"With wisdom's nectar here, do not drink poison."
— Kañcamalai Siddhar, Kañcamalaic Cittar Pāṭal

This is the song of the Kañcamalai Cittar, the Siddhar of Kañcamalai. It stands third in the ninth part of Project Madurai's collection of Siddhar songs. The Siddhars (Tamil cittar) were wandering yogis and poets who sought liberation within the body, under the guru's word, and who spoke bluntly against pride, lust and the show of religion.

The song has twenty-five verses. The first has six lines and the rest four, built of rhyming couplets in which each first line breaks off on a word that carries over into the next: "— Śiva / Parabrahman", "— wisdom's / nectar". It is a song of counsel, mostly in the form "do this, do not do that". It opens on the perfect bliss of Śiva and calls the world a dream and a conjuror's net; it warns against pride, fools, women, pomp, argument and the craving that will not let go even in death; it scorns heaps of doctrine and the endless chants circling the temple; and it points instead to the guru's feet, to sitting still as a picture, and to the one who stands alone, become himself, which it names Śiva-yoga.

Translation

1. The knowing of full and perfect bliss — Śiva,
Parabrahman, the foot of everlasting bliss.
Think on the highest Being, your own; the spell
of this world's delusion that grips you, thrust it off.
Speak out the rare name of Śiva; Śiva's
servants, take up their service with love.

2. Worthless is this care for worldly things;¹ petty
pleasure turns to sorrow, most dreadful.
The inquiry that is certain: wisdom's
spotless Vedānta essence is the essence.

3. The world is imagination: the inner
instruments² brought forth its breadth.
It is a dream, a conjuror's net;³ the day
that dawns on you, the subtle comes to your aid.⁴

4. This world is a petty thing; it,
if you go along with it, gives you little.
What stands is the heart that grace has entered; that day,
matchless, matchless, is the […]⁵ of true wisdom.

5. The ruin that comes of pride: first
throw desire away, bundle and all.
The house of bliss, more than you can hold; that day
the stilling of the mind⁶ will strike, and you will join it of yourself.

6. What are these heaps of tattva rubbish? What are
the rites of the siddhi scriptures?
With devotion, never forgetting, the guru's
feet: see them, and then you will know.

7. It is not far beyond far; but it,
to touch and take hold of it, is great trouble.
The word of the teacher who is the cause: trust it,
fix it in your mind, and you can see the goal.

8. The body came of āṇava;⁷ in it
the five sit and do their work, as is their way.
An illusion that, once seen, comes to nothing and goes;⁸ well
tried in hand is the formula I have told you, the means.

9. Do not take up with fools; by women,
by lust's derangement, do not perish.
Do not learn pomp; with wisdom's
nectar here, do not drink poison.

10. Do not argue, "It is I"; talking,
piling up debates, do not snap and hiss.
Do not turn to the bond called flesh;⁹ go there,
and by your oath, your mind will not be free of it even in death.

11. Do not thrust away what has come; and you,
do not hold a vain desire for what has not come.
Do not leap about at the mind's command; just
sit like a painted picture, and say nothing at all.

12. The body's bond, the bondage of becoming: that thing,
petty pleasure, is a stench, "Chee, chee!"
Vedānta is your portion;¹⁰ its meaning,
if you dwell on it, becomes your own.

13. Desire for women will not do; that,
once it turns to madness, will not leave in a little while.
Do not die in fear at Yama's hand; in the vile
fire of desire and attachment, do not burn.

14. Passing beyond the delusion of learning, all of it,
getting rid of the dross that thinks, "We have learned it all,"
lying through the heat of words,¹¹ stay,
your longing spread toward the subtlest of the subtle.

15. Thought runs and roams; it,
gather it so it will not run, hold it, and set it right.
Take aim and fit the arrow;¹² that,
set it within the open void at the end of nāda.¹³

16. Do not wander for a span-wide belly; daily
fretting, do not be dazed.
Do not be shaken by āṇava; for you
the bliss of liberation will not stay.

