"No one is lower in character than I, at any time or anywhere; no one is greater in grace than you."
— Vaḷḷalār, Tiruvoṟṟiyūr Vaṭivuṭai Māṇikka Mālai

Tiruvoṟṟiyūr Vaṭivuṭai Māṇikka Mālai (திருவொற்றியூர் வடிவுடை மாணிக்க மாலை, "The Ruby Garland of Vaṭivuṭai at Tiruvoṟṟiyūr") is a hymn by Irāmaliṅka Aṭikaḷ, called Vaḷḷalār, "the Bountiful" (1823–1874), the Tamil Śaiva poet and saint whose songs are gathered as the Tiruvaruṭpā, "the Song of Holy Grace". It is addressed to the Goddess of the Śiva temple at Tiruvoṟṟiyūr, called Oṟṟi in the poem, where she is worshipped as Vaṭivuṭai, "she who has beauty", at the left side of the Lord, Tiyākar. A mālai is a garland, and the poem is a garland of verses laid at her feet. In the Project Madurai e-text it follows Vaḷḷalār's Aruṭperuñcōti Akaval.

The poem is written in the kaṭṭaḷaik kalittuṟai metre, four lines to a verse. It opens with an invocation (kāppu) to Gaṇeśa and then runs to a hundred numbered verses, every one ending with the same call, vaṭivuṭai māṇikkamē, "O ruby Vaṭivuṭai!" The poet heaps up names for her: honey, sugarcane, nectar, a doe, a peahen, a green creeper, a lamp of wisdom, the light within awareness, the meaning at the crown of the Vedas. Between the praises he teases her Lord, as Tamil devotion loves to do: Śiva has pawned his town, goes about in a rag while she wears silk, and carries a rival wife, the Gaṅgā, hidden in his hair.

Most of all, the poem is a plea. The poet calls himself a dog, a ghoul, a fool tossed like a straw on the sea of sorrow; the learned and the rich mock his poverty, and he asks why his petition never reaches her ear. He holds her to her own name of Mother: a mother forgives her child. The garland ends with a verse of blessing, vāḻi, "long live", and the Śaiva closing word Tirucciṟṟampalam.

Translation

The Ruby Garland of Vaṭivuṭai at Tiruvoṟṟiyūr, by Vaḷḷalār

(In the Kaṭṭaḷaik Kalittuṟai Metre)¹

Kāppu (Invocation)

The jewel who dwells at the left side of the Lord of glorious Oṟṟi,²
Vaṭivāmpikai,³ her breasts bound in a band: at her flower feet
I would lay a garland of fine Tamil verse, strung like a wreath. To me, alone as I am,
give your lovely, good grace, O Ērampaṉ,⁴ home of every virtue!

Nūl (The Poem)

1. O nectar of the sea, O red sugarcane, O fresh fruit of the wish-tree of grace,⁵
O life within the body, O awareness within the life, O light within the awareness,
O rare medicine, who took the left side of the Lord of Oṟṟi who rides the mighty bull,
O flower of wisdom with petals opening, O ruby Vaṭivuṭai!

2. O ornament! O loving, true and virtuous one of Tiyākar⁶ of Oṟṟi, ornament of ornaments,
O family god of our life, O tapas of the Mountain King,⁷
you bore my faults, though I never bowed, and took me for your own; O wish-gem⁸ of the holy city,
O pupil of my eye, O ruby Vaṭivuṭai!

3. O doe of the mountain with a doe's eyes, O peahen who lives at the left side of our Lord,
O green koel with tresses fair as the forest, O sugarcane of grace to the eyes,
O honey, O Śivaśakti⁹ who lives in great holy Oṟṟi,
O sky, O form of compassion, O ruby Vaṭivuṭai!

4. O true substance, O refuge of your servants, O cool
grace of the Full One of Oṟṟi, O dear companion of our lives, O clear understanding
that the heavenly ones praise, O clarity of true wisdom, O perfect meaning at the crown of the Vedas,
O light that takes away the evil of delusion, O ruby Vaṭivuṭai!

5. Long ago Tirumāl and the four-faced god¹⁰ searched hard for him,
and while their minds were churned by great bewilderment, he stood as a form of fire and gave grace:
the great Lord, our Lord, the Lord of Oṟṟi, […]¹¹
whose left side you have taken, O doe of a woman, O ruby Vaṭivuṭai!

6. I see no god of grace to equal you; O gold that cannot be told even in the mind,
O wondrous light of that gold; O Mother whom the Gold of the lotus¹² worships,
O one life of our dear lives; O lightning that grows at the side of the King
who lives in fair Oṟṟi city, O ruby Vaṭivuṭai!

7. O eye, O pupil of that eye, O sky that mingles in the pupil and gives it light,
enthroned at the left of the noble Lord of wide Oṟṟiyūr,
O woman, O jewel of women whom the Mountain begot, O nectar among divine women,
O life of those who have left the love of the world, O ruby Vaṭivuṭai!

8. O pearl¹³ whom the Mountain King won by his tapas, O holy divine flower
whose fragrance spreads when he of the golden bow who lives in Oṟṟi weds you,
O rare nectar worshipped by him who sleeps on the wave-filled sea,
O precious daughter of the man of the net,¹⁴ O ruby Vaṭivuṭai!

9. Never seen, even in dreams, by those whose hearts are overgrown with lust,
O treasure of gold that spreads well-being, O rich, sweet fruit,
O green creeper spreading at the left of the matchless coral mountain
who lives in garlanded Oṟṟiyūr, O ruby Vaṭivuṭai!

10. O hill of gracious virtue that never bends, O friend of bliss who will not seek out
those who have no thought for Śiva, O joy that true lovers long for,
O great tapas at the left side of the glorious Lord of holy Oṟṟi,
O bough of jewel-flowers that never fade, O ruby Vaṭivuṭai!

11. The ends of the Vedas, called the Four, still search, and suffer
as I do; you are open space and light, and you sit beside the Holy One of Oṟṟi;
and since he won the right to name you his younger sister,
Māl is the greatest of all in tapas, O ruby Vaṭivuṭai!

12. O lady who merged with the left side of the noble Lord of Oṟṟiyūr, who holds the Gaṅgā, and gives grace,
you who gave birth to all the worlds: shall I call you younger sister
to that Nāraṇaṉ, or shall I call you mother? Tell me, O maiden of the flourishing Mountain,
lovely, tender doe, O ruby Vaṭivuṭai!

13. He pawned his town of rich fields, Oṟṟi,¹⁵ and goes behind his servants
doing whatever work they set him, a madman; on his body
he wears an elephant's hide and his trade is dancing: you dared, long ago,
to garland him in marriage. What is this, O ruby Vaṭivuṭai?

14. You are the singular grace of the Supreme, who stands with none to rule him;
you take away the mala¹⁶ of souls ruled by karma and release them into the true home.
Yet at the side of him who lives in Oṟṟiyūr, whose grace rules me,
why do you stand as though you were only his wife, O ruby Vaṭivuṭai?

15. They say a mother's love is for the child born last; but you
love the child born first: why else, against the swarming asuras,
in a war that breeds slaughter, did you give your young son to be sent?
O peahen of Oṟṟi, born of the King, O ruby Vaṭivuṭai!

16. Among the many young women of the gods, whose loins are like the cobra's hood,
what tapas did this Red Lady and the Lady of the white body do,¹⁷
that you glanced on them from the corner of your eye, to do humble service at your feet with their hands?
O life of Oṟṟi with kohl-dark eyes, O ruby Vaṭivuṭai!

17. Of all the humble services you command with your flower feet,¹⁸
among the many women who do them with bowed heads, push the Flower Lady away,
for she will not stay at the side of your servants, who are great in steadfastness.
O life of Oṟṟi, who gave grace to the Mountain King, O ruby Vaṭivuṭai!

18. Kalaimakaḷ has held fast to your service with love;
Alaimakaḷ too has held to it with love:¹⁹ now speak to me!
O first of ladies, O Mother of grace, with red mouth and long dark hanging tresses, O golden
daughter of the Mountain, O life of Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

19. The two who are called Poṉ and Vāṇi, with their wealth and good learning,
won the power to bestow them: was it after they took up your humble service
or before? Speak, that I may know it clearly,
O ruby Vaṭivuṭai, who live with the King in lovely Oṟṟiyūr!

20. Your Lord of holy Oṟṟi, whose groves bloom with honey, ties a rag
round his waist and stands in that alone; and seeing it, as though you had no pity,
you alone go dressed in silk! What kind of love is yours,
O doe whose tresses bloom with rich honey, O ruby Vaṭivuṭai?

21. If the Majestic One, at your wedding, on the grinding stone,²⁰
set your little flower-foot, which cannot bear even the small soft aṉiccam,²¹ lifting it there, then he who rides Māl,
he of holy Oṟṟiyūr, is rightly the one who took the black stain into his throat!
O peahen of unchanging nature, O ruby Vaṭivuṭai!

