"To those who look on broad daylight as darkness, is there an eye of wisdom to see?"
— Maccēntiranātar, the Noṇṭi Siddhar, Noṇṭic Cittar Pāṭal

This is the song of Maccēntiranātar, who is called the Noṇṭi Cittar, the "Lame Siddhar". It stands fourth and last in the ninth part of Project Madurai's collection of Siddhar songs. In verse 24 the singer gives himself the name, calling himself "the Lame One" who knows the true state. The Siddhars (Tamil cittar) were wandering yogis and poets who sought liberation within the body, through the breath, the inner centres and the grace of Śiva and the Goddess.

The song is set as noṇṭic cintu, the "lame man's song", a limping folk measure, in thirty-three verses of four lines. It opens by bowing to the Goddess and to the elephant-faced god of the triangle, then names the Siddhars of the lineage, from Tirumūlar and Pōkar to Nantīcar, and bows at their feet. Then the singer tells his own way in the first person: leaving outward rite behind for yoga; flying by the sky-road to Caturakiri, where the great Siddhars live; waking the centres from the mūlādhāra upward; hearing the bells and the song of nāda at the Goddess's seat; seeing Śiva's dance; and coming, at last, to know that every vision was itself a fancy, and singing this song of bliss at Citamparam.

Translation

Noṇṭic Cintu

1. To the primal Parāparai,¹ Śiva's Śakti,
Ambikā, bowing at her feet each day,
and, in the flawless blaze of light, the triangle's
Elephant:² taking his flower-feet as my refuge,

2. Tirumūlar, Kālāṅki, Pōkar,
the Guru-sage of southern Potikai,³ Taṉvantiri,
Karuvūrār, Iṭaikkāṭar, Atri,
Kalaikkōṭar, Maccamuni, Pulattiyar,

3. Cuntarāṉantar, Kapilar, Koṅkaṇar,
Cūtamuni, Kōcikar, the Veda-sage,
Nantīcar, Caṭṭaimuni: these
I worshipped, yes, and bowed at their feet.

4. Knowing the doors of the five senses, and of Brahman's
mantra learning the true way and its wonder,
parting from all unrest, at the feet of the Siddhars and the rest
I bowed, resolved.

5. Leaving cariyai and kiriyai⁴ behind, and going beyond them
to touch the foot of yoga, the great practice,
the Beyond that was mine⁵ came forth, and there
I simply was. Can I tell of it?

6. Taking hold of the supreme Space, the mind made one,
clinging to it, seeing the dawning of the highest Awareness,
the Supportless, the Ancient:
I drank the unfailing juice of bliss in its fullness.

7. I saw the beginning, the middle and the end; the state of silence
I came to know; wisdom I learned.
The endless form of Parabrahman
I saw whole; my hold on this world I broke.

8. When the pure supreme Space itself as light
appeared, I reached the joy of true wisdom.
When I beheld Being, Awareness, Bliss,
all was Brahman through and through: it is hard to tell.

9. At the centre of the nose-tip, shining,
in the supreme Space that is the light between the eyes,
the Teacher's holy dance
I beheld, and touched the state of silence.

10. Seeing clearly that waking thought is a dream, that
thought too I forgot; forgetting, I forgot the seven kalai;⁶
forgetting the self that says "mine", wholly
I renounced the share that does not toss in the ocean.⁷

11. The praṇava called Om: what it is,
once I saw its truth, I gained great good.
Letting go the ego that says "we",
I learned where to fix the gaze, with longing.

12. Leaving desire, hiding away; the far-running
five senses — granted the strength to cut them down —
crossing over the bond, the guru's word,
never straying, walking as it says,

13. taking the pill of flight,⁸ and by it
going far⁹ along the road of the sky,
where the great Siddhars who abide in tapas live,
I went to Caturakiri, and rejoiced.

14. On the rock of tapas there, dwelling
with the Lord and the nine Siddhars of supreme wisdom,
I came to know Śiva's form; within my mind
having seen the lamp-light, I broke off even my longing.

15. I came to know the mūlādhāra;¹⁰ knowing it,
I saw the lamp-light of the three flames, and was glad.
I knew all the kalai; by my grandfather
Nantīcar's grace, I found joy.

