by Parahitaghoṣa Āraṇyaka

The Guru Lekha — Letter to a Spiritual Teacher — is a four-chapter verse epistle by the Indian Buddhist monk Parahitaghoṣa Āraṇyaka, a forest-dweller whose name means "Voice that Benefits Others." The text is preserved in the Degé Tengyur (Tohoku 4186) in the Epistles section (སྤྲིང་ཡིག, spring yig), Volume 173, folios 63b–67a.

Writing to a learned teacher, the author humbly offers a condensed guide to abandoning desire, craving, heedlessness, and afflictions — drawing extensively from the Dhammapada and canonical Buddhist sources. The four chapters form a systematic path of renunciation, rich with vivid imagery: the five animals destroyed by the five senses, the torch that burns the child who holds it, the creeping vine of craving, the elephant pulling itself from mud, the cowherd counting another's cattle.

The text was translated into Tibetan by the Indian master Vinayacandra and the Tibetan translator-monk Chökyi Sherab (ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ). No English translation has previously existed. This is the first.

Homage to the Omniscient One.

He who awakened for the bodhisattvas in the Dense Array,
Became the holy White-Crowned One to serve the beings of Tuṣita,
And then descended here as Śākyamuni for the benefit of all who wander —
May that Omniscient One, free from fault, without self-nature, be victorious!

To the wise teacher of vast intelligence:
These methods for abandoning desire, craving, heedlessness, and afflictions,
Condensed according to the Sage's words —
Please hear them as beneficial, like medicine, with careful consideration.

Just as a wise person receives a precious jewel
With great respect even from a lowly hand,
So this letter, offered with love by deluded me,
Should be received with great respect.

Though the Teacher's profound and vast sūtras
Already rest within the master's heart,
Like food that nourishes the body even from humble fare —
Please accept what I express here too.

Chapter One — On Abandoning Desire

The deer, the elephant, the moth, the fish,
And the bee — these five are destroyed by the five senses.
If each is destroyed by a single sense,
Why would one who constantly serves all five not be destroyed?

Desires are an all-consuming blaze —
Deeply degrading, deadly, and hostile.
They are adversaries, torches of grass,
Kimpaka fruit, the edge of a blade.

Heaps of burning coals, poisonous leaves,
Iron hooks, thorns, and waves of filth.
Through the cause of desire, beings fall into hell,
Are born among the hungry ghosts and animals.

Those who crave desires are not born in fortunate realms
And will never attain nirvāṇa.

You who have gained leisure and endowments, possess wisdom,
And have entered the Victor's teaching —
Abandon desire, craving, heedlessness,
And all afflictions.

Since desire arises from conceptual thought,
Knowing the root of desire,
Do not engage in conceptualization —
Then desire will not arise in you.

From desires arise sorrows.
From desires arise fears.
For one who has fully abandoned desires,
There is no sorrow and no fear.

The ripening of desire is suffering —
Sweet at first, the fruit turns bitter.
Like a torch not dropped from the hand,
In the end it burns the foolish child.

Consider any passionate attachment
To jeweled earrings, children, and wives:
Whatever bonds are made of iron, wood, or rope —
Those are not tight, the Noble Ones have said.

But the bonds of desire, though they seem loose,
Are extremely difficult to release, the Noble Ones have said.
The steadfast do not look upon the pleasures of desire;
Having cut them, they swiftly go free.

The various things of the world are not desire itself —
It is a person's conceptual attachment that is desire.
Though one dwells in this world of diversity,
Still, tame your intention in this world.

There is no desire that depends on beings themselves.
Whatever desire one clings to is impermanent.
Since there will be no rebirth, abandon it utterly with the mind —
"Do not become a dwelling place of death," it is taught.

Generating aspiration without producing defilements,
With a mind free from fault, with mindfulness,
Without attachment to any desire —
This is said to be an upward migration.

As a goldsmith refines dust,
So the wise person gradually,
Moment by moment, bit by bit,
Should cleanse their own defilements.

As a cobbler who has well-tanned leather
Makes comfortable shoes,
Whatever desires are abandoned —
That is abundance of happiness.

If you desire all happiness,
Abandon all desires completely.
By completely abandoning all desires,
You will attain supreme happiness.

As long as one follows desires,
One will never be satisfied.
Those who turn away through wisdom —
They attain contentment.

Since desires never bring satisfaction,
Contentment through wisdom is bliss.
One who is content through wisdom
Will not fall under the power of existence.

Those who are attached to desires —
Alas, they delight in what is not dharma.
While they sit alive for a moment,
They do not see the obstacles.

The dull-witted, overcome by possessions,
Do not seek the far shore.
With ruined minds consumed by desire and existence,
They destroy themselves and others too.

Even if the gods rain down desires,
Those who crave will never be satisfied.
Even with divine pleasures equal to Indra's —
Understanding that they never satisfy,
Practice well.

The wise understand that desires bring little pleasure and much harm.
Even the perfect buddhas and śrāvakas
Do not delight even in divine pleasures —
They rejoice in the exhaustion of craving.

Those who know the cause of suffering
Will never delight in desires.
Knowing them as the cause of thorns in the world,
Attain the teaching that tames them.

This is the first chapter, on abandoning desire.

Chapter Two — On Abandoning Craving

Embodied beings, overcome by conceptualization,
Following after what seems pure with unbearable passion —
Their passion increases again and again,
And they tighten their own bonds.

Those who delight in calming conceptualization
And always remember the meditation on ugliness —
They have fully abandoned craving,
And their bonds are cut.

Covered by the net of desire's darkness,
Shrouded by the canopy of craving,
Bound by the chains of heedlessness —
Like fish caught in a trap.

A person who acts heedlessly —
Craving grows like a creeping vine,
And they follow after birth, old age, sickness, and death,
Like a child longing for its mother's milk.

Those who are slaves to desire, who delight in attachment,
Who conceptualize about mental pleasure —
They wander again and again in saṃsāra,
Like monkeys seeking groves and fruit.

