"Those who cry out, sir, are crores upon crores; those who have seen the Cause are few, so few."
— Vālmīki, Vālmīkar Cūttira Ñāṉam

Vālmīkar Cūttira Ñāṉam (வால்மீகர் சூத்திர ஞானம், "The Sūtra Wisdom of Vālmīki") is a poem of sixteen stanzas by Vālmīki, a Siddhar of the Tamil tradition. Tradition sometimes links the name with the poet of the Rāmāyaṇa; nothing in these verses makes that claim, and the poet speaks only as a siddha among siddhas. He calls his poem "Vālmīkaṉ's Sixteen" and "the key" to "all the songs of the Eighteen," and says that the other siddhas carried tales of his book to Śiva, so that he opened it "for the world's sake" only by Śiva's leave. Each stanza has four long lines, printed in eight halves, and takes up the last word of the one before. His theme is vāci, the breath: what comes and goes is vāci, the sun and moon are vāci, and the four paths of Śaiva practice (cariyai, kiriyai, yōkam, ñāṉam) are the drawing in, the holding, the letting out and the standing still of the breath. Between these teachings he mocks those who read great books and wear matted hair and ash without knowing "the Cause," and those who made Vedas, purāṇas and castes "just so each could earn his keep."

Translation

The Sūtra Wisdom of Vālmīki

1. Praising the feet of Śiva, who stands as darkness and open space,
I will spread out and tell the particulars of the Letter.¹
That which stands as the formless and the formed is the Letter;
beginning and end, the cosmos and the body,² it is that.
The form that stands as holy form, as sun and moon,
is the form of Śiva-Śakti and of Tirumāl;
the form that comes is the shape of Śiva-Śakti.
Set your mind on what comes and on what goes.

2. What comes and what goes is vāci;³
the sun and moon that come in the sky are vāci.
Whoever stays clear in mind, he is a siddha;
he who knows the whole world as Śiva is a siddha.
The mount called Nandi⁴ is the gross body;
the Four-faced is eye, nose, ear and tongue;
the Elephant-faced, Śiva-Śakti, are the holy breath;
know that father and mother are the sun and the moon.

3. Know this: pūraka, the drawing in, is the path of cariyai;
kumbhaka, the stilling, is the path of kiriyai;
rēcaka, which parts and comes out, is the path of yoga;
what stands without faltering is the path of ñāṉam.⁵
The prāṇa-breath that turns back and enters the body
is the house where great Śiva-Śakti rests.
He who excels, grows clear in mind and joins it, is a siddha;
Śiva, Śiva! one may say of him: he is He.

4. Yes, son: those in the world who have looked into great books
call whatever each of them has seen "cariyai";
Om, son: calling stone and copper "god,"
they melt, they worship, they call it "kiriyai";
Vām, son:⁶ calling it "yoga," they eat fruits and greens
and wander about like mutes who do not speak;
Lust, son! They declare it "wisdom," and on top of that
they roam like crows, like madmen, like beasts.

5. They roam, poring and poring over great books;
some few in the world revile the rest!⁷
They deceive; to make their living, many a guise
they put on their bodies, and wander;
they cling; they call themselves gurus, call others disciples;
slowly they give dīkṣā, and call things "evil."
They shout that they themselves are the holy Three,
these dregs who do not know the Cause.

6. In this world of "I," some few
put on matted hair, tiger skin, ochre cloth and beads,
smear ash all over their bodies of flesh,
and call themselves yogis in the world, call themselves sages;
they speak of honeyed Śiva-pūjā and of dīkṣā;
they say, "We have seen Tirumāl with our own eyes";
crores of them wander in the wild forest
and cry out, not knowing the Cause.

7. Those who cry out, sir, are crores upon crores;
those who have seen the Cause are few, so few.
Of all the flustered ones, those who held to the Highest
and stood there and saw are few, son!
All those who shake it off, out in the world,
will never know the kalai⁸ that has risen within them.
Do not scatter like those who scatter;
when Śiva-Śakti comes, stand in yourself.

