He of the tōṭu-ringed ear rides the bull beneath a pure white crescent, smearing cremation ash from the forest ground — the thief who steals my heart — this is the Great One who abides in glorious Piramapuram.

by Tirugnanasambandar (Sambandhar)

Tirugnanasambandar (c. 7th century CE) — known simply as Sambandhar, "He of the Connection" — is the first and most exalted voice of the Tevaram. Born at Sirkazhi on the Kaveri delta, he is said to have received milk directly from the goddess Uma as an infant at the Shiva temple there, making him a vessel of grace from birth. Of the approximately 4,181 verses attributed to him across 384 patikams (temple hymn-sets), the First Tirumurai preserves his earliest hymns to the sacred sites of Tamil Nadu, beginning with his own birthplace.

Each patikam has eleven verses: ten verses of praise addressed to the Lord at a named temple, and an eleventh (phala-śruti, "fruit-of-recitation verse") naming the poet and promising liberation to those who master the hymn. Each verse ends with a refrain naming the temple and declaring "this is the Great Lord who abides there." The pann (musical mode) governing patikam 1.1 is Nattapādai.

1.1 Tiruppiramapuram (Sirkazhi)

Tiruppiramapuram — Brahma's holy town. Modern Sirkazhi, Nagapattinam district, Tamil Nadu. Deity: Piramaburīśar; Goddess: Tirunilanāyaki.

1.1.1

He of the tōṭu-ringed ear rides the bull beneath a pure white crescent,
smearing cremation ash from the forest ground — the thief who steals my heart —
who gave his grace when lotus-Brahma bowed and praised him long ago:
this is the Great One who abides in glorious Piramapuram.

1.1.2

Wearing the full-grown turtle, the young serpent, the boar's tusk as ornament,
using a skull for an alms bowl, he wanders seeking alms — the thief who takes my heart —
while the great ones, learned and discerning, praise him with joined hands at his feet:
this is the Great Lord who rides the bull through Piramapuram.

1.1.3

In his upright dark matted hair, water floods — one white crescent moon crowns him;
where beauty spreads, white bangles slip from wrists — he steals my heart —
his town, first among all the world's towns, spreads its name wide as the earth:
this is the Great Lord whose fame fills Piramapuram.

1.1.4

Not only did he shoot down the sky-soaring citadels — he comes,
joyfully drinking from a gleaming skull, seeking alms — the thief who steals my heart —
wearing the earth-happy serpent, blossoming konrai on his mountain chest, where Uma delights:
this is the Great Lord of Piramapuram.

1.1.5

He who is both male and female, who has matted hair, who rides the bull —
praised as the rarest of all, he settled and stole my heart —
when the dark ocean rose to swallow all and the world of floating earth was named,
he alone gained greatness: this is the Great Lord of Piramapuram.

1.1.6

Vedas sound in his song, he dances and sings, holding the battle-axe;
fine white bangles slip from rain-wet wrists — he steals my heart —
in fragrant groves where tall dark trees cast their rays, the poison marks his throat,
where the crescent gleams: this is the Great Lord of Piramapuram.

1.1.7

Ganges coils in his tangled hair — he of water and fire, scattering flames with grace —
serpents wound at his waist, he wanders and steals my heart —
where cool backwater-groves hug the ocean's edge, golden-winged swans
embrace their mates: this is the Great Lord of Piramapuram.

1.1.8

He crushed the sweating arms of Ravana, who had lifted the mountain —
making the mighty warrior powerless — he stole my heart —
through all the suffering ages, through every eon that rises in this world,
his name shines bright: this is the Great Lord of Piramapuram.

1.1.9

Vishnu dived for his feet; Brahma on his lotus stretched to find his crown —
both failed — he rose as fire to the sky, and stole my heart —
while radiant-browed women and all of earth's people sing his praise,
he cherishes them all: this is the Great Lord of Piramapuram.

1.1.10

Though Buddhists and wandering Jains speak ill of him and miss the path,
he roams seeking alms, speaking to all — the thief who steals my heart —
who wore the maddened elephant's hide — a wonder! people ask: what is this? —
he seems like a madman: this is the Great Lord of Piramapuram.

1.1.11 (phala-śruti)

Those who master this holy Tamil, spoken with one-pointed mind by Tirugnanasambandar,
who praised the Great Lord of the grand path in Piramapuram,
where the sage skilled in the sacred Vedas worshipped, where blossoms fill the wide pond —
for such ones, to be freed from ancient karma will be easy.

Colophon

Source Text: Classical Tamil (7th century CE), Shaiva devotional tradition (Nayanmars). Patikam 1.1, Tiruppiramapuram — 11 verses.

Source Edition: Project Madurai (projectmadurai.org), Unicode edition pm_etexts/utf8/pmuni0150.html — Tevaram Tirumurai 1 by Tirugnanasambandar. Based on Dr. U. V. Swaminatha Iyer's critical edition.

Status: Patikam 1.1 complete (11 of 721 verses). 65 patikams remain in Tirumurai 1.