17. The jīva full of self-regard: he,
through ignorance, will come to ruin and go.
If he thinks on tapas, he will reach awareness; the state,
if he holds to it, he will become the very form of Śakti.

18. Say only what the good guru said; the pillar,¹⁴
if that is your aim, stand in the state of fire.
Break with the creeds of self;¹⁵ It is there:
take it, you yourself, as your own very being.

19. Touching sorrows and joys, those
entanglements, burn them all till no tarnish is left;
then let go of the bond; not one
word spoken, give up that pride.

20. What all comes of talk? Just
the more you talk, the more error you will find.
[…] it takes up arrows;¹⁶ a good,
stainless inquiry of wisdom is what is needed.

21. The body is impermanent; in it,
desire too, and lust, is not subdued by any one thing.
If you stay alone, that is the joy; one,
standing as itself: that is Śiva-yoga.

22. Give no room to cravings; the body's
pains, do not be bound within them.
Do not take birth again; the guru,
the teacher: never let go your love for his feet.

23. Crores upon crores of austerities; those
chants muttered as they circle the temple:
are not these births mere toil? This,
sorrow's taints,¹⁷ come upon you before you even begin.

24. The play of the inner instruments: it,
no one can thrust it away; it is hard labour.
What stands entangled is the bond; in it,
appearing without appearing, is the Self-luminous.

25. The form of the Name is siddhi; it,
if you seek it and grow clear, is that not liberation?
The form of discipline is the seed; everywhere
it is certain, the everlasting Substance.

Colophon

The Kañcamalai Siddhar (Kañcamalaic Cittar), கஞ்சமலைச் சித்தர் பாடல் (Kañcamalaic Cittar Pāṭal), a song of twenty-five verses in rhyming couplets. Translated from the Tamil of the Project Madurai e-text no. 858, Cittar Pāṭalkaḷ Tokuppu – 9 (Mauṉaccittar, Puṇṇākkuc Cittar, Kañcamalaic Cittar & Noṇṭic Cittar Pāṭalkaḷ), whose print bases are Vā. Saravanamuthu Pillai, Patiṉeṇ Cittarkaḷ Periya Ñāṉakkōvai (Chennai: B. Irattina Nayakar & Sons, 1954) and C. S. Murugesan (ed.), Cittar Pāṭalkaḷ – Periya Ñāṉakkōvai (Chennai: Sankar Pathippagam, 2004). Prepared for the Good Work Library by the Tianmu Anglican Church with AI-assisted translation and editorial work. No existing English translation was consulted. No complete English translation of this work is known to us. Each verse is rendered line for line with the Tamil, keeping the carry-over word at the end of each first line where English allows. Two words could not be read with confidence and are marked […] in the English: பொஞ்சம் in verse 4 and வாச்சுதலால் in verse 20. Other uncertain readings are footnoted, in verses 2, 3, 8, 10, 12, 14, 15, 18 and 23.

© 2026 Tianmu Anglican Church. This English translation is licensed under CC BY-NC-SA 4.0: you may share and adapt it for non-commercial use with credit to the Good Works Library, tianmu.org. The source text keeps its own terms. For other uses, see Rights and Reuse.

Source Text (Tamil)

Project Madurai e-text no. 858, Cittar Pāṭalkaḷ Tokuppu – 9, item 3: 3. கஞ்சமலைச் சித்தர் பாடல்; print bases Vā. Saravanamuthu Pillai, Patiṉeṇ Cittarkaḷ Periya Ñāṉakkōvai (1954) and C. S. Murugesan, Cittar Pāṭalkaḷ – Periya Ñāṉakkōvai (2004).