A person who constantly seeks pleasure
Will be caught in the net of birth, old age, sickness, and death,
Driven forward by the existences of the lower realms —
Like a rabbit chased into a snare.

Beings knotted by the lasso of existence,
Minds attached to existence and possessions,
Deeply attached to children and wives —
They will obtain suffering again and again.

People separated from attainment and happiness,
Possessed by Māra's machinations —
They are consumed by fear and suffering,
Like fire upon dry grass and leaves.

The monk who abandons such craving,
Free from craving for existence and possessions,
Who overcomes existence completely —
Passes into nirvāṇa without remainder.

Whoever depends on this woman of existence,
So difficult to abandon in the world —
Their sorrows will increase,
Like rain falling upon grass.

Whoever abandons this woman of existence,
So difficult to abandon in the world —
Their sorrows will recede,
Like water droplets on a lotus.

Like uprooting grass, roots and all,
Tear out the root of existence.
A person who companions with craving
Will wander for a very long time.
Uproot craving completely —
There will be no sorrow and no fear.

Again and again appropriating,
Again and again entering the womb,
Through changing states and transformations,
Beings come and go like flickering light.

Abandon this craving, so difficult to renounce,
And cut the seed.
Then craving will cease,
And you will not cycle in saṃsāra again.

Since craving for sense objects
Is the cause of the ocean of existence, the basis of results,
Covering like a net of creeping vines,
Causing torment — if it is not tamed,
This suffering, again and again,
Will never be reversed in any way.

Just as when a tree is not uprooted from its root,
Even when cut, it only grows back again —
Likewise, if the subtle seed of existence is not removed,
This suffering will return again and again.

Just as a weapon made by oneself
Kills the maker through the thief's power,
Likewise existence, arising from the mind within,
Destroys embodied beings.

Thus, knowing the faults from which
Suffering arises through existence,
Abandon craving, without grasping —
Become the supreme and ultimate monk.

This is the second chapter, on abandoning craving.

Chapter Three — On Abandoning Heedlessness

Heedfulness is the abode of the deathless.
Heedlessness is the abode of death.
The heedful do not die,
But the heedless are always dying.

Knowing this distinction,
The wise are endowed with heedfulness.
Those who delight in heedfulness
Rejoice in the domain of the Noble Ones.

The support of unsurpassed perfect attainment
Is touching nirvāṇa.
When the wise one through heedfulness
Has overcome heedlessness,
Ascending the mansion of wisdom,
Having cut through anguish with sorrowlessness,
They look down upon the childish beings on the ground
From the peaks of the mountain.

With diligence and heedfulness,
With right restraint and discipline,
Having made the island of the wise,
Turn back the great river.

Those who are diligent and mindful,
Whose conduct is pure and considered,
Who possess right restraint and live by the dharma —
The fame of the heedful ever increases.

Train in the supreme morality, concentration, and wisdom —
The training grounds of the Sage.
The Protector, ever mindful and calm,
Is free from sorrow.

Do not depend on inferior teachings.
Do not engage in heedlessness.
Have no desire for wrong views,
And do not increase worldly things.

Whoever possesses the great
Right view of the worldly kind —
Even in a thousand lifetimes,
They will not go to the lower realms.

A foolish person who engages in heedlessness
Is one of ruined mind.
Like a merchant guarding wealth,
The wise should guard their heedfulness.

Not engaging in heedlessness,
Turning one's back on desires,
Constantly cultivating heedfulness —
One will attain the exhaustion of defilements.

Until the exhaustion of defilements is attained,
The wise should not be heedless,
For heedlessness kills the heedless
Like a lioness kills a deer.

For anyone who heedlessly consorts with others' women,
These four things will arise:
They gain demerit, they do not sleep at ease,
The holy ones disparage them, and after death they are born in lower realms.

Whoever wishes to see their own happiness
Should apply the above teachings.
Since they have become like a child's chariot,
The steadfast should not slacken in diligence.

Just as a child's chariot
Abandons the great good road
And goes down bad paths —
Like a broken-eyed one whose mind has sunk —

Likewise, having abandoned the dharma,
Those who follow non-dharma —
The foolish come under the power of the Lord of Death,
And their dharma decays, their happiness destroyed.

Whoever abandons what should be done
And does what should not be done,
Those who are arrogant through heedlessness —
Their defilements increase.

Whoever always applies mindfulness of the body and so forth,
Who does not do what should not be done,
Who constantly does what should be done,
Who possesses mindfulness and clear comprehension —
Their defilements will be exhausted.

Those who speak much
Are not holders of the holy dharma.
Those who, though they have heard little,
Have realized the dharma with their minds,
Those who are heedful of the dharma —
They are the holders of the holy dharma.

Even if they speak much with learning,
Heedless people do not act accordingly —
Like a cowherd who counts another's cattle,
They have not attained the lot of the renunciant.

Even if they speak little with learning,
Those who practice dharma in accord with dharma,
Who abandon passion, hatred, and delusion —
They have attained the lot of the renunciant.

By praising heedfulness
And always disparaging heedlessness —
Even Maghavān, who conquered through heedfulness in sacrifice,
Became chief among the gods.

The wise one endowed with heedfulness
Accomplishes both purposes:
The purpose of this life
And the purpose of the next.

Because they realize through relying on these,
They are definitely called "wise."

The monk who delights in heedfulness
And regards heedlessness with fear
Pulls themselves from the lower realms
Like a great elephant from the mud.

They shake off unwholesome qualities
Like the wind shakes leaves from a tree.
They burn both subtle and gross fetters
As fire burns grass.

They individually realize the supreme state
Of the calming and peace of formations.
Because they are near to nirvāṇa,
Deterioration is impossible.

Those who are diligent and heedful,
Who practice the dharma well —
In this world and the next,
They fully attain joy and happiness.

Rely on the training for the sake of peace,
And generate effort and diligence.
Forgetfulness, heedlessness,
Laziness, lack of restraint,
Drowsiness, and distracted discipline —
These are the obstacles to training.
Having recognized these factors,
Do not let your mindfulness be consumed.

