"If the ox called the mind is tamed, dancing herdsman, count liberation as won, lad."
— Iṭaikkāṭṭuc Cittar, Iṭaikkāṭṭuc Cittar Pāṭalkaḷ

Iṭaikkāṭṭuc Cittar Pāṭalkaḷ (இடைக்காட்டுச் சித்தர் பாடல்கள், "The Songs of Iṭaikkāṭṭu Siddhar") is a cycle of 130 numbered verses, with an invocation and a danced refrain, by the Tamil Siddhar called Iṭaikkāṭar. The Project Madurai editor says that he came from the village of Iṭaikkāṭu and was born among the iṭaiyar, the herding folk of the pastoral country, and that he is named for the herdsman (kōṉār) and the cattle and goats he set at the front of his songs. He is said to have been a disciple of the Siddhar Koṅkaṇar, and is placed with the other Siddhars between the tenth and fifteenth centuries; he is not the Sangam poet Iṭaikkāṭaṉār. Tradition holds that he became a Siddhar when a wandering Siddhar asked him for milk, drank what he milked, and in his delight gave him every power; another story says that in a cruel famine he kept his flocks alive and brought down the rain.

The songs open with two herdsmen, Tāṇṭavarāyak Kōṉār and Nārāyaṇak Kōṉār, speaking in couplets (kaṇṇi) and in classical metres (kaliviruttam, taravu kocchakam, kaṭṭaḷaik kalitturai, veṇpā). Then the poet turns to speak to the many, to the stony heart, to the shallow understanding, to the mind, and to the cuckoo, the peacock and the swan, and he ends with three songs of the herder's day: playing the flute, milking, and penning the flock. Most sets hold their own refrain: "dancing herdsman", "O cow!", "praise him!", "heart of stone", "shallow wit", "fly, bee!", "blow it on your flute", "draw the milk". The best known is the drum refrain tān timittimi tantak kōṉārē, which, the editor says, sets singers and hearers leaping to dance.

The herdsman's work becomes yoga. The mind is an ox to be tamed, anger a snake to be killed, desire a cow that must die; the senses are goats to drive and starve, the passions are dogs to tie up and tigers to chase off, and the impurities and karmas are cattle to hobble and pen. The milk he draws is the nectar of the head, and the pasture's end is the open Space, silence, and union with Śiva. The poet mocks wealth, lust, household life, bare technique and "the many creeds", and comes back again and again to grace, the guru's word and the Lord's feet.

Translation

The Songs of Iṭaikkāṭṭu Siddhar

Kāppu (Invocation)

Kaliviruttam

The First, who has neither beginning nor end:
that this birth, heavy with evil, like cotton in the fire,
may be struck down, with our three faculties as one,¹
him we hold lovingly in our thought.

The Words of Tāṇṭavarāyak Kōṉār

Kaṇṇikaḷ (Couplets)

1. All the worlds and all the living,
all things, by the word of the Mighty One
beyond all reckoning, the First, Supreme Śiva,
come to be, O herdsman.²

2. Brahman, that shines like the nature of the sky:
unless you know it as the Void and praise it,
there is no refuge for the soul that lives in flesh.
Weigh this well, O herdsman.

3. Unless you worship the Form that is the seed of liberation
and do the steadfast works that liberation needs,
attainment and devotion, power and liberation
will never come together for you, O herdsman.

4. Unless, to cut clean away the tangle of wearisome birth,
you do tapas³ without sloth,
the fruit of reaching the boundless God
is not for you. Know that, O herdsman.

5. The root of the Vedas, lovingly; the form of supreme
bliss, rightly:
think on it wholly, and keep close to the awakening
of true knowledge, O herdsman.

6. The Light that passes beyond all times and seasons,
the wonder beyond imagining,
the subtle Thing the great ones of the books have told of:
that is what to see in your gaze, O herdsman.

7. That which cannot be told, which is form and the formless,
without telling it in words, O herdsman,
if you keep it within you night and day,
will Death come near you, O herdsman?

8. As pure frost perishes when the sun's blade strikes it,
so, that cruel karma may be ground to dust,
praise in your heart the feet of him whose left side is Woman,⁴
and reach the good abode, O herdsman.

9. To remove the three impurities,⁵ there lies, beyond the three faculties,
the threefold Void.⁶ That Void,
even while you are at the work of driving the sheep,
keep it in your mind, O herdsman.

10. That the fivefold restlessness may fly away,
take hold of That which stands free of all holding, and lovingly
seat it in your heart, and night and day
cherish it, O herdsman.

The Words of Nārāyaṇak Kōṉār

(Taravu kocchakam)

11. The glorious young shoot of Śiva, the clear nectar, the red honey,
the high Thing that is earth and all the rest, the One that became five forms,
the great light of heaven, the ocean of great bliss:
him I will seat in my heart, straight and true, every day, and live.

12. The dark pupil within the eye, the wishing-tree, the gold,
the One whose form is half a woman's, the three Realities⁷ beyond speech,
the nectar of heaven, the lamp's light, the burning sun,
the cool grace: I set him within me, and come to bear his form.⁸

Kaṇṇikaḷ (Couplets)

13. If the ox called the mind is tamed, dancing herdsman,⁹
count liberation as won, lad, dancing herdsman.

14. If the snake called anger dies, dancing herdsman,
think everything accomplished, lad, dancing herdsman.

15. If the cow called desire dies, dancing herdsman,
you will see and know this whole universe, dancing herdsman.

16. Before you sink into the Sound,¹⁰ dancing herdsman,
see and know the root Oṃ, dancing herdsman.

17. That root Nature¹¹ may be undone, dancing herdsman,
pull up the root that sprouted in the heart, lad, dancing herdsman.

18. Through and through, the nature of this pot of a body, dancing herdsman,
is a jar of filth: be sure of it, dancing herdsman.

19. Attachment is what brings on birth,¹² dancing herdsman;
do not hold it, cut it away, dancing herdsman.

20. Even a little longing for Brahman, dancing herdsman,
you must keep within you unwavering, dancing herdsman.

21. A boiled seed will not sprout, dancing herdsman;
those without devotion will not reach the goal, dancing herdsman.

22. The secret the ear has never heard, dancing herdsman,
when the guru speaks, does it not come into the open, dancing herdsman?

Kaṭṭaḷaik kalitturai

23. Cattle and homesteads, children and kin and lofty wealth,
houses and jewels, silver and red gold and bronze,
woods and fields, jewelled ornaments, elephants and horses:
all the goods you hunt for will not stay. Come to the way of Śiva!

Nēricai veṇpā

24. Pleasure goes, enjoyment goes, food goes, meanness goes,
delusion goes, rage goes, deceit goes, thirst goes,
when you have come to the Brahman that the Vedas and the Āgamas
proclaim, again and again, as the highest.¹³

The Words of Tāṇṭavarāyak Kōṉār

Tān timittimi tantak kōṉārē,¹⁴
tīn timittimi tintak kōṉārē,
O herdsman of bliss! Of grace
and bliss, O herdsman!

