Compendium of the Essence of Wisdom — Aryadeva

by Āryadeva

The Jñānasārasamuccaya ("Compendium of the Essence of Wisdom") is a doxographical verse treatise from the Tibetan Buddhist Tengyur (Tohoku 3851), attributed to the great Madhyamaka master Āryadeva. In approximately thirty-eight verses, it surveys every major Indian philosophical school — Sāṃkhya, Brahmanical, Jain, Vaiśeṣika, Lokāyata, Śaiva, and several yogic sects — before turning to the four Buddhist tenet systems, ascending through the Vaibhāṣika, Sautrāntika, Yogācāra, and Madhyamaka to the ultimate freedom from the four extremes.

The text is especially notable for its concluding sections: a quotation of the Buddha's famous "gold-test" instruction — that monks should examine his words like a goldsmith tests gold, accepting them through investigation rather than mere respect — followed by a meditation instruction on the nature of mind and habitual imprints. The work thus moves from philosophical survey to contemplative practice, tracing a complete path from the confusion of wrong views to the clarity of realized mind.

The Tibetan tradition attributes this text to Āryadeva, the great second-century disciple of Nāgārjuna. Modern scholarship suggests the author may be a later tantric master using the same name, possibly from the ninth or tenth century, given the doxographical style and Vajrayāna elements. The Sanskrit original is lost; the text survives only in Tibetan translation by the Indian paṇḍita Kṛṣṇa and the Tibetan translator-monk Chökyi Sherab. This is the first English translation.

Homage to the Buddha.

I

Having bowed to the glorious protector, the guru,
to pacify the suffering of the childish,
Āryadeva composed this
Compendium of the Essence of Wisdom.

II

Free from existence and non-existence,
yet fully possessing existence and non-existence —
the supreme liberation without change,
the abode where the nature of mind is freed.

III

That which, through meditation,
holds the wheel of conceptual thought —
the essences of beings and things —
this is called by the name "awareness."

IV

Non-existence that is empty and space-like,
the utter rejection of what exists —
for those who desire this supreme suchness,
this becomes the abode of confusion and great delusion.

V

Whatever things exist for now
abide in the place of destruction.
Even when things do not exist,
they arise from emptiness itself.

VI

Therefore, drying up both positions,
completely drying them —
this subtle, supreme rank of the wise
abides in the words of the guru.

VII

All that exists is destroyed.
What does not exist bears no fruit.
Therefore, not abiding in either of the two —
what wise and subtle one understands this?

VIII

The supreme, precious suchness!
Yet the deluded draw near to mere non-existence,
in the abode of arrogance and inferiority —
those fools remain there.

IX

Regarding the holy suchness that is like space,
those whose minds are greatly deluded
become supremely confused
about phenomena and about space itself.

X

Even the experience of things,
since it is a place of exhaustion, has no foundation.
One may attain a measure of temporary happiness,
but this is not spoken of as liberation.

XI

Therefore, one should not pursue existence,
and should abandon the mind of non-existence as well.
Those who desire the rank of omniscience
should not even abide in the middle.

Survey of the non-Buddhist schools:

XII

The Sāṃkhyas who assert the qualities
of Īśvara and the like are without true qualities.
The Brahmins who desire Brahmā —
these all abide in three forms of suchness.

XIII

The Jains hold the manner of emptiness.
The sages of the Vaiśeṣika hold the manner of space.
The reflections of the Victorious One among those who exhaust karma —
they rely through faith and effort.

XIV

The supreme Brahmins who assert
a self endowed with the five senses.
Without karma and without liberation —
the bad treatise of the Lokāyatas.

XV

In the teaching of the Īśvara-followers,
they dwell facing south, north, and west.
Those powerful ones practice union,
gazing with half-closed eyes.

XVI

The followers of the moon-tenets
always rely respectfully on the robber.
They also meditate on the yoga
of the wind of the heart-lotus.

XVII

Some other yogins also
understand and abide in what is called suchness.
"Listen to what truth is,"
says the adept to the student:

XVIII

"Where there is no movement of breath
and no conceptual thought —
where the mind has died, that is truth."
That supreme suchness was also spoken of:

XIX

"The self is deluded by following things."
If one does not know wisdom,
wisdom becomes utterly absurd.
This path of truth and concentration
binds one again to whatever existence there is.