Wise one, with good morality
And delight in heedfulness,
Settle your conceptualization well at rest,
And protect your own mind accordingly.

Whoever practices with heedfulness
In this dharma-vinaya —
Having abandoned the cycle of birth,
They will make an end of suffering.

This is the third chapter, on abandoning heedlessness.

Chapter Four — On Abandoning Afflictions

Afflictions destroy the self, destroy beings, destroy morality.
Degraded, diminished in gains, rejected by guardians and teachers.
Contentious, disreputable — they lead to birth in states without leisure.
Whether gained or not gained, they bring fear and great suffering through decline.

Through excessive afflictions, one wounds the Sage,
Abandons the holy dharma, and defames the Saṅgha.
One kills father and mother, commits theft and adultery,
Speaks lies, slander, harsh words, and idle talk.

Cultivating covetousness, malice, and wrong views,
One increases hell, hungry ghosts, and animals.

Here, afflictions are like seeds,
Like serpents, like grass, like trees,
Like husks —
And actions are like husked grain with its fruit.

Like medicine and flowers,
Birth is like accomplished food and drink.
There are fetters, bonds, and latent tendencies,
And secondary afflictions that completely entangle.

Rivers, linkages, appropriations, knots,
Obscurations, webs, stains, and misdeeds,
Thorns of every kind that crowd close —
Defilements, poverty, and complete bondage.

Turmoil, conflict, epidemic,
The jungle, and the dwelling — so they are called.

Desire, anger, delusion,
Pride, views, doubt,
Wrath, resentment,
Concealment, spite, jealousy,
Miserliness, deceit,
Dishonesty, cruelty, shamelessness,
Lack of conscience, lethargy, excitement,
Faithlessness, laziness,
Heedlessness, forgetfulness,
Distraction, and non-introspection.

O supremely wise one, abandon these.

To abandon those afflictions,
Meditate on calm abiding and insight,
On ugliness, lovingkindness, the elements, dependent origination,
And practice mindfulness of breathing.

Meditate on the four foundations of mindfulness, the four right efforts,
The four bases of supernatural power,
The five faculties, the five powers, the seven factors of awakening,
And the eight limbs of the path.

Thus, in brief summary,
Whatever merit arises from this letter sent to you, wise one —
May all living beings
Attain liberation and peace.

This is the fourth chapter, on abandoning afflictions.

The Letter to a Spiritual Teacher, composed by the forest-dwelling monk, is complete.

Colophon

Good Works Translation from Tibetan. First English translation. Translated from the Degé Tengyur (Tohoku 4186), Epistles section (སྤྲིང་ཡིག), Volume 173, folios 63b–67a. The Tibetan text was translated from Sanskrit by the Indian master Vinayacandra and the Tibetan translator-monk Chökyi Sherab (ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ).

The Guru Lekha is a four-chapter didactic epistle by Parahitaghoṣa Āraṇyaka, a forest-dwelling monk (དགེ་སློང་དགོན་པ་པ) who addressed this systematic guide on renunciation to a learned teacher. The text is deeply woven from canonical sources — particularly the Dhammapada — and covers the complete path from abandoning sensory desire through abandoning the afflictions themselves. The humility of a student teaching a teacher, and the compression of the entire Buddhist path into a letter, make it a remarkable example of the epistle genre.

Translated by Yeshe (ཡེ་ཤེས), Tibetan Translator of the New Tianmu Anglican Church, 2026. Esukhia Degé Tengyur etext used as primary source (CC0). 84000.co confirms this text as unpublished. MITRA (dharmamitra.org) was consulted as a reference for difficult passages; the English is independently derived from the Tibetan per the Blood Rule.

Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

Scribal QC and publication by Musubi (WIP Finisher, Pass 150), March 2026.

Other texts from the Tengyur Epistles section: The Lamp of Generating Faith — Kamalaśīla · Teaching on the Eight Kinds of Suffering — Kamalaśīla · Alleviating Sorrow — Aśvaghoṣa · Teaching on the Path of the Ten Non-Virtues — Aśvaghoṣa · Discourse on the Age of Strife — Maticitra · Advice on the Meaning of Impermanence — Ramendra · Advice on Ethics — Vasubandhu · Letter to King Moon — Jagatamitrananda · A Letter from Avalokitesvara to the Monk Rabsal · Advice in Categorical Statements — Maharshi Candra · Discourse on Transcending Existence — Nagarjuna · Advice Universally Proclaiming the Seven Good Qualities — Vasubandhu · On the Dangers of the Five Sense Pleasures — Vasubandhu · The Taming of the Naga through King Ashoka · Garland of Examples · Invitation of the Sangha · Letter to a Son — Sajjana · Letter on the Stages of Purifying the Mind-Jewel — Ajitagupta · Letter to the Great King Kaniṣka — Mātṛceṭa · The Stainless Jewel Letter — Atiśa · The Hierarchs of the Teachings · Verses on the Foundations of Mindfulness · Letter to a Disciple — Candragomin · The Utterance Discourse — Candragomin · Dispelling Grief — Aśvaghoṣa · Letter to the King, Ministers, and Monks of Tibet — Buddhaguhya · The Prophecy of the Land of Li

🌲

Source Text: བླ་མ་ལ་སྤྲིང་བ། (Guru Lekha)

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). Volume 173, Epistles section (སྤྲིང་ཡིག), folios 63b–67a. Tohoku catalogue number D4186. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.