8. "Stand," said the great ones; and by their speech,
in this wide world, the four Vedas,
the mighty śāstras as twice three,
the belly-feeding purāṇas as eighteen,
and the Vedāntas, as if to melt stones,
they built, each in his own language;
and in the ancient world four castes, many castes,
they strung together, just so each could earn his keep.

9. If they were not in this world of "I,"
people would perish of their own pride and fall in the world.
Once you take a body of flesh, you need everything;
in the world each needs his own language.
Civakāmi,⁹ the doe, joined with Śiva,
looked on the faces of the great sages, and spoke the scriptures;
by the grace of honeyed Civakāmi
they gathered many crores of the languages of the lands.

10. Not knowing the language of the land,
those who have glanced at a language speak "clearly";
they crave whatever they see in the world;
they see a wonder and forget it.
The stubborn "worthies"¹⁰ who do not know vāci
bewilder people with words, without method.
Those who have seen Śiva in the middle, at the tip of the nose,
are themselves the Four-faced, Tirumāl and Śiva.

11. Śiva, Śiva! For all the songs of the Eighteen,¹¹
the key is Vālmīkaṉ's Sixteen.
All the siddhas who had won Śiva looked into my book
and told tales of it to Śiva;¹² the Lord grew angry.
So that it should not go to waste, by Śiva's leave¹³
and grace, I opened it and told it, for the world's sake.
Within the wondrous nine planets,
beyond the middle of tongue, mouth, ear and nose.

12. Beyond the middle of tongue, mouth, ear and nose,
on the middle street, from the secret place to the crown, touching,
strike there, saying "there," and butt against it;
worship the Mother and chant the Veda;
mouth and speech unmoving, keeping silence,
set your mind where vāci comes and keep watch;
you will cast it off, when the mind enters with vāci:
see the order in which it comes, subsiding in thought.

13. Hard for anyone to see is the twofold breath;
he who sees it is a siddha of Śiva, he indeed.
Hard to take up in this world; if this book reaches you,
you may be called a siddha of the earth.
Hard to see: it is the holy breath of Śiva-Śakti;
do not show this book to fools.
Hard to have it dawn; the daze of the eyes will simply go;
I have told you the subtle thing hard to speak, son.

14. This book is subtle; I tell it so that you may see vāci;
the subtlest of the subtle is not to be let go.
No witness, no companion, no questioning,
not a single doubt: to see the eye,
what a sight! As if dwelling in the karpaka tree,¹⁴
to have seen the Cause with your own eyes:
just so I saw Umā, who grants dominion;
the going of the holy dance of bliss is protection.

15. To keep it, hear me tell the regimen:¹⁵
vegetables and fruits, the five juices, sweet rice;
eat them fittingly and guard Śiva;
my son, look into the guru-books of the siddhas.
The soul must be kept from ruin;
each one's daily rites must go on.
For those who stand firm, siddhi in vāci,
and the Sixteen will bear their fruit in full.¹⁶

16. To be He oneself, one needs vāci;
to stand within oneself, one needs a place as well.
For all who stand as dwellers in the sky, siddhi;
with the mind kept in the sky, it shows like the moon.
For the siddhas, the herb of honey that never cloys:
the head, son, is the lord of the body.
That you may be king, I have told the sign,
the Sixteen, in brief, for the world.

Colophon

Colophon: Vālmīkar Cūttira Ñāṉam (வால்மீகர் சூத்திர ஞானம்), sixteen stanzas, translated from the Tamil of the Project Madurai e-text no. 859, Cittar pāṭalkaḷ tokuppu – 10, whose print bases are Saravanamuthu Pillai, Patiṉeṇ Cittarkaḷ Periya Ñāṉakkōvai (Chennai: B. Irattina Nayakar & Sons, 1954) and C. S. Murugesan, Cittar Pāṭalkaḷ – Periya Ñāṉakkōvai (Chennai: Sankar Pathippagam, 2004). Prepared for the Good Work Library by the Tianmu Anglican Church with AI-assisted translation and editorial work. No existing English translation was consulted. No complete English translation of this work is known to us. Each English line answers one Tamil half-line. The poet is the Siddhar Vālmīki of the Tamil tradition; this translation does not identify him with the author of the Rāmāyaṇa. Readings that remain uncertain are marked in the notes: the opening word vām in stanza 4 and the phrase caṇṭi māṇpar in stanza 10.