22. They call you the Nīli²² of the mountain: it seems to be true; for your beloved Lord
of Oṟṟi, with his snake ornaments and his white skull,
his hand that holds fire and his blazing body: you see them, and your heart does not fear!
O peahen with breasts like tusks, O ruby Vaṭivuṭai!

23. Your Lord of Oṟṟi, whom the swan-borne god praises, took a rival wife
who bears breasts like lovely bubbles,²³ and set her upon his own head,
and bears her every day; you saw it, and still you joined him without anger. Like you,
who has borne it in her heart? Tell me, O ruby Vaṭivuṭai!

24. He who sits in Oṟṟiyūr as one form with you, he who is yours, made your rival,
a woman of glorious form, so that you could not make her out,
into a form of water, and carries her: you never thought of that!
O lady whose breasts fill their band, O ruby Vaṭivuṭai!

25. The Lord who lives in Oṟṟiyūr, who comes close to you, reasoned, "If she sees
the way we embrace in our great delight, she will boil with rage,"
and so he jailed that Gaṅgā upon his red matted hair. O bright one
whose long eyes reach to your earrings, O ruby Vaṭivuṭai!

26. If you yourself keep count of my faults, then what way is left
for me, your slave, a ghoul, to live? So I cry: O Mother who bore me and keeps me,
O wide sea of compassion, O First One who dwells in Oṟṟi,
O doe of lovely beauty, O ruby Vaṭivuṭai!

27. Our First Lord of Oṟṟiyūr, whom his lovers praise at the three times of day, delights in you:
"O nectar, O daughter of the Mountain beyond compare!" So calling you, may I come and
think of you always and live free of trouble: grant me this,
O doe with eyes like dark flowers, O ruby Vaṭivuṭai!

28. Among those of the worlds above, who does not bow? Among those of the middle
earth, who does not praise? Among those of the worlds below,
who does not worship, praising daily and holding to your feet?
O life of Oṟṟi, high upon the great earth, O ruby Vaṭivuṭai!

29. A mother forgives her child's faults and says, "Come here, boy!" So you must forgive
the faults of this dog and rule me. The much-sung moon's
fault of waning he cures, the Lord of holy Oṟṟi: O his Goddess, O peahen who takes away
the faults of your lovers' speech, O ruby Vaṭivuṭai!

30. The golden marriage-thread of the Goddess of him who sits on the red lotus, and those of Tiru and the others,
gleaming on their conch-like throats, bow their heads;
and, their greatness lost, their hearts feel shame,²⁴ before you, O lady who wears the auspicious thread
tied by the noble one of holy Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

31. Your own rich fragrance spreads; the fragrance laid on joins it and swells;
the heart of the noble Lord of Oṟṟiyūr, with its flowering groves, dwells there and rejoices;
the unending dark and the rain-cloud are left behind and put in fear
by your tresses of unfading flowers, O ruby Vaṭivuṭai!

32. On the holy one of Oṟṟi, who turned the cities to ash with a glance,²⁵ on the poison in his throat
you glanced, and made it good nectar; and on those whose minds are set on praising you
you look with love, take away their inner dark, and look that the singular bliss of true wisdom
may come to them: O doe whose eyes rule by looking, O ruby Vaṭivuṭai!

33. So that the heart of the Lord of holy Oṟṟiyūr, whom we contemplate, may rejoice, and
all the crops of living souls that throng in beauty may flourish,
you pour out without ceasing the holy nectar called the compassion of bliss: O peahen whose corner-glance
abides in our hearts, O ruby Vaṭivuṭai!

34. So that the wise one of Oṟṟi, whose matted locks are cool with the flood,
may cool his heart, and his body thrill, and bliss well up in him,
you give him clear, cool, sweet nectar: O doe whose red mouth is a lily-cup,
whose kisses are cool, O ruby Vaṭivuṭai!

35. To the great jewel, the calf of the Kavuṇiyar of Kāḻi,²⁶ with its fields full of great snails,
you poured the sweet nectar of bliss from your holy breast, O divine lady!
In you the Lord of rising Oṟṟi, where the groves flourish, delights within:
O doe whose waist is thin as the empty sky, O ruby Vaṭivuṭai!

36. The heavens seek you, the four Vedas seek you; with Māl, the Lotus-born
seeks you in the sky; the other great ascetics seek you; and, lacking love,
I seek you, and you joined my heart, O great treasure of our Oṟṟiyūr,
O peahen with sword-bright eyes that the deer seek, O ruby Vaṭivuṭai!

37. The three gods,²⁷ the gods of heaven led by Indra, the Siddhas, the sages and all the rest,
whatever gods there are, think on your feet. Those who do not think on them,
are they not small folk who die and are born again? O peahen at the left
of the god of Oṟṟi, that god of the fine garland, O ruby Vaṭivuṭai!

38. The day spent thinking of you and worshipping is a holy day, a good day; the day passed without worship²⁸
is a dark day: so all the Vedas declare; knowing their meaning,
your lovers do not forget you even for a single day. O doe who lives in Oṟṟi,
with fragrant fresh flowers in your hair, O ruby Vaṭivuṭai!

39. They gain long life, they never come to want; good wife and children,²⁹ gold,
ornaments, servants, place, fame and wisdom are theirs; and after, no meanness at all
do they see, those who stand meditating on your name. O peahen with a great love
for the forehead-eyed one of Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

40. You are the glorious knowing of those who think on Paramaśiva³⁰ of holy Oṟṟi,
and beyond the open space that is that knowing, you stand outside.
Who can know you? That I, a dog, should know you: a fine thing that would be!
O doe whose ornamented breasts burst their band, O ruby Vaṭivuṭai!

41. You forgive the thousand faults of those who praise you and give grace,
O lamp of wisdom shining in majesty, O soft sugarcane of emerald,
shining at the left side of him of Oṟṟi who shines on his bull, O gold
of the highest touch that shines in his half, O ruby Vaṭivuṭai!

42. If all the gods, Ayaṉ, Māl and the rest, who have desires, are themselves
worshippers of your feet, where will they find anyone to take the worship the world offers?
O peahen who has joined the left side of the radiant Lord of Oṟṟiyūr,
O doe praised even by the stained,³¹ O ruby Vaṭivuṭai!

43. Those who have conquered their enemies, ruled the world, reached true wisdom, and in the sky
sit like the moon among the stars of old: are they not those who have seen the ones
who saw your devotees' feet? O doe joined to the forehead-eyed one of holy Oṟṟi,
with eyes like spears, the bees swarming round you, O ruby Vaṭivuṭai!

44. Their heads were granted to wear a little of the dust of your feet, which your servants worship,
and so by their heads they won glory at your feet: that Mukuntaṉ, and Ayaṉ of the fragrant
flower, and those before them. O sea of compassion beside the god of fair Oṟṟi,
that never ebbs, O ruby Vaṭivuṭai!

45. If without ceasing the crores of crowns of Ayaṉ and the rest should press against them,
alas, can your little flower-feet, which cannot bear even the aṉiccam, endure it?
Protect me, O golden doll of Himālaya, O lovely creeper of gracious Oṟṟi,
O life of the lovers who cry "Come, come!", O ruby Vaṭivuṭai!

46. Your golden flower-feet, still beyond the reach of the Vedas that were laid down³² and of the Upaniṣads,
not reached even a little: will they reach the head of a poor one like me?
O young doe with honeyed tresses, who sits in the heart of our Lord of Oṟṟi
with the bound-up matted locks, O ruby Vaṭivuṭai!

47. Space, and within space the bare space; light that fills Śiva,
light within light: O Parai,³³ who is your equal?
O fragrance rising from the body of the Lord of holy Oṟṟi, easy for the lowly,
that spreads its sweetness and stands, O ruby Vaṭivuṭai!

48. Our Lord, the moon on his crown, who bows to nothing but the love of his loving servants³⁴ and your sulking,
the dweller of Oṟṟi, gave you half his body
for love of your virtues: so they say. That it was your fragrance
he loved, they do not know, O ruby Vaṭivuṭai!

49. All the many different worlds that are spoken of, and in the expanse of those worlds
all the moving and unmoving things that throng there, you gave birth to them; and yet, considering this,
why do they still call you a maiden whose youth never fades?
O life of abiding bliss, O ruby Vaṭivuṭai!

50. O swan of the Veda, flourishing in the red lotus of the hearts of those who have passed beyond anger,
beyond the mind, and beyond that speech which speaks;
O nectar at the left of our Lord of Oṟṟi, praised by those who have passed beyond the days;
O doe praised by him who crossed the forest,³⁵ O ruby Vaṭivuṭai!

51. The able and those who are not able, and other men, and all beings besides,
if none of them can stir even an atom except by your act,
what faults, tell me, have I done, a mean one wandering in want?
O good lady of Oṟṟi of the rich fields, O ruby Vaṭivuṭai!

52. O living picture of beauty that no hand painted, O fruit of sweet music,
O inner joy of the lovers who worship and dance, O ocean of flawless bliss,
O holy companion of our Lord of Oṟṟi of the rich flowering groves,
O meaning of the unfailing Veda, O ruby Vaṭivuṭai!