Survey of the four Buddhist schools:

XX

The Buddha's Dharma, in four aspects,
was formerly seen by those who desired it.
Through the path of the Vaibhāṣikas and others,
suchness is established by explanation.

XXI

The Vaibhāṣikas:

Space and the two cessations —
these three unconditioned things are permanent.
The conditioned are all empty of self,
without an agent, momentary.

XXII

Consciousness born from the eye has no aspects.
Direct perception is aware. Reality is collections of atoms.
Thus is explained in the treatise of the great
Vaibhāṣikas of Kaśmīra, who are called "the intelligent."

XXIII

The Sautrāntikas:

Seeing is not the domain of the sense faculty —
consciousness arises with aspects.
Space is like a barren woman's child.
Cessation is like space.

XXIV

Among the conditioned, matter does not truly exist,
and the three times are also not accepted.
"Accumulated form is not non-form" —
so say the wise Sautrāntikas.

XXV

The Yogācāras:

There is no such thing as "that which has parts,"
and atoms do not exist.
Individual appearances have no object,
and experience is like a dream.

XXVI

Consciousness freed from grasped and grasper
exists as the ultimate reality.
Thus is proclaimed in the treatise of the Yogācāras,
those who have crossed the ocean of mind.

XXVII

The Mādhyamikas:

Even consciousness that possesses ultimate meaning —
even that is not accepted,
for being free from the nature of one and many,
it is like a lotus in the sky.

XXVIII

Not existent, not non-existent,
not both existent and non-existent,
and not the nature of neither —
freed from the four extremes, this is the suchness of the wise Mādhyamikas.

XXIX

Without effort in the Dharma,
suchness will not be attained.
Therefore, the wise should examine
the Dharma well, with diligence.

XXX

The Protector of the World also said:
even for what is supremely not to be undertaken,
having paid respect, one should engage.
All hearing should be with respect.

XXXI

Like gold that is burned, cut, and polished,
monks and the wise should fully examine
my words and then accept them —
not out of mere respect.

XXXII

Therefore, with effort one should
worship the guru again and again.
Because the mind has become stable,
one should fully inquire into the teachings.

XXXIII

When the mind is without mind,
when all concepts are illuminated —
then where the mind has gone
and where it abides will not be seen.

XXXIV

From fully knowing the mind,
one will come to know all beings.
Therefore, through various methods of effort,
one should familiarize the mind.

XXXV

Wherever and to whatever the mind goes,
one should know how to join with those very things.
Wherever it moves and goes —
all of that is its very nature.

XXXVI

This mind, having habitual imprints,
is led and carried by those very imprints.
By stopping the engagement of the mind,
one is freed and carried away from habitual imprints.

XXXVII

Whatever and however people's minds
are properly joined —
like a wish-fulfilling jewel of various forms,
the nature becomes this and that accordingly.

XXXVIII

By whatever merit I have generated
in composing this treatise,
may the entire world
enter the wisdom of the buddhas.

The Compendium of the Essence of Wisdom, composed by the great master Āryadeva, is complete. Translated and finalized by the Indian paṇḍita Kṛṣṇa and the translator-monk Chökyi Sherab.

Colophon

The Jñānasārasamuccaya (Tib. ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ, "Compendium of the Essence of Wisdom") is a doxographical verse treatise from the Madhyamaka section of the Degé Tengyur, catalogued as Tohoku 3851. It occupies folios 26b.3–28a.3 of volume 97 (དབུ་མ, Middle Way, ཚ).

The Tibetan canonical colophon attributes the text to སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ལྷ (slob dpon chen po 'phags pa lha), "the great master Āryadeva." The historical Āryadeva (c. 170–270 CE) was a disciple of Nāgārjuna and one of the founders of the Madhyamaka philosophical tradition, best known for the Catuḥśataka ("Four Hundred Stanzas"). However, modern scholarship (Frauwallner, Lindtner, and others) suggests this text may be by a later author using the same name — possibly from the ninth or tenth century — given its doxographical method, its Vajrayāna Madhyamaka classification, and its tantric elements (references to union practices, wind-yoga, and heart-lotus meditation in the survey of non-Buddhist schools). The 84000 catalog notes the translator was Kṛṣṇa Paṇḍita, an Indian scholar active in the later period.