© 2026 Tianmu Anglican Church. This English translation is licensed under CC BY-NC-SA 4.0: you may share and adapt it for non-commercial use with credit to the Good Works Library, tianmu.org. The source text keeps its own terms. For other uses, see Rights and Reuse.

Source Text (Tamil)

Project Madurai e-text no. 859, Cittar pāṭalkaḷ tokuppu – 10 (சித்தர் பாடல்கள் தொகுப்பு - 10), part 4: வால்மீகர் சூத்திர ஞானம். Print bases: Saravanamuthu Pillai, Patiṉeṇ Cittarkaḷ Periya Ñāṉakkōvai (Chennai: B. Irattina Nayakar & Sons, 1954); C. S. Murugesan, Cittar Pāṭalkaḷ – Periya Ñāṉakkōvai (Chennai: Sankar Pathippagam, 2004).

4 . வால்மீகர் சூத்திர ஞானம்

இருள் வெளியாய் நின்றசிவ பாதம் போற்றி
எழுத்ததனின் விவரத்தை விரித்துச் சொல்வேன்;
அருவுருவாய் நின்றதுவே எழுத்த தாகும்
ஆதியந்தம் அண்டபிண்ட மதுவே யாகும்;
திருவுருவாய் ரவிமதியாய் நின்ற ரூபம்
சிவசத்தி திருமாலின் ரூப மாகும்;
வருமுருவே சிவசத்தி வடிவ மாகும்;
வந்ததிலும் போனதிலும் மனத்தை வையே. 1

வந்ததுவும் போனதுவும் வாசி யாகும்;
வானில்வரும் ரவிமதியும் வாசி யாகும்;
சிந்தைதெளிந் திருப்பவனா ரவனே சித்தன்;
செகமெலாஞ் சிவமென்றே யறிந்தோன் சித்தன்
நந்தியென்ற வாகனமே தூல தேகம்;
நான்முகனே கண்மூக்குச் செவிநாக் காகும்;
தந்திமுகன் சிவசத்தி திருமூச் சாகும்;
தந்தைதாய் ரவிமதியென் றறிந்து கொள்ளே. 2

அறிந்து கொள்ளு பூரகமே சரியை மார்க்கம்
அடங்குகின்ற கும்பகமே கிரியை மார்க்கம்;
பிரிந்துவரும் ரேசகமே யோக மார்க்கம்;
பிசகாமல் நின்றதுவே ஞான மார்க்கம்;
மறிந்துடலில் புகுகின்ற பிராண வாயு
மகத்தான சிவசத்தி அடங்கும் வீடு;
சிறந்துமனத் தெளிவாகிச் சேர்ந்தோன் சித்தன்
சிவசிவா அவனவனென் றுரைக்க லாமே. 3

ஆமப்பா வுலகத்தில் பெருநூல் பார்த்தோர்
அவரவர்கண் டதையெல்லாம் சரிதை யென்பார்;
ஓமப்பா கல்செம்பைத் தெய்வ மென்றே
உருகுவார் பூசிப்பார் கிரியை யென்பார்
வாமப்பா யோகமென்று கனிகாய் தின்று
வாய்பேசா வூமையைப்போல் திரிகு வார்கள்;
காமப்பா ஞானமென விண்டு மேலும்
காக்கைபித்தன் மிருகம்போல் சுற்றுவாரே. 4

சுற்றுவார் பெருநூலைப் பார்த்துப் பார்த்துத்
தூடிப்பா ருலகத்தல் சிற்சில் லோர்கள்!
தெற்றுவா ரவர்பிழைக்க அனேக வேடம்
தேகத்தி லணிந்துகொண்டு திரிகு வார்கள்;
பற்றுவார் குருக்களென்பார் சீட ரென்பார்
பையவே தீட்சைவைப்பார் தீமை யென்பார்.
கத்துவார் திருமூர்த்தி தாமே யென்று
காரணத்தை யறியாத கசடர் தானே; 5