[63b.2]ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།། {D4186}༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། གུ་རུ་ལེ་ཁ། བོད་སྐད་དུ། བླ་མ་ལ་སྤྲིང་བ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སྟུག་པོ་བཀོད་པར་སངས་རྒྱས་ནས། །དགའ་ལྡན་སྐྱེ་བོའི་དོན་མཛད་ཕྱིར་ནི་དམ་པ་ཏོག་
[63b.3]དཀར་གྱུར། །དེ་ནས་འདིར་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་གྱུར་གང་། །ཀུན་མཁྱེན་ཉེས་བྲལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ནི་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །བླ་མ་མཁས་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་ཆེ་ལ། །འདོད་སྲེད་བག་མེད་ཉོན་མོངས་སྤང་བའི་ཐབས། །ཐུབ་པའི་གསུང་བཞིན་མདོར་བསྡུས་བརྗོད་པ་འདི། །སྨན་བཞིན་
[63b.4]ཕན་པར་བརྟགས་ནས་གསན་པའི་རིགས། །ཇི་ལྟར་རིགས་ངན་ལག་ནས་རིན་ཆེན་མཆོག །བློ་ལྡན་སྐྱེ་བོས་རབ་གུས་ལེན་པ་ལྟར། །ཀུན་རྨོངས་བདག་གིས་བརྩེ་བས་གསོལ་བ་ཡི། །སྤྲིང་ཡིག་འདི་ནི་རབ་གུས་བླང་བར་འོས། །སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེན་རྣམས། །མཁན་པོ་
[63b.5]ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་མོད་ཀྱི། །ལུས་ཀྱི་དོན་དུ་གསོད་པའི་ཁ་ཟས་ལྟར། །བདག་གིས་བརྗོད་པ་འདི་ཡང་བསྟན་པར་མཛོད། །{རི་དགས་,རི་དྭགས་}གླང་པོ་ཕྱེ་མ་ལེབ་དང་ཉ། །སྦྲང་མ་ལྔ་པོ་ལྔ་ཡིས་བཅོམ་གྱུར་ན། །གཅིག་གིས་བཅོམ་ན་གང་གིས་ལྔ་པོ་ཀུན། །རྟག་ཏུ་བསྟེན་ན་ཅི་ཕྱིར་བཅོམ་མི་
[63b.6]འགྱུར། །འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ནས་འབར་བ་སྟེ། །རབ་ཏུ་སྨད་ཅིང་བསད་དང་དགྲ་བོ་ཡིན། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་རྩྭ་ཡི་སྒྲོན་མེ་དང་། །ཀིམ་པ་ཀ་ཡི་འབྲས་བུ་རལ་གྲིའི་སོ། །མེ་མདག་སྤུངས་པ་དུག་གི་ལོ་མ་དང་། །ལྕགས་ཀྱུ་ཚེར་མ་མི་གཙང་རླུབས་ལྟ་བུ། །འདོད་པའི་རྒྱུས་ནི་སེམས་ཅན་
[63b.7]དམྱལ་བར་ལྟུང་། །{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}རྣམས་དང་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །འདོད་ལ་བརྐམ་པ་བདེ་འགྲོར་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །མྱ་ངན་འདས་པ་ནམ་ཡང་ཐོབ་མི་འགྱུར། །དལ་རྙེད་ཤེས་རབ་ལྡན་གྱུར་ཅིང་། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་ཞུགས་པ་ཁྱོད། །འདོད་དང་སྲེད་པ་བག་མེད་དང་། །ཉོན་མོངས་རྣམས་
[64a]
[64a.1]ནི་སྤང་བར་མཛོད། །ཀུན་རྟོག་ལས་ནི་འདོད་སྐྱེ་བས། །འདོད་པའི་རྩ་བ་མཁྱེན་ནས་ནི། །ཁྱོད་ནི་ཀུན་རྟོག་མ་མཛད་དང་། །དེ་ནི་ཁྱོད་ལ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །འདོད་པ་རྣམས་ལས་མྱ་ངན་སྐྱེ། །འདོད་པ་རྣམས་ལས་འཇིགས་པ་འབྱུང་། །འདོད་པ་དག་ནི་རྣམ་སྤངས་
[64a.2]ན། །མྱ་ངན་མེད་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད། །འདོད་པའི་རྣམ་སྨིན་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །དང་པོ་མངར་ལ་འབྲས་བུ་ཚ། །མེ་སྒྲོན་ལག་ནས་མ་བོར་ན། །མཇུག་ཏུ་བྱིས་པ་སྲེག་བྱེད་བཞིན། །ནོར་བུའི་རྣ་ཆ་བུ་དང་ཆུང་མ་ལ། །ཡོངས་སུ་ཆགས་སེམས་གང་ཡིན་ལ་ལྟོས་ན། །ལྕགས་
[64a.3]ཤིང་གྲེས་མ་ལས་བྱས་ཆིངས་མ་གང་། །དེ་དག་དམ་པོ་མིན་ཞེས་འཕགས་པ་གསུངས། །འདོད་པའི་ཆིངས་མ་གང་ཡིན་དེ་ལྷོད་ཀྱང་། །རབ་ཏུ་དགྲོལ་བར་དཀའ་ཞེས་འཕགས་པས་གསུངས། །བརྟན་རྣམས་འདོད་པའི་བདེ་ལ་མི་ལྟ་བར། །དེ་དག་གཏུབས་ནས་མྱུར་དུ་འགྲོ་བར་
[64a.4]བྱེད། །འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་གང་དེ་འདོད་མིན་གྱི། །སྐྱེས་བུའི་ཀུན་རྟོག་འདོད་ཆགས་འདོད་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་དེ་ལ་གནས་ཀྱང་ནི། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འདུན་པ་འདུལ། །མི་རྣམས་ལ་ནི་བརྟེན་པའི་འདོད་པ་མེད། །འདོད་པ་གང་ལ་ཆགས་ཏེ་མི་རྟག་པས། །ཡང་སྲིད་
[64a.5]མེད་ཕྱིར་སེམས་ཀྱིས་རབ་སྤངས་ལ། །འཆི་བའི་གནས་མི་འགྱུར་བར་གྱིས་ཞེས་གསུངས། །འདུན་པ་བསྐྱེད་ཅིང་ཟག་པར་མི་བྱེད་དང་། །སེམས་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་དང་དྲན་པ་དང་། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་མ་ཆགས་གང་། །དེ་ནི་གོང་དུ་འཕོ་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། །མགར་བ་ཡིས་ནི་