53. O breasts that gladly give the milk of grace to the five-handed lord of clear wisdom³⁶
and to the good young child; O great flame that drives out the darkness
mixed into our hearts; O peahen who dwells in the heart of our Father of Oṟṟi,
lost in love for you, O ruby Vaṭivuṭai!

54. O good mother of the child who holds the spear, O pearl, rare to win, held
in the flower-hand of the Lord of holy Oṟṟi, O koel whose voice is ripe in song,
O she-elephant with soft tresses dark as cloud, O peahen whom the Mountain King begot,
O moon-faced doe, O ruby Vaṭivuṭai!

55. In holy Oṟṟiyūr of the rising fields, in the true heart of Śiva the Great Lord,
O good love that rises there! Those who come to love you
hold you, a fruit that rises in their hands; O singular true path to the goal,
O medicine that lifts the world, O ruby Vaṭivuṭai!

56. O fresh sugarcane joined at the left of the Lord of Oṟṟiyūr who gives great grace,
O sweet sugar-candy, O nectar of sweet fruit,
O young parrot who will not consent to stay with those whose minds are iron,
O red flame of a great coming light, O ruby Vaṭivuṭai!

57. O honey of grace with eyes like the carp, O red milk that tastes sweet within your servants,
O sweet red syrup, O lamp that shines above the crown
of the spoken Vedic scriptures, O lovely doe whom the wise one of gracious Oṟṟi
takes with longing, O ruby Vaṭivuṭai!

58. The Lord who has set his grace on us and holds lovely Oṟṟiyūr: in his
fair side you are mingled, O fresh honey, O rich plantain fruit,
O tender creeper whose flower feet will not enter hearts that are a burning desert,³⁷
O doe adorned with fragrant jasmine, O ruby Vaṭivuṭai!

59. O treasure laid by in safety, set aside for us to take up when we grow weak, that we might be kept,
O wealth of true wisdom that your lovers seek,
with tresses dark as the rain-cloud and full of flowers, with the soft, matchless gait of the she-elephant,
O doe of Oṟṟi of good glory, at his left, O ruby Vaṭivuṭai!

60. The wife of the kingly Mountain Lord, and good Kāñcaṉamālai:³⁸
you called them "Mother" with your holy mouth. What rare tapas
did they strive at, long before? O lightning with young breasts firm and full,
in Oṟṟi of our meditation, O ruby Vaṭivuṭai!

61. Not even for a moment have I crossed the sea of my heart's anxiety;
I have not one virtue; what am I doing? I do not know your heart's intent.
O green creeper with divine fragrance, at the left side
of our Lord of Oṟṟi who wears the hooded snake, O ruby Vaṭivuṭai!

62. So that the pain of the womb may end, in my heart, with joy, the Guru of Oṟṟi,
for so your husband is called, and you play together: O that
holy one, O red holy one of grace, who gave me to do the first service,
O fragrance, O flower that fragrance clings to,³⁹ O ruby Vaṭivuṭai!

63. So that all the thoughts I have thought may bear fruit, have it in your heart
to grant me your grace, O holy jasmine bud that breathes fragrance
within and without, O green gem polished at the side
of the Full One of lovely Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

64. Though I do evil, though I stand proud before your lovers and
argue with them, though I forget your feet, witless as I am,
whatever I do, forgive me and give grace, O doe of Oṟṟi with slender waist,
your long tresses decked with flowers, O ruby Vaṭivuṭai!

65. Like one in need of medicine,⁴⁰ I stood before your beloved who lives in Oṟṟiyūr,
and before you, whom the reformed praise, longing for the honey of good grace,
a guest at the door; and seeing that you take no pity at all within,
I stand in grief: is this good, O ruby Vaṭivuṭai?

66. No one is lower in character than I, at any time or anywhere;
no one is greater in grace than you; and so, by this very nature,
Mother, grant even me your golden grace, see,
O life of Oṟṟi, high as a king, O ruby Vaṭivuṭai!

67. In the mind of this servant, where only sorrow abounds, on what day will the bliss
of your pure grace abound? O love for the life of our Father of lovely Oṟṟi,
O knowledge of true servants, O hardness toward those who have no love for the Śaiva path,
O form of true awakening, O ruby Vaṭivuṭai!

68. Even a little, so that the sorrow of my heart may cease
and I may praise your golden flower-feet sweet with honey, have it in your heart, see,
O doe who embraces the red, strong shoulders of your Companion,
who dwells in Oṟṟi praised by the wise who weigh their words, O ruby Vaṭivuṭai!

69. While all others live in great content, that I alone, a lonely one, should wither
in distress: alas! is it fitting to your grace?
O peahen of Oṟṟi, whom the holy Four-faced One and Māl come and hail:
"O lady who took away our faults!", O ruby Vaṭivuṭai!

70. Though faults lie upon me, your servant, forgive them,
take away the evil of sin, and grant good glory, O creeper of the shining divine Veda,
O bough of emerald, O tender one of lovely Oṟṟi,
O doe with eyes like a whetted lance, O ruby Vaṭivuṭai!

71. Kaṇṇappaṉ praises the good Lord of Kāḷatti;⁴¹ the Lord who dwells in auspicious Oṟṟi
desires you as his good; O sweet honey of supreme bliss, […]
O form of fresh gold to think upon, O ruby Vaṭivuṭai!

72. O chastity, O One who drives away all division, O beauty that fills our eyes,
O merit of true servants, O bliss of the awakening of grace,
O substance of bliss within the knowing of words and names, O true self-shining flame,
O doe of Oṟṟi, whose name is might, O ruby Vaṭivuṭai!

73. I have fallen deep into the sea of sorrow: that you should let go of me, is it fitting
to your grace, my good Mother? So that all things moving and unmoving
may sink in bliss,⁴² you dwell in holy Oṟṟiyūr, and as children you have borne
you keep them, O ruby Vaṭivuṭai!

74. You, who are the Vedas, the grace that springs from Śiva dwelling in Oṟṟi,
the elements, the organs of sense, the senses, and the kinds of faculty⁴³ so named,
and the soul itself: shall I, this fool, know you by the arguments
of my mouth, O ruby Vaṭivuṭai?

75. O moon, O moon-faced doe, O treasure your servants keep in their minds,
O fullness of compassion, O lasting state of blissful joy,
O goal, O eye that shows the way to the goal, O young and tender doe
who dwells beside the guardian of Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

76. Not to say "Fear not" here to me, who am sinking in sorrow that never heals:
that lack is my own lack; I no longer know your mind.
O rain of compassion that never fails, hard for the small and unsteady to reach,
delighting the god of holy Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

77. Alas! To give grace to me, who faint with no footing at all,
your heart has not turned even a little: what is there for me to do?
O bough of the Veda full of the honey of words, O tip of the flame of true wisdom,
O life of Oṟṟi, beautiful in its might, O ruby Vaṭivuṭai!

78. O lightning, whose eyes outdo the red spear! If your heart would turn, then for me,
whatever work you tell me to do, that work I will do, see.
O you who bore that Vēḷ⁴⁴ who dried up the hostile sea, you who steal the heart of the god of Oṟṟi
with your long tresses, O doe, O ruby Vaṭivuṭai!

80. O Mother, they proclaim you most merciful;⁴⁵ why have you not set your heart
to take away the sorrow this child of yours suffers?
From now on, not looking into the faults of me, a dog, you will come
to grant good grace, O peahen of our Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

81. Telling my want to the unlearned, I am shaken and in distress;
if you have goodness, if you have the mighty power of grace, you will give.
With the dweller of holy Oṟṟi, the mightiest of all the mighty,
O life of Oṟṟi of the rich groves, O ruby Vaṭivuṭai!

82. O peacock with lovely bright face, O green parrot who speaks the Vedas,
O flower with lovely long tresses, O lady with the gracious corner-glance,
O doll with a waist like the sky, O maiden with breasts like Mount Mandara,
the delight of the noble one of gracious Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

83. O Supreme Highest, who dwells in the holy temple of your devotees' hearts,
O mass of light of pure, true wisdom, O flawless blissful joy,
grant me to tell your glory every day, O peahen at the left
of the Stainless One of Oṟṟi, mad for you, O ruby Vaṭivuṭai!

84. O flower, O you with flowering tresses, O song of Tamil that true lovers have made,
O golden doll, full and whole, O you whose speech is like red honey,
Ayaṉ cries, "Protect us!"; Bhava, who protects, thinks on you;⁴⁶
O great flower-mouthed one, O life of lovely Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

85. Those who go among mean men, crying "Giver! Giver who has food!",
those who cling to women's bodies: will your feet stay in their hard hearts?
O sugarcane with long eyes that reach your ears, O lady who grows at the left
of the Lord of good Oṟṟi, the Dancer, O ruby Vaṭivuṭai!

86. This lowest one, who will not turn back from the field:⁴⁷ to rule him in compassion
your heart will not turn. What shall I do? I have tossed through the sea of sorrow.
So that I may join the throng of servants with the Lord whose forehead-eye never turns away,
O life of Oṟṟi, whose riches never turn back, O ruby Vaṭivuṭai!