The text is structured in three movements: a philosophical prologue on the nature of suchness and the danger of both extremes (existence and non-existence), a systematic survey of Indian philosophical schools, and a practical conclusion on effort, critical examination, and mind-training. The doxographical survey moves from non-Buddhist schools (Sāṃkhya, Brahmanical, Jain, Vaiśeṣika, Lokāyata, Śaiva, and several unnamed yogic sects) to the four Buddhist tenet systems (Vaibhāṣika, Sautrāntika, Yogācāra, Madhyamaka), ascending to the Madhyamaka view as the pinnacle. The refutation of Yogācāra in verse XXVII uses the "neither one nor many" argument (ekānekaviyoga) characteristic of late Indian Madhyamaka (Śāntarakṣita, Kamalaśīla).

The verse numbering in this translation is editorial. The Tibetan text is written in seven- and nine-syllable verse (śloka meter adapted to Tibetan), with most stanzas comprising four lines. Several identifications in the non-Buddhist survey are uncertain without access to Bodhibhadra's commentary (Jñānasārasamuccaya-nibandhana, Toh 3852, also in the Tengyur). The "moon-tenets" (ཟླ་བའི་གྲུབ་མཐའ, verse XVI) and "the robber" (འཕྲོག་པོ) may refer to a specific tantric sect whose practices were characterized pejoratively by Buddhist doxographers, but positive identification awaits further study.

Good Works Translation from Tibetan. Translated by Dorje (Tibetan Translator tulku), New Tianmu Anglican Church, March 2026. Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (GitHub: Esukhia/derge-tengyur, CC0). No existing English translation was consulted — none exists. This is the first English translation of this text.

🌲

Source Text: ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition (Esukhia/derge-tengyur, GitHub, CC0). Volume 97 (དབུ་མ ཚ), folios 26b.3–28a.3. Folio markers preserved from the Esukhia edition; variant readings in the original are silently normalized.

༄༅༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཛྙཱ་ན་སཱ་ར་ས་མུཙྪ་ཡ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

།དཔལ་མགོན་བླ་མ་ལ་བཏུད་ནས། །བྱིས་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས། །འཕགས་པ་ལྷ་ཡིས་སྦྱར་བའོ།

།དངོས་དང་དངོས་མེད་ལས་གྲོལ་ཞིང་། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རབ་ལྡན་པ། །འགྱུར་བ་མེད་པར་གྲོལ་བའི་མཆོག །ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྲོལ་བའི་གནས།

།གང་ཡིན་དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱིས། །རྟོག་སེམས་འཁོར་ལོ་འཛིན་བྱེད་པ། །འགྲོ་དང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རྣམས། །རིག་པའི་མིང་དུ་དེ་བརྗོད་དོ།

།དངོས་མེད་སྟོང་པ་མཁའ་འདྲ་བ། །ཡོད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ནི། །དེ་ཉིད་མཆོག་དེ་ཐར་འདོད་རྣམས། །འཁྲུལ་དང་རྨོངས་ཆེན་གནས་ཡིན་ནོ།

།རེ་ཞིག་དངོས་གང་ཡོད་ན་ནི། །རྣམ་པར་འཇིག་པའི་གནས་ལ་གནས། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མེད་ན་ཡང་། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར།

།དེ་ཕྱིར་ཕྱོགས་ནི་གཉིས་པོ་ཡང་། །སྐེམས་ཤིང་ཡོངས་སུ་སྐེམས་པ་ནི། །མཁས་པའི་གོ་འཕང་མཆོག་ཕྲ་བ། །བླ་མའི་ཞལ་ལ་གནས་པའོ།

།གང་ཡོད་དེ་ཀུན་འདི་རྣམས་འཇིག །གང་མེད་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་མེད། །དེས་ན་གཉིས་ཀྱི་དབུས་མི་གནས། །རབ་ཕྲ་མཁས་པ་གང་གིས་རྟོགས།