16. Knowing the experience of yoga, the maṇipūraka,
as siddhi for the worthy, I saw in full.
To live undying, in the state of viśuddhi
I dwelt, and that state itself became the good state.

17. What I saw, there I stood; "Śiva and Śakti,
that too is imagination," I said, glad, and went on beyond.
The path once granted to Mother Umā
I found, and drank the intoxication of the nectar.

18. The wonder of the Fullness that no one can know,
once I had seen it, my speech fell still.
Manōṉmaṇi,¹¹ abounding in glory and grace:
by the Goddess's grace I knew it and made it mine.

19. The place beyond desire-driven works, day after day
I saw and came to know; praised by sages and by gods,
the name "She is Vāmī"¹² well
I took to myself; I rose high into the Supreme.

20. Seeing the state called the silence at the end of nāda,
there I stayed; I was free of sleep and food.
I came to know the way of Vedānta; ignorance's
house I passed beyond, and saw the higher House.

21. I studied many scriptures; vile
scoundrels' company I forgot.
I came to know the worthy vessels; with them
I joined in devotion, and found liberation.

22. This is a salted pot; by the way it came, the way it came,¹³
people who do not know the truth, thinking "This is the good,"
desiring women with breasts like caskets,¹⁴
wander the land and flounder in bondage.

23. This body is a false cage without permanence;
in fear that it holds nothing certain,
going to a mountain cave, of Śiva-wisdom
I learned the path, and went straight upon it.

24. I did away with pride too; "the Lame One who knows
the true state," so named, I excelled, and made myself low.¹⁵
I came to know the fitting state; the guru's word on
the form of Parabrahman, I knew it clearly.

25. I came to know my self by myself; the eight
places and the nine gates I came to know;
then I reached that door; by the higher
great road I passed through, and attained the blessed.

26. On the seat of Mother Manōṉmaṇi,
the ringing of the bells, gaṇa-gaṇa,
hearing the song of nāda, Śiva's holy
dance, the sight of it, I saw at once.

27. I came to know the mantra; the Oṅkāra
circle I reached, and knew it surely.
I perceived Indra's seat; the state of silence,
seeing what it is, my mind took delight.

28. "This is the imperishable Thing," I said, and worshipped;
I rejoiced within; I reached wisdom's bliss.
"To those who know it as the way, the state of mokṣa
will come," I said; I drove off my demon nature and gave praise.

29. I came to know the end of the Veda; everywhere
shines the Thing; holding it, my heart grew cool.
I came to rest in the space of nāda; by this
four-fold world's people praised, I won the name of jñāni.

30. "This is the open void itself":
those who know it so will think of nothing else.
To those who look on broad daylight as darkness,
is there an eye of wisdom to see?

31. "[…] the Root, the First,"¹⁶ so long ago
our guru Mūlar spoke, in that day.
The doubt that all four Vedas raised
grew clear, and bliss welled up and overflowed.

32. Rid of "he" and "I", the guru's grace
never forgetting, I knew myself by myself.
The flesh-body undecaying, in steadfast abiding
I stayed in that state where the fixed eyes do not sleep.

33. All the visions I had discerned as the one Thing unfolding,
every arising, is chaff and fancy:
knowing this by knowing, at Citamparam
I saw the Dance, and broke into a song of bliss.

Colophon

Maccēntiranātar, called the Noṇṭi Siddhar (Noṇṭic Cittar), மச்சேந்திர நாதர் என்ற நொண்டிச் சித்தர் பாடல் (Maccēntira Nātar eṉṟa Noṇṭic Cittar Pāṭal), a noṇṭic cintu of thirty-three verses. Translated from the Tamil of the Project Madurai e-text no. 858, Cittar Pāṭalkaḷ Tokuppu – 9 (Mauṉaccittar, Puṇṇākkuc Cittar, Kañcamalaic Cittar & Noṇṭic Cittar Pāṭalkaḷ), whose print bases are Vā. Saravanamuthu Pillai, Patiṉeṇ Cittarkaḷ Periya Ñāṉakkōvai (Chennai: B. Irattina Nayakar & Sons, 1954) and C. S. Murugesan (ed.), Cittar Pāṭalkaḷ – Periya Ñāṉakkōvai (Chennai: Sankar Pathippagam, 2004). Prepared for the Good Work Library by the Tianmu Anglican Church with AI-assisted translation and editorial work. No existing English translation was consulted. No complete English translation of this work is known to us. Each verse is rendered line for line with the Tamil. One word could not be read with confidence and is marked […] in the English: மொள்ளே in verse 31. Other uncertain readings are footnoted, in verses 5, 10, 13, 19, 22 and 24. In verse 22 the phrase வந்தவழி is printed twice, and in verse 25 a stray full stop stands before ஊடுசென்று; both are kept as printed.