25. I have seen the thousand and eight circles,
I have seen what stands within those circles,
I have looked on the hundred and eight of this great wide world,¹⁵
I have ended the doubts that come to the dull mind. (Tān…)

26. The goat they call the inner organ,¹⁶
and the dense wild forest called ignorance,
I have cut down with the sword called unbroken tapas;
I have built a fortress, to stay and never die. (Tān…)

27. The five goats called body, mouth, eye, nose and ear,
and the proud forest¹⁷ that is taste, sight, touch and sound,
unwearied I have driven them, I have starved them, I have made them dance
within the one open Space, within the open Space of yoga. (Tān…)

28. Both attachments¹⁸ cut, I have come to goodness, I have come to friendship;
I have drunk the milk too, I have seen with the eye on high;
I have put away the small pleasure, I have looked to the other bliss;
I have joined the Supreme Mind, I have come to the Supreme Itself.¹⁹ (Tān…)

29. Sealing the palate from within,²⁰ I drink the nectar;²¹
then and there I hold in thought the station of the sky;
cleaving to the word that rules the heavens, I worship;
I go near nothing at all but true knowledge. (Tān…)

30. I have seen the five elements, earth and the rest;
I have broken off all the workings of māyā;²²
I have taken into my body the word of the Lord of heaven;
the life of this earth I do not want above that. (Tān…)

31. The five, speech and the rest,²³ I have rightly understood;
from the five bonds of māyā I have parted;
the five yogas hard to see I have practised;
the aim of the five yogas, beyond all telling, I have loved. (Tān…)

32. Seek out the gods of the six ādhāras;²⁴
search for the First, who is above even them;
join the bliss of the many-parted circle;
see the five sheaths,²⁵ climb the hill and dance! (Tān…)

The Words of Nārāyaṇak Kōṉār

33. The First Lord … O cow!²⁶
if you think of him with love,
the Light, the highest state … O cow!
will it not be your own?

34. The Thing that fills all places … O cow!
if you think on it and bow,
in the highest state that lasts … O cow!
you will dwell for ever.

35. Night and day, always … O cow!
if you seek the feet of the First,
the state of release that embraces you … O cow!
you will see it whole.

36. Only to those who hold to the One … O cow!
does the truth give way;
in the state where you stand … O cow!
you will know the straight way.

37. Though you have everything … O cow!
without the grace of the Lord
it is as good as nothing … O cow!
know this, and bow.

38. Without God's help … O cow!
look closely: there is nothing else.
The life of life itself … O cow!
is the Father's holy feet.

39. Is he not kinder than a mother … O cow!
he who dwells within Śakti?²⁷
With those who love him … O cow!
he stays and never leaves.

40. He who is the seed of liberation … O cow!
he who is the root of things,
he who is Śakti's kin … O cow!
him you must praise.

41. The Lord's holy feet … O cow!
if you bow to them in love,
all your cruel karma … O cow!
will leave you and run, you will see.

42. The feet of the Moon-crowned One … O cow!
if you bow low before them,
Indra and Māl²⁸ and the rest … O cow!
will run your errands.

43. The outer eye cannot see them … O cow!
the Maker's two feet;
praise them with the inner sense … O cow!
and you will reach the heights.

44. That which cannot be seen even by pointing … O cow!
that which is the Void:
if you cling to it and hold it … O cow!
who will be your equal?

45. Those who by their own mind … O cow!
do not come to Sthāṇu²⁹
like hard dead timber … O cow!
will dwell on in the world.³⁰

46. The good Thing that is the Word … O cow!
unless you praise that Light,
"There is none," of the state of liberation … O cow!
everything there is will say.

Speaking to the Many

(Kuṟaḷ veṇcenturai)

47. The jewel within the eye, the great light we long for,
the jewel of heaven, the lamp's light: praise him!

48. Beyond the reach of the faculties we are given, mind and speech and body,
is the Maker of Day: serve him in your heart, and praise him!

49. The radiance that passes beyond the three times: with your heart
hold it without trickery, and unwearying, praise him!

50. Like the sweetness in milk, like the honey in fruit,
like the meaning in a book, the subtle Thing: praise him!

51. The Head of the Three,³¹ the three fruits,³² the sugar,
the treasure of the gods, the clear nectar: praise him!

52. The pure meaning of the Veda, the sea of joy, the good nectar:
with love, every day, that you may stand firm, praise him!

53. He who gave the moving and the unmoving, called the lone root of the sky,
the Highest beyond the high: to hold him, that birth may end,³³ praise him!

54. The one high Thing that set out the elements, earth and the rest:
to see him to your eyes' fill, with all your mind, praise him!

55. Leave the false thing; the true Thing that the senses cannot know
desire every day, and praise him!

56. Like oil in the sesame seed, the Thing that fills all places:
hymn it within, come to awareness, and praise him!

Speaking to the Heart

57. If you set your desire on ruling as king, with the whole earth gathered
under one parasol, is there any refuge for you, heart of stone?

58. If you wander, nursing the lust for women,
you have no fate to hope for heaven, heart of stone!

59. For those who never let the grazing senses get on top, karma
wears away: say so, on the good road, heart of stone!

60. If you roam the whole earth with your lust for gold,
will you come to long for the Lord, heart of stone?

61. Do not learn false learning and be dazed by wealth;
desire the true learning of wisdom, heart of stone!

62. If, like a crazed monkey, you set your lust on the great world
and roam like dogs and jackals, is there any good in it, heart of stone?

63. As the lodestone by its nature draws iron, you have desired many things:
because you desire them, do they last? Tell me, heart of stone!

64. Is it not by the state of kaṟpam that the aeons are outlasted?³⁴
The brief state and the other state: see the subtle point, heart of stone!

65. Was it to lose this body that I chanted and did tapas?
And what if you do yoga alone? Think it over, heart of stone!

66. Is not the learning you learn so as to keep silent
the fitting, the true learning? Sort it out and know it, heart of stone!

Speaking to the Understanding

67. Him who made all things just as he willed,
the Mighty One: learn to know him, shallow wit.

68. Not a sesame-seed of it seen by the eye, yet everywhere,
the One that stands as the inner sense: reach it and know it, shallow wit.

69. Even in the waking hour, sleep comes on swiftly:
the soul that shines in its fullness, seek it out and know it, shallow wit.

70. Truth within truth,³⁵ the height, the wind,³⁶
and a falsehood within falsehood: know that ground, shallow wit.

71. The ghost of the limbs, which is a portion of the soul, along with you
dances its dance: know that trickery, shallow wit.

72. Your power, which is a good lamp for a dark room,
set it in the harbour of grace, and become a lamp, shallow wit.

73. Instead of going the good road and reaching our high place,
why do you go down the killing road and dwindle, shallow wit?

74. Like someone who takes a lamp in hand and falls into the sea,
why do you fall, with the true lamp inside you, shallow wit?

75. With the bright way, higher than the breath,³⁷ inside you,
if you think on it, is the high state hard for you, shallow wit?

