བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ — Bodhisattvasaṃvaraviṃśika

The Bodhisattvasaṃvaraviṃśika — “Twenty Verses on the Bodhisattva’s Discipline” — is a verse text by Candragomin (Tib. ཙན་དྲ་གོ་མི, c. 5th century CE), the great Indian Buddhist grammarian, poet, and lay practitioner renowned for his seven-year debate with Candrakīrti. Preserved in the Degé Tengyur (Tohoku 4081), Mind-Only section, this concise guide lays out the architecture of the bodhisattva vow: how to take it from a qualified guru, the four root downfalls that shatter it, the graduated confession protocol for lesser faults, and a systematic list of secondary infractions across the three trainings of discipline, meditation, and wisdom.

The text closes with a principle that frames the entire structure: where there is compassion and loving-kindness, with a virtuous mind, there is no fault. Twenty verses of rigor exist so that this final mercy has meaning.

The Sanskrit original is lost; the Tibetan survives as the sole witness. No Tibetan translator colophon is preserved. No previous English translation is known to exist. This is the first.

Homage to glorious Vajra Mañjuśrī!

To the Buddha together with his sons
I bow with reverence, and offer what I can.
The discipline of the bodhisattvas
who abide in all directions and times —

that which is the treasury of all merit —
with noble intention,
it should be taken from a guru who upholds the vow,
is learned, and possesses ability.

Then, for their virtue,
the Victorious Ones together with their sons,
with virtuous minds, will constantly
regard them as beloved children.

Whether for others or for oneself —
even if it brings suffering, what is beneficial,
what benefits and brings happiness, one should do.
What is pleasant but not beneficial, one should not.

For whoever has broken the vow
through what arises from intense afflictions —
their four faults
are regarded as being like defeats:

Through attachment to gain and honor,
praising oneself and disparaging others;
through miserliness, not giving Dharma or wealth
to those who suffer without a protector;

not listening even when others confess,
and in anger, striking others;
rejecting the Great Vehicle
and presenting a semblance of the true Dharma.

The vow should be taken again.
Middle transgressions — confess before three.
The remaining — before one.
Where there is no affliction — as one’s own mind sees fit.

Not offering to the Three Jewels three times a day;
following the mind of desire;
not showing respect to elders;
not answering when asked.

Not welcoming guests;
not accepting gold and such;
not giving Dharma to those who desire it;
abandoning those whose conduct is corrupt.

Not training for the sake of others’ faith;
doing little for the benefit of beings.
Where there is compassion, there is no fault.
Accepting wrong livelihood.

Showing off, being wildly excited, and such;
thinking to traverse saṃsāra alone;
not abandoning what brings ill repute;
not practicing Dharma even when afflicted.

Returning insult for insult and such;
abandoning those who are angry;
giving up on those bound by their faults;
following the mind of anger.

Gathering a retinue for the sake of veneration;
not dispelling laziness and such;
through attachment, relying on idle talk;
not seeking the purpose of samādhi.

Not abandoning the obscurations to meditation;
seeing virtue in the taste of dhyāna;
rejecting the Śrāvaka Vehicle;
though having one’s own path, striving at that instead.

Not striving in Dharma, but striving in external treatises;
even when one strives, delighting in them;
rejecting the Great Vehicle;
praising oneself and disparaging others.

Not going for the sake of Dharma;
disparaging it and relying on mere letters;
not going as a companion to those in need;
abandoning the care of the sick.

Not alleviating suffering;
not showing the right way to the heedless;
not repaying kindness with benefit;
not dispelling others’ grief.

Not giving to those who desire wealth;
not acting for the benefit of one’s retinue;
not engaging in accord with others’ minds;
not speaking praise of others’ virtues.

Not subduing when conditions are fitting;
not using miraculous powers against evil and such.
When possessing compassion, for the sake of loving-kindness,
with a virtuous mind — there is no fault.

The Twenty Verses on the Bodhisattva’s Discipline, composed by master Candragomin, is complete.