87. O tender creeper of grace in whom the Vedas blossomed, O Lady of the Sky,
O Beautiful One delighting in lovely Oṟṟiyūr, where the flowered arches blossom,
O Śivā in whom the true cause blossomed, O Pārvatī, called our Gaurī,
O Mother whose breasts blossom like the elephant's brow, O ruby Vaṭivuṭai!

88. O Abhiṣeka-valli whom Tiru-valli praises, O creeper who comes upon our heads,
O creeper of the wish-tree, O bright creeper of green gem,
O Karuṇāmpaka-valli,⁴⁸ who takes away the creeper of our births, O creeper who abides
in Oṟṟi, a feast for the eyes, so the Vedas discern you, O ruby Vaṭivuṭai!

89. O swan of young gait, whom he delights to see who wears a bright tiger skin for his garment,
O sovereign of all women, beginning with the Golden One of the lotus,
O golden green parrot with long eyes like weapons and a waist like lightning,
O life of Oṟṟi, where the water stays in the sluices, O ruby Vaṭivuṭai!

90. All that we learn and all that we hear is for the sake of seeing
your wondrous golden lotus-flower feet: so the virtuous reckon.
O pure flame, who are word and the words' meaning, and stand beyond them,
O life of Oṟṟi, that has come to a place of might, O ruby Vaṭivuṭai!

91. All the good I have, I have through you; what good have you through me,
who have come to you? Tell me, O you who bore us!
O whole gem in the eye of our Lord of Oṟṟi, who of old gave grace to the Four,⁴⁹
O end of the enduring four Vedas, O ruby Vaṭivuṭai!

92. To do good to the true servants who seek the good Śaiva path, and to stand
doing humble service at your red feet: this I have resolved.
When will it be done? If it were done this very day, how sweet it would be, see,
O life of lovely Oṟṟi with its fine hall, O ruby Vaṭivuṭai!

93. O bright pearl, joined to the Father, the Lord of Oṟṟi, the Freed One
who dances in the Hall, O nectar with the moon's face,
this madman, who commits faults beyond all measuring,
is it right that you should rule him, O ruby Vaṭivuṭai?

94. My petition, which points to the meanness of a life not fit to be told,
a petition without power to persuade: not even a little into your holy ear
does it climb. O you who sit at the left side of my Tiyākar of Oṟṟi,
never moving, O peahen, O ruby Vaṭivuṭai!

95. To me, worn down by endless trouble, even if you do not give as you help your lovers,
take pity at least by the measure of a sesame seed, see,
O Mother who gives grace that never fails, O Taṟparai⁵⁰ of lovely Oṟṟi,
O life that grants an undying good, O ruby Vaṭivuṭai!

96. I, a great fool, toss like a straw on the great wave
called the sorrow of a petty life; the raft is your feet, my companions.
O sugarcane, O sea of compassion, O nectar of the three fruits of grace,⁵¹
O life of Oṟṟi of rare, great grace, O ruby Vaṭivuṭai!

97. I stood shaken within by fear; by the support of your corner-glance of grace
I now rejoice; from now on I take refuge in you.
O Goddess of the Lord of holy Oṟṟi, whom Śrīdhara praises, O lovely
queen of women, O life of Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

98. Not only those who have gold, but those who have the wealth of learning that is praised,
jeer at me: "What does he have?" What is this, Mother?
O you who have the lightning, you whose waist is slender as lightning, you who have the three-eyed
King who dwells in Oṟṟi, you who have me, O ruby Vaṭivuṭai!

99. I am one whose heart never lets go of lies; yet, lest I be left to lament,
never let go of me, but keep me still: that is your duty, O sugarcane!
O bliss that ripens in those who never let go of truth, O wisdom of Oṟṟi,
O doe whose eyes never let go of their kohl, O ruby Vaṭivuṭai!

100. O you whose mind is kind with love, if from now on you are
my mother, and I am your son, then in my heart
take away all the sorrow that comes without ceasing, and give grace, O form of nectar
with red mouth in Oṟṟi, O ruby Vaṭivuṭai!

101. Long live your red feet! Praise to the lotuses of your flower feet!
Long live your foot-flowers! Praise to your cool kindness! Long live your glory!
Long live, in my heart, you, and your beloved of Oṟṟi, you!
Long live, O life of my dear life, O ruby Vaṭivuṭai!⁵²

Tirucciṟṟampalam.⁵³

Colophon

Irāmaliṅka Aṭikaḷ (Vaḷḷalār), திருவொற்றியூர் வடிவுடை மாணிக்க மாலை (Tiruvoṟṟiyūr Vaṭivuṭai Māṇikka Mālai), an invocation and a hundred numbered verses in the kaṭṭaḷaik kalittuṟai metre with the refrain vaṭivuṭai māṇikkamē, rendered "O ruby Vaṭivuṭai" throughout. Translated from the Tamil of the Project Madurai e-text no. 31 (pmuni0031), Tiruvaruṭpā – Akaval & Tiruvoṟṟiyūr Vaṭivuṭai Māṇikka Mālai; the e-text names no print edition. Prepared for the Good Work Library by the Tianmu Anglican Church with AI-assisted translation and editorial work. No existing English translation was consulted. No complete English translation of this work is known to us. Each verse is rendered line for line with the Tamil, and Śaiva terms are kept with a note at first use. Gaps and doubtful readings are footnoted: verse 5, where the third line is two feet short and words are lost (marked […]); verse 71, which has only three lines, one line being lost (marked […]); verse 73, where the letters நஇ are corrupt; the numbering, which passes from 78 to 80 with no verse 79; and uncertain readings in verses 1, 8, 13, 17, 38, 39, 42, 46, 48, 50, 62, 65, 84, 86 and 101. Misprints are kept as printed in the Tamil.

© 2026 Tianmu Anglican Church. This English translation is licensed under CC BY-NC-SA 4.0: you may share and adapt it for non-commercial use with credit to the Good Works Library, tianmu.org. The source text keeps its own terms. For other uses, see Rights and Reuse.

Source Text (Tamil)

Project Madurai e-text no. 31 (pmuni0031), திருவருட்பா - அகவல் & திருவொற்றியூர் வடிவுடை மாணிக்க மாலை, second work: திருவொற்றியூர் வடிவுடை மாணிக்க மாலை. No print edition is named in the e-text.

வள்ளலார் அருளிய திருவொற்றியூர் வடிவுடை மாணிக்க மாலை

(கட்டளைக் களித்துறை)

காப்பு

சீர்கொண்ட வொற்றிப் பதியுடை யானிடஞ் சேர்ந்தமணி
வார்கொண்ட கொங்கை வடிவாம் பிகைதன் மலரடிக்குத்
தார்கொண்ட செந்தமிழ்ப் பாமாலை சாத்தத் தமியனுக்கே
ஏர்கொண்ட நல்லரு ளீயுங் குணாலய வேரம்பனே.

நூல்

கடலமு தேசெங்கரும்பெ அருட்கற் பசுக்கனியே
உடலுயி ரேயுயிர்க் குள்ளுணர் வேயுணர் வுள்ளெளியே
அடல்விடை யாரொற்றி யாரிடங் கொண்ட அருமருந்தே
மடலவிழ் ஞானமலரே வடிவுடை மாணிக்கமே. 1

அணியே அணிபெறும் ஒற்றித் தியாகர்தம் அன்புறுசற்
குணியேஎம் வாழ்க்கைக் குலதெய்வ மேமலைக் கோன்தவமே
பணியேன் பிழைபொறுத் தாட்கொண்ட தெய்வப் பதிகொள்சிந்தா
மணியேயென் கண்ணுண் மணியே வடிவுடை மாணிக்கமே. 2

மானேர் விழிமலை மானேஎம் மானிடம் வாழ்மயிலே
கானேர் அளகப் பசுங்குயி லேஅருட் கட்கரும்பே
தேனே திருவொற்றி மாநகர் வாழும் சிவசத்தியே
வானே கருணை வடிவே வடிவுடை மாணிக்கமே. 3

பொருளே அடியர் புகலிட மேஒற்றிப் பூரணன்தண்
அருளேஎம் ஆருயிர்க் காந்துணை யேவிண்ணவர் புகழும்
தெருளேமெய்ஞ் ஞானத் தெளிவே மறைமுடிச் செம்பொருளே
மருளேத நீக்கும் ஒளியே வடிவுடை மாணிக்கமே. 4

திருமாலும் நான்முகத் தேவுமுன் னாள்மிகத் தேடிமனத்
தருமா லுழக்க அனலுரு வாகி அமர்ந்தருளும்
பெருமான்எம் மான்ஒற்றிப் பெம்மான்கைம்
மருமான் இடங்கொள்பெண் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 5