76. Who guards every life with love, as a mother does,
the First One: see him, and reach liberation, shallow wit.

Speaking to the Mind

Kaṇṇikaḷ (Couplets)

77. Say ignorance is gone, fly, bee!³⁸ Say supreme
bliss we have seen, fly, bee!
Say true knowledge has come, fly, bee! Say the supreme
height we have climbed, fly, bee!

78. Say the net of sorrow is no more, fly, bee! Say the full
āṇava³⁹ we have lost, fly, bee!
Say old karma has left us, fly, bee! Say the supreme
Light we have seen, fly, bee!

79. The five senses are stilled, fly, bee! Say full
awareness is the Real, fly, bee!
The true things have come to us, fly, bee! Say one
divine thing we have seen, fly, bee!

80. Say we have left the three desires,⁴⁰ fly, bee! Say supreme
liberation is won, fly, bee!
Say we have set our desire on God, fly, bee! Say this
world we have done away with, fly, bee!

81. Gaze on the empty Space, fly, bee! Say māyā's
hold we have shaken off, fly, bee!
Say we have reached our dwelling, fly, bee! The full
state of the Giver we have come to, fly, bee!

82. Say every thing is a dream, fly, bee! Say the whole
world will perish, fly, bee!
Say the body is writing on water,⁴¹ fly, bee! Say for ever
undying is the First, fly, bee!

Speaking to the Cuckoo

83. The four inner organs are stilled; the evil
six, lust and the rest, have shrunk away;
say we have seen the four stages,⁴² and full
of joy, call out, cuckoo!

84. Sing that the world is a retching,⁴³ cuckoo! That our
Holy One is hard to see, sing it, cuckoo!
Sing that the many creeds are a lie, cuckoo! That the seven
births we have put behind us, sing it, cuckoo!

85. Those who do the practices will die, cuckoo! Those who have studied
all the tattvas⁴⁴ will burn, cuckoo!
No fruit like that of great tapas comes to them, cuckoo; the root
mantras alone bring glory, cuckoo.

86. For those who know the eight and the two⁴⁵ there is no trouble, cuckoo! If the mind
stays and does not wander, the goal is reached, cuckoo!
Come close to the play⁴⁶ and learn it, cuckoo! The First
Lord keep in mind, and sing, cuckoo.

Speaking to the Peacock

87. Dance, peacock, dance the dance, peacock! Our
First One wears the serpent:⁴⁷ see him and dance, peacock!
Before the body's nest is gone, take hold of the goal, peacock! For ever,
unfailing, keep the way of silence, peacock.

88. Dance, saying household life is misery, peacock! For those without
devotion there is no liberation, no attainment, peacock!
The good life is the life of renouncing: see it, peacock! Seek the pure
bare open Space where sound ends,⁴⁸ peacock.

89. Show the mind to be like the wind,⁴⁹ peacock! And Death
when he comes, chase him far off, peacock!
Leap through […]⁵⁰ and pierce it, peacock! Make the inner
attachment go, to the last trace, peacock.

Speaking to the Swan

90. If a little frog stirs the water, the picture's reflection is lost;
if the other mouth⁵¹ is stirred, the mind is clouded, gentle swan.

91. As a tree snaps in the wind, so when good understanding
winnows it, ignorance blows far away, gentle swan.

92. As a bale of cotton is destroyed by fire,
by ripe, good understanding sin is gone, gentle swan.

93. As the wasp carries a grub to its nest and shapes it into its own form,⁵²
master your strong, hard, fertile mind, gentle swan.

94. As salt joined with water becomes one measure with it,
become one with Brahman and stay so, gentle swan.

95. As heated iron shows the fire's colour, make your soul
shine, and come into your fullness, gentle swan.

Playing the Flute

96. For those who have not ended the weary round of birth,⁵³ liberation
there is none: blow it on your flute, herdsman,
there is none: blow it on your flute.

97. Even to reach the pleasures of Indra is only trouble:
blow it sweetly on your flute, herdsman,
blow it sweetly on your flute.

98. In the state of silence there is liberation:
blow it as a song on your flute, herdsman,
blow it as a song on your flute.

99. Those who let their senses run every which way like dogs
are madmen: blow it on your flute, herdsman,
are madmen: blow it on your flute.

100. That those who run about may come to their senses,
rebuke them, blow on your flute, herdsman,
rebuke them, blow on your flute.

101. The tigers that creep up on the flocks of goats,
drive them off, blow on your flute, herdsman,
drive them off, blow on your flute.

102. The witless, deceiving Mārīca dogs,⁵⁴
tie them up, blow on your flute, herdsman,
tie them up, blow on your flute.

103. Dogs left untied will never be had for guarding:
blow it on your flute, herdsman,
blow it on your flute.

104. That the ghost of a mind lie still like a snake in a basket,
blow on your flute close by, herdsman,
blow on your flute close by.

105. That there be no "mine" and no "I",
blow on your flute as his own,⁵⁵ herdsman,
blow on your flute as his own.

106. That the place where all has ceased is the One, and that what meets that ceasing
is learning:⁵⁶ blow it on your flute, herdsman,
is learning: blow it on your flute.

Milking

107. That you may never die, draw the milk! In the head
the milk that dwells, draw the milk!⁵⁷
That you may never burn, draw the milk! In the bare
open Space, draw the milk!

108. The milk that never curdles, draw the milk!
That old karma may be cut, draw the milk!
The milk the mouth spits out, draw the milk! That the empty
belly may eat its fill, draw the milk!

109. The milk that never turns rank, draw the milk!
That you may live all your days, draw the milk!
The milk that flows without fail, draw the milk! In the skull
of the head it grows: draw the milk!

110. The milk the world despises, draw the milk! The milk
that turns its stomach, draw the milk!
That it fall into the pot, draw the milk! That it fall full
into the throat, draw the milk!

111. Without a belch, draw the milk! To turn back Yama
when he comes, draw the milk!
That the fiery senses may rest, draw the milk! To join
Supreme Śiva, draw the milk!

112. The milk that comes over the palate, draw the milk! In the great
vault it wells up: draw the milk!
The milk not found in the land of the gods, draw the milk! That old
pain may perish, draw the milk!

Penning the Flock

113. The cattle that are your two kinds of karma,⁵⁸ let them go, herdsman; and your
one ox, the mind that can be tamed, tame it, herdsman.

114. Only the steadfast,⁵⁹ beyond all praise, come to the Supreme; only those who every day
spend it as tapas come into the subtle state.⁶⁰

115. The three oxen of ego,⁶¹ drive them away, herdsman; and every day
the ox called the states,⁶² tame it, herdsman.

116. The goat called "one-impurity soul",⁶³ tie it apart, herdsman! And the two
impurities that dwell in you, drive them in and tie them, herdsman.

117. The goat called "three-impurity soul", tie it tight, herdsman; and all
the fine truth of the three times you will know beforehand, herdsman.

118. The three kinds of senses,⁶⁴ bind them tight, herdsman; and, "never
any death", take up the flute and blow it, herdsman.

