoil.
Rely on the solitude that yields the fruit of peace, deathless, without fear.
With the anchor of the doors of liberation, clear the cataracts of delusion's turmoil.
The supreme foal does not sleep long.

For you alone, for the anguished, in the misery of existence:
be a great tree — enduring, broad, patient and tame in leaf,
blossoming with flowers of wisdom on mature and thick-leaved branches,
with the crown of aspiration, ethics purified, and fruit.

For you alone, for the anguished, in the misery of existence:
be a great ocean — vast, bright, generous, deep, with pure intention,
always cool, free from the harm of the venomous serpent's coil of heedlessness,
supremely clean, cutting craving, bearing the burden of endurance.

For you alone, for the anguished, in the misery of existence:
be a great cloud — benefiting many, fearless, thundering the great voice,
fierce, broad, with the powerful force of compassion's wind driving the rain,
adorning the earth with the dust-free fragrance of ethics and peace.

Dedication

By whatever small merit I have accomplished through these words,
may all beings come to delight in the Sugata's conduct,
may their hopes for lasting happiness and fine enjoyments be fulfilled,
and may they, rejoicing in the benefit of others, gradually travel the path to omniscience.

May the hells become smooth as the palm of a hand, their fires utterly quenched,
may they be covered with sprouting lotus leaves, their roots putting forth shoots,
may the ground be adorned with clean, fragrant, open lotuses,
and may gentle rain fall, rich and fine, with the scent of golden flowers.

May the Buddhas arise in every direction, like something long sought —
those who defeat the hosts of Mara, proclaiming without flinching,
who give greater joy than the summit of the divine river, taming gods and humans,
and who destroy the streams of birth, death, affliction, and suffering.

May the great festival of beings' delight in the Dharma increase.
May the Lord of Death's long-practiced hopes be rendered fruitless.
May the sweet rain of the nectar of the Sage's multiplying discourses,
with the excellent light and coolness of the moon, accomplish its purpose.

The Letter Sent to a Disciple, composed by the great master Candragomin, is complete.

Translated by the Indian scholar Sarvajnadeva and the chief translator, the monk Pal-brtseg Rakshita. Revised and finalized.

Colophon

Good Works Translation from Classical Tibetan. Independently derived from the Dege Tengyur etext (D4183, Volume 173, Epistles section). MITRA consulted for verification of difficult passages. The existing English translation by Michael Hahn (1999, Dharma Publishing) was NOT consulted during translation — this is an independent rendering from the Tibetan.

This is a liberation, not a first English translation. Hahn's 1999 translation exists but is out of print and paywalled. This translation makes the text freely available from the Tibetan source.

Candragomin (Tib. ཙན་དྲ་གོ་མི, fl. 5th century CE) was a lay Buddhist grammarian and poet associated with Nalanda. His Sisyalekha follows the Indian Buddhist epistolary genre established by Nagarjuna's Suhrllekha (Letter to a Friend), but where Nagarjuna addresses a king, Candragomin addresses a beloved student who has fallen. The text was translated into Tibetan by Sarvajnadeva and Pal-brtseg Rakshita.

Translated by Rinchen, Tibetan Translator (life 100), Good Works Project, New Tianmu Anglican Church, 2026.

🌲

Source Text: སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པའི་སྤྲིང་ཡིག

Classical Tibetan source text from the Esukhia Dege Tengyur etext (D4183, Volume 173). CC0. Unicode Tibetan. Presented for reference and verification.