[64a.6]རྡུལ་བཞིན་དུ། །བློ་གྲོས་ལྡན་པས་རིམ་པ་བཞིན། །སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཅུང་ཟད་ཙམ། །རང་གི་དྲི་མ་བསལ་བར་བྱ། །ལྷམ་མཁན་གྱིས་ནི་ཀོ་བ་དག །ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པའི་ལྷམ་བདེ་ལྟར། །འདོད་པ་གང་དག་གང་སྤངས་པ། །དེ་དེ་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ལྡན། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཀུན་
[64a.7]འདོད་པ། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོངས། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་པས། །མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་རྗེས་འབྲངས་པ། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་ངོམས་མི་འགྱུར། །དེ་ལ་གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཟློག་བྱེད་དེ་དག་ཚིམ་པ་འཐོབ། །འདོད་
[64b]
[64b.1]པས་ངོམས་པར་མི་འགྱུར་བས། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངོམས་པ་བདེ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངོམས་པའི་མི། །སྲིད་པའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འདོད་ལ་ཆགས་པའི་མི་གང་ཡིན། །དེ་དག་ཀྱེ་མ་ཆོས་མིན་དགའ། །ཅུང་ཟད་གསོན་པོར་འདུག་པ་ན། །བར་ཆད་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །
[64b.2]བློ་ངན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས་བཅོམ་པ། །ཕ་རོལ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་། །བསམ་བརླག་འདོད་ལ་སྲིད་པ་ཡིས། །བདག་ཕུང་གཞན་ཡང་ཕུང་བར་བྱེད། །ལྷ་ཡིས་འདོད་པའི་ཆར་བབ་ཀྱང་། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ལ་ངོམས་མི་འགྱུར། །བརྒྱ་བྱིན་དང་ནི་མཉམ་པ་ཡི། །ལྷ་ཡི་འདོད་པ་ཡོད་
[64b.3]གྱུར་ཀྱང་། །ང་ལས་ནུས་བཞིན་མི་ངོམས་པར། །རྟོགས་པར་མཛོད་ལ་ལེགས་པར་སྤྱོད། །འདོད་པ་མནོག་ཆུང་ཉེས་མང་བར། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁོང་དུ་ཆུད། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉན་ཐོས་རྣམས། །ལྷ་ཡི་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་། །ལྷག་པར་དགའ་བར་མི་འགྱུར་
[64b.4]གྱི། །སྲེད་པ་ཟད་པས་དགྱེས་པར་འགྱུར། །གང་དག་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཤེས་པ། །དེ་དག་ནམ་ཡང་འདོད་ལ་དགའ་མི་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཟུག་རྔུའི་རྒྱུར་མཁྱེན་ནས། །འདི་དག་གདུལ་ཕྱིར་བསྟན་པ་འཐོབ་པར་མཛོད། །འདོད་པ་སྤང་བའི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ།། །།ལུས་
[64b.5]ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རབ་བཅོམ་པ། །འདོད་ཆགས་མི་བཟད་གཙང་མའི་རྗེས་ལྟ་བས། །འདོད་ཆགས་ཕྱིར་ཞིང་རབ་ཏུ་འཕེལ་འགྱུར་ཏེ། །རང་གི་འཆིང་བ་དེ་ཡིས་དམ་པོར་བྱེད། །གང་དག་རྣམ་རྟོག་ཉེ་བར་ཞི་དགའ་ཞིང་། །མི་སྡུག་བསྒོམ་པ་རྟག་ཏུ་དྲན་བྱེད་པ། །དེ་ཡི་སྲེད་པ་རབ་ཏུ་
[64b.6]སྤངས་པ་ཡིན། །རང་གི་འཆིང་བ་དེ་དག་གཏུབས་པར་འགྱུར། །འདོད་པའི་མུན་ནག་དྲ་བས་གཡོགས། །སྲེད་པའི་དགབ་པས་བཀབ་པ་དང་། །བག་མེད་འཆིང་བས་བཅིངས་པ་དག །ཚོད་མར་ཆུད་པས་ཉ་དང་འདྲ། །སྐྱེས་བུ་བག་མེད་རབ་ཏུ་སྤྱོད་བྱེད་པ། །འཁྲི་ཤིང་བཞིན་དུ་སྲེད་པ་
[64b.7]འཕེལ་འགྱུར་ཞིང་། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་འགྱུར་ཏེ། །མ་དྲུང་ནུ་ཞོ་འདོད་པའི་བུ་དང་འདྲ། །འདོད་པའི་བྲན་དང་མངོན་དགའ་ཆགས་བྱེད་དང་། །ཡིད་བདེ་བ་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དག །དེ་ཡིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས། །ཚལ་དང་འབྲས་བུ་འདོད་པའི་
[65a]
[65a.1]སྤྲེ་དང་མཚུངས། །མི་གང་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་འདོད་བྱེད་པ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་དྲ་བར་ཆུད་འགྱུར་ཞིང་། །ངན་འགྲོའི་སྲིད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདུན་དུ་བདར། །རྒྱ་ནང་རི་བོང་ཡོངས་སུ་རྒྱུགས་པ་བཞིན། །སྲིད་པའི་ཞགས་པས་མདུད་པའི་སེམས་ཅན་དག །སྲིད་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག་
[65a.2]ལ་སེམས་ཆགས་ཤིང་། །བུ་དང་ཆུང་མ་རྣམས་ལ་རབ་ཞེན་པ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ་པར་འགྱུར། །སྐྱེ་བོ་གྲུབ་དང་བདེ་རྣམས་དང་བྲལ་ཞིང་། །བདུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དག་དང་ལྡན་པ་དེ། །འཇིགས་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཀྱིས་འཇོམས་འགྱུར་ཏེ། །རྩྭ་དང་ལོ་མའི་