119. The three goats called upādhi,⁶⁵ drive them off, herdsman! And all
the thieving inside you will run off, herdsman.

120. The cattle of the three bodies,⁶⁶ tie them up in front, herdsman; from now on
no ruin, no perishing: there is liberation, herdsman.

121. The cattle of karma-impurity, tie them at the back, herdsman; and the other,
the cow of the three karmas,⁶⁷ tie her at the end, herdsman.

122. The three cows of cause, hobble their legs, herdsman; the good
practices, keep them close in hand and hold to them, herdsman.

123. In the brahmarandhra⁶⁸ see the great light, our herdsman; for liberation
stay without speaking, and come to the great niṣṭhā,⁶⁹ our herdsman.

124. Know the worship of the lotus in the head, our herdsman; the means
that brings it to pass, know it in your mind, our herdsman.

125. Seeking heaven, see the Real Thing in true knowledge, herdsman; always
keep the true in the body,⁷⁰ and walk in true knowledge, herdsman.

126. Look into the mirror and see for yourself, herdsman; but without the eye
of wisdom the mirror⁷¹ cannot be seen, our herdsman.

127. Where is there anyone who can point to the Void, herdsman? The subtle
intellect alone will point to it: hold to that thought, herdsman.

128. The eternal, if you meet it face to face, is the abiding state, herdsman! That it stands
for ever, see, and be certain of it, our herdsman.

129. Śakti and the Supreme are mingled within you, herdsman; if you achieve niṣṭhā
you can see the two inside yourself, herdsman.

130. Sit like the owl and practise silence, our herdsman; see the supreme
root-state, and cut off the knotted round of birth, herdsman.

Colophon

Iṭaikkāṭṭuc Cittar (இடைக்காட்டுச் சித்தர்), Iṭaikkāṭṭuc Cittar Pāṭalkaḷ (இடைக்காட்டுச் சித்தர் பாடல்கள்), the second part of Cittar Pāṭalkaḷ 4, Project Madurai work no. 212. Translated from the Tamil of the Project Madurai e-text; the e-text's header names no print edition. Prepared for the Good Work Library by the Tianmu Anglican Church with AI-assisted translation and editorial work. No existing English translation was consulted. No complete English translation of this work is known to us. The Project Madurai editor's Tamil introduction and word-gloss were read as aids, and where the gloss settles a word it is followed and footnoted. Doubtful or emended readings are footnoted at vv. 8, 16, 19, 24, 27, 32, 45, 53, 64, 96, 105, 114 and 126; vv. 29, 89, 90 and 106 are obscure, and in v. 89 one word (பாற்றூடு) is left untranslated and marked […]. The drum syllables of the refrain are transliterated, not translated. Tamil and Sanskrit terms are kept where English has no equal, with a note at their first use.

© 2026 Tianmu Anglican Church. This English translation is licensed under CC BY-NC-SA 4.0: you may share and adapt it for non-commercial use with credit to the Good Works Library, tianmu.org. The source text keeps its own terms. For other uses, see Rights and Reuse.

Source Text (Tamil)

Project Madurai work no. 212, சித்தர் பாடல்கள் - 4 (Cittar Pāṭalkaḷ 4), part 2, இடைக்காட்டுச் சித்தர் பாடல்கள்: Unicode e-text, last updated 23 August 2004; no print base is named.

இடைக்காட்டுச் சித்தர் பாடல்கள்

காப்பு

கலிவிருத்தம்

ஆதி யந்தமில் லாதவ னாதியைத்
தீது றும்பவம் தீப்படு பஞ்சுபோல்
மோது றும்படி முப்பொறி யொத்துறக்
காதலாகக் கருத்திற் கருதுவோம்.

தாண்டவராயக் கோனார் கூற்று

கண்ணிகள்

எல்லா உலகமும் எல்லா உயிர்களும்
எல்லா பொருள்களும் எண்ணரிய
வல்லாளன் ஆதிபரம சிவனது
சொல்லால் ஆகுமே கோனாரே. 1

வானியல் போல் வயங்கும் பிரமமே
சூனியம் என்றறிந்து ஏத்தாக்கால்
ஊனியல் ஆவிக்கு ஒருகதி இல்லையென்று
ஓர்ந்து கொள்ளுவீர் நீர் கோனாரே. 2

முத்திக்கு வித்தான மூர்த்தியைத் தொழுது
முத்திக்கு உறுதிகள் செய்யாக்கால்
சித்தியும் பத்தியும் சத்தியும் முத்தியும்
சேரா வாகுமே கோனாரே. 3

தொல்லைப் பிறவியின் தொந்தமுற்ற அறவே
சோம்பலற்றுத் தவஞ் செய்யாக்கால்
எல்லையில் கடவுள் எய்தும் பலம் உமக்கு
இல்லையென்று எண்ணுவீர் கோனாரே. 4

ஆரண மூலத்தை அன்புட னேபர
மானந்தக் கோலத்தைப் பண்புடனே
பூரணமாகவே சிந்தித்து மெய்ஞ்ஞானப்
போதத்தைச் சார்ந்திரும் கோனாரே. 5

காலா காலங் கடந்திடும் சோதியைக்
கற்பனை கடந்த அற்புதத்தை
நூலார் பெரியவர் சொன்னநுண் பொருளை
நோக்கத்திற் காண்பது கோனாரே. 6

சொல்லருஞ் சகள நிட்களம் ஆனதைச்
சொல்லினாற் சொல்லாமல் கோனாரே
அல்லும் பகலும் அகத்தில் இருந்திடில்
அந்தகன் கிட்டுமோ கோனாரே. 7

சூரியன் வாள்பட்ட துய்ய பனிகெடும்
தோற்றம்போல் வெவ்வினை தூள்படவே
நாறி இடப்பாகன்தாள் நெஞ்சிற் போற்றியே
நற்பதி சேர்ந்திடும் கோனாரே. 8

மும்மலம் நீக்கிட முப்பொறிக்கு எட்டாத
முப்பாழ் கிடந்ததாம் அப்பாழைச்
செம்மறி யோட்டிய வேலை யமயத்தும்
சிந்தையில் வைப்பீரே கோனாரே. 9

பஞ்ச விதமாய்ச் சஞ்சலம் பறக்கப்
பற்றற்று நின்றதைப் பற்றி அன்பாய்
நெஞ்சத்து இருத்தி இரவு பகலுமே
நேசித்துக் கொள்ளுவீர் கோனாரே. 10

நாராயணக் கோனார் கூற்று

(தரவு கொச்சகம்)

சீரார் சிவகொழுந்தைத் தெள்ளமுதைச் செந்தேனைப்
பாராதி வான்பொருளைப்பஞ்ச உரு ஆனஒன்றைப்
பேரான விண்ணொளியைப் பேரின்ப வாரிதியை
நேராக எந்நாளும் நெஞ்சுஇருத்தி வாழ்வேனே. 11