உன்னேர் அருள்தெய்வம் காணேன் மனத்தும் உரைக்கப்படாப்
பொன்னேஅப் பொன்னற் புதஒளி யேமலர்ப் பொன்வணங்கும்
அன்னேஎம் ஆருயிர்க் கோர்உயி ரேஒற்றி யம்பதிவாழ்
மன்னே ரிடம்வளர் மின்னே வடிவுடை மாணிக்கமே. 6

கண்ணேஅக் கண்ணின் மணியே மணியில் கலந்தொளிசெய்
விண்ணே வியன்ஒற்றி யூர்அண்ணல் வாமத்தில் வீற்றிருக்கும்
பெண்ணே மலைபெறும் பெண்மணி யேதெய்வப் பெண்ணமுதே
மண்நேயம் நீத்தவர் வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 7

மலையான் தவஞ்செய்து பெற்றமத்தேஒற்றி வாழ்கனகச்
சிலையோன் மணக்க மணக்குந்தெய் வீகத் திருமலரே
அலையான் மலிகடல் பள்ளிகொண்டான்தொழும் ஆரமுதே
வலையான் அருமை மகளே வடிவுடை மாணிக்கமே. 8

காமம் படர்நெஞ் சுடையோர் கனவினும் காணப்படாச்
சேமம் படர்செல்வப் பொன்னே மதுரச் செழுங்கனியே
தாமம் படர்ஒற்றி யூர்வாழ் பவளத் தனிமலையின்
வாமம் படர்பைங் கொடியே வடிவுடை மாணிக்கமே. 9

கோடா அருட்குணக் குன்றே சிவத்தில் குறிப்பிலரை
நாடாத ஆனந்த நட்பேமெய் யன்பர் நயக்கும் இன்பே
பீடார் திருவொற்றிப் பெம்மான் இடஞ்செய் பெருந்தவமே
வாடா மணிமலர்க் கொம்பே வடிவுடை மாணிக்கமே. 10

நாலே எனுமறை அந்தங்கள் இன்னமும் நாடியெனைப்
போலே வருந்த வெளிஒளி யாய்ஒற்றிப் புண்ணியர்தம்
பாலே இருந்த நினைத்தங்கை யாகப் பகரப்பெற்ற
மாலே தவத்தில் பெரியோன் வடிவுடை மாணிக்கமே. 11

கங்கைகொண் டோ ன்ஒற்றி யூரண்ணல் வாமம் கலந்தருள்செய்
நங்கைஎல்லா உல குந்தந்த நின்னைஅந் நாரணற்குத்
தங்கைஎன் கோஅன்றித் தாயர்என் கோசொல் தழைக்குமலை
மங்கையங் கோமள மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 12

சேலையிட் டார்வயல் ஊரொற்றி வைத்துத்தன் தொண்டர்பின்
வேலையிட் டால்செயும் பித்தனை மெய்யிடை மேவுகரித்
தோலையிட் டாடும் தொழிலுடை யோனைத் துணிந்துமுன்னாள்
மாலையிட் டாய்இஃதென்னே வடிவுடை மாணிக்கமே. 13

தனையாள் பவரின்றி நிற்கும் பரமன் தனிஅருளாய்
வினையாள் உயிர்மல நீக்கிமெய் வீட்டின் விடுத்திடுநீ
எனையாள் அருளொற்றி யூர்வா ழவன்றன் னிடத்துமொரு
மனையாள் எனநின்ற தென்னே வடிவுடை மாணிக்கமே. 14

பின்னீன்ற பிள்ளையின் மேலார்வம் தாய்க்கெனப் பேசுவர்நீ
முன்னீன்ற பிள்ளையின் மேலாசை யுள்ளவர் மொய்யசுரர்
கொன்னீன்ற போர்க்கிளம் பிள்ளையை ஏவக் கொடுத்ததென்னே
மன்னீன்ற ஒற்றி மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 15

பையாளும் அல்குல் சுரர்மட வார்கள் பலருளும்இச்
செய்யாளும் வெண்ணிற மெய்யாளும் எத்தவம் செய்தனரோ
கையாளும் நின்னடிக் குற்றேவல் செய்யக் கடைக்கணித்தாய்
மையாளும் கண்ணொற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 16

இலையாற்று நீமலர்க் காலால் பணிக்குங்குற் றேவலெலாம்
தலையால் செயும்பெண்கள் பல்லோரில் பூமகள் தன்னைத் தள்ளாய்
நிலையால் பெரியநின் தொண்டர்தம் பக்க நிலாமையினான்
மலையாற் கருளொற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 17

கலைம களேநின்பணியைஅன் போடும் கடைப்பிடித்தாள்
அலைமகளே அன் பொடிபிடித் தாள்எற் கறைகண்டாய்
தலைமகளே அருட் டாயேசெவ் வாய்க்கருந் தாழ்குழற்பொன்
மலைமகளே ஒற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 18

பொன்னோடு வாணிஎன் போரிரு வோரும் பொருணற் கல்வி
தன்னோ டருளுந் திறநின்குற் றேவலைத் தாங்கிநின்ற
பின்னோ அலததன் முன்னோ தெளிந்திடப் பேசுகநீ
மன்னோ டெழிலொற்றி யூர்வாழ் வடிவுடை மாணிக்கமே. 19

காமட் டலர்திரு வொற்றிநின் னாயகன் கந்தைகற்றி
யேமட் டரையொடு நிற்பது கண்டும் இரங்கலர்போல்
நீமட்டு மேபட் டுடுக்கின் றனைஉன்றன் நேயம்என்னோ
மாமட் டலர்குழல் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 20

வீற்றார்நின் றன்மணத் தம்மியின் மேல்சிறு மெல்லனிச்சம்
ஆற்றாநின் சிற்றடிப் போதினைத் தூக்கிவைத் தாரெனின்மால்
ஏற்றார் திருவொற்றி யுரார் களக்கறுப் பேற்றவரே
மாற்றா இயல்கொண்மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 21

பொருப்புறு நீலியென் பார்நின்னை மெய்அது போலும்ஒற்றி
விருப்புறு நாயகன் பாம்பா பரணமும் வெண்தலையும்
நெருப்புறு கையும் கனல்மேனி யுங்கண்டு நெஞ்சம் அஞ்சாய்
மருப்புறு கொங்கை மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 22

அனம்பொறுத் தான்புகழ் ஒற்றிநின் நாயகன் அங்குமிழித்
தனம்பொறுத் தாள்ஒரு மாற்றாளைத் தன்முடி தன்னில்வைத்தே
தினம்பொறுத் தான்அது கண்டும் சினமின்றிச் சேர்ந்தநின்போல்
மனம்பொறுத் தார்எவர் கண்டாய் வடிவுடை மாணிக்கமே. 23

ஓருரு வாய்ஒற்றி யூர்அமர்ந்தார் நின் னுடையயவர்பெண்
சீருரு வாகுநின் மாற்றாளை நீதெளி யாத்திறத்தில்
நீருரு வாக்கிச் சுமந்தார் அதனை நினைந்திலையே
வாருரு வார்கொங்கை நங்காய் வடிவுடை மாணிக்கமே. 24

சார்ந்தேநின் பால்ஒற்றி யூர்வாழும் நாயகர் தாமகிழ்வு
கூர்ந்தே குலாவும்அக் கொள்கையைக் காணில் கொதிப்பளென்று
தேர்ந்தேஅக் கங்கையைச் செஞ்சடைமேல்சிறை செய்தனர்ஒண்
வார்ந்தே குழைகொள் விழியாய் வடிவுடை மாணிக்கமே. 25

நீயே எனது பிழைகுறிப் பாயெனில் நின்னடிமைப்
பேயேன் செயும்வண்ணம் எவ்வண்ண மோஎனப் பெற்றளிக்கும்
தாயே கருணைத் தடங்கட லேஒற்றிச் சார்முத
வாயேர் சவுந்தர மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 26

முப்போதும் அன்பர்கள் வாழ்த்தொற்றி யூர்எம் முதல்வர்மகிழ்
ஒப்போ தருமலைப் பெண்ணமு தேஎன்று வந்துநினை
எப்போதும் சிந்தித் திடர்நீங்கி வாழ எனக்கருள்வாய்
மைப்போ தனையகண் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 27

மீதலத் தோர்களுள் யார்வணங் காதவர் மேவுநடுப்
பூதலத் தோர்களுள் யார்புக ழாதவர் போற்றிநிதம்
பாதலத் தோர்களுள் யார்பணி யாதவர் பற்றிநின்றாள்
மாதலத் தோங்கொற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 28

சேய்க்குற்றம் தாய்பொறுத் தேடா வருகெனச் செப்புவள்இந்
நாய்க்குற்றம் நீபொறுத் தாளுதல் வேண்டும் நவின்மதியின்
தேய்க்குற்றம் மாற்றும் திருவொற்றி நாதர்தந் தேவிஅன்பர்
வாய்க்குற்றம் நீக்கும் மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 29

