by Vasubandhu

The Śīlaparikaṭhā — "Advice on Ethics" — is a short Buddhist verse epistle attributed to Vasubandhu (དབྱིག་གཉེན, "Treasure of Wealth"), one of the most influential philosophers in the history of Indian Buddhism, preserved in the Degé Tengyur (Tohoku 4164) in the Epistles section. In eleven verses, Vasubandhu argues that ethical discipline (śīla) surpasses generosity as the ocean surpasses a hoofprint — not because giving is worthless, but because anyone can give, while only the truly committed can guard their conduct.

The Sanskrit original is lost. The text was translated into Tibetan by the Indian paṇḍita Janardhana and the great reviser-translator Rinchen Zangpo (རིན་ཆེན་བཟང་པོ), the foremost Tibetan translator of the later diffusion period (late 10th–early 11th century). It has never been translated into English — this is the first.

Homage to the Three Jewels.

Whatever difference there is
between the ocean and a hoofprint —
that is the difference
between generosity and ethical discipline.

One who gives with faithful mind
for a hundred years —
one who guards ethical discipline
for a single day surpasses even that.

Even butchers
and those of low birth give gifts.
But not just anyone
can perfectly guard ethical discipline.

Though one's generosity be abundant,
that alone does not make a great patron.
Through perfect purity of ethical discipline,
one is declared a great patron.

Whether one goes about with shaved head or wearing a topknot,
carries matted locks drenched in the waters of discipline —
though one may practice in various guises,
without ethical discipline, it is mere wandering.

Whether one travels the Ganges and bathes in its waters,
goes to the Sarasvatī or to a pool,
or relies upon the Nairañjanā —
if ethical discipline has fallen to ruin, it is meaningless.

The supreme fragrance of unsurpassed ethical discipline
fills the higher realms and never fades.
The scent of garlands cannot spread so far,
nor does the fragrance of ointments arise like this.

In this life, contentment; in the next, a happy rebirth.
Renown, joy, and honor from all —
seeing these and many other fruits of dharma,
the great sages declared: this is the fruit of ethical discipline.

Ethical discipline is the supreme medicine for illness,
a lamp in darkness, a refuge for the afflicted,
a guard against fear, a kinsman to the destitute,
and a vessel on the boundless ocean of death.

When the ethical discipline of the Vinaya is utterly destroyed,
no one who clings to rules from fear truly possesses it.
Therefore, whoever with resolute mind
wishes to cross to the far shore — let that one guard ethical discipline.

Establish stainless ethical discipline fully, just as it is.
Through the peace of wisdom, the mind will completely ripen.
Therefore, whoever desires liberation
from aging, death, illness, and fear — let that one guard ethical discipline.

Colophon

Good Works Translation from Classical Tibetan. Translated by Dorje (Tibetan Translator, Life 40), New Tianmu Anglican Church, 2026. The translation is independently derived from the Tibetan source text of the Degé Tengyur edition, as preserved in the Esukhia digital corpus (CC0). No prior English translation of this text exists; this is the first.

The Śīlaparikaṭhā is attributed in the Tibetan colophon to "Ācārya Vasubandhu" (སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན). Vasubandhu (c. 4th–5th century CE) is one of the most important figures in Indian Buddhist philosophy, author of the Abhidharmakośa, the Vijñaptimātratāsiddhi, and the Triṃśikā among many other works. This short epistle, preserved only in the Tibetan Tengyur, addresses the superiority of ethical discipline (śīla) over generosity (dāna) — the first two of the six perfections (pāramitā). The argument is not that generosity is worthless but that it is accessible to all, while true moral discipline requires sustained commitment and inner transformation.

The poem's ninth verse — "Ethical discipline is the supreme medicine for illness, / a lamp in darkness, a refuge for the afflicted, / a guard against fear, a kinsman to the destitute, / and a vessel on the boundless ocean of death" — echoes a well-attested metaphorical tradition in Buddhist literature. Similar chains of metaphor appear in the Dhammapada (vv. 54–56, on the fragrance of virtue surpassing the fragrance of flowers), the Bodhicaryāvatāra, and throughout the Mahāyāna sūtras. That Vasubandhu uses them in an epistle — a personal letter of advice — rather than a treatise gives them an intimate, pastoral quality.

Verse V describes the external signs of various Indian religious practitioners — the shaved head of a Buddhist monk, the topknot of a Brahmanical ascetic, the matted locks of a Śaivite or Jain renunciant — and argues that without inner ethical discipline, all are "mere wandering" (རྒྱུ་སྤྱོད, rgyu spyod). Verse VI extends this to the practice of bathing in sacred rivers for purification — the Ganges (གངྒཱ), the Sarasvatī (དབྱངས་ཅན་ཆུ), and a site rendered in Tibetan as ནེ་ལེ་ཤར (ne le shar), most likely the Nairañjanā (modern Lilajan/Phalgu), the river near Bodh Gaya where Siddhārtha bathed before his enlightenment. Vasubandhu's point: outer purification without inner discipline is empty.

Original Tibetan translators: the Indian paṇḍita Janardhana (ཛ་རནྡྷ་ན) and the great reviser-translator Rinchen Zangpo (ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོ).

Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

Other texts from the Tengyur Epistles section: Advice on the Meaning of Impermanence — Ramendra · A Letter from Avalokitesvara to the Monk Luminous Youth · Advice in Categorical Statements — Maharshi Candra · Discourse on Transcending Existence — Nagarjuna · Advice Universally Proclaiming the Seven Good Qualities — Vasubandhu · Discourse on the Age of Strife — Maticitra · On the Dangers of the Five Sense Pleasures — Vasubandhu

🌲

Source Text: ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ

Classical Tibetan source text from the Esukhia digital corpus of the Degé Tengyur (Tohoku 4164, folios 169a.2–169b.2 of the Epistles volume). CC0 license. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤཱི་ལ་པ་རི་ཀ་ཐཱ། བོད་སྐད་དུ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྒྱ་མཚོ་དང་ནི་གླང་རྗེས་ཀྱི། །ཁྱད་པར་དག་ནི་གང་ཡིན་པ། །སྦྱིན་པ་དང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །ཁྱད་པར་དག་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ལོ་བརྒྱར་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་བས། །གང་ཞིག་ཉིན་གཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །བསྲུང་བ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །སྦྱིན་པ་ཤན་པ་རྣམས་དང་ནི། །རིགས་ངན་དག་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱེད། །གང་ཡང་རུང་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །ཡོངས་སུ་བསྲུང་བར་མི་ནུས་སོ། །སྦྱིན་པ་རབ་ཏུ་འབྱོར་གྱུར་ཀྱང་། །དེ་ནི་སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་མིན། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིས། །སྦྱིན་བདག་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བཤད། །མགོ་བྲེགས་པའམ་གཙུག་ཕུད་ལྡན་པར་རྒྱུ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཆུ་ཡིས་རལ་པ་ཁྱབ་པར་འཆང་། །ཆ་ལུགས་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་སྤྱོད་གྱུར་ཀྱང་། །གལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་མེད་ན་རྒྱུ་སྤྱོད་ཡིན། །གངྒཱ་བགྲོད་པ་ཆུ་བོ་ན་དར་སོང་བའམ། །དབྱངས་ཅན་ཆུའམ་རྫིང་བུར་སོང་བའམ། །ནེ་ལེ་ཤར་ནི་སྟེན་པར་བྱེད་པ་ཡང་། །གལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྒུད་ལ་དོན་མེད། །ཇི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་བླ་མེད་ལྡན་པའི་དྲི། །དམ་པ་མཐོ་རིས་འདི་ན་མི་ཟད་ལྡན། །དེ་ལྟར་ཕྲེང་བའི་དྲི་ནི་ཁྱབ་མིན་ཅིང་། །དེ་བཞིན་བྱུག་པའི་དྲི་ཡང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །འདི་ན་བདག་དགའ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་བདེ། །གྲགས་དང་དགའ་ཞིང་ཀུན་གྱིས་བཀུར་བ་སྟེ། །ཆོས་ལྡན་འབྲས་བུ་དེ་དེ་མང་པོ་མཐོང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་འབྲས་བུ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོས་གསུངས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནད་ལ་སྨན་པའི་མཆོག་ཡིན་ཞིང་། །མུན་པའི་སྒྲོན་མ་ཉམ་ཐག་ལ་སྐྱབས་དང་། །འཇིགས་ལ་སྲུངས་དང་ཕོངས་ལ་ཉེ་དུ་དང་། །འཆི་བའི་རྒྱ་མཚོ་མཐའ་མེད་གཟིངས་གྱུར་ཡིན། །གང་ཞིག་འདུལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་འཇིག་ཚེ། །སྐྲག་ཞུགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་བས་འཇིག་རྟེན་གཞན་མཐའ་རྒལ་སེམས་ཀྱིས། །གང་ཞིག་འགྲོ་འདོད་དེས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུངས། །ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མེད་མ་ལུས་ཇི་བཞིན་གཞག། །ཤེས་རབ་ཞི་བས་ཡིད་ནི་ཡོངས་སྨིན་འགྱུར། །དེ་བས་རྒ་ཤི་ནད་འཇིགས་རྣམ་ཐར་པ། །གང་ཞིག་ཐོབ་འདོད་དེས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུངས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཛ་རནྡྷ་ན་དང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia digital corpus of the Degé Tengyur (GitHub: Esukhia/derge-tengyur), file 172 (སྐྱེས་རབས།_གེ), Tohoku catalog number D4164, folios 169a.2–169b.2. The Esukhia corpus is released under CC0 (public domain dedication).

The original Sanskrit title is given as Śīlaparikaṭhā (ཤཱི་ལ་པ་རི་ཀ་ཐཱ). The Tibetan colophon attributes the text to Ācārya Vasubandhu (སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན). The Tibetan translation was produced by the Indian paṇḍita Janardhana (ཛ་རནྡྷ་ན) and the great reviser-translator Rinchen Zangpo (ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོ).

Note: D4164 is located in Esukhia file 172 (not file 173, which begins at D4172). The earlier Epistles texts (D4158–D4171) are all in file 172; D4172 onward are in file 173. This corrects the scout's estimate that the Epistles are in files 176–190.

Folio markers and Esukhia editorial marks (#) have been removed from the source text above for readability; the original folio positions are: [169a.2]–[169b.2].

🌲