[65a.3]མཆོག་ལ་མེ་དང་འདྲ། །འདི་ན་སྲེད་པ་དེ་འདྲ་སྤོང་བྱེད་པ། །སྲེད་དང་ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་སྲེད་བྲལ་ཞིང་། །དགེ་སློང་སྲིད་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་བྱེད་པ། །ལྷག་མ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདའ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་སྤང་དཀའ་བའི། །སྲིད་པའི་བུད་མེད་འདིར་བསྟེན་པ། །དེ་ཡི་མྱ་ངན་
[65a.4]འཕེལ་འགྱུར་ཏེ། །རྩྭ་ལ་ཆར་པ་བབ་པ་བཞིན། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་སྤང་དཀའ་བའི། །སྲིད་པའི་བུད་མེད་འདི་སྤོང་བ། །དེ་ཡི་མྱ་ངན་ལྡོག་འགྱུར་ཏེ། །པདྨ་ལ་ནི་ཆུ་ཐིགས་བཞིན། །ཨུ་ཤིའི་ཕྱིར་ནི་རྩྭ་བཞིན་དུ། །སྲིད་པའི་རྩར་བཅས་དྲུང་ནས་ཕྱུང་། །སྐྱེས་བུ་སྲེད་པ་དང་
[65a.5]འགྲོགས་ན། །ཡུན་རིང་དུས་སུ་འཁྱམས་འགྱུར་བས། །(སྲེད་,སྲིད་)པ་དྲུང་ནས་(ཕྱུང་,ཕྱུངས་)ཤིག་དང་། །མྱ་ངན་མེད་ཅིང་འཇིགས་པ་མེད། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉེར་ལེན་ཅིང་། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མངལ་དུ་འཇུག །གནས་སྐབས་འགྱུར་དང་གཞན་འགྱུར་བས། །སེམས་ཅན་འོད་དང་འགྲོ་བར་
[65a.6]འགྱུར། །འདིར་ནི་སྤང་དཀའི་སྲེད་པ་དེ། །སྤོངས་ལ་ས་བོན་ཆོད་ཅིག་དང་། །དེ་ཡི་སྲེད་པ་མེད་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ནི་ཡང་དུ་འཁོར་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་སྲིད་མཚོའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་འབྲས་ཀྱི་གཞི། །འཁྲི་ཤིང་དྲ་བས་ཁེབས་བྱེད་པ། །གདུང་བར་བྱེད་པ་མ་བཏུལ་
[65a.7]ན། །སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཡང་དང་ཡང་། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ལྡོག་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་ལྗོན་ཤིང་རྩ་ནས་མ་བཏོན་ན། །བཅད་ཀྱང་ཕྱིར་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་བཞིན་སྲིད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་མ་བཏོན་ན། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་མི་ལྡོག །དཔེར་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་
[65b]
[65b.1]བྱས་པའི་མཚོན། །དེ་ཡི་རྐུན་པོའི་མཐུ་ཡིས་བདག་གསོད་ལྟར། །དེ་བཞིན་ནང་གི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །སྲིད་པས་ལུས་ཅན་ཉེ་བར་གསོད་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་སྲིད་ལས་སྡུག་བསྔལ་དག །འབྱུང་བའི་ནོངས་དམིགས་མཁྱེན་ནས་ནི། །སྲེད་སྤང་ཉེ་བར་ལེན་མེད་པའི། །དོན་དམ་
[65b.2]དགེ་སློང་མཆོག་འགྱུར་མཛོད། །སྲེད་པ་སྤང་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།བག་ཡོད་འཆི་མེད་གནས་ཡིན་ཏེ། །བག་མེད་པ་ནི་འཆི་བའི་གནས། །བག་མེད་འཆི་བར་མི་འགྱུར་སྟེ། །བག་མེད་པ་ནི་རྟག་ཏུ་འཆི། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་དེ་རིག་པས། །མཁས་
[65b.3]པ་རྣམས་ནི་བག་དང་ལྡན། །བག་ཡོད་པ་ལ་རབ་དགའ་བ། །འཕགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དགའ་བ་ཡིན། །བརྟེན་པ་གྲུབ་བདེ་བླ་མེད་པ། །མྱ་ངན་འདས་ལ་རེག་པ་ཡིན། །གང་ཚེ་མཁས་པ་བག་ཡོད་པས། །བག་མེད་བཅོམ་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །ཤེས་རབ་ཁང་བཟང་སྟེང་
[65b.4]འཛེགས་ནས། །མྱ་ངན་མེད་པས་གདུང་བཅད་དེ། །བརྟེན་རྣམས་རི་བོའི་རྩེ་དག་ནས། །ས་སྟེང་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བལྟ། །བརྩོན་འགྲུས་དང་ནི་བག་ཡོད་དང་། །ཡང་དག་སྡོམ་དང་དུལ་བ་ཡིས། །མཁས་པའི་གླིང་དུ་བྱས་ནས་ནི། །ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་ཟློག །བརྩོན་
[65b.5]པ་ལྡན་ཞིང་དྲན་དང་ལྡན་པ་དང་། །སྤྱོད་པ་གཙང་ཞིང་བརྟགས་ནས་བྱེད་པ་དང་། །ཡང་དག་སྡོམ་དང་ཆོས་ཀྱིས་འཚོ་བ་དང་། །བག་ཡོད་རྣམས་ཀྱི་གྲགས་པ་མངོན་པར་འཕེལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་མཆོག །ཐུབ་པའི་བསླབ་གཞི་རྣམས་ལ་བསླབ། །ཉེར་ཞི་
[65b.6]རྟག་ཏུ་དྲན་ལྡན་པའི། །སྐྱོབ་པ་མྱ་ངན་མེད་པ་ཡིན། །དམན་པའི་ཆོས་ལ་མི་བརྟེན་ཅིང་། །བག་མེད་པ་ལ་བརྟེན་མི་བྱ། །ལོག་པར་ལྟ་ལ་འདོད་མེད་དང་། །འཇིག་རྟེན་འཕེལ་བར་མི་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་སུ་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་དུ་
