Commentary on the Measure of the Hand — Aryadeva

Hastavālavṛtti — by Āryadeva

The Hastavālavṛtti — "Commentary on the Measure of the Hand" — is a prose autocommentary by Āryadeva (c. 3rd century CE) preserved in the Degé Tengyur (Tohoku 3849). It expands the compact verse argument of the Hastavālaprakaraṇakārikā (Toh 3848) into a fully developed philosophical treatise.

Where the verse text (translated in 1918 by Thomas and Ui) states the argument in seven stanzas, this commentary shows the argument working: the rope analyzed into strands, the strands into fibers, the fibers into atoms, the atoms into directional parts — and each level of analysis dissolving the previous one, until even the partless atom falls apart. The commentary also contains arguments not present in the verses: the refutation of the illusory-person analogy (you cannot use illusion as a model for erroneous cognition, since even illusion requires a cause), and the directional argument against atoms (anything with east and west sides has parts, and what has parts is not a single atom).

The Sanskrit original is lost. This Tibetan translation was made by the Indian paṇḍita Dānaśīla and the Tibetan translator Paljor Nyingpo, with revision by the imperial-era chief translator Paltsek Rakshita — one of the first seven Tibetan monks ordained by Śāntarakṣita. The companion verse text is the Treatise on Parts (Toh 3844), already in this archive. No freely available English translation of this commentary has ever existed. This is the first.

Homage to the noble Mañjuśrī, the Wisdom Being!

For sentient beings of the three realms who, because they conceptualize mere conventions as ultimately real, have not comprehended the meaning of reality — in order to establish non-erroneous mind through thoroughly discriminating the nature of entities, this is composed.

I

One grasps a rope thinking "snake!" —
seeing it as rope, the thought is pointless.

Here, in a place that is not extremely dark but where a little light falls, upon perceiving merely the general form of a rope, through error a cognition arises that definitely grasps: "This is nothing but a snake" — because the particular own-nature has not been comprehended. When one examines those particulars, since one conceptualizes what is not as it is, that cognition too becomes merely erroneous cognition — pointless.

II

Seeing even its parts, regarding that too —
as with the snake, cognition is erroneous.

When one examines that rope too by dividing it into parts, one does not perceive the rope's own-nature. Not perceiving it, the perception of the rope is — like the thought "it's a snake" — merely erroneous and nothing more.

Furthermore, just as the cognition of the rope is erroneous, likewise when those parts — the pieces, strands, and so forth — are examined, their own-nature cannot be definitely grasped. Since that cannot be definitely grasped, the mind that perceives them too is merely erroneous, just like the cognition of the rope.

III

When the own-nature of all analyzed entities is examined,
the domain of conventional cognition —
all that exists — is imputed from other things.

Just as when examining a rope and so forth — differentiated by parts — the own-nature is not perceived, and so the cognition of the rope and so forth is merely erroneous, like the thought "it's a snake" — likewise all existing designated entities, such as clay pots and bowls, since they depend upon their sides, parts, and so forth: the objects of conventional cognition — pots and the like — up to and including the final limit of analysis — all of these are merely designated in dependence on others. They are not ultimately real.

IV

Since the partless cannot be further analyzed,
even the most fundamental is equally non-existent.

Furthermore, even the final partless substance — the single atom — of all analyzed entities cannot be perceived. It is therefore equal to the very natures of things that cannot be analyzed, such as garlands of sky-flowers and horns of rabbits. Thus it too is established as non-existent.

If one asks: "How can the criterion of being unanalyzable show that even the single partless atomic substance does not exist?" — Since existing things have directionally distinct parts: just as existing substances such as pots, cloth, and chariots display distinct parts in east, west, north, above, and so forth, an atom too, if it were to exist, must necessarily have directionally distinct parts in east, west, above, and so forth. If it has directionally distinct parts, it cannot be established as a single atomic substance. Since many divisions of substance appear, singleness is not established. The atom is not perceived. Abandon the claim that the atom is a substance.

V

Therefore the wise should examine:
this is mere delusion — not ultimately real.

Since the three realms are thus merely delusion, the wise who desire to attain the good should not conceive of them as ultimately real.

If one objects: "External entities such as pots may indeed be designated from what is non-existent, and the erroneous cognition directed at them may indeed exist — for example, like the cognition directed at an illusory person or a mirage city, even though they are non-existent" —

VI

If erroneous, since that too is impure,
things do not exist as they appear.
An appearance without a real object —
how could that be its nature?

If the erroneous cognition were one that knows the substantial own-nature, then that substance does not exist with such own-nature — this has already been shown. Without a real object, it lacks the power of its own-nature and becomes impure. Since it is impure, how can it be known that an erroneous nature of such a kind exists?

Furthermore, even in the world, when the cause — such as a seed — is absent, the effect — such as a sprout — is not seen to exist. For this very reason, I assert that even the example of the illusory person is not established.

VII

One who through a subtle mind
knows everything to be mere designation —
that intelligent one easily abandons
attachment and the rest, as one drops the fear of a snake.