பரிபூர ணானந்த போதம் - சிவ
பரப்பிர்ம மான சதானந்த பாதம்
உரிதாம் பரம்பொருளை உள்ளு - மாயம்
உற்ற பிரபஞ்ச மயக்கத்தைத் தள்ளு
அரிதான சிவநாமம் விள்ளு - சிவன்
அடியார்கள் பணிவிடை அன்பாகக் கொள்ளு. 1

துச்சமு சாரவி சாரம் - அற்பச்
சுகமது துக்கமதாம் வெகு கோரம்
நிச்சய மானவி சாரம் - ஞான
நிர்மல வேதாந்த சாரமே சாரம். 2

கற்பனை யாகிய ஞாலம் - அந்தக்
கரணங்க ளாலே விளைந்த விசாலம்
சொற்பன மாம்இந்த்ர சாலம் - அன்று
தோன்றி விட்டாலது சூட்சானு கூலம். 3

அற்பம தானப்பிர பஞ்சம் - அது
அனுசரித்தாலே உனக்கிது கொஞ்சம்
நிற்பது அருள்மேவி நெஞ்சம் - அன்று
நிகரில்லை நிகரில்லை மெய்ஞ்ஞான பொஞ்சம். 4

ஆங்காரத் தால்வந்த கேடு-முதல்
ஆசையைக் கட்டோடே அப்பாலே போடு
தாங்காம லானந்த வீடு-அன்று
தாக்கும னோலயந் தானாகக் கூடு. 5

தத்துவக் குப்பைகள் ஏது-சித்தி
சாத்திர மான சடங்குகள் ஏது
பத்தி யுடன் மறவாது - குரு
பாதத்தைக் கண்டாற் தெரியும் அப்போது. 6

தூராதி தூரங்கள்இல்லை - அத்தைத்
தொட்டுப் பிடிக்க வென்றால் வெகு தொல்லை,
காரண தேசிகன் சொல்லை-நம்பிக்
கருத்தில் நிறுத்தியும் காணலாம் எல்லை. 7

ஆணவத் தால்வந்த காயம் - அதில்
ஐவரிருந்து தொழில்செய்யும் ஞாயம்
காணவ மாம்போகு மாயம்-நன்றாய்க்
கைகண்ட சூத்திரம் சொன்னேன் உபாயம். 8

மூடர் உறவு பிடியாதே-நாரி
மோக விகாரத்தால் நீ மடியாதே
ஆடம் பரம் படியாதே-ஞான
அமுதம் இருக்க விஷம் குடியாதே. 9

தான் என்று வாது கூறாதே-பேசி
தர்க்கங்கள் இட்டுச் சள் என்று சீறாதே
ஊனென்ற பாசம் மாறாதே-போனால்
உன்னாணை உன்மனஞ் செத்துந் தீராதே. 10

வந்த பொருளைத் தள்ளாதே-நீயும்
வாராததற்கு வீணாசை கொள்ளாதே
சிந்தை வசமாய்த் துள்ளாதே - சும்மா
சித்திரம் போலிருந்தது ஒன்றும் விள்ளாதே. 11

தேகபாச பவ பந்தம்-அப்பொருள்
சிற்றின்ப மானது சிச்சீர்க்கந்தம்
பாகம தானவே தந்தம்-பொருள்
பாவித்துப் பார்க்கில் உனக்கிது சொந்தம். 12

வஞ்சியர் ஆசை ஆகாதே-அந்த
மயக்கமானாற் கொஞ்ச மட்டிற் போகாதே
அஞ்சி யமன்கைச் சாகாதே-கெட்ட
ஆசா பாசமாம் நெருப்பில் வேகாதே. 13

கல்வி மயக்கங் கடந்து-எல்லாம்
கற்றோ மென்று றெண்ணுங் கசட்டைத் தொலைந்து
சொல்வெப் பினாலே கிடந்து-இரு
சூட்சாதி சூட்சத்தில் ஆசை படர்ந்து. 14

ஓடித் திரியும் கருத்து-அதை
ஓடாமல் கூட்டிப் பிடித்துத் திருத்து
நாடிக் கொண்டம்பைப் பொருத்து - அந்த
நாதாந்த வெட்டவெளிக் குள்இருத்து. 15