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤི་ཥྱ་ལེ་ཁ། བོད་སྐད་དུ། སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པའི་སྤྲིང་ཡིག །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གིས་མཛད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་སྤྱད་སྔོན་བྱུང་བ། །མིའམ་ཅི་དང་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་བསྙད་ན། །བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་
བཞིན་རས་པདྨའི་ནགས་ཚལ་དག །ད་ལྟར་ཟླ་བའི་ཟེར་གྱིས་ཕོག་པ་བཞིན་དུ་ཟུམ། །བཀྲ་ཤིས་ཡིད་འོང་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་སྐུ་མངའ་བ། །བསོད་ནམས་ཆུང་ངུའི་སྐྱེ་བོས་མཐོང་བ་རྙེད་དཀའ་བ། །འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་འདོད་པའི་རེ་བ་བསྒྲུབ་པ་གང་། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་གཞན་དོན་
རོ་གཅིག་སྤྱོད། །གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་ཕ་རོལ་བདེ་བས་བདེ་འགྱུར་ཞིང་། །གཞན་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པས་མཆོག་ཏུ་འོ་བརྒྱལ་བ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་བསྐྲུན་པ་གང་། །དེ་ཉིད་རང་གི་བདེ་སྡུག་སྤངས་ཏེ་བཞུགས་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དབུ་རྣམས་གཅོད་
བྱེད་ཀྱང་། །པདྨ་ལྟ་བུར་དགྱེས་པའི་སྤྱན་འབྱེད་གཟིགས་མཛད་ཅིང་། །ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་གདུགས་དཀར་གཅིག་གིས་ཁེབས་པ་ལྟའི། །ས་ཡང་རལ་གྲི་སོ་བདར་རྣོན་པོ་ལྟ་བུར་དགོངས། །ཟླ་བ་ཡར་གྱི་ངོ་ལྟར་ཡོན་ཏན་གསལ་བ་རྫོགས། །ཉེས་པའི་མུན་པ་སེལ་མཛད་གཅིག་པུ་ཡིད་
དུ་འོང་། །འཇིག་རྟེན་ཕན་ལ་བརྩོན་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་བྱུང་། །དེ་ཤར་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་བསིལ་བར་མཛད། །བསྟན་པ་རིན་ཆེན་མཆོག་ལྟར་བཟང་ལ་འཕན་མེད་པ། །རྣམ་པར་དག་ཚུལ་གང་ཡིན་ཀླུ་མགོ་གདེངས་ཀ་ཅན། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་གི་རྒྱན་བཞིན་གུས་མནོས་
ནས། །ས་ཡི་སྟེང་ན་གནས་པའི་རབ་རིབ་སེལ་བར་(མཇད,མཛད)། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དེ་ཕན་པ་མཛད་པའི་དོན་དུ་གཡོས། །ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་གི་རྒྱུ། །རོ་གཅིག་གདུང་བ་སེལ་བ་ཆར་ཆུ་བཞིན་དུ་བབ། །དེ་ནི་སྣོད་ལ་བརྟེན་ནས་རོ་རྣམས་དུ་མར་གྱུར། །
སྣོད་ཡངས་ཟབ་ལ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་གསལ་བ་ཡི། །བསམ་པ་དང་ལྡན་ཁུར་ཀུན་བཟོད་པ་གང་དག་ལ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་ཉེ་བར་སྤྱད་བྱ་དེ་གནས་པ། །མཚོ་ཆེན་མི་ཡི་གཟུགས་ཅན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་སྐྱེ་(ནང་,ནད་)རྒ་ཤི་སེལ་བའི་བདུད་རྩི་དེ། །ཐོབ་པར་མི་བྱེད་མི་སྤྱོད་འཛིན་
པར་མི་བྱེད་པ། །དེ་དག་ཉེས་མང་གཏི་མུག་ཐིབས་པོས་བསླད་པ་སྟེ། །ཡུན་རིང་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་སྨན་ཆེན་མི་བསྟེན་བཞིན། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད་པ་གང་། །དེ་ནི་ས་རྣམས་གསུམ་པོའི་སྤྱི་མཐུན་སྒྲོན་མ་སྟེ། །བསྟན་པ་ལེགས་པར་རྙེད་ནས་གང་ཞིག་འདོར་བ་
དེ། །གཏི་མུག་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་དག་གིས་གཙེས་པར་ཟད། །བྱང་ཆུབ་ཁང་བཟངས་བགྲོད་ལམ་ཐེམ་སྐས་ལྟ་བུ་ཡི། །བསླབ་གཞི་བཅས་པ་རྣམས་ལ་རྐང་ཚུགས་རྟོན་པ་རྣམས། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པས་གོ་འཕང་ཆེ་མཐོར་ཕྱིན་འགྱུར་ཏེ། །ལྡོག་པར་བྱེད་པ་རང་གི་ས་ནི་གཉུག་མར་
ལྟུང་། །སྐྱེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའ་རྒལ་འདོད་པ། །སུ་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་གཟིངས་གྱུར་ལག་ཏུ་འོང་བ་སྤང་། །འཕགས་པའི་དེད་དཔོན་དང་བྲལ་ལམ་རྒྱུས་མི་ཤེས་པ། །འབྲོག་དགོན་འཁྱམས་ན་ཅི་སྟེ་ཡུན་རིངས་གདུངས་མི་བྱེད། །འཁོར་བའི་རི་སུལ་ཁྲོད་ཀྱི་གཡང་
སར་ལྷུང་གྱུར་པ། །མུན་ནག་ཐིབས་པོའི་ནང་ནས་ལྡང་བར་བརྩོན་པ་གང་། །ཡོན་ཏན་སྨྱུག་མའི་ཕྲེང་བ་བར་མ་དོར་འདོར་བ། །དེ་དག་ཤུགས་དྲག་ཉམ་ངའི་ལྟུང་བར་འོག་ཏུ་ལྟུང་། །གང་དག་གཅིག་པུའང་ཡིད་ཀྱིས་ངེས་པར་རབ་བརྟགས་སྟེ། །ཡང་དག་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་
འགྲོགས་པར་བྱེད་པ་དེ། །ས་སྟེང་དཀྱིལ་ན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དམ་པ་སྟེ། །སློབ་མ་མཆོག་དེས་བླ་མར་བཀུར་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ངོ་ཚ་ཡོན་ཏན་ཚོགས་སྐྱེད་མ་གཅིག་ཡ་རབས་མོ། །མཆོག་ཏུ་གཡོ་མེད་བྱམས་པ་ལྟ་བུའི་རྗེས་འབྲང་བ། །བདེན་དང་གཞུང་ལ་དགའ་བའི་གཟི་
བརྗིད་ལྡན་པ་རྣམས། །སྲོག་ནི་བདེ་བླག་གཏོང་བར་བྱེད་ཀྱི་དམ་བཅས་མིན། །རེ་ཞིག་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་དཔྱས་དང་སྡིག་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་དམྱལ་བ་མི་བཟོད་ཕར་ཞོག་གི །རང་བཞིན་རྣལ་མ་བོར་ནས་སྨོད་པ་སྡུག་བསྔལ་བ། །མཁས་ལ་ས་སྟེང་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་