[65b.7]ཡང་། །ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བག་མེད་པ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པའི། །སྐྱེ་བོ་བྱིས་པ་བསམ་བརླག་ཡིན། །ཚོང་དཔོན་ནོར་རྣམས་བསྲུང་བ་ལྟར། །མཁས་པ་བག་དང་ལྡན་པར་བྱ། །བག་མེད་པ་ལ་མི་སྦྱོར་ཞིང་། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ནས། །རྟག་ཏུ་
[66a]
[66a.1]བག་ཡོད་སེམས་བྱེད་པ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཟག་པ་ཟད་པ་མ་ཐོབ་པར། །མཁས་པས་བག་མེད་མི་བྱ་སྟེ། །{རི་དགས་,རི་དྭགས་}མོ་ཡིས་སེང་གེ་ལྟར། །བག་མེད་པ་དག་གསོད་པར་བྱེད། །བག་མེད་ཕ་རོལ་བུད་མེད་སྟེན་བྱེད་པའི། །མི་གང་ཡིན་ལ་
[66a.2]གནས་སྐབས་འདི་བཞི་འབྱུང་། །བསོད་ནམས་མིན་འཐོབ་བདེ་བར་མི་ཉལ་དང་། །དམ་པས་སྨད་ཅིང་ལུས་ཞིག་ངན་འགྲོར་སྐྱེ། །གང་ཞིག་བདག་བདེ་ལྟ་འདོད་པ། །དེ་ནི་གོང་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར། །བྱིས་པའི་ཤིང་རྟ་བཞིན་གྱུར་པས། །བརྟན་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཞན་མི་བྱ། །དཔེར་
[66a.3]ན་བྱིས་པའི་ཤིང་རྟ་དག །ལམ་ཆེན་བཟང་པོ་བོར་ནས་ནི། །ལམ་ངན་དག་ཏུ་འགྲོ་བྱེད་པ། །མིག་ཆག་སེམས་ཁོང་ཆུད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་ནི་སྤངས་པས་ཀྱང་། །ཆོས་མིན་རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་པའི། །བྱིས་པ་འཆི་བདག་དབང་འགྲོ་ཞིང་། །ཆོས་ཉམས་བདེ་བ་བཅོམ་པ་འཐོབ། །གང་
[66a.4]ཞིག་བྱ་བ་རྣམ་སྤངས་ནས། །མི་བྱ་བ་དག་བྱེད་པ་དང་། །བག་མེད་པ་ཡིས་རློམ་བྱེད་པ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་འཕེལ། །གང་ཞིག་ལུས་སོགས་དྲན་པ་དག །རྟག་ཏུ་ལེགས་པར་བརྩམས་པ་དང་། །བྱ་བ་མ་ཡིན་མི་བྱེད་ཅིང་། །རྒྱུན་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། །དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་ལྡན་པ་དེའི། །ཟག་པ་
[66a.5]རྣམས་ནི་ཟད་པར་འགྱུར། །ཇི་ཙམ་མང་དུ་སྨྲ་བྱེད་པ། །དེ་དག་དམ་ཆོས་འཛིན་པ་མིན། །གང་དག་འདི་ན་ཐོས་ཉུང་ཡང་། །ཡིད་ཀྱི་ཆོས་དག་མངོན་སུམ་བྱས། །གང་དག་ཆོས་ལ་བག་བྱེད་པ། །དེ་དག་དམ་ཆོས་འཛིན་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རིགས་བཅས་མང་དུ་སྨྲས་ཀྱང་ནི། །བག་མེད་མི་དག་དེ་
[66a.6]ལྟར་བྱེད་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཕྱུགས་རྫིས་གཞན་གྱི་ཕྱུགས་བགྲང་ལྟར། །དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་སྐལ་བ་ཐོབ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རིགས་བཅས་ཉུང་ངུ་སྨྲ་བྱེད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྤོང་བྱེད་པ། །དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་སྐལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན། །བག་
[66a.7]ཡོད་བསྔགས་པ་རྗོད་བྱེད་ཅིང་། །རྟག་ཏུ་བག་མེད་ལ་སྨོད་པས། །བག་མེད་མཆོད་སྦྱིན་རྒྱལ་བ་ཡང་། །ལྷ་རྣམས་ནང་ན་གཙོ་བོར་འགྱུར། །བག་དང་བཅས་པའི་མཁས་པ་ཡིས། །དོན་གཉིས་རབ་ཏུ་ལེན་པར་བྱེད། །ཚེ་འདིའི་དོན་ནི་གང་ཡིན་དང་། །ཕྱི་མའི་དོན་ནི་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་
[66b]
[66b.1]དག་བརྟེན་པས་རྟོགས་པས་ན། །མཁས་པ་ཞེས་ནི་ངེས་པར་བརྗོད། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང་། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །བདག་ཉིད་ངན་འགྲོ་ལས་འདྲེན་ཏེ། །འདམ་རྫབ་ལས་ནི་གླང་ཆེན་བཞིན། །སྡིག་པའི་ཆོས་རྣམས་སྤྲུག་པར་བྱེད། །རླུང་གིས་ལྗོན་ཤིང་
[66b.2]ལོ་མ་བཞིན། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཕྲ་རགས་དག །སྲེག་སྟེ་མེ་ཡིས་རྩྭ་བཞིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་ཡི། །གོ་འཕང་མཆོག་ནི་སོ་སོར་རྟོགས། །མྱ་ངན་འདས་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་ཉམས་འགྱུར་མི་སྲིད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྡན་ཞིང་བག་ཡོད་དང་། །ཆོས་སྤྱོད་ལེགས་པར་སྤྱོད་
[66b.3]བྱེད་པ། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་དུ། །དགའ་དང་བདེ་བ་རབ་ཏུ་འཐོབ། །ཞི་ཕྱིར་བསླབ་པ་ལ་བརྟེན་དང་། །རྩོལ་བ་དང་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སྐྱེད། །མི་དྲན་པ་དང་བག་མེད་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་དང་ཀུན་སྡོམ་མེད། །གཉིད་དང་སྡོམ་པ་གཡེང་བ་རྣམས། །འདི་དག་བསླབ་པའི་