By the manner explained, in this three-realm existence which is merely designation, one who removes the coarse cognition of pots and so forth, and with a subtle mind definitely grasps that things are substantially non-existent and merely conventional — just as when the fear aroused by the thought "snake!" regarding a rope is removed by analyzing its particulars and ascertaining it is a rope, so that the fear of the snake is no more — that person too, by thoroughly examining the very entities that produce attachment and the rest, easily, without difficulty, and without long delay, abandons the web of afflictions such as attachment.

VIII

Understanding worldly meaning,
one should act in the world as the world does.
Those who wish to abandon all afflictions
should seek through the ultimate meaning.

Just as worldly people, who conceive of pots and so forth as existing, designate "this is a pot," "this is cloth," "this is a chariot" — likewise, one should act conventionally as before. After that, those who wish to abandon the afflictions such as attachment should seek the ultimate nature of entities, as explained. By thus seeking the nature of entities, the stains of afflictions such as attachment will subsequently not arise.

The Commentary on the Measure of the Hand, composed by Master Āryadeva, is complete.

Colophon

Good Works Translation from Classical Tibetan. Translated from the Degé Tengyur, Toh 3849, དབུ་མ (Madhyamaka / Middle Way) section, Volume 97 (ཚ), folios 22b.6–24a.7. Sanskrit title: Hastavālavṛtti (ཧསྟཱ་བྷ་བ་བྲྀཏྟི). Tibetan title: ལག་པའི་ཚད་ཀྱི་འགྲེལ་པ (lag pa'i tshad kyi 'grel pa), "Commentary on the Measure of the Hand."

Composed by Āryadeva (འཕགས་པ་ལྷ, 'Phags pa lha), c. 3rd century CE — the foremost disciple of Nāgārjuna and the second patriarch of the Madhyamaka school. This is a prose autocommentary expanding the seven stanzas of the Hastavālaprakaraṇakārikā (Toh 3848). The verse text was translated into English by Thomas and Ui in 1918; this commentary has never been in English before.

The related verse text Hastavālaprakaraṇa (Toh 3844, "The Treatise on Parts"), translated by a different team (Śraddhākaravarman and Rinchen Zangpo), is also in this archive. The two verse texts (D3844 and D3848) differ slightly in wording and were translated by different Tibetan teams, but expound the same argument.

Translated into Tibetan by the Indian paṇḍita Dānaśīla (དཱ་ན་ཤཱི་ལ) and the Tibetan translator, monk Paljor Nyingpo (དགེ་སློང་དཔལ་འབྱོར་སྙིང་པོ). Revised and finalized by the imperial-era chief translator, monk Paltsek Rakshita (དགེ་སློང་དཔལ་བརྩེགས་རཀྵི་ཏ) — identified with Kawa Paltsek (སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས), one of the first seven monks ordained by Śāntarakṣita and among the most important translators of the early diffusion.

Könchok (དཀོན་མཅོག), Tibetan Translator, Life 49. Good Works Translation independently derived from the Tibetan. No existing English translation was consulted — none exists. The translation follows the Tibetan syntax closely, preserving Āryadeva's methodical progression: verse → explanation → counter-argument → refutation. Compiled and formatted for the Good Work Library by the New Tianmu Anglican Church, 2026.

🌲

Source Text: ལག་པའི་ཚད་ཀྱི་འགྲེལ་པ

Classical Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur), file 097 (དབུ་མ།_ཚ), lines 327–352. CC0 license. Presented here for reference, study, and verification alongside the English translation above.

{D3849}༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཧསྟཱ་བྷ་བ་བྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། ལག་པའི་ཚད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

།ཁམས་གསུམ་པ་ཐ་སྙད་ཙམ་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སེམས་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདི་བརྩམ་མོ།

།ཐག་པ་ལ་ནི་སྦྲུལ་སྙམ་འཛིན། །ཐག་པར་མཐོང་ན་དོན་མེད་དོ།

།འདི་ན་ཡུལ་ཧ་ཅང་བསྐལ་པ་མ་ཡིན་པའང་འོད་ཙམ་སྣང་བ་ཞིག་ན་ཐག་པའི་གཟུགས་སྤྱིའི་ཆོས་ཙམ་ཞིག་དམིགས་པས་འཁྲུལ་པས་ཐག་པ་ལ་འདི་ནི་སྦྲུལ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ངོ་བོའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ།

།དེའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་འཛིན་པ་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་རབ་ཏུ་སྤྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དེ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ།

།དེ་ཡི་ཆ་མཐོང་དེ་ལ་ཡང་། །སྦྲུལ་བཞིན་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན།

།ཐག་པ་དེ་ལ་ཡང་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་ནས་བརྟགས་པ་ན་ཐག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་མ་དམིགས་ན་ཐག་པར་དམིགས་པ་ཡང་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་བློ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ།

།ཡང་ཇི་ལྟར་ཐག་པའི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆ་ཤས་དེ་ཡང་དུམ་བུ་དང་ཉག་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་བརྟགས་ན་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་མི་ཟིན་ཏོ། །དེ་ངེས་པར་མ་ཟིན་པས་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཡང་ཐག་པའི་བློ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཁོ་ནའོ།

།བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །རང་གི་ངོ་བོ་བརྟགས་པ་ན། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་གཞན་ལས་བརྟགས།

།ཇི་ལྟར་ཆ་ཤས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའི་ཐག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟགས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་མི་དམིགས་པས་ཐག་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཡང་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་བློ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྫ་མ་དང་ཕོར་བུ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་པའི་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོས་ཆ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་དང་བཅས་པ་ཇི་སྙེད་པ་འདི་དག་ནི་གཞན་ལས་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

།ཆ་མེད་བརྟག་པར་བྱ་མིན་ཕྱིར། །ཐ་མ་ཡང་ནི་མེད་པར་མཚུངས།

།གང་ཡང་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་མ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྫས་ཆ་མེད་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཡང་དམིགས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དག་དང་མཚུངས་པས་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་བོ།

།ཇི་སྟེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྫས་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་ནུས་ཤེ་ན།

གང་གི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ནི་ཕྱོགས་ཆ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཡོད་པ་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་དང་། ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྣམས་ནི་ཤར་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་སྟེང་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་ཆ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཆ་ཤས་ཐ་དད་པ་དག་སྣང་བ་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྫས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཕྱོགས་ཆ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། ཤར་དང་ནུབ་དང་སྟེང་ལ་སོགས་པའི་ཆ་ཤས་ཐ་དད་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ཆ་ཤས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་འགྲུབ་བོ། །རྫས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་པོ་སྣང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མི་དམིགས་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྫས་སུ་སྨྲ་བ་འདི་ཐོང་ཤིག

།དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་འཁྲུལ་པ་ཙམ། །ཡང་དག་དོན་དུ་མིན་པར་བརྟག

།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་ལེགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་འདི་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་བརྟག་པར་མི་བྱའོ།

།གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དག་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ལས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་པ་བདེན་ནོ། །དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་འདི་ནི་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདོད་དོ་ཞེ་ན།

།འཁྲུལ་ན་དེ་ཡང་མ་དག་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མེད། །དོན་ཡོད་མ་ཡིན་སྣང་བ་ནི། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་འགྱུར།

།འཁྲུལ་པ་དེ་ཡང་རྫས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་པ་ཡིན་ན་རྫས་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་མེད་ན་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ནུས་པ་མེད་པས་མ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །མ་དག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལྟ་བུར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་ཤེས། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མེད་ན། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདག་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འཆད་དོ།

།གང་ཞིག་ཞིབ་མོའི་བློ་ཡིས་ནི། །ཐམས་ཅད་བརྟགས་པ་ཁོ་ནར་ཤེས། །བློ་ལྡན་དེས་ནི་ཆགས་ལ་སོགས། །བདེ་བར་སྦྲུལ་གྱིས་སྐྲག་བཞིན་སྤོང་།

།འདི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པས་བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་ལ་གང་ཞིག་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རགས་པའི་བློ་བསལ་ཏེ། ཞིབ་མོའི་བློས་རྫས་སུ་མེད་པ་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་པར་ངེས་པར་འཛིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་འཇིགས་པས་དེའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་ཐག་པར་ངེས་པ་ནི། སྦྲུལ་གྱིས་སྐྲག་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་དེས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དག་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་དྲ་བ་རྣམས་བདེ་བར་དཀའ་བ་མེད་པར་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པ་ཁོ་ནར་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ།

།འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་དོན་རྟོགས་པས། །འཇིག་རྟེན་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་འདོད་པས། །དམ་པའི་དོན་གྱིས་བཙལ་བར་བྱ།

།ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལ་ཡོད་པའི་ངོ་བོར་རྟོག་པས་འདི་ནི་བུམ་པའོ། །སྣམ་བུའོ། །ཤིང་རྟའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་སྒྲུབ་པས་ཐ་སྙད་དུ་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན་འདིའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ།

།རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལག་པའི་ཚད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ལྷས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།།

།།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་དཱ་ན་ཤཱི་ལ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་དཔལ་འབྱོར་སྙིང་པོས་བསྒྱུར་ཅིང་། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་དཔལ་བརྩེགས་རཀྵི་ཏས་ཞུས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur (GitHub: derge-tengyur), file 097_དབུ་མ།_ཚ.txt, Tohoku catalogue number D3849 ({D3849} marker at line 327). The Esukhia project digitizes the Degé Tengyur woodblocks into Unicode Tibetan under a CC0 public domain license.

The original Tibetan translation was completed during the Tibetan imperial period (7th–9th century CE) at an unspecified site. The colophon records the Indian paṇḍita Dānaśīla and the Tibetan translator monk Paljor Nyingpo as the primary translation team, with the chief revision translator (ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ) monk Paltsek Rakshita overseeing the final redaction.

See also in the Good Work Library: The Treatise on Parts — Aryadeva — the companion verse text (Toh 3844), translated by a different Tibetan team (Śraddhākaravarman and Rinchen Zangpo), presenting the same argument in seven stanzas without the prose commentary. · Awakening the Unawakened — Nagarjuna — attributed to Nāgārjuna, uses the same rope-snake analogy to demonstrate the selflessness of persons.

🌲