གཞན་ཅི་ཡོད། །གང་ཞིག་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲོལ་བཏོད་ཆོས་ཀྱི་ལམ། །རྒྱ་ཆེན་གྲུ་དང་འདྲ་བ་རྙེད་ནས་སླར་འདོར་བ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་འཁྱིལ་གར་མཁན་འདྲ་རྣམས་ལ། །དགའ་བས་ངེས་པར་དེ་ཡི་སེམས་བསླུས་འགྱུར་བ་སྙམ། །གང་ཞིག་འཁོར་བའི་འཁོར་
ལོ་རྟག་ཏུ་འཁོར་གྱུར་པའི། །ནང་དུ་ཞུགས་ནས་བསྟི་བ་ཙམ་ལ་བདེར་སེམས་པ། །དེ་ནི་ངེས་པར་དབང་མེད་རིམ་གྱིས་བརྒྱ་ཕྲག་ཏུ། །འགྲོ་བ་མཉམ་དང་མི་མཉམ་ཀུན་དུ་འཁྱམ་པར་འགྱུར། །ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་དྲི་ང་མི་གཙང་གཙེར་བས་བགགས། །རབ་ཏུ་དོག་པ་མུན་
ནག་ཐིབས་པོར་འདུག་པའི་མི། །མངལ་གནས་དམྱལ་བ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་དེ་ཞུགས་ནས། །ལུས་ཡོངས་བསྐུམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་བརྣག་དགོས་སོ། །དེ་ནི་རིམ་གྱིས་ཏིལ་མར་བཙིར་སྤྱད་སྲ་བ་ཡིས། །བཙིར་བ་ལྟར་བྱས་དེ་ནས་ཅི་ཞིག་ལྟར་དེ་བཙའ། །འོན་ཀྱང་མོད་ལ་
དེ་སྲོག་མི་འདོར་གང་ཡིན་པ། །སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པར་མཐོ་བཙམས་མོད། །མི་གཙང་དེ་ནང་གནས་བཅས་འཕེལ་བའི་ལུས་དེ་ནི། །མངལ་གནས་རླམ་པས་དཀྲིས་ཤིང་དྲི་ང་མི་བཟད་ལྡང་། །གཟིར་བས་གནོད་པ་བདོ་སྟེ་རྨ་རྨེན་ཞིག་པ་ལྟར། །གྱུར་པ་དེ་ཡི་སྐྱོན་
གྱིས་སྔོན་གྱི་དྲན་པ་སྤོང་། །བྱིས་ལུས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཀུན་ལ་མི་འབོངས་པ། །མི་བརྟེན་འཁོར་བ་སྤངས་ཏེ་མཁྲང་པའི་དངོས་གྱུར་ནས། །དར་ལ་བབས་པའི་རི་དབང་བཙན་པོའི་རི་སུལ་དུ། །སྦྲུལ་གདུག་གནས་གྱུར་མུ་ལ་བག་རྐྱང་སྤྱོད་པར་བྱེད། །བསམ་བརླག་དེ་ནི་དེ་ནས་ཀྱང་
ལྷུང་ལ། །ལྷུང་བཞིན་མི་གཙིགས་སྤྱོད་པ་མི་འདོར་བ། །བྱིས་པ་བདག་ལུས་སྡུག་པ་རྒ་བ་དང་། །འཆི་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སེམས་པ་ལྟ། །རྨོངས་པ་དེ་ནི་ཐུབ་དབང་གིས་བསྟན་པའི། །ལམ་བཟང་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ལམ་མིན་པར། །གླང་པོ་མྱོས་པ་ལྕགས་ཀྱུ་མེད་པས་གཞན། །
བབ་དགུ་ཕྱེ་མར་རློག་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ། །དེ་ནས་དེ་ནི་མི་འདོད་བཞིན་དུ་མགོར། །བརྩེ་མེད་རྒ་བས་རྡོག་པ་ནན་མནན་ནས། །སྐྲ་དཀར་ལྕགས་ཀྱུ་བདར་བ་རྣོན་པོ་ཡིས། །གླང་ཆེན་རྫི་བོས་གླང་ཆེན་བཞིན་དུ་འདེབས། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་སྤྱོད་ལ་སྐྱོར་འབྱིན་པས། །དགེ་
བའམ་འཇིགས་པ་བཞིན་དུ་སྤང་བར་འགྱུར། །རྨོངས་པ་བྱ་བ་མིན་བྱེད་བདག་སྐྱེས་པ། །སྨྱུག་མ་འབྲུ་ཆགས་ལྟ་བུར་བརླག་པར་ཟད། །དེ་ནས་དེ་ནི་འཆི་བདག་དགའ་བའི་སྤུན། །གཞིལ་བའི་བཅོས་ཐབས་མེད་པས་བཟུང་ནས་ནི། །རྒས་པའི་ངོ་བོའི་ཆ་བདག་འོངས་ནས་ནི། །
རྒོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱི་ནས་འཛིན་པར་བྱེད། དེ་ནས་དེ་ནི་ལྷུ་ཚིགས་རྣམས་འབྱེ་ཞིང་། །བློ་ཡང་བསླད་འགྱུར་འགྲོ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ལུས་ཀྱང་དེངས་ནས་ཤིག་ཤིག་པོར་འགྱུར་ལ། །ངེས་པར་སྡིག་པ་འཕེལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་ཞུམ་ནས་
ནི། །ཡུལ་ལ་ཆགས་ཀྱང་ནུས་པ་ཉམས་པར་འགྱུར། །གནས་སྐབས་གང་དུ་འདི་འགྲོ་གྱུར་བ་དེ། །གལ་ཏེ་དམྱལ་ན་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་འཇིགས། །བདག་གིས་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་འདི་མ་བྱས། །ཅི་སྟེ་དེ་ལྟར་དེ་བྱས་འགྲོ་བ་ཉམས། །བདག་གིས་ཅི་སྟེ་འདི་ལྟར་འཆི་བདག་ནི། །མགོ་
བོར་རྡོག་པས་གནོན་པ་འཕྲིགས་མ་གྱུར། །མྱ་ངན་རྡོ་རྗེ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟ་བུར། །སེམས་ལ་གནོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་གཙེས་ནས། །ཉེ་དུའི་སྐྱེ་བོ་དུད་མོའི་མཆི་རྒྱུན་ཅན། །སྡུག་བསྔལ་སྙིང་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུས་བལྟས། །གནད་ཀྱི་གཤིས་སུ་འཇེབས་པར་གཟིར་ནས་ནི། །ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་མུན་
རུམ་འཇུག་པར་འགྱུར། །འབད་པ་ལྷུར་བླངས་སྲུང་བ་བྱས་པའི་ལུས། །ཡིད་འོང་འདྲིས་པ་རྣམ་པར་འདོར་བར་འགྱུར། །གཤིན་རྗེའི་ཞགས་པས་དམ་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། །ཅོ་དོ་འབལ་ཞིང་ཆོ་ངེས་འདེབས་བྱེད་ཀྱང་། །དེ་ཡིས་གླེངས་པ་ཉེ་དུའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །རང་གི་ངུས་སྒྲ་ལྡིར་བ་
བཞིན་མི་ཐོས། །བགྲོད་དཀའ་ཆུ་དང་ཕ་བང་ཐག་ཐུག་འདོམ་པའི་བར། །ཚེར་མ་རྣོན་པོས་འཛིངས་པ་ཉམ་ངའི་ལམ་དག་དུ། །དུས་ཀྱི་ཞགས་པས་སྐེ་ནས་བཏགས་ཏེ་གཤིན་རྗེའི་མི། །གཏུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱུག་པས་བདའ་ཞིང་ཁྲིད་པར་འགྱུར། །མི་བཟད་སྐམ་པས་རྒྱང་