[66b.4]བར་བཅད་པས། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཡན་ལག་དེ་མཁྱེན་ནས། །དྲན་པ་ཆུད་ནི་མི་གཟན་མཛོད། །མཁས་ཁྱོད་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་བ་དང་། །བག་ཡོད་པ་ལ་དགྱེས་པ་ཡིས། །ཀུན་རྟོག་ལེགས་པར་མཉམ་ཞོག་སྟེ། །ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ནི་རྗེས་སུ་སྲུངས། །གང་ཞིག་ཆོས་འདུལ་འདི་ལ་ནི། །བག་དང་
[66b.5]ལྡན་པར་སྤྱོད་བྱེད་པ། །སྐྱེ་བའི་འཁོར་བ་རབ་སྤངས་ནས། །སྡུག་བསྔལ་ཐ་མར་བྱེད་པར་འགྱུར། །བག་མེད་པ་སྤང་བའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་བདག་འཇོམས་སེམས་ཅན་འཇོམས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཇོམས། །ཉམས་བཅས་རྙེད་པས་
[66b.6]དམན་ཞིང་སྲུང་དང་དེ་བཞིན་སྟོན་པས་སྤངས། །རྩོད་བཅས་མི་སྙན་དེ་ནི་གཞན་དུ་མི་ཁོམ་རྣམས་སུ་སྐྱེ། །ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་ཉམས་པས་འཇིགས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འཐོབ། །ཉོན་མོངས་ལྷག་པས་ཐུབ་ལ་རྨ་འབྱིན་ཏེ། །དམ་ཆོས་སྤོང་དང་དགེ་འདུན་སྐུར་བར་བྱེད། །ཕ་མ་གསོད་ཅིང་
[66b.7]ཆོམ་རྐུན་ལོག་གཡེམ་སྤྱོད། །རྫུན་དང་ཕྲ་མ་ཚིག་རྩུབ་འཁྱལ་པ་སྨྲ། །བརྣབ་སེམས་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་ཡིད་བྱེད་ཅིང་། །དམྱལ་བ་{ཡི་དགས་,ཡི་དྭགས་}དུད་འགྲོ་འཕེལ་བར་བྱེད། །འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་ས་བོན་བཞིན། །ཀླུ་བཞིན་རྩྭ་བཞིན་ལྗོན་ཤིང་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཤུན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། །
[67a]
[67a.1]ལས་ནི་ཤུན་བཅས་འབྲས་དང་འདྲ། །དེ་བཞིན་སྨན་དང་མེ་ཏོག་བཞིན། །སྐྱེ་བ་བཟའ་བཏུང་གྲུབ་པ་འདྲ། །ཀུན་སྦྱོར་འཆིང་བ་བག་ལ་ཉལ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་ཀུན་ནས་དཀྲིས། །ཆུ་བོ་སྦྱོར་བ་ཉེར་ལེན་མདུད། །སྒྲིབ་དང་ཐ་བ་དྲི་མ་སྡིག །ཟུག་རྔུ་ཅི་
[67a.2]ཡང་ཉེ་བར་སྤྱོད། །ཟག་པ་ཕོངས་པ་ཡོངས་སུ་མདུད། །འཁྲུག་དང་འཐབ་པ་རིམས་ནད་དང་། །ནགས་སྦྱོར་དང་ནི་གནས་ཞེས་བྱ། །འདོད་ཆགས་ཁོང་ཁྲོ་གཏི་མུག་དང་། །ང་རྒྱལ་ལྟ་བ་ཐེ་ཚོམ་དང་། །ཁྲོ་དང་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་དང་། །འཆབ་དང་ཚིག་དང་ཕྲག་དོག་དང་། །སེར་
[67a.3]སྣ་དང་ནི་སྒྱུ་བག་དང་། །གཡོ་རྒྱགས་རྣམ་འཚེ་ངོ་ཚ་མེད། །ཁྲེལ་མེད་རྨུགས་དང་རྒོད་པ་དང་། །མ་དད་པ་དང་ལེ་ལོ་དང་། །བག་མེད་པ་དང་བརྗེད་ངས་དང་། །རྣམ་གཡེངས་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ། །རབ་མཁས་ཁྱེད་ཀྱིས་སྤང་བར་མཛོད། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་སྤང་སླད་དུ། །ཞི་གནས་
[67a.4]ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པ་དང་། །མི་སྡུག་བྱམས་ཁམས་རྟེན་འབྲེལ་དང་། །དབུགས་རྔུབ་དབུགས་དབྱུང་དྲན་པ་མཛོད། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སྤང་བ་བཞི། །དེ་བཞིན་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པ་དང་། །དབང་སྟོབས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་དང་། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བསྒོམ་པར་མཛོད། །དེ་ལྟར་
[67a.5]འདིར་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས། །མཁས་པ་ཁྱོད་ལ་སྤྲིངས་པ་ཡི། །དགེ་བ་གང་དེས་འགྲོ་བ་ཀུན། །རྣམ་གྲོལ་ཞི་བ་ཐོབ་པར་ཤོག །ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།བླ་མ་ལ་སྤྲིང་བ་དགེ་སློང་དགོན་པ་པས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་

[67a.6]པོ་ཨཱ་ཙཱརྱ་བི་ན་ཡ་ཙཱན་དྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།

Source Colophon

Tibetan text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition, based on the Degé (སྡེ་དགེ) xylograph blocks held at Degé Printing House, Sichuan, China. The Esukhia project (GitHub: Esukhia/derge-tengyur) provides Unicode Tibetan etexts of the entire Degé Tengyur under a CC0 (public domain) license. Variant readings from other editions are noted in the etext using curly-brace notation (e.g., {རི་དགས་,རི་དྭགས་}).

The text (Tohoku 4186) occupies folios 63b.2 through 67a.6 of Volume 173 (ངེ) of the Degé Tengyur, in the Epistles (སྤྲིང་ཡིག) section.

84000: Translating the Words of the Buddha lists this text as unpublished and not in progress as of March 2026.

🌲