செங்கம லாசனன் தேவிபொன் நாணும் திருமுதலோர்
சங்கம தாமிடற் றோங்குபொன் நாணும் தலைகுனித்துத்
துங்கமு றாதுஉளம் நாணத் திருவொற்றித் தோன்றல்புனை
மங்கல நாணுடை யாளே வடிவுடை மாணிக்கமே. 30

சேடா ரியன்மணம் வீசச் செயன்மணம் சேர்ந்துபொங்க
ஏடார் பொழிலொற்றி யூரண்ணல் நெஞ்சம் இருந்துவக்க
வீடா இருளும் முகிலும்பின் னிட்டு வெருவவைத்த
வாடா மலர்க்குழ லாளே வடிவுடை மாணிக்கமே. 31

புரநோக்கி னால்பொடி தேக்கிய ஒற்றிப் புனிதர்களக்
கரநோக்கி நல்லமு தாக்கிநிற் போற்றுங் கருத்தினரா
தரநோக்கி உள்ளிருள் நீக்கிமெய்ஞ் ஞானத் தனிச்சுகந்தான்
வரநோக்கி ஆள்விழி மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 32

உன்னும் திருவொற்றி யூருடை யார்நெஞ் சுவப்பஎழில்
துன்னும் உயிர்ப்பயிர் எல்லாந் தழைக்கச் சுகக்கருணை
என்னும் திருவமு தோயாமல் ஊற்றி எமதுளத்தின்
மன்னும் கடைக்கண் மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 33

வெள்ளம் குளிரும் சடைமுடி யோன்ஒற்றி வித்தகன்தன்
உள்ளம் குளிரமெய் பூரிப்ப ஆனந்தம் ஊற்றெடுப்பத்
தெள்ளம் குளிர்இன் அமுதே அளிக்கும்செவ்வாய்க்குமுத
வள்ளம் குளிர்முத்த மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 34

மாநந்த மார்வயல் காழிக் கவுணியர் மாமணிக்கன்(று)
ஆநந்த இன்னமு தூற்றும் திருமுலை ஆரணங்கே
காநந்த வோங்கும் எழுவொற்றி யார்உட் களித்தியலும்
வானந் தருமிடை மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 35

வான்தேட நான்கு மறைதேட மாலுடன் வாரிசமே
வான்தேட மற்றை அருந்தவர் தேடஎன் அன்பின்மையால்
யான்தேட என்னுளம் சேர்ஒற்றி யூர்எம் இருநிதியே
மான்தேடும் வாட்கண் மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 36

முத்தேவர் விண்ணன் முதல்தேவர் சித்தர் முனிவர்மற்றை
எத்தே வருநின் அடிநினை வார்நினைக் கின்றிலர்தாம்
செத்தே பிறக்கும் சிறியர்அன் றோஒற்றித் தேவர்நற்றா
மத்தேவர் வாம மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 37

திருநாள் நினைத்தொழும் நன்னாள் தொ஡ழமல் செலுத்தியநாள்
கருநாள் எனமழை எல்லாம் புகலும் கருத்தறிந்தே
ஒருநா ளினுநின் றனைமற வார்அன்பர் ஒற்றியில்வாழ்
மருநாண் மலர்க்குழல் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 38

வாணான் அடைவர் வறுமை யுறார்நன் மலமைக்கள்பொன்
பூணாள் இடம்புகழ் போதம் பெறுவர்பின் புன்மைஒன்றும்
காணார்நின் நாமம் கருதுநின் றோர்ஒற்றிக் கண்ணுதல்பால்
மாணார்வம் உற்ற மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 39

சீரறி வாய்த்திரு வொற்றிப் பரம சிவத்தைநினைப்
போரறி வாய்அவ் அறிவாம் வெளிக்கப் புறத்துநின்றாய்
யாரறி வார்நின்னைநாயேன் அறிவ தழகுடைத்தே
வாரெறி பூண்முலை மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 40

போற்றிடு வோர்தம் பிழையா யிரமும் பொறுத்தருள்செய்
வீற்றொளிர் ஞான விளக்கே மரகத மென்கரும்பே
ஏற்றொளிர் ஒற்றி யிடத்தார் இடத்தில் இலங்குமுயர்
மாற்றொளி ரும்பகம் பொன்னே வடிவுடை மாணிக்கமே. 41

ஆசைஉள் ளார்அயன் மால் ஆதி தேவர்கள் யாரும்நின்தாள்
பூசையுள் ளார்எனில் எங்கே உலகர்செய் பூசைகொள்வார்
தேசையுள் ளார்ஒற்றி யூருடை யார்இடஞ் சேர்மயிலே
மாசையுள் ளார் புகழ் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 42

அண்டாரை வென்றுல காண்டுமெய்ஞ் ஞானம் அடைந்துவிண்ணில்
பண்டாரை சூழ்மதி போலிருப் போர்கள்நின் பத்தர்பாதம்
கண்டாரைக் கண்டவர் அன்றோ திருவொற்றிக் கண்ணுதல்சேர்
வண்டாரை வேலன்ன மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 43

அடியார் தொழுநின் அடிப்பொடி தான்சற் றணியப்பெற்ற
முடியால் அடிக்குப் பெருமைபெற் றார்அம் முகுந்தன்சந்தக்
கடியார் மலர்அயன் முன்னோர்தென் ஒற்றிக் கடவுட் செம்பால்
வடியாக் கருணைக் கடலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 44

ஓவா தயன்முதலோர்முடி கோடி உறழந்துபடில்
ஆவா அனிச்சம் பொறாமலர்ச் சிற்றடி ஆற்றக்கொலோ
காவாய் இமயப்பொற் பாவாய் அருளொற்றிக் காமர்வல்லி
வாவா எனும்அன்பர் வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 45

இட்டார் மறைக்கும் உபநிட தத்திற்கும் இன்னுஞ்சற்றம்
எட்டாநின் பொன்னடிப் போதெளி யேன்தலைக் கெட்டுங்கொலோ
கட்டார் சடைமுடி ஒற்றிஎம் மான்நெஞ்ச சுத்தமர்ந்த
மட்டார் குழன்மட மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 46

வெளியாய் வெளிக்குள் வெறுவெளி யாய்ச்சிவ மேநிறைந்த
ஒளியாய் ஒளிக்குள் ஒளியாம் பரைநினை ஒப்பவரார்
எளியார்க் கெளியர் திருவொற்றி யார்மெய் இனிதுபரி
மளியார்நின் றோங்கு மருவே வடிவுடை மாணிக்கமே. 47

விணங்காத லன்பர்தம் அன்பிற்கும் நின்புல விக்கும்அன்றி
வணங்கா மதிமுடி எங்கள் பிரான்ஒற்றி வாணனும்நின்
குணங்காதலித்துமெய்க் கூறுதந்தான் எனக் கூறுவர்உன்
மணங்கா தலித்த தறியார் வடிவுடை மாணிக்கமே. 48

பன்னும்பல் வேறண்டாம் எல்லாம்அவ் அண்டப் பரப்பினின்று
துன்னும் சராசரம் யாவையும் ஈன்றது சூழ்ந்தும் உன்னை
இன்னும் இளந்தை அழியாத கன்னிகை என்பதென்னே
மன்னும் சுகாநந்த வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 49

சினங்கடந் தோர்உள்ளச் செந்தா மரையில் செழித்துமற்றை
மனங்கடந் தோதும்அவ் வாக்கும் கடந்த மறைஅன்னமே
தினங்கடந் தோர்புகழ் ஒற்றிஎம் மானிடம் சேரமுதே
வனங்கடந் தோன்புகழ் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 50

வல்லாரும் வல்லவர் அல்லாரும் மற்றை மனிதர்முதல்
எல்லாரும் நின்செயல் அல்லா தணுவும் இயக்கிலரேல்
இல்லாமை யால்உழல் புல்லேன்செய் குற்றங்கள் ஏதுகண்டாய்
மல்லார் வயல்ஒற்றி நல்லாய் வடிவுடை மாணிக்கமே. 51

எழுதா எழில்உயிர்ச் சித்திர மேஇன் இசைப்பயனே
தொழுதாடும் அன்பர்தம் உட்களிப் பேசிற் சுகக்கடலே
செழுவார் மலர்ப்பொழில் ஒற்றிஎம் மான்தம் திருந்துணையே
வழுவா மறையின் பொருளே வடிவுடை மாணிக்கமே. 52

தெருட்பா லுறும்ஐங்கைச் செல்வர்க்கும் நல்லிளஞ் சேய்க்குமகிழ்ந்து
அருட்பால் அளிக்கும் தனத்தனமேஎம் அகங்கலந்த
இருட்பால் அகற்றும் இருஞ்சுடரேஒற்றி எந்தைஉள்ளம்
மருட்பால் பயிலு மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 53

அயிலேந்தும் பிள்ளைநற்றாயே திருவொற்றி ஐயர்மலர்க்
கயிலேந் தரும்பெறல் முத்தே இசையில் கனிந்தகுரல்
குயிலே குயின்மென் குழற்பிடியே மலைக் கோன்பயந்த
மயிலே மதிமுக மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 54