ནས་ཆུ་ཀླུང་དྲི་མེད་པ། །མཐོང་ནས་བཏུང་བར་འདོད་དེ་སོང་ན་དེ་ཉིད་ཀྱང་། །སྐྲ་ཤད་ཉ་ལྕིབས་ཚོགས་དང་རྣག་སུངས་འདྲེས་པ་དང་། །འདམ་རྫབ་ཁྲག་དང་ཕྱི་སས་གང་བའི་ཆུར་འགྱུར་རོ། །དུས་རླབས་རླུང་ལངས་ཆུ་འཐོར་རི་རྩེ་བསིལ་འགྱུར་ཞིང་། །ཙན་དན་ལྗོན་པ་སྔོན་འཁྲུངས་མ་ལ་ཡར་སོང་
ནས། །དེ་ཡང་འདི་ལ་ནགས་སྲེག་མེ་ལྕེ་རྣོས་འཁྲིགས་ཤིང་། །མགལ་དུམ་འགྱེལ་བ་མང་པོས་རད་རོད་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཆུ་གཏེར་རླབས་འཇིགས་འཕང་མཐོ་གྱེས་པ་ལས་བྱུང་བའི། །དབུ་བ་ཚེར་མ་ལྷག་གེ་སྟུག་པར་སོང་ན་ཡང་། །དེ་ཡང་འདི་ལ་བྱེ་ཚན་ཁུ་བ་དམར་རྩུབ་པའི། །
རླུང་དམར་འཇེབས་པ་འཚུབ་པའི་མྱ་ངན་ཉིད་དུ་འགྱུར། །འདི་ནི་དེ་གནས་ཆར་སྤྲིན་ལྡང་བར་འདོད་ན་ཡང་། །སྤྲིན་ལས་ལྕགས་མདའི་ཆར་པ་དུད་འཐུལ་མདག་མར་བཅས། །ཚ་ཚ་རྡོ་རྗེའི་ཕ་བང་དམར་འཕྲོག་སེར་མདོག་ལྟ་བུ་ཡི། །གློག་ཕྲེང་དམར་སེར་འགྱུ་བ་ལུས་ལ་ཆར་དུ་འབབ། །ཚ་བས་
ཉེན་ལ་བུ་ཡུག་ཀྱང་ནི་ཚར་འགྱུར་ལ། །ལྷགས་པས་ཉམ་ཐག་པ་ལ་མེ་ཡང་གྲང་བྱེད་དོ། །ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ལས་ཡོངས་སྨིན་པས་རྣམ་རྨོངས་པ། །འདི་ལ་སྣ་ཚོགས་འདི་ཀུན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་། །ཁབ་མིག་ཙམ་གྱི་ཁ་ལ་དཔག་ཚད་མང་འཇིགས་པའི། །ལྟོ་ཅན་ཉམ་ཐག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་
པོའི་ཆུ་འཐུང་ཀྱང་། །མགུལ་ཕུགས་ཡངས་པ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་པར་མ་གྱུར་པར། །ཁ་ཡི་དུགས་ཀྱིས་ཆུ་ཡི་ཐིགས་པ་སྐམ་པར་འགྱུར། །རལ་པའི་ཚོགས་མང་སྤུངས་པས་བསྒྱིངས་པའི་ཁྱི་དག་གིས། །མཆེ་བ་གཟོང་རིངས་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོས་ལུས་དབད་ཅིང་། །ཆུ་བོ་རབ་མེད་ཐལ་སྐྱོ་མེ་ལྕེས་གང་
བའི་ངོགས། །རྡོ་བ་ཟུར་རྣོན་མི་བཟད་རྩེ་རྣོན་ཅན་དུ་བདས། །སྤུ་གྲི་རྣོས་གཏམས་ལྕུག་ཚལ་ལོ་མ་རལ་གྲི་ཡི། །ནང་དུ་ཐང་ཆད་རྒྱུགས་ན་ལུས་སྨས་སྐྱབས་མེད་པ། །རྩེ་གསུམ་མདུང་ཐུང་དང་ནི་རལ་གྲི་རྣོས་གང་བའི། །ཁྲོན་པ་གཤིན་རྗེའི་ཁ་བས་ཐུ་བའི་ནང་དུ་ལྷུང་། །ཉི་ཚན་གྱིས་གདུང་
བཟོད་དཀའ་རླག་པར་དགའ་བའི་ལུས། །ལྗོན་ཤིང་ལོ་མ་སྔོ་སྟུག་མཐོང་ནས་སོང་བ་དང་། །དེ་ཡི་ལོ་མ་མཚོན་བརྒྱ་ལྷུང་བས་ལུས་དབད་ཅིང་། དེ་ན་ཡུན་རིང་དུད་མོ་ལས་ཤེས་བརླག་པར་གནས། །བུད་མེད་ཀུན་ནས་མེ་ལྕེ་བརྒྱ་ཕྲག་འཐོན་པའི་མི། །མེ་སྟག་ཕྲེང་བ་འཁྲིགས་པའི་རྒྱན་གྱིས་
གཞག་གྱུར་ཅིང་། །སོག་ལེ་ལྟ་བུའི་རྩུབ་པའི་ལུས་ཀྱི་ཟོན་མེད་པ། ཤིན་ཏུ་སྡུག་པའི་ཚུལ་དུ་བཅུམ་ནས་འཁྱུད་པར་བྱེད། །རི་དང་མཉམ་དུ་ལུག་རུ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་གཉིས། །འདུས་པའི་ཕྲག་ཏུ་ལུས་ཀུན་ཕྱེ་མར་རློག་ཅིང་འཇོམས། །ཅུང་ཟད་བསིལ་
བའི་རླུང་ཞིག་ལངས་པས་བརྟས་ནས་དེ། །དེ་བཞིན་ཕྱིར་ཡང་ལན་བརྒྱར་ཀུན་ནས་ཕྱེ་མར་རློག །བསེ་ཁྱི་བོང་བུ་ཅེ་སྤྱང་སྟོང་ཕྲག་གིས་བྲེད་ནས། །ཤལ་མ་རི་མཐོ་མི་བཟད་དེ་ལ་མྱུར་འཛེགས་ན། །ཚེར་མའི་ཚོགས་ཁ་ཐུར་དུ་བལྟས་པས་ཐལ་འབྱིན་ཅིང་། །ཟུག་རྔུ་ཚབས་པོ་ཆེ་དག་
ཁོང་རླག་ནུབ་པར་འགྱུར། །གཤིན་རྗེའི་ལག་ན་ཐོགས་པ་དུས་ཀྱི་ཞགས་པ་ལྟའི། །སྦྲུལ་སྡུག་མགོ་འཕང་བསྟོད་པས་དམ་གཞག་གཞུངས་ནས་ནི། གསོན་པོར་ཁ་དང་བྱ་གར་ཀང་ཀ་བྱ་རྒོད་ཀྱིས། །དེ་ན་གནས་པའི་མིག་དག་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་འདྲུ། །དེ་ལུས་དེ་དག་གི་མཆུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་
མོ་ལྟས། །བརྩམ་པ་མེད་དབང་ཉམ་ཐག་ང་རོ་འབྱིན་བྱེད་ཅིང་། །ཐུར་དུ་བབས་ན་ལྕགས་ཚེར་གྱེན་དུ་ཁ་བལྟས་པ། །སྦོམ་བ་རྣོ་བ་མང་པོས་ལུས་ཕུག་དྲན་པ་ཉམས། །དེ་བས་ཁ་ཅིག་མདུང་རྩེ་གསུམ་པ་འབར་བ་དང་། །ཟུག་རྔུ་རྣོན་པོས་ལུས་དབང་ཐུར་དུ་འབབ་མི་ནུས། །དེ་
ཚེ་མཚོན་ཆ་བདར་བའི་མཆུ་ཅན་ཁྭ་རྣམས་ཀྱིས། །ཀུན་དུ་དྲངས་པས་རྒྱུ་ལྟོ་བྲང་བྲེང་ནར་(ཞང་,ཞིང་)འཐོར། །ཁ་ཅིག་རི་བོའི་གཡང་ས་ཡ་ངར་གཡང་དུ་ལྷུང་། །ཁ་ཅིག་འབྲུ་མར་སྐོལ་བའི་ཟངས་ཆེན་ནང་དུ་ལྟུང་། །གཞན་དག་ཕྱེ་མ་སྲེག་པ་མེ་སྟག་འཕྲོ་བ་ཡི། །ས་གཞི་རྐང་པ་གཞག་པའི་
གནས་མི་ཐོད་པར་ལྷུང་། །ཁ་ཅིག་འབུ་སྦྲང་ཕྲ་མོ་ལྕིག་ལྕིག་འདུག་པ་ཡི། །ཚོགས་ཀྱིས་ལུས་རྨུགས་བམ་ཞིང་རྣམ་པར་འདྲུལ། །ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྙི་ལ་འཚོ་བ་ཐོགས་པ་རྣམས། །བསྐྱོད་པ་ཙམ་ཡང་བྱ་བར་མི་ནུས་བཞིན་དུ་གསོན། །ལྷགས་པ་དཔེ་མེད་རུས་པ་ལ་ཡང་ཐིམ་
པ་ཡིས། །ལུས་སྦྲེབས་འདར་ཞིང་བསྐུར་ནས་གུམ་གུམ་པོར་འདུག་པ། །ཆུ་བུར་བརྒྱ་བྱུང་རྡོལ་བ་ལས་སྐྱེས་སྲོག་ཆགས་ཀྱི། །རལ་གྲིས་དབད་ནས་ཞག་དང་ཆུ་སེར་རྐང་བཅས་འཛག །དཀོས་ཐག་སོ་འཐམས་སྐྲ་དང་སྤུ་རྣམས་གཡེངས་གྱུར་པ། །མིག་དང་རྣ་བ་ལྐོག་མ་གནོད་
པས་ཀུན་གཟིར་ཞིང་། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་བར་དག་རབ་ཏུ་ཀློང་གྱུར་ནས། །གྲང་བའི་དམྱལ་བར་གནས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་འོ་དོད་འབོད། །དམྱལ་མེ་དུ་བ་མཆེད་དཀུ་མནམ་པ་འཐུལ་བས་གནམ་མདོག་འགྱུར། །མེ་ལྕེའི་ལག་མང་རྣམ་པར་འཕྲོས་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་
