Praise of the Twelve Deeds — Nagarjuna

by Nāgārjuna

The Dvādaśakāranāmanayastotra ("Praise According to the Mode of the Twelve Deeds") is a devotional hymn attributed to Nāgārjuna, praising the great deeds of the Buddha Śākyamuni — from his first generation of the mind of awakening through his parinirvāṇa and the distribution of relics. Each of thirteen stanzas narrates a chapter of the Buddha's life and ends with a prostration. The fourteenth stanza is a dedication of merit.

The "twelve deeds" (dvādaśakāra) are a standard enumeration of the Buddha's life-events in Indian Buddhist tradition, though different sources count and enumerate them slightly differently. This hymn follows a common Mahāyāna list: generating bodhicitta; descending from Tuṣita and entering the womb; birth; mastering the arts; enjoying the palace; renunciation; practicing austerities; attaining enlightenment; turning the wheel of dharma; defeating opponents; performing the great miracle; and parinirvāṇa — with an additional verse on the distribution of relics. The poem is a pilgrimage through the whole arc of awakening, compressed into fifty-six lines.

The text survives in the Tibetan Buddhist canon as Tohoku 1135 in the Degé Tengyur, Volume 1 (Collected Praises, bsTod tshogs), folios 82b.3–83a.6. The Sanskrit original is lost. No translator colophon is recorded for this text. No freely available English translation has existed until now.

Homage to the Buddha Śākyamuni.

I

You who first gave rise to the mind of awakening
And completed the two accumulations of merit and wisdom,
Who in this age performed vast deeds
And became the protector of beings — to you I offer praise.

II — Descent from Heaven and Entering the Womb

Having taught the gods and knowing the time had come,
Descending from the heavens, proceeding like a great elephant,
Surveying the lineages, entering the womb
Of the Lady Māyādevī — to that deed I bow.

III — Birth

The prince of the Śākyas, ten months complete,
Born in the auspicious grove of Lumbinī —
Before whom Brahmā and Indra bowed, bearing supreme marks,
Destined for the lineage of awakening — to that I bow.

IV — Mastering the Arts

That youthful, powerful lion among men
Displayed his prowess in Aṅga and Magadha,
Vanquishing all the proud contenders —
Becoming without rival — to that deed I bow.

V — Enjoying the Palace

To accord with worldly custom
And to abandon fault, accompanied
By a queen's retinue, with skillful means
He governed the kingdom — to that deed I bow.

VI — Renunciation

Seeing saṃsāra's activities as without essence,
Departing the household, traveling through the sky,
Before a pure stūpa, by his own hand
He went forth into homelessness — to that deed I bow.

VII — Practicing Austerities

With diligence, intent on accomplishing awakening,
On the banks of the Nairañjanā, for six years
He practiced austerities and perfected effort,
Attaining supreme meditation — to that deed I bow.

VIII — Attaining Enlightenment

So that beginningless efforts would bear fruit,
At the Bodhi tree in Magadha,
Sitting cross-legged, unmoving, fully awakened —
He accomplished perfect enlightenment — to that deed I bow.

IX — Turning the Wheel of Dharma

With compassion, swiftly beholding all beings,
In Vārāṇasī and other supreme places
He turned the wheel of dharma, establishing
Those to be trained in the three vehicles — to that I bow.

X — Defeating Opponents

Having cut through others' evil opposition —
The six sectarian teachers, Devadatta, and the rest —
In the fearsome domain he tamed the hordes of Māra.
To the Sage, victorious in battle — I bow.

XI — The Great Miracle

With qualities unmatched in the three realms,
He displayed the great miracle at Śrāvastī.
Worshiped by gods, humans, and all beings,
He caused the teaching to flourish — to that deed I bow.

XII — Passing Beyond Sorrow

To swiftly rouse the indolent,
On the pure ground of Kuśinagara
He dissolved his deathless, vajra-like body
And passed beyond sorrow — to that deed I bow.

XIII — The Relics

Because in reality there is no destruction,
And so that future beings might gain merit,
He manifested many relics
And the eightfold division of his remains — to that I bow.

Dedication

Thus, through this brief praise
Of the deeds of the Blessed One, Lord of the Teaching,
By this virtue, may the conduct of all beings
Become equal to the conduct of the Sugata.