© 2026 Tianmu Anglican Church. This English translation is licensed under CC BY-NC-SA 4.0: you may share and adapt it for non-commercial use with credit to the Good Works Library, tianmu.org. The source text keeps its own terms. For other uses, see Rights and Reuse.

Source Text (Tamil)

Project Madurai e-text no. 858, Cittar Pāṭalkaḷ Tokuppu – 9, item 4: 4. மச்சேந்திர நாதர் என்ற நொண்டிச் சித்தர் பாடல்; print bases Vā. Saravanamuthu Pillai, Patiṉeṇ Cittarkaḷ Periya Ñāṉakkōvai (1954) and C. S. Murugesan, Cittar Pāṭalkaḷ – Periya Ñāṉakkōvai (2004).

நொண்டிச் சிந்து

ஆதி பராபரையாள் சிவசத்தி
அம்பிகையின் பாதமதைக் கும்பிட்டு நித்தம்
கோதிலாச் சுடரொளியில் திரிகோணக்
குஞ்சரத்தின் பாதமலர் தஞ்சமாய்க் கொண்டு 1

திருமூலர் காலாங்கி போகர்
தென்பொதிகைக் குருமுனி தன்வந்திரியர்
கருவூரார் இடைக்காடர் அத்திரி
கலைக்கோடார் மச்சமுனி புலத்தியரே. 2

சுந்தரா னந்தர் கபிலர் கொங்கணர்
சூதமுனி கோசிகர் வேதமுனிவர்
நந்தீசர் சட்டைமுனிவர் தன்னை
நான்தொழு தேனடி தாள்பணிந்தேன். 3

அஞ்சுபுலக் கதவறிந்து பிரம
மந்திரத்தின் உண்மைவழி விந்தை தெரிந்து
சஞ்சலந் தனைப்பிரிந்து சித்தாதிகள்
தாள்பணிந் தேன் நான் துணிந்தே. 4

சரியையுங் கிரியையும் விட்டு அப்பாற்
சாதனாமா யோகமதின் பாதம் அதைத்தொட
உரியா தீதம்வெளிப்பட் டங்கு
சும்மாயிருந் ததைச்சொல்ல எம்மாலாகுமோ. 5

பராபர வெளிகைக்கொண்டு மனம்ஒன்றிப்
பற்றிடவே சிற்பரத்தின் உற்பனங் கண்டு
நிராதர மான பண்டு
நீங்கா ஆனந்தரசம் பாங்கதாய் உண்டு. 6

அடிநடு முடிவு கண்டேன் மோனநிலை
அறிந்து கொண்டேன் ஞானந் தெரிந்துகொண்டேன்
முடிவில்லாப் பரப்பிரம சொரூபத்தை
முற்றும் கண்டேன் இகப்பற்றும் விண்டேன். 7

சுத்தப் பரவெளியே ஒளியாகத்
தோன்றிட மெய்ஞ்ஞானச் சுகமடைந்தேன்
சத்துச்சித் தானந்தத்தைத் தெரிசிக்கச்
சகலமும் பிரமமயம் புகலரிதே. 8

நாசிமுனை நடுவில் விளங்கிய
நயனத்திடை ஒளியாம் பரவெளியில்
தேசிகன்திருக் கூத்தை
தெரிசித்தே மோனநிலை பரிசமுத்தே. 9

