An armada of nations — Danes, Germans, Hollanders, French, English, Turks, Indians, Swedes, Spaniards, men of Hamburg, Norwegians — pursues a great cod across the herring-seas to the frozen shores of Greenland. They do not catch him. The blind poet tells it all with a refrain like a fishhook cast and missed.
Refrain: I saw the sail-horse sweep from the harbours;
Láki's fishing line cast wide and past.
1.
Here is the tale of sorrows known —
what grief befell Þorlákr,
who wished to reward the gold-prop well.
Of this I shall tell.
Láki's fishing line cast wide and past.
2.
Let no man mock these happenings —
rather pity these misfortunes,
though the codfish thrashed upon the combing-ground
and flung the boats aside.
L. h. L.
3.
Pity this, ye bridge-islands!
They sprang to the highest towers,
set horns and drums a-going
and called upon the folk.
L. h. L.
4.
He has bidden a host of warriors:
let the summons fly without delay —
attend, though the going be hard —
and look to the best of it.
L. h. L.
5.
Cold-beasts swarmed from quiet waters
all around the northern realms;
fortune steadied the tiller-reins,
and the strings sang then.
L. h. L.
6.
That report, with urgency's bonds,
flew across all the northern lands;
a trail of letters followed after —
many stared in wonder.
L. h. L.
7.
Thirty ships with thunder-fire
surged forth from the Danish realm,
outfitted with fine sailcloth
and the blue flags of peace.
L. h. L.
8.
More came yet, with bonds of friendship,
from the Kaiser in Germany:
thirteen dozen sailing together
upon the herring-field.
L. h. L.
9.
Others still were seen on the herring-lanes,
sitting over the cod-fishing —
Hollanders on a hundred vessels,
all wanting to catch him.
L. h. L.
10.
Then upon the herring-banks came
sixty ships from the realm of France,
washed with the serpent's drink —
the gunwales gleamed upon them.
L. h. L.
11.
From England came yet again
eight ships and ten barques;
the wind-Kári of the current's channel
made the prows crash together.
L. h. L.
12.
Twenty ships from the Turkish lanes
were counted among that broad fleet;
Indians on eighteen vessels
were also alongside.
L. h. L.
13.
Surging forth upon the wave-folds,
handsome with their new sails,
five hundred and six from the Swedes —
they wished to win the prize.
L. h. L.
14.
Fjörnir's heir broke the billows —
they surged forth with the whiting-rod —
eighty in a single fleet
out of Spain.
L. h. L.
15.
The breaker-smoke began to stiffen;
the Hamburgers entered the fray,
sailing — for the steak was promised —
upon seventy vessels.
L. h. L.
16.
The sea was roofed, east and outward;
the stout army followed after.
From Norway came fifteen boats
upon the flood-assembly.
L. h. L.
17.
All of these fell behind,
and every one swore by Macon:
they cried out with great eagerness —
"We shall catch the cod!"
L. h. L.
18.
From the east, with the whole host,
the waves roared victory-cries,
and when they sighted the yard-fool
many were glad then.
L. h. L.
19.
He was both great and strong,
steel-forged as a troll's shirt;
half of him held a hundred marks —
I gazed upon that sight.
L. h. L.
20.
Then many grew weary in their loins,
though they played with burning hearts;
countless hooks on their line-ends
they cast from the gunwales.
L. h. L.
21.
He was then like a bird from its fetters
fleeing from the greatest storm,
racing faster than the wave-horses,
and raised his funnel-beak.
L. h. L.
22.
Some shot at him with muskets
so that both plugs flew from him;
each piece floated in a different channel —
some gave chase then.
L. h. L.
23.
This is set before the eyes of men —
best to heed the truth:
wrought of silver and gold all over,
the cod gleamed upon him.
L. h. L.
24.
The gallant rascal was untamed —
I would never prove a liar —
when the swollen foe bore against the sky
many cursed then.
L. h. L.
25.
The wind shifted, the weather calmed,
ice sealed the herring-field;
out before Eiríksfjörðr
the whole host lay becalmed.
L. h. L.
26.
This I have heard in truthful songs:
that land is buried in snow —
in Greenland, among the sorcerers,
that cod is kept.
L. h. L.
27.
The ships then drew together;
the sailing had made little progress.
Then merriment and pleasure were over,
as one may well guess.
Láki's fishing line cast wide and past.
Colophon
Title: Láka-kvæði (The Lay of Láki)
Author: Guðmundur Bergþórsson (c. 1657–1705)
Source text: Nokkrar rímur og kvæði (Reykjavík: Prentsmiðjan Gutenberg, 1906), pp. 42–46
Translation: Good Works Translation (Icelandic → English). NTAC + Claude, 2026.
Scribal credit: Fiskr, rímur tulku of Tianmu.
Notes: Láka-kvæði is a mock-heroic poem in ferskeytt metre (ABAB) with a refrain (viðlag) after every stanza. The narrative catalogues an international armada pursuing a great cod (kútur) across the herring-seas — fleets from Denmark, the German Empire, Holland, France, England, Turkey, India, Sweden, Spain, Hamburg, and Norway — only to be defeated by ice at Greenland's shore, where the fish is guarded by sorcerers. The abbreviated refrain "L. h. L. l. fr. h." in the source stands for "Legillinn hans Láka lagði framhjá." The poem belongs to the sjómannabálkur (seaman's verse) tradition, though its tone is entirely comic. Guðmundur Bergþórsson was a blind farmer-poet from Snæfellsnes, one of the most prolific kvæði-poets of the seventeenth century.