The Praise According to the Mode of the Twelve Deeds, composed by the great master Ārya Nāgārjuna, is complete.

Colophon

Nāgārjuna (Tib. ཀླུ་སྒྲུབ, Klu sgrub) is traditionally identified as the founder of the Madhyamaka school of Buddhist philosophy, placed in the 2nd century CE. The Dvādaśakāranāmanayastotra is attributed to him in the Degé Tengyur, where it appears in the bsTod tshogs (Collected Praises) section alongside his other celebrated hymns — the Catuḥstava, the Cittavajrastava, and others. Whether or not Nāgārjuna himself composed this particular hymn, it belongs to the broad corpus of praise literature gathered under his name.

The "twelve deeds" (Skt. dvādaśakāra) are the great narrative acts of the Buddha Śākyamuni's final life: from his descent from Tuṣita heaven to his passing into parinirvāṇa. The enumeration varies between traditions — some count twelve, some eight, some more. This hymn loosely follows the Mahāyāna twelve-deed structure but adds a verse on the distribution of relics and a verse on the great miracle at Śrāvastī, yielding thirteen narrative stanzas plus an introductory stanza and a closing dedication. The title's "twelve" is schematic rather than exact.

The hymn's most striking verse may be the twelfth: "To swiftly rouse the indolent, / On the pure ground of Kuśinagara / He dissolved his deathless, vajra-like body / And passed beyond sorrow." The Buddha's parinirvāṇa is framed not as loss but as pedagogy — his death is itself a teaching, a demonstration of impermanence aimed at those too comfortable to practice. The vajra-like body that was in truth indestructible is dissolved as an act of compassion. The verse that follows confirms this: "Because in reality there is no destruction" — the relics are the proof that the body was never truly gone.

Originally composed in Sanskrit (Dvādaśakāranāmanayastotraṃ), the Sanskrit original is lost. The Tibetan translation survives in the Degé Tengyur, Volume 1 (bsTod tshogs, ka), Tohoku 1135, folios 82b.3–83a.6. No translator colophon is preserved for this text.

Good Works Translation from Tibetan. Translated by Rinchen (Tibetan Translator tulku), New Tianmu Anglican Church, 2026. Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0).

Nāgārjuna's other stotras in this archive include the Catuḥstava — Praise of the Incomparable One (D1119), Praise of the World-Transcendent (D1120), Praise of Ultimate Reality (D1122), and Praise of the Inconceivable (D1128) — as well as Praise of the Vajra of Mind (D1121), Praise of the Three Bodies (D1123), Praise for Pleasing Sentient Beings (D1125), Praise Transcending Praise (D1129), Unsurpassed Praise (D1130), Praise of the Compassion of Mañjuśrī (D1132), Praise in Adoration (D1136), and Deliverance from Hell (D1137) — thirteen Nāgārjuna stotras in all.

Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

🌲

Source Text: མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བསྟོད་པ

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (Esukhia/derge-tengyur, GitHub, CC0). Volume 001 (བསྟོད་ཚོགས ཀ), folios 82b.3–83a.6. Editorial markers and folio references removed.

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དྭཱི་ད་ཤ་ཀཱ་ར་ནཱ་མ་ན་ཡ་སྟོ་ཏྲཾ། བོད་སྐད་དུ། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བསྟོད་པ།

སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

གང་གིས་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་མཛད་ཅིང་། །དུས་འདིར་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེན་འགྲོ་བ་ཡི། །མགོན་གྱུར་ཁྱོད་ལ་བདག་གིས་བསྟོད་པར་བགྱི།

ལྷ་རྣམས་འདུལ་མཛད་འདུལ་བའི་དུས་མཁྱེན་ནས། །ལྷ་ལས་བབས་ནས་གླང་ཆེན་ལྟར་གཤེགས་ཏེ། །རིགས་ལ་གཟིགས་ནས་ལྷ་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་གྱི། །ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

ཟླ་བ་བཅུ་རྫོགས་ཤཱཀྱའི་སྲས་པོ་ནི། །བཀྲ་ཤིས་ལུམྦིའི་ཚལ་དུ་བལྟམས་པའི་ཚེ། །ཚངས་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བཏུད་མཚན་མཆོག་ནི། །བྱང་ཆུབ་རིགས་སུ་ངེས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

