by Asaṅga

A commentary by Asaṅga (c. 4th–5th century CE), the founder of the Yogācāra school, on the Saṅghānusmṛti formula — the practice of recollecting the qualities of the Saṅgha, one of the Three Recollections of Buddhist devotion. The Saṅghānusmṛti is the third of the Three Recollections (Buddha, Dharma, Saṅgha), practiced by Buddhists of all traditions as a devotional and contemplative exercise.

Asaṅga takes the standard sūtra formula for recollecting the Saṅgha — the four pairs and eight individuals, the seven perfections, the five qualities of merit — and explains each term systematically. He maps the four paths and four fruits onto the sixteen moments of the path of seeing and the progressive abandonment of affliction, defines the seven perfections (moral discipline, concentration, wisdom, faith, learning, liberation, and the knowledge and vision of liberation), and explains why even those without faith generate immeasurable merit when they make offerings to the Saṅgha.

Tohoku catalogue number D3984. From the Sūtra Commentary section (mDo sde) of the Degé Tengyur, Volume 113, folios 16a–18a. Translated from Sanskrit into Tibetan by the Indian paṇḍita Ajitaśrībhadra and the Tibetan monk-translator Śākyaprabha. This is the first English translation.

Homage to Mañjuśrī in youthful form!

"The Saṅgha of the Bhagavan's śrāvakas has entered well, entered with reason, entered straightly, entered with reverence. They have entered into the Dharma following the Dharma. Their conduct accords with the Dharma. Within the Saṅgha, there are those who have entered the path of stream-entry. Within the Saṅgha, there are those who have directly realized the fruit of stream-entry. Within the Saṅgha, there are those who have entered the path of once-returning. Within the Saṅgha, there are those who have directly realized the fruit of once-returning. Within the Saṅgha, there are those who have entered the path of non-returning. Within the Saṅgha, there are those who have directly realized the fruit of non-returning. Within the Saṅgha, there are those who have entered the path of arhatship. Within the Saṅgha, there are those who have directly realized the fruit of arhatship. These are the four pairs and eight individuals.

This is the Saṅgha of the Bhagavan's śrāvakas: endowed with the perfection of moral discipline, endowed with the perfection of concentration, endowed with the perfection of wisdom, endowed with the perfection of faith, endowed with the perfection of learning, endowed with the perfection of liberation, endowed with the perfection of the knowledge and vision of liberation. Worthy of oblation, worthy of great oblation, worthy of joined palms. An unsurpassed field of merit — a place of giving for the world."

This is the sūtra of recollecting the Saṅgha.

Because they possess unwavering, firm faith, they are the Saṅgha — being persons on the paths of training and beyond training, they cannot be split by Māra and other opponents on the path. The meaning of "assembly" is Saṅgha.

The faith that arises toward the dharmas of training and beyond training that have arisen in their continua — that faith is the Saṅgha, because it is unwavering. This is established at the time of directly realizing the truth of the path.

Now, how this is directly realized is taught as follows. "The Saṅgha of the Bhagavan's śrāvakas has entered well" and so forth is stated in detail. "Has entered well" is the thesis; the remainder is the explanation.

From these words: the Saṅgha of the Bhagavan's śrāvakas that "has entered well" refers to monks in practice — because they have correctly cultivated virtue, they are śramaṇas, and this should be understood as the commencement of the teaching. Here, the meaning of "śramaṇa" is nirvāṇa.

Here, the stream-enterer "has entered with reason." Their reason is what leads to the attainment of the unsurpassed dharma — this is what is meant. "Reason" here means the dharma of nirvāṇa. Through definite emergence, one emerges definitively — this teaches that emergence is appropriate at all times.

The śramaṇa path is the Noble Eightfold Path. One who has entered it "has entered straightly." It is said: "Opening the door of the deathless was taught as the straight path." What is straight? The Noble Path. What is crooked? The wrong views of sinners — so the verse states.

To properly cultivate the śramaṇa path is to be a stream-enterer — one who has entered into nirvāṇa. "To properly cultivate" means to emerge together: the actions of body, speech, and mind are imbued with loving-kindness. In this regard: equality of enjoyments, equality of moral discipline, and equality of views. Equality of enjoyments is in material things. Equality of training is in moral discipline. Equality of views is in right view.