கண்ணுள் கருமணியைக் கற்பகத்தைக் காஞ்சனத்தைப்
பெண்ணுருவப் பாதியினைப் பேசரிய முப்பொருளை
விண்ணின் அமுதை விளக்கொளியை வெங்கதிரைத்
தண்ணளியை உள்ளில் வைத்துசாரூபஞ் சாருவனே. 12

கண்ணிகள்

மனமென்னும் மாடு அடங்கில் தாண்டவக்கோனே - முத்தி
வாய்த்ததென்று எண்ணேடா தாண்டவக்கோனே 13

சினமென்னும் பாம்பு இறந்தால் தாண்டவக்கோனே - யாவும்
சித்தியென்றே நினையேடா தாண்டவக்கோனே 14

ஆசையெனும் பசுமாளின் தாண்டவக்கோனே - இந்த
அண்டமெல்லாம் கண்டறிவாய் தாண்டவக்கோனே 15

ஓசையுள் அடங்குமுன்னம் தாண்டவக்கோனே - மூல
ஓங்காரங் கண்டறிநீ தாண்டவக்கோனே 16

மூலப் பகுதியறத் தாண்டவக்கோனே - உள்ளம்
முளைத்தவேர் பிடுங்கேடா தாண்டவக்கோனே 17

சாலக் கடத்தியல்பு தாண்டவக்கோனே - மலச்
சாலென்றே தேர்ந்தறிநீ தாண்டவக்கோனே 18

பற்றே பிறப்புண்டார்க்கும் தாண்டவக்கோனே - அதைப்
பற்றாது அறுத்துவிடு தாண்டவக்கோனே 19

சற்றே பிரமத்திச்சை தாண்டவக்கோனே - உன்னுள்
சலியாமல் வைக்கவேண்டும் தாண்டவக்கோனே 20

அவித்தவித்து முளையாதே தாண்டவக்கோனே - பத்தி
அற்றவர் கதியடையார் தாண்டவக்கோனே 21

செவிதனிற் கேளாத மறை தாண்டவக்கோனே - குரு
செப்பில் வெளியாம் அல்லவோ தாண்டவக்கோனே 22

கட்டளைக் கலித்துறை

மாடும் மனைகளும் மக்களுஞ் சுற்றமும் வான்பொருளும்
வீடும் மணிகளும் வெண்பொன்னுஞ் செம்பொன்னுஞ் வெண்கலமும்
காடும் கரைகளும் கல்லாம் பணியுங் கரிபரியும்
தேடும் பலபண்டம் நில்லா சிவகதி சேர்மின்களே. 23

நேரிசை வெண்பா

போகம்போம் போக்கியம்போம் போசனம்போம் புன்மைபோம்
மோகம்போம் மூர்க்கம்போம் மோசம்போம் - தாகம்போம்
வேதமுதல் ஆகமங்கள் மேலானதென்று பல்கால்
ஓதுபிர மரத்துஉற்றக் கால். 24

தாண்டவராயக்கோனார் கூற்று

தாந் திமித்திமி தந்தக்கோ னாரே
தீந் திமித்திமி திந்தக்கோ னாரே
ஆனந்தக் கோனாரே - அருள்
ஆனந்தக் கோனாரே.

ஆயிரத்தெட்டு வட்டமுங் கண்டேன்
அந்த வட்டத்துள்ளே நின்றதும் கண்டேன்
மாயிரு ஞாலத்து நூற்றெட்டும் பார்த்தேன்
மந்த மனத்துறும் சந்தேகம் தீர்ந்தேன் (தாந்) 25

அந்தக் கரணம் எனச்சொன்னால் ஆட்டையும்
அஞ்ஞானம் என்னும் அடர்ந்தவன் காட்டையும்
சந்தத் தவமென்னும் வாளினால் வெட்டினேன்
சாவாது இருந்திடக் கோட்டையுங் கட்டினேன் (தாந்) 26

மெய்வாய்கண் மூக்குச் செவியெனும் ஐந்தாட்டை
வீறுஞ் சுவையொளி ஊறோசை யாம்காட்டை
எய்யாமல் ஓட்டினேன் வாட்டினேன் ஆட்டினேன்
ஏக வெளிக்குள்ளே யோக வெளிக்குள்ளே (தாந்) 27

பற்றிரண் டும்அறப் பண்புற்றேன் நண்புற்றேன்
பாலையும் உட்கொண்டேன் மேலையாம் கண்கண்டேன்
சிற்றின்பம் நீக்கினேன் மற்றின்பம் நோக்கினேன்
சிற்பரஞ் சேர்ந்திட்டேன் தற்பரஞ் சார்ந்திட்டேன் (தாந்) 28

அண்ணாக்கை யூடே யடைத்தே அமுதுண்ணேன்
அந்தரத் தரத்தை அப்பொழு தேயெண்ணேன்
விண்ணாளும் மொழியை மேவிப்பூசை பண்ணேன்
மெய்ஞ்ஞானம் ஒன்றுஅன்றி வேறேஒன்றை நண்ணேன் (தாந்) 29

மண்ணாதி பூதங்கள் ஐந்தையும் கண்டேனே
மாயா விகாரங்கள் யாவையும் விண்டேனே
விண்ணாளி மொழியை மெய்யினுள் கொண்டேனே
மேதினி வாழ்வினை மேலாக வேண்டேனே (தாந்) 30

வாக்காதி ஐந்தையும் வாகாய்த் தெரிந்தேனே
மாயை சம்பந்தங்கள் ஐந்தும் பிரிந்தேனே
நோக்கரு யோகங்கள் ஐந்தும் புரிந்தேனே
நுவலுமற்ற ஐந்தியோக நோக்கம் பரிந்தேனே (தாந்) 31

ஆறாதாரத் தெய் வங்களை நாடு
அவர்க்கும் மேலான ஆதியைத் தேடு
கூறான வட்ட ஆனந்தத்திற் கூடு
கோசமைந் துங்கண்டு குன்றேறி ஆடு (தாந்) 32

நாராயணக் கோனார் கூற்று

ஆதிபகவனையே ......பசுவே!
அன்பாய் நினைப்பாயேல்
சோதி பரகதிதான் ......பசுவே!
சொந்தமது ஆகாதோ? 33

எங்கும் நிறைபொருளைப் ......பசுவே!
எண்ணிப் பணிவாயேல்
தங்கும் பரகதியில் ......பசுவே!
சந்ததம் சாருவையே. 34

அல்லும் பகலும்நிதம் ......பசுவே!
ஆதி பதந்தேடில்
புல்லும் மோட்சநிலை ......பசுவே!
பூரணங் காண்பாயே. 35

ஒன்றைப் பிடித்தோர்க்கே ......பசுவே!
உண்மை வசப்படுமே
நின்ற நிலைதனிலே ......பசுவே!
நேர்மை அரிவாயே. 36

எல்லாம் இருந்தாலும் ......பசுவே!
ஈசர் அருள் இல்லையேல்
இல்லாத் தன்மையென்றே ......பசுவே!
எண்ணிப் பணிவாயே. 37