தானென்ற வுலகத்தில் சிற்சில் லோர்கள்
சடைபுலித்தோல் காசாயம் தாவ டம்பூண்டு
ஊனென்ற வுடம்பெல்லாம் சாம்பல் பூசி
உலகத்தில் யோகியென்பார் ஞானியென்பார்;
தேனென்ற சிவபூசை தீட்சை யென்பார்;
திருமாலைக் கண்ணாலே கண்டோ மென்பார்;
கானென்ற காட்டுக்கு ளலைவார் கோடி
காரணத்தை யறியாமல் கதறு வாரே. 6

கதறுகின்ற பேர்களையா கோடா கோடி;
காரணத்தைக் கண்டவர்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சம்
பதறுகின்ற பேர்களெல்லாம் பராப ரத்தைப்
பற்றிநின்று பார்த்தவர்கள் சுருக்க மப்பா!
உதறுகின்ற பேர்களெல்லா முலகத் துள்ளே
உதித்தகலை தம்முள்ளே யறிய மாட்டார்;
சிதறுகின்ற பேர்களைப்போல் சிதறி டாமல்
சிவசக்தி வரும்போதே தன்னில் நில்லே. 7

நில்லென்ற பெரியோர்கள் பாஷை யாலே
நீடுலகம் தன்னுள்ளே நாலுவேதம்
வல்லமையைச் சாத்திரங்க ளிருமூன் றாக
வயிறுபிழை புராணங்கள் பதினெட் டாகக்
கல்லுகளைக் கரைப்பதுபோல் வேதாந் தங்கள்
கட்டினா ரவரவர்கள் பாஷையாலே;
தொல்லுலகில் நாற்சாதி யனேகஞ் சாதி
தொடுத்தார்க ளவரவர்கள் பிழைக்கத்தானே. 8

தானென்ற வுலகத்தி லில்லா விட்டால்
தன்பெருமை யாலழிந்து சகத்தில் வீழ்வார்;
ஊனென்ற வுடம்பெடுத்தா லெல்லாம் வேணும்;
உலகத்தி லவரவர்கள் பாஷை வேணும்;
மானென்ற சிவகாமி சிவனுங் கூடி
மாமுனிர் முகம் பார்த்து மறைநூல் சொன்னார்;
தேனென்ற சிவகாமி யருளி னாலே
திரட்டினார் வெகுகோடி தேச பாஷை 9

தேசத்தின் பாஷைதனை யறிந்தி டாமல்
தெளிவாகத் தாமுரைப்பார் பாஷை பார்த்தோர்;
ஆசிப்பா ருலகத்தில் கண்டதெல்லாம்;
ஆச்சரியந் தனைக்கண்டு மறந்து போவார்;
வாசிதனை யறியாத சண்டி மாண்பர்
வார்த்தையினால் மருட்டிவைப்பர் வகையி லாமல்;
நாசிநுனி யதனடுவில் சிவத்தைக் கண்டோர்
நான்முகனும் திருமாலும் சிவனுந் தாமே. 10

சிவசிவா பதினெண்பேர் பாடற் கெல்லாம்
திறவுகோல் வால்மீகன் பதினா றாகும்;
சிவம்பெத்த சித்தரெல்லா மென்னூல் பார்த்துச்
சிவனோடே கோள் சொன்னார் சினந்தான் நாதன்;
அவமாகிப் போகாமல் சிவனுத் தார
அருளினால் திறந்து சொன்னேன் உலகுக்காக;
நவமான நவக்கிரகந் தன்னுள் ளேயே
நாக்குவாய் செவிமூக்கு மத்திக் கப்பால். 11