நினைவே கனவெனவும் தெளிந்தந்த
நினைவையும் மறந்தெழு கலைமறந்தே
தனதெனும் தனைமறந்தே சுத்த
சாகரத்தில் உழலாத பாகந் துறந்தே. 10

ஓமென்ற பிரணவத்தை இன்னதென
உண்மைகண்ட பின்புவெகு நன்மையும் பெற்றேன்
நாமெனும் அகங்காரந் தனைவிட்டு
நாட்டந் தெரிந்து கொண்டேன் தேட்டமுடனே 11

ஆசையை விட்டுஒளிந்து விரிந்தோடும்
ஐம்புலனைத் தான் அறுக்குந் தெம்பை அளித்துப்
பாசந் தனைக்கடந்து குருசொல்
படிதவ றாமல்அப் படிநடந்து. 12

கவனக் குளிகை கொண்டு அதனாலே
ககனமார்க்கந் தனிலே அகனமாய்ச்சென்று
தவமுறு மா சித்தர்கள் வாழ்கின்ற
சதுரகிரிக்குப் போய் குதூகலித்தேன். 13

தவசுப் பாரையின்மேல் இருக்கிற
சாமிபர ஞானநவ சித்தருடனே
சிவசொரூ பம்தெரிந்தேன் மனதினில்
தீபவொளி கண்டபின்பு ஆவலும் விண்டேன். 14

மூலாதாரந் தெரிந்தேன் தெரிந்ததந்த
முச்சுடரின் தீபவொளி கண்டுமகிழ்ந்தேன்
நாலா கலையறிந்தேன் என்பாட்டன்
நந்தீசர் கிருபையால் சந்தோடம் கொண்டேன். 15

யோகாம் அனுபவமறிந்தே மணிபூரகம்
உத்தமர்க்குச் சித்தியென மெத்தவுங் கண்டேன்
சாகா திருந்திடவே விசுத்திநிலை
தன்னில் இருந் தன்னிலையே நன்னிலையதாய். 16

கண்டதே அங்கு நின்றேன் சிவசத்தி
கற்பனையது தென்றுமகிழ்ந் தப்புறஞ்சென்றேன்.
பண்டுஅன்னைஉமையகட்கு அருளிய
பாதைகண்டு ரசபான போதையும் உண்டேன். 17

ஆரும் அறிய ஒண்ணாப் பூரணத்து
ஆச்சரியங் கண்டபின்பு பேச்சடங்கினேன்.
சீருஞ் சிறப்பும் மிக்க மனோன்மணி
தேவிஅருளால் அறிந்து மேவிக்கொண்டேன். 18

காமியங் கடந்தவிடம் தினந்தினம்
கண்டறிந்து கொண்டேன்முனி அண்டர்புகழும்
வாமியிவள் எனப்பேர் நன்றாக
வாங்கிக் கொண்டேன்பரத் தோங்கிக் கொண்டேன். 19

நாதாந்த மோனமெனும் நிலைகண்டு
நானிருந்தேன் உறக்கமூனு மற்றேன்.
வேதாந்த வழியறிந்தேன் அஞ்ஞான
வீட்டைக் கடந்துமேலாம் வீட்டையுங்கண்டேன். 20

சாத்திரம் பலபடித்தேன் பொல்லாச்
சண்டாளர் சவகாசந் தன்னை மறந்தேன்
பாத்திரம் அறிந்து கொண்டேன் அவருடன்
பத்தியொடு சேர்க்கைசெய்து முத்தியைக்கண்டேன். 21

உப்பிட்ட பாண்டமிது வந்தவழி வந்தவழி
உண்மைதெரி யாதமாந்தர் நன்மையீதென்று
செப்புக் குயமானார் ஆசைகொண்டு
தேசமதிலே அலைந்து பாசத்து உழல்வார். 22

நிலையிலாப் பொய்க்கூடு இத்தேகம்
நிச்சயம தற்றதென் அச்சமதோடு
மலைகுகை தனில் ஏகி சிவஞான
மார்க்கம் தெரிந்ததின் நேர்க்கையாகி. 23