Scribal Note: Arjava (translator-03), 2026-04-25. Translated independently from Classical Tamil source text. Blood Rule observed. Devotional gospel register with poetic cadence, preserving refrain structure. First English translation of Sambandar's opening Tevaram patikam from Classical Tamil.

🌲

Source Text

Classical Tamil original — Tevaram 1.1 (Tiruppiramapuram). From Project Madurai Unicode edition.

1.1.1
தோடுடையசெவி யன்விடையேறியோர் தூவெண்மதி சூடிக்
காடுடையசுட லைப்பொடிப்பூசியென் னுள்ளங்கவர் கள்வன்
ஏடுடையமல ரான்முனைநாட்பணிந் தேத்த அருள்செய்த
பீடுடையபிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.2
முற்றலாமையிள நாகமோடேன முளைக்கொம் பவைபூண்டு
வற்றலோடுகலனாப் பலிதேர்ந்தென துள்ளங் கவர்கள்வன்
கற்றல்கேட்டலுடை யார்பெரியார்கழல் கையால் தொழுதேத்தப்
பெற்றமூர்ந்தபிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.3
நீர்பரந்தநிமிர் புன்சடைமேலோர் நிலாவெண் மதிசூடி
ஏர்பரந்தஇன வெள்வளைசோரஎன் னுள்ளங்கவர் கள்வன்
ஊர்பரந்தவுல கின்முதலாகிய வோரூரிது வென்னப்
பேர்பரந்தபிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.4
விண்மகிழ்ந்தமதி லெய்ததுமன்றி விளங்குதலை யோட்டில்
உண்மகிழ்ந்துபலி தேரியவந்தென துள்ளங்கவர் கள்வன்
மண்மகிழ்ந்தஅரவம் மலர்க்கொன்றை மலிந்தவரை மார்பிற்
பெண்மகிழ்ந்தபிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.5
ஒருமைபெண்மையுடை யன்சடையன்விடை யூருமிவ னென்ன
அருமையாகவுரை செய்யவமர்ந்தென துள்ளங்கவர் கள்வன்
கருமைபெற்றகடல் கொள்ளமிதந்ததோர் காலமிது வென்னப்
பெருமைபெற்றபிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.6
மறைகலந்தவொலி பாடலொடாடல ராகிமழு வேந்தி
இறைகலந்தவின வெள்வளைசோரவென் னுள்ளங்கவர் கள்வன்
கறைகலந்தகடி யார்பொழில்நீடுயர் சோலைக்கதிர் சிந்தப்
பிறைகலந்தபிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.7
சடைமுயங்குபுன லன்அனலன்எரி வீசிச்சதிர் வெய்த
உடைமுயங்கும் அரவோடுழிதந்தென துள்ளங்கவர் கள்வன்
கடல்முயங்குகழி சூழ்குளிர்கானலம் பொன்னஞ்சிற கன்னம்
பெடைமுயங்குபிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.8
வியரிலங்குவரை யுந்தியதோள்களை வீரம்விளை வித்த
உயரிலங்கையரை யன்வலிசெற்றென துள்ளங்கவர் கள்வன்
துயரிலங்குமுல கில்பலவூழிகள் தோன்றும்பொழு தெல்லாம்
பெயரிலங்குபிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.9
தாணுதல்செய்திறை காணியமாலொடு தண்டாமரை யானும்
நீணுதல்செய்தொழி யந்நிமிர்ந்தானென துள்ளங்கவர் கள்வன்
வாணுதல்செய்மக ளிர்முதலாகிய வையத்தவ ரேத்தப்
பேணுதல்செய்பிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.10
புத்தரோடுபொறி யில்சமணும்புறங் கூறநெறி நில்லா
ஒத்தசொல்லவுல கம்பலிதேர்ந்தென துள்ளங்கவர் கள்வன்
மத்தயானைமறு கவ்வுரிபோர்த்ததோர் மாயமிது வென்னப்
பித்தர்போலும்பிர மாபுரமேவிய பெம்மா னிவனன்றே.

1.1.11
அருநெறியமறை வல்லமுனியகன் பொய்கையலர் மேய
பெருநெறியபிர மாபுரமேவிய பெம்மானிவன் றன்னை
ஒருநெறியமனம் வைத்துணர்ஞானசம் பந்தன்னுரை செய்த
திருநெறியதமிழ் வல்லவர்தொல்வினை தீர்த லெளிதாமே.

திருப்பிரமபுரமென்பது சீர்காழி. இத்தலம் சோழநாட்டிலுள்ளது.
சுவாமிபெயர் — பிரமபுரீசர்; தேவியார் — திருநிலைநாயகி.

Source Colophon

Text: Tevaram, First Tirumurai — Tirugnanasambandar (Sambandhar). 7th century CE, Classical Tamil. Canon: Divya Prabandham (Tevaram volumes 1–3), Shaiva Nayanmars tradition.

Source: Project Madurai (projectmadurai.org), Unicode edition pm_etexts/utf8/pmuni0150.html. Based on the critical edition of Dr. U. V. Swaminatha Iyer. Freely distributable for non-commercial educational purposes.

🌲