சாண்வயிற் றால்அலை யாதே-நிதம்
சஞ்சலப்பட்டுக் கொண்டே மலையாதே
ஆணவத் தால்உலை யாதே-உனக்கு
கானந்த முத்தி அது நிலையாதே. 16

அபிமானி யாகிய சீவன்-அவன்
அஞ்ஞானத்தாலே அழிவுண்டு போவான்
தபம்நினைந்தால் போதம் சார்வான்-நிலை
சார்ந்து கொண்டால் சத்தி ரூபமும் ஆவான். 17

நற்குரு சொன்னதே சொல்லு-தம்பம்
நாட்ட மென்றால் வன்னி நிலையிலே நில்லு
தற்சம யங்களை விள்ளு-உண்டு
தன்மயமாகவே தானே நீ கொள்ளு. 18

துன்ப இன்பங்களைத் தொட்டு-அந்தத்
தொந்தங்கள் எல்லாந் துருசறச் சுட்டு
பின்பு பாசத்தைக் கைவிட்டு-ஒன்று
பேசாம லந்தம் பெருமையை விட்டு. 19

பேச்சினால் என்னென்ன தோணும்-சும்மா
பேசப்பேசப் பிழைஅல்லோ காணும்
வாச்சுத லால்அம்பு பூணும்-நல்ல
மாசற்ற ஞான விசாரணை வேணும். 20

அநித்திய மானது தேகம்-அதில்
ஆசையும் ஒன்றால் அடங்காது மோகம்
தனித்திருந் தால்அந்த போகம்-ஒன்று
தானாகி நிற்பது வேசிவ யோகம். 21

விரும்பாசைக்கு இடங்கள் கொடாதே-காய
வேதனைக் குள்ளேநீ கட்டுப்படாதே
திரும்பச் செனனம் எடாதே-குரு
தேசிகர் பாதத்தில் அன்பு விடாதே. 22

கோடான கோடி தவங்கள்-அந்தக்
கோவிலைச் சுற்றிச் செபிக்குஞ்செபங்கள்
பாடான தல்லோ பவங்கள்-இது
பண்ணுமுன் நண்ணும் துன்ப அமலங்கள். 23

அந்தக் கரணவி லாசம்-அதை
யாராலும் தள்ளக்கூ டாது பிரயாசம்
தொந்தித்து நிற்பதே பாசம்-அதிற்
தோன்றாமற் தோன்றுஞ் சுயம்பிரகாசம். 24

நாமசொ ரூபமே சித்தி-அதை
நாடித் தெளிந்துகொண்டால் அல்லோ முத்தி
நேம சொரூபமே வித்து-எங்கும்
நிச்சய மாகும் நிரந்தர வத்து. 25

Source Colophon

Project Madurai e-text no. 858, சித்தர் பாடல்கள் தொகுப்பு (Cittar Pāṭalkaḷ Tokuppu) – 9 (the e-text's own heading prints "8"): மௌனச்சித்தர், புண்ணாக்குச் சித்தர், கஞ்சமலைச் சித்தர் & நொண்டிச் சித்தர் பாடல்கள். Prepared from a scanned PDF supplied by the Tamil Virtual Academy, using the Google OCR online tool and subsequent proofreading; HTML and PDF versions by Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland. © Project Madurai, 1998–2022; last updated 10 April 2022. Print bases: Vā. Saravanamuthu Pillai, பதினெண் சித்தர்கள் பெரிய ஞானக்கோவை (Chennai: B. Irattina Nayakar & Sons, 1954); C. S. Murugesan (ed.), சித்தர் பாடல்கள் – பெரிய ஞானக்கோவை (Chennai: Sankar Pathippagam, 2004). Project Madurai's terms: the file is freely distributable, provided the header is kept; the header is kept intact in our raw copy of the e-text. Whitespace has been normalised (Project Madurai's indentation and blank lines between verse lines removed); no letter of the Tamil has been changed. The e-text carries no editor's introduction or glosses for this song.

🌲