The teaching concerning the śramaṇa is by way of characteristics. The teaching of its internalization is expressed as "having entered the Dharma following the Dharma." From having entered until one accomplishes it, this abiding in accordance is called "conduct that accords with the Dharma."

"Within the Saṅgha, there are those who have directly realized the fruit of stream-entry" and so forth refers to the fifteen moments of forbearance and knowledge on the path of seeing, together with the fruit of stream-entry that follows: the sixteenth moment — the knowledge that follows the path of meditation — is called the fruit of stream-entry.

After the sixteenth moment, until the sixth moment of affliction has not been abandoned, one is called "one who has entered the path of once-returning." When the sixth moment of affliction has been abandoned, one abides in the fruit of once-returning.

From the abandonment of the seventh moment of affliction until the ninth moment of affliction has not been abandoned, one is called "one who has entered the path of non-returning." When the ninth is exhausted and the five hindrances have been abandoned, this is the fruit of non-returning.

From detachment from the first dhyāna onward, until the ninth moment of affliction at the peak of existence has not been abandoned, one is called "one who has entered the path of arhatship." When the nine moments of affliction at the peak of existence have been abandoned, this is the fruit of arhatship.

Of the four pairs just explained: the fruit of stream-entry and the stream-enterer form the first pair; one who has entered arhatship and the arhat form the fourth pair. What was just set forth constitutes the eight individuals.

"Person" — the dharmas accumulated through hearing, which are without a self, which drain all afflictions and subsidiary afflictions — this is called a "person." The conjunction of the five aggregates is designated "man" or "person."

Those just explained are called "the Bhagavan's śrāvakas" — because they listen following the Buddha Bhagavan, they are called śrāvakas.

They are the Saṅgha in the sense of being inseparable, because they are distinguished from other assemblies.

"Endowed with the perfection of moral discipline" — because they have abandoned the faults of broken moral discipline, they are supremely endowed, which means "possessing this." The Bhagavan has stated that possessing the nature of right view and right intention itself is the moral discipline of the noble assembly.

[They are endowed with] the perfection of concentration of those in training and beyond training — this is the meaning of being properly endowed.

"Endowed with the perfection of wisdom" means possessing the characteristic of wisdom that realizes the truths.

"Endowed with the perfection of faith" means possessing the characteristic of being unwavering.

"Endowed with the perfection of learning" — retaining the learning that accords with the abandonment of latent tendencies is the perfection of learning.

"Endowed with the perfection of liberation" — liberation is the abandonment of afflictions; possessing such a perfection of liberation is the perfection of liberation.

"Endowed with the perfection of the knowledge and vision of liberation" — having abandoned the latent tendencies, one has the knowledge and vision of liberation. This knowledge is the seeing of the knowledge of destruction and so forth. It is the right view and so forth of those beyond training. Or alternatively, "the knowledge-vision" is what has been directly realized — and in the world, what has been directly realized is commonly called "seeing." That itself is knowledge. Possessing such a perfection is the perfection of the knowledge and vision of liberation.

"Worthy of oblation" — because offerings are offered by the one who offers. Therefore, because one burns offerings in every way and with every distinction, one is "worthy of oblation."

"Worthy of great oblation" — because even one with notable absence of faith generates burning merit through offering. Fierce faith is not required here, because the fruits of immeasurable merit are obtained. Thus it is also stated:

One who month after month
Performs a hundred thousand equal fire-offerings —
Even that does not equal one sixteenth
Of generating faith in the Saṅgha.

"Worthy of joined palms" — because of great merit and veneration, one is worthy of receiving palms joined in prostration. "Worthy of reverence" — because one should follow with reverence.

"An unsurpassed field of merit" — "unsurpassed" means nothing is higher. A "field of merit" is both merit and a field, hence "field of merit." This too is because of possessing the fruit of immeasurable virtue, like a companion on the way.

"A place of giving for the world" — if one makes offerings to the entire world, the fruit of such offering is immeasurable. As it is stated:

Indra, whoever has given to the Saṅgha
And made offerings to them —
Their sacrifice, well-performed
And dedicated to the supreme assembly,
Will bear a great fruit:
So the Knowers of the World have declared.