Colophon

The Bodhisattvasaṃvaraviṃśika (Skt. Bodhisattvasaṃvaraviṃśika, Tib. བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ, byang chub sems dpa’i sdom pa nyi shu pa) is a twenty-verse guide to the bodhisattva’s discipline by Candragomin (Tib. ཙན་དྲ་གོ་མི, c. 5th century CE), the renowned Indian Buddhist grammarian, poet, and lay practitioner. Best known for his Candravyākaraṇa (a Sanskrit grammar that rivaled Pāṇini’s) and his famous seven-year debate with Candrakīrti, Candragomin was a rare figure in Indian Buddhism: a layman who mastered monastic disciplines, a logician who wrote devotional poetry, and a grammarian who composed ethical verse. His Śiṣyalekha (Letter to a Disciple) is already in this archive.

The text belongs to the Yogācāra ethical tradition descending from Asaṅga’s Bodhisattvabhūmi, which first systematized the bodhisattva vow into root downfalls and secondary infractions. Candragomin compresses this system into twenty verses: three verses of framing (homage, taking the vow, being regarded as a child of the Buddhas), one verse establishing the fundamental ethical principle (benefit over pleasure), four verses on the root downfalls and their restoration, eleven verses cataloguing secondary infractions, and one closing verse that reframes the entire structure — where compassion and loving-kindness are present, there is no fault.

The text is preserved in the Degé Tengyur, Mind-Only section (སེམས་ཙམ), Volume 138 (ཧི), Tohoku 4081, folios 166b.1–167a.5. No Tibetan translator colophon is preserved in the Degé edition; the translator remains unknown. The Sanskrit original is lost.

Good Works Translation from Tibetan. Translated by Lotsawa (Tibetan Translator tulku, Life 156), New Tianmu Anglican Church, 2026. Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). The translation was made directly from the Tibetan, without consulting any existing English translation — no prior English translation is known to exist.

Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

Other works by Candragomin in the Good Work Library: Letter to a Disciple (Śiṣyalekha) · The Utterance Discourse

Companion texts in the Mind-Only section: Entering into Yoga (Yogāvatāra) (D4074) by Dignāga · Pith Instructions for Entering into Yoga (D4075) by Dharmeśvara · A Concise Exposition on the Meaning of Yogācāra Meditation (D4077) by Jñānacandra · Instructions on Meditating on the Perfection of Wisdom (D4078) by Ratnākaraśānti · The Trunk of Virtue (D4080) by Ratnakīrti

🌲

Source Text: བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (Esukhia/derge-tengyur, GitHub, CC0). Volume 138 (སེམས་ཙམ ཧི), folios 166b.1–167a.5. Folio references and editorial markers removed.

