by Nāgārjuna

The Bhāvasaṃkrāntiparikaṭhā — "Discourse on Transcending Existence" (Tibetan: སྲིད་པ་ལས་འདས་པའི་གཏམ) — is an eighteen-verse philosophical poem attributed to Nāgārjuna (c. 150–250 CE), the founder of the Madhyamaka school of Buddhist philosophy. In terse, crystalline verse, it presents the core Madhyamaka argument: all phenomena are empty of inherent existence, including the very concept of emptiness itself.

The text opens by dismantling the possibility of arising — neither entities nor non-entities can produce anything, and all apparent arising is like flowers blooming in empty sky. Nāgārjuna then traces the chain from world to concept to mind to body, applies the emptiness analysis to the five aggregates and the two truths, and arrives at the radical insight that even "emptiness" is empty. The poem closes not in nihilism but in the path: the six perfections, compassion for all beings, and the certainty of awakening.

This is the first English translation. The Tibetan text is preserved in the Degé Tengyur (Tohoku catalogue D4162), translated from Sanskrit by the Kashmiri paṇḍita Śrī Ratha and the translator-monk Drakjor Sherab (དགེ་སློང་གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ).

Homage to Mañjuśrī, the Youthful!

I.

A non-entity does not arise from an entity,
Nor does anything arise from a non-entity.
Things perpetually come into being —
Yet the delusion of entities is like flowers in the sky.

II.

If phenomena resembling space existed,
Others resembling space would arise.
Depending on conditions, all things are like space —
Therefore, they are without existence.

III.

By their own nature, there is no action.
Without cause, there is no fruit.
All of these are non-existent:
The world does not persist, nor does it perish.

IV.

Whatever entity is unborn —
How could it produce another?
The world did not come into being at the beginning,
Nor was it created by anyone.

V.

Like the moon and the lion's city,
The world wanders purposelessly in its sickness.
The world arises from conceptual thought;
Conceptual thought truly arises from mind.

VI.

Mind depends upon the body —
Therefore, the body should be thoroughly examined.

VII.

Form is empty; feeling has no self-nature.
Perception does not exist; nor do formations.
Having abandoned the elements, neither mind nor mental factors remain.
Therefore, the body is by nature free from conceptual elaboration.

VIII.

Without mind, those phenomena do not exist.
Without body, the elements do not exist.
This action of non-duality
Is taught by those who know reality.

IX.

All of these are without referent,
Taught as non-dual.
Having freed the mind from any referent,
One will come to be without referent.

X.

Through generosity, discipline, patience, diligence,
Meditation, and the rest — relying upon these,
In no long time,
Supreme awakening will be attained.

XI.

Abiding in method and wisdom,
One should be compassionate toward all sentient beings.
Swiftly, omniscience
Will certainly be attained — there is no doubt.

XII.

All of these are merely names,
Resting upon mere perception.
Apart from the act of designating,
There is nothing to be designated.

XIII.

All phenomena are without names,
And selflessness too is clearly manifest.
These phenomena that are not truly real
Are entirely produced by conceptual thought.

XIV.

The very thought that conceives "emptiness" —
That thought, too, is empty of this.

XV.

That the eye sees forms —
This the speaker of reality taught.
For a world attached to error,
He spoke of it as conventional truth.

XVI.

Where things appear as assemblages,
The Guide teaches accordingly.
The wise, through ultimate investigation,
Teach that ground of close examination.

XVII.

The eye does not see forms;
The mind does not know phenomena.
What lies beyond the domain of the worldly —
This is the supreme truth.

XVIII.

Without eyes, forms do not exist.
Appearances do not function in the mind.
Mind is confused, like a dream —
All things neither exist nor do not exist.

Colophon

The Discourse on Transcending Existence (Sanskrit: Bhāvasaṃkrāntiparikaṭhā; Tibetan: སྲིད་པ་ལས་འདས་པའི་གཏམ) was composed by the master Ārya Nāgārjuna (སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ, c. 150–250 CE). It was translated into Tibetan from Sanskrit by the Kashmiri paṇḍita Śrī Ratha (ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་ཤྲཱི་ར་ཐ) and the translator-monk Drakjor Sherab (ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ). The Tibetan text is preserved in the Degé Tengyur, Tohoku catalogue D4162, folios 167b.2–168a.4, in the Epistles (སྤྲིང་ཡིག) section.

Good Works Translation from Classical Tibetan by Pema, Tulku of the New Tianmu Anglican Church, 2026. This is the first known English translation. The translator worked directly from the Esukhia Unicode etext of the Degé Tengyur (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, file 172), independently deriving the English from the Tibetan source. No existing English translation was consulted — none is known to exist. Confirmed untranslated on 84000.co (catalogued as D4162 but "Not yet published," no team assigned) and Lotsawa House.

Notes on uncertain readings: (1) Verse V references "the lion's city" (སེང་གེའི་གྲོང་ཁྱེར, seng ge'i grong khyer) alongside the moon as images of illusion. The standard Madhyamaka image of unreality is the "gandharva's city" (gandharva-nagara, དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར); "lion's city" may be a textual variant, a scribal alteration, or a less common metaphor for the non-existent — lions do not build cities. The Degé reading is followed here. (2) Verses VI and XIV appear as couplets rather than quatrains. Verse VI serves as a bridge between the chain of dependent origination (V) and the analysis of the five aggregates (VII). Verse XIV — turning emptiness against itself — achieves in two lines what most treatises require a chapter to establish. (3) Verse VII shifts to an eleven-syllable metre (from the seven- and nine-syllable lines of the surrounding verses), marking the five-aggregate analysis as formally distinct.

Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

Other texts from the Tengyur Epistles section: Advice on the Meaning of Impermanence — Ramendra · Advice on Ethics — Vasubandhu · A Letter from Avalokitesvara to the Monk Luminous Youth · Advice in Categorical Statements — Maharshi Candra · Advice Universally Proclaiming the Seven Good Qualities — Vasubandhu · Discourse on the Age of Strife — Maticitra · On the Dangers of the Five Sense Pleasures — Vasubandhu

🌲

Source Text: སྲིད་པ་ལས་འདས་པའི་གཏམ

Classical Tibetan source text from the Esukhia Unicode etext of the Degé Tengyur (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). File 172 (སྐྱེས་རབས།_གེ), D4162 marker, folios 167b–168a. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.

རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བྷཱ་བ་སཾ་ཀྲཱན་ཏ་པ་རི་ཀ་ཐཱ། བོད་སྐད་དུ། སྲིད་པ་ལས་འདས་པའི་གཏམ།

འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

དངོས་མེད་དངོས་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །དངོས་མེད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་མ་ཡིན། །དངོས་པོ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །དངོས་འཁྲུལ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །

མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཡོད་ན། །གཞན་ནི་མཁའ་དང་འདྲ་བ་སྐྱེ། །བརྟེན་ནས་ཐམས་ཅད་མཁའ་དང་འདྲ། །དེ་ནས་སྲིད་པ་མེད་པ་ཅན། །

ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་མེད་ཅིང་། །རྒྱུ་མེད་འབྲས་བུ་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་མེད་པ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་པ་མེད་འཇིག་པ་མེད། །

མ་སྐྱེས་པ་ཡི་དངོས་པོ་གང་། །ཇི་ལྟར་གཞན་ཞིག་སྐྱེད་པར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་དང་པོར་མ་བྱུང་སྟེ། །འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་མིན། །

ཟླ་བ་སེང་གེའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །འཇིག་རྟེན་དོན་མེད་གྱི་ན་འཁྱམས། །འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་རྟོག་ལས་འབྱུང་། །རྣམ་རྟོག་སེམས་ལས་ཡང་དག་འབྱུང་། །

སེམས་ནི་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ལུས་ནི་རྣམ་དཔྱད་དོ། །

གཟུགས་ནི་སྟོང་པ་ཚོར་བ་རང་བཞིན་མེད། །འདུ་ཤེས་མེད་དེ་འདུ་བྱེད་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྱུང་བ་སྤངས་ནས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ལུས་ནི་རྟོག་བྲལ་ངོ་བོ་ཡིན། །

སེམས་མེད་ཆོས་རྣམས་དེ་དག་མེད། །ལུས་མེད་ཁམས་རྣམས་ཡོད་མ་ཡིན། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལས་འདི་ནི། །དེ་ཉིད་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན། །

འདི་དག་ཐམས་ཅད་དམིགས་མེད་པར། །གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །བློ་ནི་དམིགས་པ་མེད་བྱས་ནས། །དམིགས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར། །

སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ལ་སོགས་བརྟེན་བྱས་ནས། །ཡུན་མི་རིང་བའི་དུས་ཀྱིས་ནི། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །

ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ་གནས་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བརྩེ་བར་བྱ། །མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །

འདི་དག་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་སྟེ། །འདུ་ཤེས་ཙམ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །རྗོད་པར་བྱེད་ལས་ཐ་དད་པའི། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །

ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མིང་མེད་དེ། །བདག་མེད་པར་ཡང་ཡོངས་སུ་གསལ། །ཡང་དག་མིན་པའི་ཆོས་འདི་དག །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་། །

གང་གིས་སྟོང་པ་ཞེས་བརྟགས་པའི། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་འདིས་སྟོང་ངོ། །

མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བར་ནི། །དེ་ཉིད་གསུངས་པས་གང་བཤད་པ། །ལོག་པར་ཞེན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན། །

གང་དུ་ཚོགས་པར་མཐོང་བ་ནི། །འདྲེན་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །བློ་དང་ལྡན་པས་དོན་དམ་གྱི། །ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་ས་དེ་གསུངས། །

མིག་གིས་གཟུགས་ནི་མི་མཐོང་སྟེ། །ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་མི་རིག་གོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཡུལ་མིན་གང་། །འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་བདེན་པའོ། །

མིག་མེད་གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་མིན་ཞིང་། །སྣང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད། །སེམས་ནི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་མིན་མེད་པའང་མིན། །

སྲིད་པ་ལས་འདས་པའི་གཏམ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།

ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་ཤྲཱི་ར་ཐ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་གྲགས་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Unicode etext of the Degé Tengyur, file 172 (སྐྱེས་རབས།_གེ.txt), D4162 marker. GitHub: Esukhia/derge-tengyur (CC0 license). The Degé Tengyur (སྡེ་དགེ་བསྟན་འགྱུར) is the standard scholarly edition of the Tibetan Tengyur, printed from woodblocks at Degé Printing House (སྡེ་དགེ་པར་ཁང) in Kham, eastern Tibet, 1737–1744 CE. The Esukhia etexts were produced by the Esukhia research group, proofread against the woodblock prints, and released into the public domain.

Variant readings in the Esukhia text are marked with # symbols at positions of inter-edition divergence. These have been silently resolved in the source text above, following the primary Degé reading. Folio markers ([167b.2] etc.) from the digital edition have been removed for readability; the original foliation is 167b.2–168a.4.

🌲