The Explanation of Recollecting the Saṅgha, composed by Master Asaṅga, is complete.

Translated from Sanskrit into Tibetan by the Indian paṇḍita, the monk Ajitaśrībhadra, and the Tibetan translator, the monk Śākyaprabha. Finalized and established.

Colophon

Good Works Translation from Classical Tibetan (Degé Tengyur, Tohoku D3984). Translated by Rinchen (རིན་ཆེན), Tibetan Translator of the New Tianmu Anglican Church, March 2026. This is the first English translation of this text.

The source text is Asaṅga's Saṃghānusmṛti-vyākhyā (དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བཤད་པ), an explanation of the Saṅghānusmṛti formula — the recollection of the Saṅgha, the third of the Three Recollections practiced across all Buddhist traditions. Asaṅga (c. 4th–5th century CE), known in Tibetan as Thogs med (ཐོགས་མེད, "Unobstructed"), was the founder of the Yogācāra school and one of the most influential Buddhist philosophers in history.

This text forms part of a trilogy with D3982 (Commentary on Recollecting the Buddha) and D3983 (Commentary on Recollecting the Dharma, published in the archive). Together they cover the Three Recollections: Buddha, Dharma, and Saṅgha.

No existing English translation was consulted. MITRA (dharmamitra.org) was not used for this text.

Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

🌲

Source Text: དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བཤད་པ

Tibetan source text from the Esukhia Digital Degé Tengyur (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). Volume 113, folios 16a–18a. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སཾ་གྷ་ཨ་ནུ་སྨྲྀ་ཏི་བྱཱ་ཁྱཱ། བོད་སྐད་དུ། དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བཤད་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་
[16a.1]ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི། ལེགས་པར་ཞུགས་པ། རིགས་པར་ཞུགས་པ། དྲང་པོར་ཞུགས་པ། འདུད་པར་ཞུགས་པ། ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ། ཆོས་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་འདུན་
[16a.2]གྱི་ནང་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་ཞུགས་པའང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་
[16a.3]ན་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལ་ཞུགས་པའང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡང་ཡོད། དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དང་གང་
[16a.4]ཟག་ཡ་བརྒྱད་དེ། དེ་དག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་
[16a.5]པ། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་། རབ་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་འོས་པ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྦྱིན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མདོ་ཡིན་ནོ། །མི་ཕྱེད་པའི་དད་
[16a.6]པ་བརྟན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཏེ། སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་སྟེ། ལམ་ལས་བདུད་ལ་སོགས་པ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚོགས་པའི་དོན་གྱིས་ན་དགེ་འདུན་ནོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་དད་
[16a.7]པ་དེ་ནི་དགེ་འདུན་ཏེ། དད་པ་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་གཞག་གོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ལ་ལེགས་པར་ཞུགས་
[16b.1]པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ནི་བཤད་པའོ། །ཚིག་དེ་དག་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་དགེ་སློང་སྟེ། དགེ་བ་ཡང་དག་པར་བསྒོམས་པས་ན་ཡང་དགེ་སྦྱོང་སྟེ། བསྟན་པ་རྩོམ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགེ་
[16b.2]སྦྱོང་གི་དོན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་རིགས་པར་ཞུགས་པའོ། །དེའི་རིགས་པ་ནི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་བརྙེས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རིགས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། རྟག་ཏུ་
[16b.3]འབྱུང་བར་རིགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དགེ་སྦྱོང་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་དྲང་པོར་ཞུགས་པ་སྟེ། བདུད་རྩིའི་སྒོ་ཕྱེ་བ་ནི་ལམ་དྲང་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་དྲང་པོ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་ལམ་མོ། །ཡོན་པོ་གང་ཞེ་ན།
[16b.4]སྡིག་ཅན་ལྟ་བ་ཡོན་པོའོ་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་སོ། །དགེ་སྦྱོང་ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་བསྒོམ་པ་ནི། མཉམ་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་ལས་བྱམས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་
[16b.5]ལ་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྟ་བ་མཉམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་མཉམ་པ་ནི་ཟང་ཟིང་གིས་སོ། །བསླབ་པ་མཉམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སོ། །ལྟ་བ་མཉམ་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་སོ། །དགེ་སྦྱོང་ལ་བསྟན་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བསྟན་པ་ནི།
[16b.6]ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པ་ནས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བཟོད་པ་དང་། (ཤས་,ཤེས་)
[16b.7]པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་དང་། མཇུག་ཐོགས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཏེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་འོག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་མ་སྤངས་པའི་བར་ནི་ལན་
[17a.1]ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དྲུག་པ་སྤངས་པ་ནི་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བདུན་པ་སྤངས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་ཉོན་མོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དགུ་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་
[17a.2]ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགུ་པ་ཟད་ནས་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་པ་སྤངས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཞུགས་
[17a.3]པ་ཞེས་བྱའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་སྤངས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱའོ། །བཤད་མ་ཐག་པའི་ཟུང་བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་འདི་ལྟར་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ཟུང་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་ལྡན་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་
[17a.4]ཟུང་བཞི་པ་སྟེ། བསྟན་མ་ཐག་པ་དེ་ནི་གང་ཟག་ཡ་བརྒྱད་དོ། །གང་ཟག་མེད་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་བསགས་པ་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཟང་ཟིང་འཛག་པས་ན་གང་ཟག་གོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་འདུས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །བཤད་
[17a.5]མ་ཐག་པ་དེ་དག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཉན་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་དོན་གྱིས་དགེ་འདུན་ཏེ། གཞན་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་དགེ་འདུན་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་
[17a.6]པ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲལ་བའི་ཉེས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་
[17a.7]ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ནི་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་
[17b.1]བྱ་བ་ནི་མི་ཕྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་གང་ཞིག་ལ་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དེ་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་ནི་ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཉོན་
[17b.2]མོངས་པ་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ལ་
[17b.3]སོགས་པ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་མི་སློབ་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་
[17b.4]ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྲེག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲེག་པར་བྱེད་པས་སྲེག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་སྲེག་པར་བྱེད་པས་ན་སྲེག་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་སྲེག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མ་དད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་
[17b.5]སྲེག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པ་དྲག་པོ་ནི་འདིར་མེད་དེ། བསོད་ནམས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཟླ་བ་རེ་རེ་ལ། །མཆོད་སྦྱིན་བརྒྱ་སྟོང་མཉམ་བྱས་པས། །དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་དད་བྱས་པ། །དེ་ཡི་
[17b.6]བཅུ་དྲུག་ཆར་མི་ཕོད། །ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་འོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེ་ཞིང་མཆོད་པའི་ཕྱིར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདུད་པར་འོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུད་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་གོང་
[17b.7]ན་མེད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཞིང་ཡང་ཡིན་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ངོ་། །ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་དེ་ཡང་དགེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་
[18a.1]དབུལ་བ་བྱས་ན་ཡོན་དེའི་འབྲས་བུ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ། བརྒྱ་བྱིན་གང་གིས་དགེ་འདུན་ལ། །སྦྱིན་པ་བཏང་ཞིང་ཡོན་ཕུལ་བ། །དེ་ཡི་མཆོད་སྦྱིན་ལེགས་པར་བྱས། །ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་ལ་ཕུལ་དེ་ཡིས། །འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་
[18a.2]འབྱུང་བར་ནི། །འཇིག་རྟེན་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་སོ། །དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་བཤད་པ་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དགེ་སློང་ཨ་ཛི་ཏ་ཤྲཱི་བྷ་དྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་
[18a.3]བསྒྱུར་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Digital Degé Tengyur, an open-access Unicode transliteration of the Degé (sDe dge) edition of the Tibetan Buddhist canon. GitHub repository: Esukhia/derge-tengyur. License: CC0 (public domain dedication). The Degé Tengyur was carved at the Degé Printery (sDe dge par khang) in Derge, Kham (eastern Tibet) between 1737 and 1744 CE.

Tohoku catalogue number: D3984. Volume 113 (mDo sde, ṅi). Folios 16a.1–18a.3.

Other works by Asaṅga in the Good Work Library: Praise of the Qualities of the Dharmakāya (D1115) · Commentary on the Recollection of the Buddha (D3982) · Commentary on the Recollection of the Dharma (D3983)

🌲