ཁེབས། །རུས་གོང་དཀར་དུམ་ཕྲེང་བའི་རྒྱན་གྱིས་སྤུད་པ་སྐྱི་གཡའ་བ། །གླང་ཆེན་པགས་གྱོན་བསྡིགས་ཐབས་ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཟེར་བ་བཞིན། །ལ་ལར་མེ་སྟག་ཆེ་འཕྲོ་འཁྲུག་པ་འུར་སྒྲ་ཏོག་ཡར་ལ། །ཞག་གིས་བབ་ན་སྐད་ངན་བོད་པའི་རྩེ་ཞིལ་ཆིལ་ཆིལ་འབར། །བྲང་གི་རུས་
པའི་ཁོང་དུ་ཐལ་ལ་ལྷག་ལྷག་སྒྲ་གྲགས་པ། །བསྐལ་པའི་དུས་ཀྱི་མེ་ཡིས་བསྐྱོད་དུ་མེད་པའི་ནང་དུ་ལྷུང་། །གློ་ནས་རྩྭ་སྐམ་རྙིང་ལས་སྦར་བ་ལྟ་བུར་མེ་ཚོགས་འབར། །མགྲིན་དང་ཁ་ནས་མེ་ལྕེ་འབར་བ་དུད་བཅས་བསྟུང་མར་འབྱུང་། །ཁོང་ལྟོགས་པ་ནས་ལུག་ནང་ཁྲོལ་ནར་བས་
ཀུན་བྲེད་ཅིང་། །བརྡ་མི་ཕྲད་པའི་སྐད་ཆེན་ཙམ་ཞིག་འདོན་པར་བྱེད་པར་ཟད། །སྡུག་བསྔལ་ཆེ་ལས་ཐར་པར་འདོད་པས་དེ་དག་ཡང་དང་ཡང་། །སྒོ་བྱེ་གསེབ་གཞན་མཐོང་ནས་ཐག་རིང་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཏེ་འབྱེར། །གང་ཚེ་ལས་ཀྱི་སྒོ་འཕར་དམ་པོས་དེ་ཡང་བཅད་འགྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ཡི་མུག་
བཟོད་བླག་སྡུག་བསྔལ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །མངའ་ཆེན་རྣོ་ཚོགས་འབར་བ་ཆར་བཞིན་འབབ་པའི་རྗེས་ལ་ཡང་། །དམྱལ་བའི་སྲུང་མས་དབྱུག་པས་བཏབ་ཅིང་མཆི་མ་འཛག་བཞིན་དུ། །ལྕགས་ཞུན་ཁུ་བ་མེ་སྟག་འབར་བའི་ཕྲེང་བས་འཁྲིགས་པ་ལྡུད། །ཁ་སྣ་རྣ་བའི་བུ་ག་
དག་ནས་དུད་འཐུལ་གྱེན་དུ་འབྱུང་། །མིག་དང་གླད་སྤྲིས་རྡོལ་གྱི་བར་དུ་ཀུན་སྲེག་ཅིང་། །གླད་པའི་རྒྱས་ལ་འབར་བའི་མེ་ལྕེ་སྨུག་ནག་ཚོགས། །མེ་དེ་ཁྲོས་པ་ལྟ་བུར་དེ་ཡི་ལུས་ཕུང་ལ། །བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་བཅེར་ལ་སྦར་བ་བཞིན་དུ་མཆེད། །སྐྱེ་བོ་དེ་སྲོག་རི་གཟར་ཀླུང་གི་ཆུ་ལྟར་གཡོ། །དམྱལ་
བའི་མེ་ཡང་དེར་ཟད་ཚ་བའང་དེར་ཟད་དེ། །ལས་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །སྣང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད། །སྐྱེ་བོ་རང་གི་ལས་ཀྱིས་དབང་མེད་འཆལ་སྤྱོད་པ། །བརྒྱ་ལ་སྡིག་ནས་དམྱལ་བ་དག་ནས་ཐར་ན་ཡང་། །འཇིག་རྟེན་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་བྱེ་
བ་འཕྱེས་རྣམས་སུ། །མི་ཡི་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཉིད། །གལ་ཏེ་ཀླ་ཀློ་དམྱལ་བའི་སྲུང་དང་སྤྱོད་མཚུངས་སམ། །དུད་འགྲོ་ཕན་ཚུན་ཟ་བར་བྱེད་པའི་ནང་དག་ཏུ། །སྐྱེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཡང་ནི། །གཡང་དུ་ལྷུང་བར་འགྱུར་
བའི་ངང་ཚུལ་དེ་ཉིད་བསྟེན། །གང་ཞིག་ཐོབ་ནས་སྐྱེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་མཐར་འབྱིན་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ས་བོན་དགེ་བའང་འདེབས་གྱུར་པ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་བས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཡི། །མི་ཉིད་དེ་ནི་སུ་ཞིག་འབྲས་བུ་མེད་པར་བྱེད། །བདེ་གཤེགས་ལམ་བསྟེན་
འགྲོ་བ་འདྲེན་པར་ཆས་གྱུར་ཅིང་། །སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེན་མི་ཡིས་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པའི། །ལམ་དེ་ལྷ་དང་ཀླུ་ཡིས་མི་རྙེད་ལྷ་མིན་དང་། །མཁའ་ལྡིང་རིག་འཛིན་མིའམ་ཅི་སྟེ་ལྟོ་འཕྱེས་མིན། །མི་ཡི་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་རྙེད་གྱུར་ནས། །དོན་དུ་བརྣག་པ་གང་
ཡིན་དེ་ནི་བརྟུན་ཏེ་བསྒྲུབ། །མར་མེའི་མེ་ལྕེ་ཤུགས་དྲག་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལྟའི། །ཚེ་ནི་སྐད་ཅིག་གནས་པའི་གདེངས་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་ནི་སང་བྱ་འདི་ནི་ཐང་ཅིག་འོག་ཏུ་བྱ། །འདི་ནི་དེའུ་རེ་བྱ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་སེམས་པ་ན། །གཤིན་རྗེ་བེ་ཅོན་ནག་ཐོགས་ཟུར་གྱིས་ལྟ་བ་
ཡི། །མིག་རྩ་དམར་ཁྲོས་མ་རངས་གད་མོས་རེ་སྙམ་འདེབས། །སོས་ཀ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པའི་དུས་(འདེ་,འདི་)འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཟླ་བ་གསལ་བས་མཚོན་པའི་སྟོན་དུས་འདི་འབྱུང་ཞེས། །སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དགའ་འགྱུར་བདག་གི་ཚེ་འདི་ནི། །ཟད་པར་འགྱུར་ཞེས་ཤིན་ཏུ་མི་
དགར་འགྱུར་བ་མེད། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པ་ཉེ་བར་བརྒྱན་བྱས་ཤིང་། །རྐེད་འཆིངས་ཆར་ཆེན་སྤྲིན་གྱི་འཁྲིགས་པས་འཁྱུད་གྱུར་པ། །རི་རྩེའི་ནགས་ཀྱི་མཐོངས་དེར་ཆགས་པ་མེད་པ་ནི། །རླུང་ལྟར་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཚེ་གཏུགས་སྐལ་བ་ཆེ། །ནགས་མཐོངས་རི་
དགས་རྒྱུ་བའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟེན་བྱས་ལ། །ཀུན་ནས་ཉམས་དགའ་བཟང་པོ་དེ་ནི་སྐྱིད་པ་གང་། །དེ་ཅི་དགའ་བའི་ནགས་ཚལ་ལྷ་མོའི་ཉམས་བག་ཏུ། །ཐེལ་གྱིས་འབེབས་པའི་རྡོ་ལེབ་ཅན་ལ་ཡོད་འགྱུར་སྙམ། །ནགས་ཀླུང་ཆུ་གཙང་ངོགས་ཀྱི་དབེན་པ་སྐྱིད་པ་གང་། །
དེ་ཅི་ལྷ་ཡི་བུ་མོ་དྲི་ཞིམ་བྱུགས་པ་ཡི། །ལན་བུའི་རྒྱན་དུ་ཐོགས་པའི་རྒྱུ་ལྡན་མེ་ཏོག་ཚོགས། །མཛེས་པའི་ཟིལ་གནོན་ལྷ་ཡི་ཆུ་ལ་འང་ཡོད་འགྱུར་རམ། །རྩ་བ་འབྲས་བུ་ཤུན་པ་ལོ་མ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལྗོན་ཤིང་ལྡན། །ནགས་ཚལ་ལྟོས་མེད་རི་བོའི་