செய்யகம் ஓங்கும் திருவொற்றியூரில் சிவபெருமான்
மெய்யகம் ஓங்குநல் அன்பேநின்பால்அன்பு மேவுகின்றோர்
கையகம் ஓங்கும் கனியே தனிமெய்க் கதிநெறியே
வையகம் ஓங்கு மருந்தே வடிவுடை மாணிக்கமே. 55

தரும்பேர் அருளொற்றி யூருடையான்இடஞ் சார்ந்தபசுங்
கரும்பே இனியகற் கண்டே மதுரக் கனிநறவே
இரும்பேய் மனத்தினர் பால்இசை யாத இளங்கிளியே
வரும்பேர் ஒளிச்செஞ் சுடரே வடிவுடை மாணிக்கமே. 56

சேலேர் விழியருள் தேனே அடியருள் தித்திக்கும்செம்
பாலே மதுரச்செம் பாகேசொல் வேதப் பனுவல்முடி
மேலே விளங்கும் விளக்கே அருளொற்றி வித்தகனார்
மாலே கொளும்எழில் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 57

எம்பால் அருள்வைத்தெழி லொற்றி யூர் கொண்டிருக்கும் இறைச்
செம்பால் கலந்தபைந் தேனே கதலிச் செழுங்கனியே
வெம்பாலை நெஞ்சருள் மேவா மலர்ப்பத மென்கொடியே
வம்பால் அணிமுல்லை மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 58

ஏமமுய்ப் பேர்எமக் கென்றே இளைக்கில் எடுக்கவைத்த
சேமவைப் பேஅன்பர் தேடுமெய்ஞ் ஞானத் திரவியமே
காமமைக்கார் மலர்க் கூந்தல் பிடிமென் தனிநடையாய்
வாமநற் சீர்ஒற்றி மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 59

மன்னேர் மலையன் மனையும் நற்காஞ்சன மாலையும் நீ
அன்னே எனத்திரு வாயால் அழைக்கப்பெற்றார் அவர்தாம்
முன்னே அருந்தவம் என்னே முயன்றனர் முன்னும் ஒற்றி
வன்னேர் இளமுலை மின்னே வடிவுடை மாணிக்கமே. 60

கணமொன்றி லேனும்என் உள்ளக் கவலைக்கடல்கடந்தே
குணமொன்றி லேன்எது செய்கின்றேன் நின் உள்ளக் குறிப்பறியேன்
பணமொன்று பாம்பணி ஒற்றிஎம்மானிடப் பாலில்தெய்வ
மணமொன்று பச்சைக்கொடியே வடிவுடை மாணிக்கமே. 61

கருவே தனையற என்னெஞ் சகத்தில் களிப்பொடொற்றிக்
குருவே எனும்நின் கணவனும் நீயும் குலவும் அந்தக்
திருவே அருள்செந் திருவே முதற்பணி செய்யத்தந்த
மருவே மருவு மலலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 62

எண்ணிய எண்ணங்கள் எல்லாம் பலிக்க எனக்குனருள்
பண்ணிய உள்ளங்கொள் உள்ளும் புறம்பும் பரிமளிக்கும்
புண்ணிய மல்லிகைப் போதே எழில்ஒற்றிப் பூரணர்பால்
மண்ணிய பச்சை மணியே வடிவுடை மாணிக்கமே. 63

தீதுசெய் தாலும்நின் அன்பர்கள் தம்முன் செருக்கிநின்று
வாதுசெய் தாலும்நின் தாள்மறந்தாலும் மதியிலியேன்
ஏதுசெய் தாலும் பொறுத்தருள் வாய்ஒற்றி யின்னிடைப்பூ
மாதுசெய் தாழ்குழல் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 64

மருந்தினின் நான்ஒற்றி யூர்வாழும் நின்றன் மகிழ்நன்முன்னும்
திருந்திநின் றார்புகழ் நின்முன்னும் நல்லருள் தேன்விழைந்தே
விருந்தினின் றேன்சற்றும் உள்ளிரங் காத விதத்தைக்கண்டு
வருந்திநின் றேன்இது நன்றோ வடிவுடை மாணிக்கமே. 65

என்போல் குணத்தில் இழிந்தவர் இல்லைஎப் போதும்எங்கும்
நின்போல் அருளில் சிறந்தவர் இல்லைஇந் நீர்மையினால்
பொன்போலும் நின்னருள் அன்னே எனக்கும் புரிதிகண்டாய்
மன்போல் உயர்ஒற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 66

துன்பே மிகும்இவ் அடியேன் மனத்தில்நின் துய்யஅருள்
இன்பே மிகுவதெந் நாளோ எழிலொற்றி எந்தைஉயிர்த்
கன்பேமெய்த் தொண்டர் அறிவே சிவநெறிக் கன்பிலர்பால்
வன்பேமெய்ப் போத வடிவே வடிவுடை மாணிக்கமே. 67

சற்றே யெனினும் நெஞ்சத் துயரம் தவிரவும்நின்
பொற்றே மலர்ப்பாதம் போற்றவும் உள்ளம் புரிதிகண்டாய்
சொற்றேர் அறிஞர் புகழ்ஒற்றி மேவும் துணைவர்தஞ்செம்
மற்றேர் புயத்தணை மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 68

சந்தோட மாப்பிறர் எல்லாம் இருக்கவும் சஞ்சலத்தால்
அந்தோ ஒருதமி யேன்மட்டும் வாடல் அருட்கழகோ
நந்தோட நீக்கிய நங்காய் எனத்திரு நான்முகன்மால்
வந்தோதும் ஒற்றி மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 69

அடியேன் மிசைஎன் பிழையிருந் தாலும் அவைபொறுத்துச்
செடியேதம் நீக்கிநற் சீரருள் வாய்திகழ் தெய்வமறைக்
கொடியே மரகதக் கொம்பே எழில்ஒற்றிக் கோமளமே
வடியேர் அயில்விழி மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 70

கண்ணப்பன் ஏத்துநற் காளத்தி யார்மங் கலங்கொள்ஒற்றி
நண்ணப்பர் வேண்டும் நலமே பரானந்த நன்னறவே
எண்ணப் பசும்பொன் வடிவே வடிவுடை மாணிக்கமே. 71

கற்பே விகற்பம் கடியும்ஒன்றே எங்கள் கன்நிறைந்த
பொற்பேமெய்த் தொண்டர்தம் புண்ணியமே அருட் போத இன்பெ
சொற்பேர் அறிவுட் சுகப்பொரு ளேமெய்ச் சுயஞ்சுடரே
மற்பேர் பெறும்ஒற்றி மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 72

மிகவே துயர்க்கடல் வீழ்ந்தேனே நீகை விடுதலருள்
தகவே எனக்குநற் றாயே அகில சராசரமும்
சுகவேநஇ முழ்கத் திருவொற்றி யூரிடந் துன்னிப் பெற்ற
மகவே எனப்புரக் கின்றோய் வடிவுடை மாணிக்கமே. 73

வேதங்க ளாய்ஒற்றி மேவும் சிவத்தின் விளைவருளாய்ப்
பூதங்க ளாய்ப் பொறி யாய்ப்புல னாகிப் புகல்கரண
பேதங்க ளாய்உயிர் ஆகிய நின்னைஇப் பேதைஎன்வாய்
வாதங்க ளால்அறி வேனோ வடிவுடை மாணிக்கமே. 74

மதியே மதிமுக மானே அடியர் மனத்துவைத்த
நிதியே கருணை நிறைவே சுகாநந்த நீள்நிலையே
கதியே கதிவழி காட்டுங்கண் ணேஒற்றிக் காவலர்பால்
வதியேர் இளமட மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 75

ஆறாத் துயரத் தழுந்துகின்றேனைஇங் கஞ்சல்என்றே
கூறாக் குறைஎன்குறையே இனிநின் குறிப்பறியேன்
தேறாச் சிறியர்க் கரிதாம் திருவொற்றித் தேவர்மகிழ்
மாறாக் கருணை மழையே வடிவுடை மாணிக்கமே. 76

எற்றே நிலைஒன்றும் இல்லா துயங்கும் எனக்கருளச்
சற்றேநின் உள்ளம் திரும்பிலை யான்செயத் தக்கதென்னே
சொற்றேன் நிறைமறைக் கொம்பேமெய்ஞ் ஞானச் சுடர்க்கொழுந்தே
மற்றேர் அணியொற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 77

செவ்வேலை வென்றகண் மின்னே நின்சித்தம் திரும்பியெனக்
கெவ்வேலை செய்யேன் றிடினும் அவ்வேலை இயற்றுவல்காண்
தெவ்வேலை வற்றச்செய் அவ்வேளை யீன்றொற்றித் தேவர்நெஞ்சை
வவ்வேல வார்குழல் மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 78

தாயே மிகவும் தயவுடை யாள்எனச் சாற்றுவர்இச்
சேயேன் படுந்துயர் நீக்கஎன்னேஉளம் செய்திலையே
நாயேன் பிழைஇனி நாடாது நல்லருள் நல்கவரு
வாயேஎம் ஒற்றி மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 80