தேவன் உதவியின்றிப் ......பசுவே!
தேர்ந்திடில் வேறொன்றுமில்லை
ஆவிக்கும் ஆவியதாம் ......பசுவே!
அத்தன் திருவடியே. 38

தாயினும் அன்பன்அன்றோ ......பசுவே!
சத்திக்குள் ளானவன்தான்?
நேயம் உடையவர்பால் ......பசுவே!
நீங்காது இருப்பானே. 39

முத்திக்கு வித்தானோன் ......பசுவே!
மூலப் பொருளானோன்
சத்திக்கு உறவானோன் ......பசுவே!
தன்னைத் துதிப்பாயே. 40

ஐயன் திருபாதம் ......பசுவே!
அன்புற்று நீபணிந்தால்
வெய்ய வினைகளெல்லாம் ......பசுவே!
விட்டோ டும் கண்டாயே. 41

சந்திர சேகரன்தாள் ......பசுவே!
தாழ்ந்து பணிவாயேல்
இந்திரன் மான்முதலோர் ......பசுவே!
ஏவல் புரிவாரே. 42

கட்புலன் காணஒண்ணாப் ......பசுவே!
கர்த்தன் அடியிணையை
உட்புலன் கொண்டேத்திப் ......பசுவே!
உன்னதம் எய்வாயே. 43

சுட்டியும் காணஒண்ணாப் ......பசுவே!
சூனிய மானவத்தை
ஒட்டிப் பிடிப்பாயேல் ......பசுவே!
உன்னை நிகர்ப்பவர் யார்? 44

தன்மனந் தன்னாலே ......பசுவே!
தானுவைச் சாராதார்
வன்மரம் ஒப்பாகப் ......பசுவே!
வையத்துள் உரைவாரே 45

சொல்லெனும் நற்பொருளாம் ......பசுவே!
சோதியைப் போற்றாக்கால்
இல்லென்று முத்திநிலை ......பசுவே!
எப்பொ ருளுஞ்சொல்லுமே. 46

பலரோடு கிளத்தல்

(குறள் வெண்செந்துறை)

கண்ணுள் மணியைக் கருதிய பேரொளியை
விண்ணின் மணியை விளக்கொளியைப் போற்றீரே. 47

மனம்வாக்குக் காயம்எனும் வாய்த்தபொறிக்கு எட்டாத
தினகரனை நெஞ்சமதில் சேவித்துப் போற்றீரே. 48

காலமூன் றுங்கடந்த கதிரொளியை உள்ளத்தால்
சாலமின்றிப் பற்றிச் சலிப்பறவே போற்றீரே. 49

பாலிற் சுவைபோலும் பழத்தில் மதுபோலும்
நூலிற் பொருள்போலும் நுண்பொருளைப் போற்றீரே. 50

மூவர் முதலை முக்கனியைச் சர்க்கரையைத்
தேவர் பொருளைத் தெள்ளமுதைப் போற்றீரே. 51

தூய மறைப்பொருளைச் சுகவாரி நல்அமிழ்தை
நேய முடனாளும்நிலை பெறவே போற்றீரே. 52

சராசரத் தைத்தந்த தனிவான மூலம்என்னும்
பராபரத்தைப் பற்றப் பலமறவே போற்றீரே. 53

மண்ணாதி பூதமுதல் வகுத்ததொரு வான்பொருளைக்
கண்ணாரக் காணக் கருத்திசைந்து போற்றீரே. 54

பொய்ப்பொருளை விட்டுப் புலமறிய ஒண்ணாத
மெய்ப்பொருளை நாளும் விருப்புற்றுப் போற்றீரே. 55

எள்ளில் தைலம்போல் எங்கும் நிறைபொருளை
உள்ளில் துதித்தே உணர்வடைந்து போற்றீரே. 56

நெஞ்சொடு கிளத்தல்

பூமியெல்லாம்ஓர் குடைக்கீழ்ப் பொருந்த அரசாளுதற்குக்
காமியம்வைத்தால் உனக்குக் கதியுளதோ கல்மனமே! 57

பெண்ணாசை யைக்கொண்டு பேணித் திரிந்தக்கால்
விண்ணாசை வைக்க விதியில்லையே கல்மனமே! 58

மேயும் பொறிகடமை மேலிடவொட் டார்க்குவினை
தேயும்என்றே நல்வழியில் சொல்லுகநீ கல்மனமே! 59

பொன்னிச்சை கொண்டு பூமிமுற்றும் திரிந்தால்
மன்னிச்சை நோக்கம் வாய்க்குமோ கல்மனமே! 60

பொய்யான கல்விகற்றுப் பொருள்மயக்கம் கொள்ளாமல்
மெய்யான ஞானக்கல்வியினை விரும்புவாய் கல்மனமே! 61

பேய்க்குரங்கு போலப் பேருலகில் இச்சைவைத்து
நாய்நரிகள் போலலைந்தால் நன்மையுண்டோ கல்மனமே! 62

இரும்பைஇழுக் குங்காந்தத்து இயற்கைபோல் பல்பொருளை
விரும்பினதால் அவைநிலையோ? விளம்புவாய் கல்மனமே! 63

கற்பநிலை யால் அலவோகற்பக லங்கடத்தல்?
சொற்பநிலை மற்றநிலை சூட்சங்காண் கல்மனமே! 64

தேகம் இழப்பதற்குச் செபஞ்செய்தேன் தவஞ்செய்தேன்?
யோகமட்டுஞ் செய்தால்என்? யோசிப்பாய் கல்மனமே! 65

பேசாது இருப்பதற்குத்தான் கற்ற கல்வியன்றோ
வாகான மெய்க்கல்வி? வகுத்தறிநீ கல்மனமே! 66

அறிவோடு கிளத்தல்

எல்லாப் பொருள்களையும் எண்ணப்படி படைத்த
வல்லாளன் தன்னை வகுத்தறிநீ புல்லறிவே. 67

கட்புலனுக்கு எள்ளளவும் காணாது இருந்தெங்கும்
உட்புலனாய் நின்றஒன்றை உய்த்தறிநீ புல்லறிவே. 68

விழித்திருக்கும் வேளையிலே விரைந்துறக்கம் உண்டாகும்
செழித்திலங்கும் ஆன்மாவைத் தேர்ந்தறிநீ புல்லறிவே. 69

மெய்யில்ஒரு மெய்யாகி மேலாகிக் காலாகிப்
பொய்யில்ஒரு பொய்யாகும் புலமறிநீ புல்லறிவே. 70

ஆத்துமத்தின் கூறான அவயவப்பேய் உன்னுடனே
கூத்துபுரிகின்ற கோள் அறிவாய் புல்லறிவே. 71

இருட்டறைக்கு நல்விளக்காய் இருக்கும்உன்றன் வல்லமையை
அருள்துறையில் நிறுத்தி விளக்காகுநீ புல்லறிவே. 72

நல்வழியில் சென்று நம்பதவி எய்தாமல்
கொல்வழியிற் சென்று குறுகுவதேன் புல்லறிவே. 73

கைவிளக்குக் கொண்டு கடலில்வீழ் வார்போல்
மெய்விளக்குன் னுள்ளிருக்க வீழ்குவதேன் புல்லறிவே. 74