ཆུ་རྒྱུན་བསིལ་འབབ་ཆགས་པ་མེད་པའི་གནས། །ཆུ་ཀླུང་ཡངས་པའི་མཐའ་རུ་འབྲས་བུ་མེ་ཏོག་ལྷུང་བས་བརྒྱན་པ་ཡི། །ཉམས་དགའ་བས་མཐར་ཅི་ཞིག་མེད་དེ་དམྱལ་སྡོང་ཁྱིམ་གྱིས་བསླུས་ཏེ་སྡོད། །རི་སུལ་ཡངས་པར་སྐྱེ་བོ་བུན་ལོང་མེད་པས་རབ་བདེ་བ། །ཉེར་སྤྱོད་
རྒྱ་ཆེན་ནགས་ཚལ་སྔོ་འཁྲུངས་ཕྲེང་བས་སྦྲེངས། །ཆུ་ངོགས་སྙན་པ་ཕུ་ཆུའི་རྒྱུན་འདྲ་རྔ་ལྟར་སྙན་པ་ཡིས། །བདག་ཅག་ཉོན་མོངས་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་འདོན་ལ་སྒྲོགས་པ་བཞིན། །འདོད་པ་རྣམས་དང་འབྱོར་དང་སྲིད་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཡིས། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཟླ་དབའ་རླབས་འདྲ་
བར་གསུངས། །རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ངན་སྤྱོད་འཁྲུལ་བས་བསླུས་པ་ཡི། །བྱིས་པ་གང་དག་དེ་ལ་ཆགས་པ་དམྱལ་བར་ལྟུང་། །ཡུལ་དང་དུག་མཚུངས་དང་པོ་མྱོང་བ་ཙམ་ན་བདེ། །ཡུལ་དང་དུག་མཚུངས་རྣམ་སྨིན་རྩུབ་པས་མི་བཟད་པ། །ཡུལ་དང་དུག་མཚུངས་གཏི་མུག་མུན་པས་
ཐིབས་པོར་བྱེད། །ཡུལ་དང་དུག་མཚུངས་ཤུགས་བཟློག་དཀའ་ཞིང་གཡོ་བ་ཡིན། །དུག་དང་ཡུལ་རྣམས་བློ་ཡིས་ངེས་པར་བརྟགས་བྱས་ན། །ཉིས་ན་དུག་བླ་མི་བཟད་རང་བཞིན་ཡུལ་རྣམས་མིན། །དུག་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར་བར་ཟད། །ཡུལ་ནི་ཚེ་རབས་གཞན་
ལའང་དུག་ཏུ་འགྱུར་བར་བྱེད། །དུག་ནི་དུག་དང་བསྲེས་ནས་རབ་ཏུ་ཞི་བར་འགྱུར། །གསང་སྔགས་མཆོག་དང་དུག་སེལ་སྨན་གྱིས་གསོ་བར་རུང་། །དུག་ནི་ཐབས་ལྡན་སྤྱད་ན་མི་ལ་ཕན་འགྱུར་གྱི། །དུག་ཆེན་ཡུལ་ནི་ནམ་ཡང་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གླང་བུ་ཁྲོན་ཟབ་ཁ་ནས་
འཁྲུངས་པ་ཡི། །རྩྭ་ལོ་ཁམ་འགའ་ཙམ་ལ་ཡིད་ནི་ཆགས་གྱུར་པ། །རྙེད་པ་གྲུབ་པ་མེད་པར་གཡང་དུ་ལྟུང་བ་ལྟར། །འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་བདེ་ལྡན་འདོད་པའང་དེ་དང་འདྲ། །ལྷ་ཡི་བུ་མོ་དལ་གྱིས་འབབ་པའི་ཆུ་རྒྱུན་གྱིས། །འཕྲལ་ཐབས་ཀློང་པ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་རྩེ་མྱོང་
ནས། །ཕྱིར་ཡང་ཆུ་བོ་རབ་མེད་རྦ་དྲག་འབོགས་པ་ཡིས། །སྨས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་བསྟན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ལྷ་ཚལ་དཔག་བསམ་ཤིང་ལོའི་གདིང་བ་ཀུན་བཀྲམ་པར། །ལྷ་ཡི་བུ་མོ་དང་བསྟེན་བདེ་བར་གནས་ནས་ཀྱང་། །ཕྱིར་ཡང་མཚོན་རྣོན་མང་པོ་
འབབ་པས་ལུས་དབང་པ། །ལོ་མ་རལ་གྲི་ལྟ་བུའི་ནགས་ཚལ་བགྲོད་དགོས་སོ། །རྐང་བཞག་ནེམས་དང་འཕར་བྱེད་རེག་ན་བདེ་བ་ཡི། །རི་རབ་སྤོ་ཡི་དཀྱིལ་དུ་ཡུན་རིང་གནས་ནས་ཀྱང་། །ཕྱིར་ཡང་བྱེ་མ་བསྲེགས་པའི་མེ་མ་མུར་གྱི་ཚོགས། །བརླ་དང་རྐང་ལག་ཀུན་དུ་ཞིག་པར་
འཁྱམ་པར་འགྱུར། །དྲིལ་བུ་མཛེས་ཁྲོལ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་ཚོགས་ལྷག་གེ་བ། །གཞལ་མེད་ཁང་དུ་ཞུགས་ཏེ་ལྷ་ཡུལ་བགྲོད་ནས་ཀྱང་། །མི་བཟད་སྐྱབས་མེད་མུན་ནག་ཐིབས་པོ་དཔག་མེད་པ། །ཕ་མཐའ་མེད་པའི་ནང་དུ་སྤྱི་ཚུགས་ལྟུང་བར་འགྱུར། །གང་དུ་ལྷ་ཀླུ་མིའམ་ཅི་ཡི་མགོ་རྒྱན་
གྱི། །འོད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་རྐང་རྟེན་དམར་བའི་བརྒྱ་བྱིན་ཡང་། །ལས་ཀྱི་རླུང་འཁྲུགས་འགྲོ་བ་ངན་པར་འགྲོ་འགྱུར་བ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་སུ་ཞིག་འཇིགས་པ་བསྟན་མི་བྱེད། །མེ་ཏོག་རབ་ཏུ་རྙིངས་ཤིང་ལུས་རྔུལ་ཐོན་པ་དང་། །གོས་རྙིང་སྨྲེ་ཞིང་ཉེ་དུ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཡིས། །ལྷ་རྣམས་
འཆི་བའི་རབ་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་དེ། །འཚོ་བ་ཆུ་བུར་ལྟ་བུར་གཡོ་བའི་མི་ལ་མེད། །སྡུག་བསྔལ་མེ་ཚོགས་འཕུང་བས་འཇིགས་པའི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །སྐྱེ་བོ་བདེ་སྙམ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་དང་། །དེ་ནི་གཤིན་རྗེའི་ཁ་ཡངས་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བ་ཕྱི་
མའི་ལྗོན་ཤིང་ས་བོན་ཡིན། །དེ་ནི་གཤིན་རྗེས་སྲིད་མཚོར་རྒྱུ་བའི་སེམས་ཅན་ལ། །ལོག་པར་སྨོན་པའི་འཇིགས་པ་དབྱིག་པ་ནག་པོའི་རྩེར། །སྲེད་པའི་ཐ་གུ་རིང་པོས་དམ་བཞག་བཏགས་པ་ཡི། །མཆིལ་པས་ཉ་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་བཏབ་པ་ཡིན། །དམྱལ་རྣམས་ཟངས་ཆེན་ལྷག་
ལྷག་སྐོལ་བ་ཚ་བའི་ཤུགས་དྲག་ནས། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཞིག་མགོ་སྟོད་དབུགས་འབྱིན་འགྱུར་བ་རྣམས། །ལྕགས་ཀྱི་ཐོ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཁྲོས་ཏེ་གཟས་པ་ཡིས། །བརྒྱབ་ན་དེ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཡིན་པར་སེམས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་ཡིས་དབང་མེད་རྟག་
གཟིར་ཅིང་། །རེ་ཞིག་ཙམ་ཞིག་ཇི་ཞིག་ལྟར་ཏེ་སྐྱེ་ཤིའི་འཁྲུགས་མེད་ནས། །སྐད་ཅིག་སྡུག་བསྔལ་གཉུག་མར་བཟོད་དཀའ་མེ་ལྕེ་ཞིལ་གྱུར་ན། །འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཁམ་འགའ་ལ་ཡང་སྲེད་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། །དེ་ལྟ་དེ་