நாக்குவாய் செவிமூக்கு மத்திக் கப்பால்
நடுவீதி குய்யமுதல் உச்சி தொட்டுத்
தாக்குவாய் அங்கென்றே அதிலே முட்டுத்
தாயாரைப் பூசித்து வேதம் ஓது;
வாக்குவாய் அசையாமல் மவுனங் கொண்டு
வாசிவரு மிடத்தில்மனம் வைத்துக் காத்து
நீக்குவாய் வாசியொடு மனந்தான் புக்கு
நினைவதனி லடங்கிவரும் வரிசை காணே. 12

காணரிதே யெவராலு மிருசு வாசம்;
காண்பவனே சிவசித்த னவனே யாகும்;
பூணரிதிவ் வுலகத்தி லிந்நூல் கிட்டில்
பூலோக சித்தனென வுரைக்க லாகும்;
காணரிது சிவசக்தி திருமூச் சாகும்;
காட்டாதே மூடருக்கே யிந்நூல் தன்னை;
தோணரிது விழிமயக்கம் சும்மாப்போமே
சொல்லரிய சூட்சுமத்தைச் சொன்னே னப்பா. 13

சூட்சமிந்நூல் சொல்லுகிறேன் வாசி காண;
சூட்சாதி சூட்சத்தைத் துறக்கப் போகா;
சாட்சியில்லை துணையில்லை கேள்வி யில்லை;
சந்தேக மொன்றுமில்லை விழியைக் காணக்
காட்சியென்ன கற்பகத்தில் வசிக்கு மாப்போல்
காரணத்தைக் கண்ணாலே கண்டி ருக்க
ஆட்சிதரு முமையாளப் படியே கண்டேன்;
ஆனந்தத் திருக்கூத்தின் நடக்கை காப்பே. 14

காப்பதற்குப் பத்தியத்தைச் சொல்லக் கேளு;
காய்கனிகள் பஞ்சரசம் பரமான் னங்கள்
ஏற்கையுட னுண்டுகொண்டு சிவத்தைக் காத்தே
என்மகனே சித்தருடைக் குருநூல் பாராய்;
ஆத்துமத்துக் கழிவில்லா திருக்க வேணும்;
அவரவர்கள் நித்யகர்மம் நடக்க வேணும்;
தீர்க்கமுட னின்றவர்க்கு வாசி சித்தி
சிறப்புடனே பதினாறும் பலிக்குந் தானே. 15

தானவனா யிருக்கவென்றால் வாசி வேணும்;
தனக்குள்ளே தானிற்க இடமும் வேணும்;
வானவனாம் நின்றவர்கட் கெல்லாஞ் சித்தி
வானுக்குள் மனமிருக்க மதிபோல் காணும்,
தேனவனாஞ் சித்தருக்குத் தெவிட்டா மூலி
சிரசப்பா வுடலுக்குப் பதியே யாகும்
கோனவனா யிருக்கவென்று குறியைச் சொன்னேன்
குவலயத்தில் பதினாறுங் குறுகத் தானே. 16

Source Colophon

Source Colophon: வால்மீகர் சூத்திர ஞானம் (Vālmīkar Cūttira Ñāṉam), from Project Madurai e-text no. 859, சித்தர் பாடல்கள் தொகுப்பு - 10 (Cittar pāṭalkaḷ tokuppu – 10). The e-text was prepared from a scanned PDF provided by the Tamil Virtual Academy, using the Google OCR online tool and subsequent proofreading; HTML and PDF versions by Dr. K. Kalyanasundaram, Lausanne, Switzerland. © Project Madurai, 1998–2022; last updated 10 April 2022. Print bases: வா. சரவணமுத்துப்பிள்ளை, பதினெண் சித்தர்கள் பெரிய ஞானக்கோவை (Chennai: B. Irattina Nayakar & Sons, 1954) and சி.எஸ். முருகேசன், சித்தர் பாடல்கள் - பெரிய ஞானக்கோவை (Chennai: Sankar Pathippagam, 2004). Freely distributable, provided the Project Madurai header is kept; the header is kept in our raw copy of the e-text. Whitespace has been normalised; the e-text has no editor's introduction or glosses.

Notes

🌲