ஆங்காரமும் ஒழித்தேன் உண்மைநிலை
அறிந்திடும் நொண்டியெனச் சிறந்திழித்தேன்
பாங்காம் நிலைதெரிந்தேன் குருசொன்ன
பரப்பிரம சொரூபத்தின் தெளிவறிந்தேன். 24

தன்னையும் தானுணர்ந்தேன் எட்டுத்
தலங்களும் ஒன்பது வாசல் உணர்ந்தேன்
பின்னுமக் கதவடைந்தேன் மேலாம்
பெருவழி .ஊடுசென்று திருவடைந்தேன். 25

மாதா மனோன்மணியாள் பீடமதில்
மணிச்சத்தத் தொனியது கணகணன
நாதகீ தங்கேட்டுச் சிவதிரு
நடனக்கண் காட்சியை உடனே கண்டேன். 26

மந்திரந் தனைத் தெரிந்தேன் ஓங்கார
வட்டமதைத் திட்டமதாஎட்டிஅறிந்தேன்
இந்திர பீடம்முணர்ந்தேன் மோனநிலை
இன்னதென்று கண்டுமனம் நன்னயங்கொண்டேன். 27

அழியாப் பொருளிதுதான் என்றுதொழுது
அகமகிழ்ந்தேன் ஞானச் சுகமடைந்தேன்
வழியாய் உணர்ந்தவர்க்கு மோட்சநிலை
வாய்க்குமென்று பேய்க்குணத்தைப் போக்கிப்புகழ்ந்தேன். 28

வேத முடிவுணர்ந்தேன் எங்கும்
விளங்கும் பொருளைக்கொண்டு உளங்குளிர்ந்தேன்
நாத வெளியில் உற்றேன் இந்த
நானிலத்தோர் புகழவே ஞானிபேர் பெற்றேன். 29

வெட்ட வெளிதானே யாமிது
வென்றறிந்துக் கொண்டவர்வே றொன்றையுமுன்னார்
பட்டப் பகலதனை இருளாகப்
பார்த்தவருக்குக் காணஞான நேத்திரமுண்டோ? 30

மூல முதலி மொள்ளே என்றுமுன்னாள்
மொழிந்தார் நமதுகுரு மூலரன்றே
சாலவே மறைநான்கும் சொன்னதோர்
சங்கைதெளிந் தானந்தம் பொங்கித் ததும்ப. 31

தான் நான் என அற்று குருவருள்
தன்னைமற வாமல் என்னை என்னாலறிந்தேன்
ஊனுடல் அழியாமல் நிட்டைதனில்
உற்றவிழி துயிலாத பெற்றிலிருந்தேன். 32

ஒருபொருள் விரிவாலே கண்டறிந்த
உற்பனமெல் லாம்விழலாங் கற்பனையென்றே
அறிவால் அறிந்து கொண்டு சிதம்பரத்து
ஆடல்கண்டு ஆனந்தப் பாடல் விண்டேன். 33

Source Colophon

Project Madurai e-text no. 858, சித்தர் பாடல்கள் தொகுப்பு (Cittar Pāṭalkaḷ Tokuppu) – 9 (the e-text's own heading prints "8"): மௌனச்சித்தர், புண்ணாக்குச் சித்தர், கஞ்சமலைச் சித்தர் & நொண்டிச் சித்தர் பாடல்கள். Prepared from a scanned PDF supplied by the Tamil Virtual Academy, using the Google OCR online tool and subsequent proofreading; HTML and PDF versions by Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland. © Project Madurai, 1998–2022; last updated 10 April 2022. Print bases: Vā. Saravanamuthu Pillai, பதினெண் சித்தர்கள் பெரிய ஞானக்கோவை (Chennai: B. Irattina Nayakar & Sons, 1954); C. S. Murugesan (ed.), சித்தர் பாடல்கள் – பெரிய ஞானக்கோவை (Chennai: Sankar Pathippagam, 2004). Project Madurai's terms: the file is freely distributable, provided the header is kept; the header is kept intact in our raw copy of the e-text. Whitespace has been normalised (Project Madurai's indentation and blank lines between verse lines removed); no letter of the Tamil has been changed, and the stray full stop in verse 25 is kept as printed. The e-text carries no editor's introduction or glosses for this song.

🌲