ལྟར་གཏི་མུག་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་སྟུག་པོར་འགྱུར། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་སྡུག་བསྔལ་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གཏི་མུག་མུན་པ་ཤིན་ཏུ་སྲབ་མོར་འགྱུར། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་འཕེལ་བ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་མེ་ལྕེ་ཤིན་ཏུ་འཕྲོ་བར་འགྱུར། །
ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མི་སྡུག་བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་འདོད་ཆགས་མེ་ལྕེ་ཤིན་ཏུ་རྩེ་ཞིལ་འགྱུར། །བུད་མེད་ཡན་ལག་དྲི་ང་རུལ་པ་མི་སྡུག་དང་། །པད་མའི་འདབ་མ་ཨུཏྤལ་དག་ཏུ་སྙམ་བྱེད་པ། །སྙན་དངགས་མཁན་གྱི་བརྫུན་དེའི་འབྲས་བུ་མི་བཟད་པ། །
དེ་དག་དེ་ཡི་མངལ་གནས་འཇུག་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་ལན་བརྒྱར་མ་སོན་འགྲོ་དེ་གང་ཞིག་ཡོད། །སྔོན་ཆད་ལན་མང་མ་མྱོང་བདེ་བ་དེ་གང་ཞིག །རྔ་ཡབ་དཀར་མཛེས་ལྟ་བུའི་དཔལ་གང་མ་ཐོབ་པ། །དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད་ན་འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་འཕེལ། །གང་གི་གླིང་བར་མ་
གནས་ཆུ་བོ་དེ་ཡོད་མིན། །ཡུལ་ཕྱོགས་གང་དུ་གནས་མ་བཅས་པའི་གནས་དེ་མེད། །གང་དུ་མ་སོང་ནམ་མཁའི་ཕྱོགས་དེའང་ཡོད་མིན་ན། །འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དགང་དཀའ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད། །སྔོན་ཆད་ལན་མང་མ་མྱོང་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡོད་མིན། །འགྲོ་བར་གང་
གིས་ཚིམ་གྱུར་འདོད་པ་དེ་དག་མེད། གང་གི་ལྟོར་མ་ཉལ་བའི་སེམས་ཅན་དེ་མེད་ན། །འོན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་འཁོར་བ་ཅན་ལ་ཆགས་བྲལ་མེད། །སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་འགྲོ་བ་རྒྱ་ཆེན་འདིར། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་ཏུ་ལན་མང་འགྲེ་ལྡོག་པ། །འགྲོ་བ་གཉེན་མ་གྱུར་པའི་
སྐྱེ་བོ་དེ་གང་མེད། །འོན་ཀྱང་ཞེ་སྡང་སྦྲུལ་གྱི་རང་བཞིན་འཇིགས་པར་གནས། །གང་དང་ལྷན་ཅིག་འདུས་ནས་བགད་ཅིང་རྩེས་པ་དང་། །གླུ་བླངས་དགའ་འདུན་བྱས་ཤིང་གཅིག་ཏུ་ཟོས་འཐུངས་དང་། །དུས་ཀྱི་རིམ་པས་མེ་ཏོག་རྣ་རྒྱན་དེངས་བྱས་དང་། །གནས་སྐབས་ཅི་ཞིག་
ལྟར་མཉམ་མི་མཉམ་བྱས་པ་ཡི། །ཉེ་དུ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཁོངས་སུ་ཆུད་གྱུར་པ། །ཀློང་གི་ནང་དུ་ལྷུང་བ་ལྟ་བུ་སྣང་བཞིན་དུ། །སྐྱེ་ཤིས་འཕོས་པས་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེ་བོར་ནས། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཐར་བྱེད་ན་དེ་ལས་ཁྲེལ་བོར་མེད། །བྱིས་པ་པང་ན་བཙའ་བ་
ཅི་ཡང་མི་ནུས་པར། །གང་གི་ནུ་ཞོ་བྱམས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གཟགས་འཐུངས་པ། །ངལ་བ་མང་བསྟེན་བྱམས་པ་བསྟེན་པ་དེ་དག་འདིར། །ཤིན་ཏུ་མ་རབས་ཞིག་ནའང་སྤོང་བར་སུ་ཞིག་སྤྲོ། །གང་གི་ཁོང་ན་འདི་སྐབས་རྙེད་ནས་གནས་བཅས་ཤིང་། །གང་གི་རྩེ་བག་སེམས་
ཀྱིས་ཟོན་བཅས་འདི་བླངས་པ། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་སྐྱབས་མེད་དེར་བོར་ནས། །འགྲོ་བ་མ་རབས་ཐ་ཤལ་ཞིག་ནའང་སུ་ཞིག་སྤྲོ། །འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་མང་པོས་དབང་མེད་སྐྱབས་མེད་འདིར། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གང་དེ་བདེ་ཞེས་སྐྱེས་མཆོག་
གསུངས། །སྐད་ཅིག་གཞན་བཀྲེས་སྐོམ་དང་ཚ་ངལ་བྲལ་བས་རངས་བྱས་པ། །དེས་དགའ་གང་ཡིན་དེ་དང་འདྲ་བ་འདི་ནའང་གང་ཞིག་ཡོད། །གཞན་ཕན་བདེ་བ་སྐྱེད་པར་བརྩོན་པས་དགའ་བ་རྙེད་པ་གང་། །དེ་ནི་ཡུལ་བདེའི་ལོངས་སྤྱོད་ལྷུར་ལེན་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཡང་། །གཞོན་
བདེས་མི་ཐོབ་མི་དབང་འབྱོར་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱིས་མིན། །ཆུང་མས་མ་ཡིན་གཞན་མིན་ལྷ་གནས་ལྷ་མིན་འགྲོ་བས་མིན། །ཤིན་ཏུ་རྙེད་སླ་རྩྭ་ཁམ་འགའ་ལྟ་ཕྱུགས་ཀྱང་རང་ཉིད་ཟ། །ཤིན་ཏུ་སྐོམ་པས་གདུངས་པའང་ཆུ་ཞིག་རྙེད་ན་དགའ་མགུར་འཐུང་། །འདི་ན་སྐྱེས་བུ་གཞན་
དོན་བྱེད་པར་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིའི་བརྗིད་བག་ཡིན་ཏེ་དེ་བདེ་སྐྱེས་བུའི་རྩལ་དེ་འཕགས། །ཉི་མ་རླབས་ཆེན་རྟ་ཞོན་རྒྱུ་བ་སྣང་བྱེད་གང་ཡིན་དང་། །ཁུར་ལ་མི་རྩེགས་ས་ཡིས་འཇིག་རྟེན་འདེགས་པ་གང་ཡིན་དེ། །རང་དོན་འགའ་མེད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་འདྲ་སྟེ། །
དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ཕན་དང་བདེ་བའི་རོལ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ། །འཇིག་རྟེན་མ་རིག་དུད་སྤྲིན་འཁྲིགས་པས་འགྲོ་བ་འཁྲུགས་གྱུར་བ། །སྡུག་བསྔལ་མེ་རབ་འབར་བའི་ནང་དུ་དབང་མེད་ལྟུང་མཐོང་ནས། །ཐོང་ལ་མེ་ལྕེ་འབར་བ་ལྟ་བུར་ཡིད་བྲེལ་བརྩོན་པ་གང་། །འདི་ན་དེ་དག་སྐྱེས་