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བོ་དྷི་སཏྭ་སཾ་བ་ར་བིང་ཤི་ཀ །བོད་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པ་ལ། །གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ཅི་
ནུས་མཆོད། །ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ན་བཞུགས་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཁྲིམས། །བསོད་ནམས་ཀུན་གྱི་གཏེར་གྱུར་གང་། །དེ་ནི་བསམ་པ་དམ་པ་ཡིས། །བླ་མ་སྡོམ་པ་གནས་ཤིང་མཁས། །ནུས་དང་ལྡན་ལ་བླང་བར་བྱ། །དེ་ཚེ་དེ་ལ་དགེ་བའི་ཕྱིར། །
རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་རྣམས་ཀྱིས། །དགེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་རྟག་པར་ཡང་། །བུ་སྡུག་འདྲ་བར་དགོངས་པར་འགྱུར། །གཞན་རྣམས་དང་ནི་བདག་ལའང་རུང་། །སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཡང་གང་ཕན་དང་། །ཕན་དང་བདེ་བ་རྣམས་བྱ་སྟེ། །བདེ་ཡང་མི་ཕན་མི་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་དྲག་
ལས་བྱུང་བ་ཡིས། །སྡོམ་པ་ཞིག་པར་གང་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་ཉེས་པ་བཞི་པོ་ནི། །ཕམ་པ་འདྲ་བར་དགོངས་པ་ཡིན། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་ཆགས་པ་ཡིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང་། །གཞན་
གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར། །ཁྲོས་ནས་གཞན་ལ་འཚོག་པ་དང་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅིང་། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པའོ། །སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །ཟག་པ་འབྲིང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས། །ཉོན་མོངས་
མི་མོངས་བདག་སེམས་བཞིན། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གསུམ་མི་མཆོད། །འདོད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག །རྒན་པ་རྣམས་ལ་གུས་མི་བྱེད། །དྲིས་པ་ལ་ནི་ལན་མི་འདེབས། །མགྲོན་པོར་བདག་གིར་མི་བྱེད་ཅིང་། །གསེར་ལ་སོགས་པ་ལེན་མི་བྱེད། །
ཆོས་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་མི་བྱེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་རྣམས་ཡལ་བར་འདོར། །ཕ་རོལ་དད་ཕྱིར་སློབ་མི་བྱེད། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་བྱ་བ་ཆུང་། །སྙིང་བརྩེར་བཅས་ན་མི་དགེ་མེད། །འཚོ་བ་ལོག་པ་དང་དུ་ལེན། །འཕྱར་ནས་རབ་ཏུ་རྒོད་ལ་སོགས། །འཁོར་བ་གཅིག་
བགྲོད་པར་སེམས། །གྲགས་པ་མ་ཡིན་མི་སྤོང་བ། །ཉོན་མོངས་བཅས་ཀྱང་ཆོས་མི་བྱེད། །གཤེ་ལ་ལན་དུ་གཤེ་ལ་སོགས། །ཁྲོས་པ་རྣམས་ནི་ཡལ་བར་འཇོག །ཕ་རོལ་ཤད་ཀྱིས་འཆགས་པ་སྤོང་། །ཁྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག །
བསྙེན་བཀུར་འདོད་ཕྱིར་འཁོར་རྣམས་སྡུད། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་སེལ་མི་བྱེད། །ཆགས་པས་བྲེ་མོའི་གཏམ་ལ་བརྟེན། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དོན་མི་ཚོལ། །བསམ་གཏན་སྒྲིབ་པ་སྤོང་མི་བྱེད། །བསམ་གཏན་རོ་ལ་ཡོན་ཏན་ལྟ། །ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་སྤོང་བར་བྱེད། །རང་ཚུལ་ཡོད་བཞིན་
དེ་ལ་བརྩོན། །བརྩོན་མིན་ཕྱི་རོལ་བསྟན་བཅོས་བརྩོན། །བརྩོན་པར་བྱས་ཀྱང་དེ་ལ་དགའ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བར་བྱེད། །བདག་ལ་སྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །དེ་ལ་སྨོད་ཅིང་ཡི་གེ་བརྟེན། །དགོས་པའི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་མི་བྱེད། །ནད་པའི་
རིམ་གྲོ་བྱ་བ་སྤོང་། །སྡུག་བསྔལ་སེལ་བར་མི་བྱེད་པ། །བག་མེད་རྣམས་ལ་རིགས་མི་སྟོན། །བྱམས་ལ་ལན་དུ་ཕན་མི་འདོགས། །གཞན་གྱི་མྱ་ངན་བསང་མི་བྱེད། །ནོར་འདོད་པ་ལ་སྦྱིན་མི་བྱེད། །འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ནི་དོན་མི་བྱེད། །གཞན་གྱི་བློ་དང་མཐུན་མི་འཇུག །
ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་སྨྲ་མི་བྱེད། །རྐྱེན་དུ་འཚམ་པར་ཚར་མི་གཅོད། །རྫུ་འཕྲུལ་སྡིག་ལ་སོགས་མི་བྱེད། །སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་ཕྱིར་དང་། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ། །སློབ་དཔོན་ཙན་དྲ་གོ་མིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition, maintained by Esukhia (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The Degé Tengyur is the standard critical edition of the Tibetan Buddhist Tengyur, originally printed from woodblocks at Degé Parkhang, Kham, Tibet. The digital text was transcribed and proofread by Esukhia under the direction of Emilie Arrago-Boruah.

The author colophon identifies the text as composed by master Candragomin (སློབ་དཔོན་ཙན་དྲ་གོ་མིས). No Tibetan translator colophon is preserved in the Degé edition — the identity of the translator who rendered this text from Sanskrit into Tibetan remains unknown.

This is believed to be the first English translation of this text.

Other works by Candragomin in the archive: Letter to a Disciple — Candragomin · The Utterance Discourse — Candragomin (D4173).

🌲