கல்லாரிடத்தில்என் இல்லாமை சொல்லிக் கலங்கிஇடர்
நல்லாண்மை உண்டருள் வல்லாண்மை உண்டெனின் நல்குவையே
வல்லார் எவர்கட்கும் வல்லார் திருவொற்றி வாணரொடு
மல்லார் பொழில்ஒற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 81

சுந்தர வாண்முகத் தோகாய் மறைகள் சொலுபைங்கிள்ளாய்
சுந்தர வார்குழற் பூவாய் கருணைக் கடைக்கண்நங்காய்
அந்தர நேரிடைப் பாவாய் அருள்ஒற்றி அண்ணல்மகிழ்
மந்தர நேர்கொங்கை மங்கை வடிவுடை மாணிக்கமே. 82

பத்தர்தம் உள்ளத் திருக்கோயில் மேவும் பரம்பரையே
சுத்தமெய்ஞ் ஞானவொளிப்பிழம் பேசிற் சுகாநந்தமே
நித்தநின் சீர்சொல எற்கருள் வாய்ஒற்றி நின்மலர்உன்
மத்தர்தம் வாம மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 83

பூவாய் மலர்க்குழல் பூவாய்மெய் அன்பர் புனைந்ததமிழ்ப்
பாவாய் நிறைந்தபொற் பாவாய்செந் தேனிற் பகர்மொழியாய்
காவாய் எனஅயன்காவாய் பவனும் கருதுமலர்
மாவாய் எழில்ஒற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 84

தாதா உணவுடை தாதா எனப்புல்லர் தம்மிடைப்போய்
மாதாகம் உற்றவர் வன்நெஞ்சில் நின்அடி வைகுங்கொலோ
காதார் நெடுங்கட் கரும்பேநல் ஒற்றிக் கருத்தர்நட
வாதா ரிடம்வளர் மாதே வடிவுடை மாணிக்கமே. 85

களந்திரும் பாஇக் கடையேனை ஆளக்கருணைகொண்டுன்
உளத்திரும் பாமைக் கென் செய்கேன் துயர்க்கட லூடலைந்தேன்
குளத்திரும் பாவிழிக் கோமா னொடுந்தொண்டர் கூட்டமுற
வளந்திரும் பாவொற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 86

ஆரணம் பூத்த அருட்கோ மளக்கொடி அந்தரிபூந்
தோரணம் பூத்த எழில்ஒற்றி யுர்மகிழ் சுந்தரிசற்
காரணம் பூத்த சிவைப்பார்ப் பதிநங் கெளரிஎன்னும்
வாரணம் பூத்த தனத்தாய் வடிவுடை மாணிக்கமே. 87

திருவல்லி ஏத்தும் அபிடேக வல்லிஎஞ் சென்னியிடை
வருவல்லி கற்பக வல்லிஒண் பச்சை மணிவல்லிஎங்
கருவல்லி நீக்குங் கருணாம் பகவல்லி கண்கொள்ஒற்றி
மருவல்லி யென்று மறைதேர் வடிவுடை மாணிக்கமே. 88

உடையென்ன ஒண்புலித் தோல்உடை யார்கண்டுவக்குமிள
நடையென்ன மேமலர்ப் பொன்முத லாம்பெண்கள் நாயகமே
படையென்ன நீள்விழி மின்னேர் இடைப் பொற் பசுங்கிளியே
மடைமன்னு நீரொற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 89

கற்பதும் கேட்பதும் எல்லாம்நின் அற்புதக் கஞ்சமலர்ப்
பொற்பதங் காணும் பொருட்டென எண்ணுவர் புண்ணியரே
சொற்பத மாய் அவைக் கப்புற மாய்நின்ற தூய்ச் சுடரே
மற்பதம் சேரொற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 90

நின்னால் எனக்குள எல்லா நலனும் நினைஅடைந்த
என்னால் உனக்குள தென்னைகண் டாய்எமை ஈன்றவளே
முன்நால் வருக்கருள் ஒற்றிஎம் மான்கண் முழுமணியே
மன்னால் மறையின் முடிவே வடிவுடை மாணிக்கமே. 91

நன்றே சிவநெறி நாடுமெய்த் தொண்டர்க்கு நன்மைசெய்து
நின்றேநின் சேவடிக் குற்றேவல் செய்ய நினைத்தனன்ஈது
என்றே முடிகுவ தின்றே முடியில் இனிதுகண்டாய்
மன்றேர் எழில்ஒற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 92

அத்தனை ஒற்றிக் கிறைவனை அம்பலத் தாடுகின்ற
முத்தனைச் சேர்ந்தஒண் முத்தே மதிய முகவமுதே
இத்தனை என்றள வேலாத குற்றம் இழைத்திடும்இம்
மத்தனை ஆளல் வழக்கோ வடிவுடை மாணிக்கமே. 93

கூறாத வாழ்க்கைச் சிறுமையை நோக்கிக் குறித்திடும்என்
தேறாத விண்ணப்பம் சற்றேனும் நின்றன் திருச்செவியில்
ஏறாத வண்ணம்என் ஒற்றித் தியாகர் இடப்புறத்தின்
மாறா தமர்ந்த மயிலே வடிவுடை மாணிக்கமே. 94

ஓயா இடர்கொண் டுலைவேனுக் கன்பர்க் குதவுதல் போல்
ஈயா விடினும்ஓர் எள்ளள வேனும் இரங்குகண்டாய்
சாயா அருள்தரும் தாயே எழில்ஒற்றித் தற்பரையே
மாயா நலம்அருள் வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 95

பெரும்பேதை யேன்சிறு வாழ்க்கைத் துயர்எனும் பேரலையிற்
துரும்பே எனஅலை கின்றேன் புணைநின் துணைப்பதமே
கரும்பே கருணைக் கடலே அருண்முக் கனிநறவே
அரும்பேர் அருள்ஒற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 96

காதரவால்உட் கலங்கிநின் றேன்நின் கடைக்கண்அருள்
ஆதர வால்மகிழ் கின்றேன் இனிஉன் அடைக்கலமே
சீதரன் ஏத்தும் திருவொற்றி நாதர்தம் தேவிஎழில்
மாதரசே ஒற்றி வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 97

பொன்னுடை யார் அன்றிப் போற்றுநற் கல்விப் பொருளுடையார்
என்னுடை யார்எனஏசுகின் றார்இஃ தென்னை அன்னே
மின்னுடையாய் மின்னில் துன்னிடை யாய்ஒற்றி மேவுமுக்கண்
மன்னுடை யாய்என் னுடையாய் வடிவுடை மாணிக்கமே. 98

பொய்விட்டி டாதவன் நெஞ்சகத் தேனைப் புலம்பும்வண்ணம்
கைவிட்டி டாதின்னும் காப்பாய் அதுநின் கடன்கரும்பே
மெய்விட்டி டாருள் விளைஇன்ப மேஒற்றி வித்தகமே
மைவிட்டி டாவிழி மானே வடிவுடை மாணிக்கமே. 99

நேயானு கூல மனமுடை யாய்இனி நீயும்என்றன்
தாயாகில் யான்உன் தனையனும் ஆகில் என் தன்உளத்தில்
ஓயா துறந்துயர் எல்லாம் தவிர்த்தருள் ஒற்றியில்செவ்
வாயார் அமுத வடிவே வடிவுடை மாணிக்கமே. 100

வாழிநின் சேவடி போற்றிநின் பூம்பத வாரிசங்கள்
வாழிநின் தாண்மலர் போற்றிநின் தண்ணளி வாழிநின்சீர்
வாழிஎன் உள்ளத்தில் நீயநின் ஒற்றி மகிழ்நரும்நீ
வாழிஎன் ஆருயிர் வாழ்வே வடிவுடை மாணிக்கமே. 101

திருச்சிற்றம்பலம்

Source Colophon

Irāmaliṅka Aṭikaḷ (Vaḷḷalār), திருவொற்றியூர் வடிவுடை மாணிக்க மாலை, from Project Madurai e-text no. 31 (pmuni0031), திருவருட்பா - அகவல் & திருவொற்றியூர் வடிவுடை மாணிக்க மாலை, இராமலிங்க அடிகள் (வள்ளலார்) அருளியது, Tamil script in Unicode (UTF-8). Etext preparation: Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland. Etext proof-reading: Elango Sampandam, Chicago, USA. © Project Madurai, 1998–2021; the web page was last revised on 31 July 2021. No print edition is named. Project Madurai's terms: the file is freely distributable, provided the header is kept; the header is kept in our raw copy. In this transcription the whitespace has been normalised (Project Madurai's leading spaces and the blank lines between verse lines removed) and the line and verse breaks kept; the e-text's heading lines are kept as headings. No letter of the Tamil has been changed: misprints, the stray character in verse 38, the missing number 79 and the three-line verse 71 stand as printed. The e-text carries no editor's introduction or glosses for this work.

🌲

Notes