གཞོན་ནུ་སྟོབས་ལྡན་མི་ཡི་སེང་གེ་དེས། །ཨཾ་ག་མ་ག་དྷཱར་ནི་སྒྱུ་རྩལ་བསྟན། །སྐྱེ་བོ་དྲེགས་པ་ཅན་རྣམས་ཚར་བཅད་ནས། །འགྲན་ཟླ་མེད་པར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

འཇིག་རྟེན་ཆོས་དང་མཐུན་པར་བྱ་བ་དང་། །ཁ་ན་མ་ཐོ་སྤང་ཕྱིར་བཙུན་མོ་ཡི། །འཁོར་དང་ལྡན་མཛད་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །རྒྱལ་སྲིད་སྐྱོང་བར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

འཁོར་བའི་བྱ་བ་སྙིང་པོ་མེད་གཟིགས་ནས། །ཁྱིམ་ནས་བྱུང་སྟེ་མཁའ་ལ་གཤེགས་ནས་ཀྱང་། །མཆོད་རྟེན་རྣམ་དག་དྲུང་དུ་ཉིད་ལ་ཉིད། །རབ་ཏུ་བྱུང་བར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

བརྩོན་པས་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པར་དགོངས་ནས་ནི། །ནཻ་རཉྫ་ནའི་འགྲམ་དུ་ལོ་དྲུག་ཏུ། །དཀའ་བ་སྤྱད་མཛད་བརྩོན་འགྲུས་མཐར་ཕྱིན་ནས། །བསམ་གཏན་མཆོག་བརྙེས་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

ཐོག་མ་མེད་ནས་འབད་པ་དོན་ཡོད་ཕྱིར། །མ་ག་དྷྭ་ཡི་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། །སྐྱིལ་ཀྲུང་མི་གཡོ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་ནས། །བྱང་ཆུབ་རྫོགས་པར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་ལ་མྱུར་དུ་གཟིགས་ནས་ནི། །བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ལ་སོགས་གནས་མཆོག་ཏུ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས། །ཐེག་པ་གསུམ་ལ་འགོད་མཛད་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

གཞན་གྱི་རྒོལ་བ་ངན་པ་ཚར་བཅད་ནས། །མུ་སྟེགས་སྟོན་པ་དྲུག་དང་ལྷས་བྱིན་སོགས། །འཁོར་མོ་འཇིག་གི་ཡུལ་དུ་བདུད་རྣམས་བཏུལ། །ཐུབ་པ་གཡུལ་ལས་རྒྱལ་མཛད་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

སྲིད་པ་གསུམ་ན་དཔེ་མེད་ཡོན་ཏན་གྱིས། །མཉན་དུ་ཡོད་པར་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན། །ལྷ་མི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་རབ་མཆོད་པ། །བསྟན་པ་རྒྱས་པར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

ལེ་ལོ་ཅན་རྣམས་མྱུར་དུ་བསྐུལ་བྱའི་ཕྱིར། །རྩྭ་མཆོག་གྲོང་གི་ས་གཞི་གཙང་མ་རུ། །འཆི་མེད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་བཤིག་ནས། །མྱ་ངན་འདའ་བར་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

ཡང་དག་ཉིད་དུ་འཇིག་པ་མེད་ཕྱིར་དང་། །མ་འོངས་སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་རིང་བསྲེལ་མང་སྤྲུལ་ནས། །ཆ་བརྒྱད་སྐུ་གདུང་མཛད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་བདག་པོ་བཅོམ་ལྡན་གྱི། །མཛད་པའི་ཚུལ་ལ་མདོ་ཙམ་བསྟོད་པ་ཡིས། །དགེ་བས་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཡང་། །བདེ་གཤེགས་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་དང་མཚུངས་པར་ཤོག།

མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition, maintained by Esukhia (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The Degé Tengyur is the standard critical edition of the Tibetan Buddhist Tengyur, originally printed from woodblocks at Degé Parkhang, Kham, Tibet. The digital text was transcribed and proofread by Esukhia under the direction of Émilie Arrago-Boruah.

The text's colophon states: "The Praise According to the Mode of the Twelve Deeds, composed by the great master Ārya Nāgārjuna, is complete." No translator colophon is preserved, meaning the names of the original Tibetan translators who rendered this text from Sanskrit are lost.

This is the first freely available English translation of this text.

🌲