🌲
Source Text
Láka-kvæði
ort af Guðmundi Bergþórssyni
Viðlag: Sá eg siglufáka, sveima höfnum frá;
legillinn hans Láka lagði framhjá.
1.
Hér er sagan harma kauna,
hvað Þorláki bar til rauna,
vildi gullskorð góðu launa,
greina skal þar frá.
Legillinn hans Láka lagði framhjá.
2.
Ýtar gjöri ei að því sköllin,
aumki heldur þau tilföllin,
þó kúturinn hryti á kembingsvöllinn,
og kastaði skeiðum frá.
L. h. L. l. fr. h.
3.
Aumka þetta eyjur spanga,
og upp í hæstu turna spranga,
lúðra og bumbur láta ganga,
lyðinn kalla á.
L. h. L. l. fr. h.
4.
Beðið hefir hann bragna mengi,
boðin flýgi eigi lengi,
athuga þó erfitt gengi,
og til bezta að sjá.
L. h. L. l. fr. h.
5.
Kólgudýr úr kyrðum sveima,
kringum alla norðurheima,
lukkan studdi stjórnartauma,
strengir sungu þá.
L. h. L. l. fr. h.
6.
Fregnin sú með flýtis böndin,
flaug um gjörvöll norðurlöndin,
eftirfylgdi stafa ströndin,
störðu margir á.
L. h. L. l. fr. h.
7.
Þrjátíu skip með þundareldi,
þustu fram úr Danaveldi,
útbúin með fögrum feldi
og friðarmerkin blá.
L. h. L. l. fr. h.
8.
Komu enn með kærleiksbandi,
frá keisaranum í Þýzkalandi
þrettán tylftir samsiglandi
síldarvöllinn á.
L. h. L. l. fr. h.
9.
Sáust enn á síldarleiðum
sitja yfir þorskaveiðum,
hollenzkir á hundrað skeiðum,
honum vildu ná.
L. h. L. l. fr. h.
10.
Síðan komu á síldardýki,
sextíu skip úr Frankaríki,
lauguð meður linna syki,
ljómaði borðin á.
L. h. L. l. fr. h.
11.
Frá Englandi komu en að nýu,
átta skip og duggur tíu,
byrjar Kári straums um stíu,
stafna gjörði slá.
L. h. L. l. fr. h.
12.
Tuttugu skip frá Tyrkjaleiðum,
töldust þar með flota breiðum;
indiskir á átján skeiðum,
einnin voru hjá.
L. h. L. l. fr. h.
13.
Brunuðu fram á kólgu kvíum,
kurteisleg með seglum nýum,
hundruð fimm og sex af Svíum,
sigurinn vildu fá.
L. h. L. l. fr. h.
14.
Fjörnjóts arfinn bylgju brota,
brunuðu fram með hvítings sprota,
áttatíu í einum flota
út af Spaníá.
L. h. L. l. fr. h.
15.
Herða tóku hrannar reykinn,
Hamborgararnir komu í leikinn,
sigldu þeir, því jæt var steikin,
sjötíu skeiðum á.
L. h. L. l. fr. h.
16.
Þakið var hafið út og austur,
eftir fylgdi herinn traustur,
frá Noreg komu fimmtán flaustur,
flæðar þingið á.
L. h. L. l. fr. h.
17.
Allir þessir undan fóru,
og eiðinn þann við Macon sóru,
kölluðu upp með kappi stóru:
kútnum skulum vér ná.
L. h. L. l. fr. h.
18.
Austan til við allann hópinn
öldin æpti sigurópinn,
þegar litu gjarða glópinn
gladdist margur þá.
L. h. L. l. fr. h.
19.
Hann var bæði stór og sterkur,
stálsléginn sem trölla serkur,
hálfar geymdi hundrað merkur,
horfði eg þar á.
L. h. L. l. fr. h.
20.
Þá varð margur lúinn í lendum,
léku þó í huga brendum,
ótal króka í kaðalendum,
keyrðu borðum frá.
L. h. L. l. fr. h.
21.
Hann var þá sem fugl úr festum
flýi undan ófríð mestum,
rásaði framar ránar hestum,
og rétti upp trektar krá.
L. h. L. l. fr. h.
22.
Ýmsir byssum að honum skutu,
svo úr honum báðir tappar hrutu,
sinn í hverja sundrung flutu,
sumir eltu þá.
L. h. L. l. fr. h.
23.
Setti er það fyrir sjónir lýða,
sannleikanum er bezt að hlýða,
gjörður úr silfri og gulli víða,
glóði stútinn á.
L. h. L. l. fr. h.
24.
Vaskur kaskur var ótiginn,
vildi eg aldrei reynast lyginn,
þá bólginn dólginn bar við skýin
blótaði margur þá.
L. h. L. l. fr. h.
25.
Vindur hvarf, en veðrið kyrði,
völlinn síldar ísinn byrgði,
úti fyrir Eiríksfirði
allur herinn lá.
L. h. L. l. fr. h.
26.
Það hef eg frétt með söngum sönnum;
sú er bygðin þakin fönnum,
í Grænlandi hjá galdramönnum
geymist kúturinn sá.
L. h. L. l. fr. h.
27.
Skipin drógu sig þá saman,
sigling hafði lítinn framan,
þá var úti gleði og gaman,
sem geta nærri má.
Legillinn hans Láka lagði framhjá.
Source Colophon
Source text: Nokkrar rímur og kvæði (Reykjavík: Prentsmiðjan Gutenberg, 1906), pp. 42–46. Digitized by Google Books. OCR cleaned by NTAC scribes, 2026.
🌲