བུ་ཡིན་ཏེ་མཁས་པའང་དེ་དག་ཡིན། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་མེ་ལྕེས་གང་བའི་མནར་མེད་དམྱལ་བར་ཡང་། །གངས་དང་ཟླ་འོད་བསིལ་བ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་དགའ་བཞིན་འཇུག །ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་པད་མ་ཁ་བྱེ་ལྷག་གེར་འདུག་པ་ཡི། །མཚོ་ཡང་དེ་ལ་མེ་ལྕེའི་ཚོགས་བཞིན་རབ་ཏུ་གདུངས་
བར་བྱེད། །གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པར་ཆས་པའི་མཁས་པ་རྣམས། །ལོ་མ་རལ་གྲི་ཚལ་ནའང་བདེ་བླག་གནས་བྱེད་ཀྱིས། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་ལྷ་ཡི་བུ་མོ་དང་འགྲོགས་ནས། །དགའ་བའི་ཚལ་གྱི་ནང་དུ་སྐྱིད་པར་བྱེད་མི་འགྱུར། །རྒལ་བར་གྱུར་པ་སྐྱབས་མེད་སྐྱེ་བོ་བསྒྲལ་
བའི་ཕྱིར། །ཕྱིར་ཡང་ཆུ་བོ་རབ་མེད་ནང་དུ་འཇུག་བྱེད་ཀྱིས། །ལྷ་ཡི་ཆུ་བོ་དབའ་རླབས་ཆིལ་ཆིལ་འདུག་པ་ཡིས། །རེག་པའི་བདེ་བ་བདག་ཉིད་སྟེན་པར་བྱེད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་གྱུར་ལེགས་སྤྱད་རིན་པོ་ཆེ། །གསལ་བའི་ནང་ན་གསལ་བ་ཞི་བའི་བདུད་རྩི་
ཡངས། །དགའ་བའི་དགའ་བ་བྱས་པ་མི་གཟོ་རྙེད་དཀའ་བ། །བཀྲ་ཤིས་རྣམས་ཀྱི་བཀྲ་ཤིས་ཞི་བའི་བདེ་རྒྱུན་ཏེ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་མེ་ཏོག་རྟག་བསྟེན་བྱ། །ལྗོན་ཤིང་མེ་ཏོག་དེ་ལས་འབྲས་བུ་རྒྱ་ཆེན་འབྱུང་། །བདེ་གཤེགས་མེ་ཏོག་གསུང་ལས་དོན་ཚོགས་
བསྟེན་བྱ་སྟེ། །སྦྲང་མ་སྦྲང་རྩི་ལ་མཆོག་དགའ་བར་བྱེད་ལ་ལྟོས། །སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཟད་ཅིང་རྟག་ཏུ་འཁྲུག་པའི་ཡུལ་རྣམས་སྤོང་། །ཞི་བའི་བདེ་འབྲས་འཆི་བའི་འཚེར་མེད་གཅིག་པུ་དབེན་པ་སྟེན། །རྣམ་ཐར་སྒོ་ཡི་གཏན་པས་གཏི་མུག་འཁྲུགས་པའི་རབ་རིབ་སོལ། །རྟ་
མཆོག་རྟེའུ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་གཉིད་ལོག་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཁྱོད་གཅིག་གདུང་བས་ཉམ་ཐག་རྣམས་ལ་སྲིད་པའི་མྱ་ངམ་དུ། །ཤིང་ཆེན་སྡང་བརྟན་རྒྱ་ཆེན་ཀུན་གེལ་བཟོད་དང་དུལ་བའི་ལོ་མ་ཅན། །ཞིག་ནས་མེ་ཏོག་ཤེས་རབ་ཡལ་ག་རབ་སྨིན་ལོ་བྲན་སྟུག །སྨོན་ལམ་རྩེ་མོ་
ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མ་རབ་ཞི་འབྲས་བཅས་ཀྱིས། །ཁྱོད་གཅིག་གདུང་བས་ཉམ་ཐག་རྣམས་ལ་སྲིད་པའི་མྱ་ངམ་དུ། །མཚོ་ཆེན་ཡངས་གསལ་བྱིན་གཞོལ་གཏིང་ཟབ་བསམ་པ་རབ་ཏུ་དངས། །རྟག་བསིལ་སྦྲུལ་གདུག་རྙི་ཡིས་བག་མེད་འཇིགས་སྤངས་རང་བཞིན་གྱིས། །རབ་ཏུ་
གཙང་ཞིང་སྲེད་པ་གཅོད་བྱེད་རྟུལ་བའི་ཁུར་བཟོད་ཀྱིས། །ཁྱོད་གཅིག་གདུང་བས་ཉམ་ཐག་རྣམས་ལ་སྲིད་པའི་མྱ་ངམ་དུ། །སྤྲིན་ཆེན་སྐྱེ་བོ་མང་ཕན་མི་འཇིགས་སྨྲ་བའི་སྒྲ་ཆེན་སྒྲོགས། །དྲག་པ་རྒྱ་ཆེན་ཆར་གྱི་ཤུགས་དྲག་སྙིང་རྗེའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད། །རྡུལ་
བྲལ་ཞི་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མས་ས་སྟེང་བརྒྱན་པར་གྱིས། །བདག་གིས་དེ་སྐད་བརྗོད་པས་བསོད་ནམས་ཅུང་ཟད་བསྒྲུབས་པ་གང་། །དེ་ཡིས་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་བདེ་གཤེགས་སྤྱོད་ལ་དང་བྱེད་ཅིང་། །རྟག་བདེ་ལོངས་སྤྱོད་བཟང་ལྡན་ཡིད་ལ་རེ་བ་འབྱོར་བ་དང་། །གཞན་ལ་ཕན་དགའ་དེ་ནས་རིམ་
གྱིས་ཀུན་མཁྱེན་བགྲོད་པར་ཤོག །དམྱལ་བ་ལག་མཐིལ་ལྟར་མཉམ་རྣམ་བསལ་མེ་རབ་ཞི་བ་དང་། །སྐམ་འཁྲུངས་པདྨའི་ལོ་མས་ཁེབས་ཤིང་རྩ་བའི་ཁྱེའུ་སོ་འཐོན། །གཙང་ཞིང་དྲི་ཞིམ་པདྨ་ཁ་བྱེས་ས་རྣམས་བརྒྱན་པ་དང་། །རྒྱས་ཤིང་བཟང་ལ་སེར་བུའི་ངད་བཅས་ཆར་ཟིམ་འབབ་པ་
པར་ཤོག །བདུད་དཔུང་ཕམ་པ་ཆོ་ངེས་འདེབས་པས་མི་བསྙེངས་སྒྲོགས་པ་པོ། །ལྷ་ཆུའི་རྩེ་མོ་བས་ཀྱང་དགའ་མཛད་ལྷ་དང་མི་འདུལ་བ། །སྐྱེ་ཤི་ཉོན་མོངས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་རྣམས་འཇོམས་པའི་སངས་རྒྱས་དག །ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་སུ་བརྣག་པ་བཞིན་དུ་ནམ་ཞར་འབྱུང་བར་
ཤོག །འགྲོ་བ་ཆོས་ཀྱི་ཀུན་དགའ་འཕེལ་བའི་དགའ་སྟོན་ཆེ་བར་ཤོག །འཆི་བདག་རེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཡུན་རིང་གོམས་པ་དོན་མེད་ཤོག །ཐུབ་པའི་སྐྱེ་བོ་གཏམ་ཚོགས་འཕེལ་བས་ཞེ་བ་བདུད་རྩི་ཡི། །ཆར་གྱི་ཟླ་བའི་སྣང་བ་རབ་བཟང་བསིལ་བས་དོན་བྱས་ཤོག །སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པའི་
ཕྲིན་ཡིག་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཙན་དྲ་གོ་མིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་སརྦ་ཛྙ་དེ་བ་དང་། །ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་དཔལ་བརྩེགས་རཀྵི་ཏས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།

Source Colophon

Source: Esukhia Dege Tengyur digital etext, Volume 173, text D4183.
Repository: github.com/Esukhia/derge-tengyur (CC0 Public Domain).
Edition: Dege (སྡེ་དགེ) Tengyur, Tohoku Catalogue Number 4183.
Section: Epistles (སྤྲིང་ཡིག, Spring yig).
The Esukhia etext is based on the Dege woodblock prints held at Dege Parkhang, Sichuan, China.

🌲