வாசிக்கு மேலான வாள்கதியுன் னுள்ளிருக்க
யோசிக்கு மேற்கதிதான் உனக்கரிதோ புல்லறிவே. 75

அன்னையைப்போல் எவ்வுயிரும் அன்புடனே காத்துவரும்
முன்னவனைக் கண்டு முக்தியடை புல்லறிவே. 76

சித்தத்தொடு கிளத்தல்

கண்ணிகள்

அஞ்ஞானம் போயிற்றென்று தும்பீபற - பர
மானந்தம் கண்டோ ம் என்று தும்பீபற!
மெய்ஞ்ஞானம் வாய்த்தென்று தும்பீபற - பர
மேலேறிக் கொண்டோ ம் என்று தும்பீபற! 77

அல்லல்வலை இல்லையென்றே தும்பீபற - நிறை
ஆணவங்கள் அற்றோம் என்றே தும்பீபற!
தொல்லைவினை நீங்கிற்று என்றே தும்பீபற - பரஞ்
சோதியைக் கண்டோ ம் எனத் தும்பீபற! 78

ஐம்பொறி அடங்கினவே தும்பீபற - நிறை
அறிவே பொருளாம் எனத் தும்பீபற!
செம்பொருள்கள் வாய்த்தனவே தும்பீபற - ஒரு
தெய்வீகம் கண்டோ ம் என்றே தும்பீபற! 79

மூவாசை விட்டோ மென்றே தும்பீபற - பர
முத்தி நிலை சித்தியென்றே தும்பீபற!
தேவாசை வைத்தோமென்று தும்பீபற - இந்தச்
செகத்தை ஒழித்தோம் என்று தும்பீபற! 80

பாழ்வெளியை நோக்கியே தும்பீபற - மாயைப்
பற்றற்றோம் என்றேநீ தும்பீபற!
வாழ்விடம் என்றெய்தோம் தும்பீபற - நிறை
வள்ளல்நிலை சார்ந்தோமே தும்பீபற! 81

எப்பொருளும் கனவென்றே தும்பீபற - உல
கெல்லாம் அழியுமென்றே தும்பீபற!
அப்பிலெழுத் துடலென்றே தும்பீபற - என்றும்
அழிவில்லாதது ஆதியென்றே தும்பீபற! 82

குயிலொடு கிளத்தல்

கரணங்கள் ஒருநான்கும் அடங்கினவே - கெட்ட
காமமுதல் ஓராறும் ஒடுங்கினவே;
சரணங்கள் ஒருநான்கும் கண்டனமென்றே - நிறை
சந்தோட மாகவே கூவு குயிலே! 83

உலகம் ஒக்காளமாம் என்றோதுகுயிலே - எங்கள்
உத்தமனைக் காண்பதரிதென்று ஓதுகுயிலே!
பலமதம் பொய்மையே என்றோதுகுயிலே - எழு
பவம் அகன்றிட்டோ ம் நாமென்று ஓதுகுயிலே! 84

சாதனங்கள் செய்தவர்கள் சாவார்குயிலே - எல்லாத்
தத்துவங்கள் தேர்ந்தவர்கள் வேவார்குயிலே!
மாதவங்கள் போலும்பலன் வாயாக்குயிலே - மூல
மந்திரங்கள் தான்மகிமை வாய்க்கும்குயிலே. 85

எட்டிரண்டு அறிந்தோர்க்குஇடர் இல்லைகுயிலே - மனம்
ஏகாமல் நிற்கில்கதி எய்துங்குயிலே!
நட்டணையைச் சார்ந்தறிந்து கொள்ளு குயிலே - ஆதி
நாயகனை நினைவில் வைத்தோதுகுயிலே. 86

மயிலொடு கிளத்தல்

ஆடுமயிலே நடமாடு மயிலே எங்கள்
ஆதியணி சேடனைக் கண்டாடுமயிலே!
கூடுபோகு முன்னங்கதி கொள்ளுமயிலே - என்றும்
குறையாமல் மோனநெறி கொள்ளுமயிலே. 87

இல்லறமே அல்லலாமென்று ஆடுமயிலே - பத்தி
இல்லவர்க்கு முத்திசித்தி இல்லைமயிலே!
நல்லறமே துறவறங் காணுமயிலே - சுத்த
நாதாந்த வெட்டவெளி நாடுமயிலே. 88

காற்றூனைப் போல்மனத்தைக் காட்டுமயிலே - வரும்
காலனையும் தூரத்தில் ஓட்டு மயிலே!
பாற்றூடு உருவவே பாயுமயிலே - அகப்
பற்றுச் சற்றுமில்லாமற் பண்ணுமயிலே. 89

அன்னத்தொடு கிளத்தல்

சிறுதவளை தான்கலக்கிற் சித்திரத்தின் நிழல்மறையும்
மறுவாயைத் தான்கலக்கின் மதிமயங்கும் மடவனமே. 90

காற்றின் மரமுறியும் காட்சியைப்போல் நல்லறிவு
தூற்றிவிடில் அஞ்ஞானம் தூரப்போம் மடவனமே. 91

அக்கினியாற் பஞ்சுபொதி அழிந்திட்ட வாறேபோல்
பக்குவநல் அறிவாலே பாவம்போம் மடவனமே. 92

குளவிபுழு வைக்கொணர்ந்து கூட்டில் உருப்படுத்தல்போல்
வளமுடைய வன்மனத்தை வசப்படுத்து மடவனமே. 93

அப்புடனே உப்புச் சேர்ந்தளவுசரி யானதுபோல்
ஒப்புறவே பிரமமுடன் ஒன்றிநில்லு மடவனமே. 94

காய்ந்த இரும்புநிறங் காட்டுதல்போல் ஆத்துமத்தை
வாய்ந்திலங்கச் செய்து வளம்பெறுநீ மடவனமே. 95

புல்லாங்குழலூதல்

தொல்லைப் பிறவி தொலைத்தக்கார்க்கு முத்திதான்
இல்லையென்று ஊதுகுழல் - கோனே
இல்லையென்று ஊதுகுழல். 96

இந்திர போகங்கள் எய்தினுந் தொல்லையென்று
அந்தமாய் ஊதுகுழல் - கோனே
அந்தமாய் ஊதுகுழல். 97

மோன நிலையில் முத்திஉண்டாம் என்றே
கானமாய் ஊதுகுழல் - கோனே
கானமாய் ஊதுகுழல். 98

நாய்போற் பொறிகளை நானாவி தம்விட்டோ ர்
பேயரென்று ஊதுகுழல் - கோனே
பேயரென்று ஊதுகுழல். 99

ஓடித் திரிவோர்க்கு உணர்வுகிட் டும்படி
சாடியே ஊதுகுழல் - கோனே
சாடியே ஊதுகுழல். 100

ஆட்டுக் கூட்டங்களை அண்டும் புலிகளை
ஓட்டியே ஊதுகுழல் - கோனே
ஓட்டியே ஊதுகுழல். 101

மட்டிக் குணமுள்ள மாரீச நாய்களைக்
கட்டிவைத்து ஊதுகுழல் - கோனே
கட்டிவைத்து ஊதுகுழல். 102

கட்டாத நாயெல்லாம் காவலுக் கெப்போதும்
கிட்டாவென்று ஊதுகுழல் - கோனே
கிட்டாவென்று ஊதுகுழல். 103

பெட்டியிற் பாம்பெனப் பேய்மனமே அடங்க
ஒட்டியே ஊதுகுழல் - கோனே
ஒட்டியே ஊதுகுழல். 104

எனதென்றும் யானென்றும் இல்லா திருக்கவே
தனதாக ஊதுகுழல் - கோனே
தனதாக ஊதுகுழல். 105

அற்ற விடமொன்றே அற்றதோடு உற்றதைக்
கற்றதென்று ஊதுகுழல் - கோனே
கற்றதென்று ஊதுகுழல். 106

பால் கறத்தல்

சாவாது இருந்திட பால்கற - சிரம்
தன்னில் இருந்திடும் பால்கற
வேவாது இருந்திட பால்கற - வெறு
வெட்ட வெளிக்குள்ளே பால்கற. 107

தோயாது இருந்திடும் பால்கற
தொல்லை வினையறப் பால்கற
வாயால் உமிழ்ந்திடும் பால்கற - வெறும்
வயிறார உண்டிடப் பால்கற. 108

நாறா திருந்திடும் பால்கற
நாளும் இருந்திடப் பால்கற
மாறாது ஒழுகிடும் பால்கற - தலை
மண்டையில் வளரும் பால்கற. 109

உலகம் வெறுத்திடும் பால்கற - மிக
ஒக்காளம் ஆகிய பால்கற
கலசத்தினுள் விழப் பால்கற - நிறை
கண்டத்தின் உள்விழப் பால்கற. 110

ஏப்பம் விடாமலே பால்கற - வரும்
ஏமன் விலக்கவே பால்கற
தீப்பொறி ஓய்ந்திடப் பால்கற - பர
சிவத்துடன் சாரவே பால்கற. 111

அண்ணாவின் மேல்வரும் பால்கற - பேர்
அண்டத்தில் ஊறிடும் பால்கற
விண்ணாட்டில் இல்லாத பால்கற - தொல்லை
வேதனை கெடவே பால்கற. 112

கிடை கட்டுதல்

இருவினையாம் மாடுகளை ஏகவிடு கோனே - உன்
அடங்குமன மாடொன்றை அடக்கிவிடு கோனே. 113

சாற்றரிய நைட்டிகரே தற்பரத்தைச் சார்வார் - நாளும்
தவமாகக் கழிப்பவரே சன்னமதில் வருவார். 114

அகங்கார மாடுகள்மூன்று அகற்றிவிடு கோனே - நாளும்
அவத்தையெனும் மாடதைநீ அடக்கிவிடு கோனே. 115

ஒருமலத்தன் எனுமாட்டை ஒதுக்கிக்கட்டு கோனே! - உன்
உறையுமிரு மலந்தனையும் ஓட்டிக் கட்டுக் கோனே. 116

மும்மலத்தன் எனுமாட்டை முறுக்கிக்கட்டுக் கோனே - மிக
முக்கால நேர்மையெல்லாம் முன்பறிவாய் கோனே. 117

இந்திரியத் திரயங்களை இறுக்கிவிடு கோனே - என்றும்
இல்லை என்றேமரணக்குழல் எடுத்து ஊதுகோனே. 118

உபாதியெனும் மூன்றாட்டை ஓட்டிவிடு கோனே! - உனக்
குள்ளிருக்கும் கள்ளமெல்லாம் ஓடிப்போம் கோனே. 119

முக்காய மாடுகளை முன்னங்கட்டுக் கோனே - இனி
மோசமில்லை நாசமில்லை முத்திஉண்டாங் கோனே. 120

கன்மமல மாடுகளைக் கடைக்கட்டுக் கோனே - மற்றக்
கன்மத்திர யப்பசுவைக் கடையிற்கட்டுக் கோனே. 121

காரணக்கோ மூன்றையுங் கால்பிணிப்பாய் கோனே - நல்ல
கைவசமாய் சாதனங்கள் கடைப்பிடிப்பாய் கோனே. 122

பிரம்மாந்திரத்திற்பே ரொளிகாண் எங்கள்கோனே - முத்தி
பேசாதிருந்து பெருநிட்டைசார் எங்கள் கோனே. 123

சிரமதிற் கமலச் சேவைதெரிந் தெங்கள்கோனே - வாய்
சித்திக்குந் தந்திரம் சித்தத்தறியெங்கள் கோனே. 124

விண்நாடி வத்துவை மெய்யறிவிற் காணுங்கோனே - என்றும்
மெய்யே மெய்யில்கொண்டு மெய்யறிவில் செல்லுங்கோனே. 125

கண்ணாடியின் உள்ளே கண்டுபார்த்துக் கொள்ளுகோனே - ஞானக்
கண்ணன்றிக் கண்ணடிகாண ஒண்ணாதெங்கள் கோனே. 126

சூனியமானத்தைச் சுட்டுவார் எங்குண்டு கோனே - புத்தி
சூக்குமமேயதைச் சுட்டுமென்று எண்ணங்கொள் கோனே. 127

நித்தியமானது நேர்படி லேநிலை கோனே! - என்றும்
நிற்குமென்றே கண்டு நிச்சயங்காணெங்கள் கோனே. 128

சத்தியும் பரமும் தன்னுட் கலந்தேகோனே - நிட்டை
சாதிக்கில் இரண்டுந்தன்னுள்ளே காணலாங் கோனே. 129

கூகைபோல் இருந்து மோனத்தைச்சாதியெங் கோனே - பர
மூலநிலைகண்டு மூட்டுப் பிறப்பறு கோனே. 130

Source Colophon

Project Madurai e-text no. 212, சித்தர் பாடல்கள் - 4 (Cittar Pāṭalkaḷ 4: the songs of Akappēy Cittar, Iṭaikkāṭṭuc Cittar and Koṅkaṇac Cittar), of which Iṭaikkāṭṭuc Cittar's songs are the second part. Etext preparation: Venkat Hariharan (Atlanta, GA); proof-reading: Anbumani Subramanian (Blacksburg, VA); HTML and PDF versions: K. Kalyanasundaram (Lausanne). Last updated 23 August 2004. No print edition is named. © Project Madurai, 1998–2021 (projectmadurai.org): freely distributable, provided the header is kept; the header is kept in our raw copy of the e-text. In this transcription whitespace has been normalised (indentation stripped, blank lines collapsed, line breaks kept), and the editor's Tamil introduction and word-gloss list are omitted. The Tamil is otherwise as printed, with its own spellings and the stray spaces inside some words (such as கண்டோ ம்).

🌲