།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིན་ཆེན་མཆོག །དངོས་པོ་མེད་པ་ཉི་ཚེ་ལ། །རྨོངས་པ་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་གནས། །ཁོང་མྱགས་དམན་པའི་གནས་ལ་ནི། །བླུན་པོ་དེ་དག་འདི་ན་གནས།

།དེ་ཉིད་དམ་པ་མཁའ་འདྲ་ལ། །གང་དག་སེམས་ནི་རབ་རྨོངས་པ། །དེ་དག་ཆོས་ཅན་ནམ་མཁའ་ལ། །མཆོག་ཏུ་རྨོངས་པ་དག་ཏུ་འགྱུར།

།དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་། །ཟད་གནས་ཡིན་པས་རྟེན་མེད་དེ། །ཅུང་ཟད་དུས་ཀྱི་བདེ་ཐོབ་ཀྱི། །རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མི་བརྗོད་དོ།

།དེ་ཕྱིར་དངོས་ཡོད་མི་བྱ་ཞིང་། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡིད་ཀྱང་སྤངས། །ཀུན་མཁྱེན་གོ་འཕང་འདོད་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་བཞིན་བར་དུའང་གནས་མི་བྱ།

།དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་འདོད། །གྲངས་ཅན་སྨྲ་རྣམས་ཡོན་ཏན་མེད། །ཚངས་པ་འདོད་པ་བྲམ་ཟེ་རྣམས། །འདི་རྣམས་དེ་ཉིད་རྣམ་གསུམ་གནས།

།སེར་སྐྱ་རྣམས་ནི་སྟོང་པའི་ཚུལ། །དབང་པོ་ཐུབ་རྣམས་ནམ་མཁའི་ཚུལ། །ཟད་བྱེད་རྒྱལ་བའི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས། །དད་པས་འབད་དེ་གཞོལ་བའོ།

།དབང་པོ་ལྔ་དང་ཉེར་ལྡན་པའི། །བདག་ཡོད་བྲམ་ཟེ་མཆོག་རྣམས་སོ། །ལས་མེད་ཐར་པ་མེད་ཀྱང་རུང་། །གཞུང་ངན་རྒྱང་འཕེན་པ་ཡི་གཞུང་།

།དབང་ཕྱུག་པ་ཡི་བསྟན་པ་ལ། །ལྷོ་བྱང་ནུབ་ཏུ་གནས་པ་སྟེ། །དེ་ཡང་ནུས་ཅན་མཉམ་སྦྱོར་བར། །བྱེད་ཅིང་མིག་ནི་འཛུམས་ལྟ་བའོ།

།ཟླ་བའི་གྲུབ་མཐའ་པ་རྟག་ཏུ། །འཕྲོག་པོ་ལ་ནི་གུས་གཞོལ་བ། །སྙིང་གའི་པདྨའི་རླུང་གི་ནི། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པའང་སྒོམ་པར་བྱེད།

།རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་གཞན་འགས་ཀྱང་། །དེ་ཁོ་ན་ཞེས་རྟོགས་ཤིང་གནས། །བདེན་པ་གང་ཡིན་དེ་ཉོན་ཞེས། །སྒྲུབ་པོ་སློབ་མ་ལ་སྨྲ་སྟེ།

།དབུགས་རྒྱུ་བ་དང་རབ་རྟོག་མེད། །ཡིད་ནི་གར་ཤི་བདེན་པའོ། །དེ་ཉིད་མཆོག་དེའང་གསུངས་པ་ནི། །བདག་ནི་དངོས་ལ་རྗེས་རྨོངས་པ།

།གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་མི་ཤེས་ན། །ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །བདེན་དང་ཏིང་འཛིན་ལམ་འདི་ནི། །སྲིད་གང་ཡིན་པར་སླར་འཆིང་ངོ།

།སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བཞིར། །ཡིད་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་མཐོང་དེ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་ལ་སོགས་པའི་ལམ། །བཤད་པས་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ།

།ནམ་མཁའ་འགོག་པ་གཉིས་དག་སྟེ། །འདུས་མ་བྱས་གསུམ་པོ་ནི་རྟག །འདུས་བྱས་བདག་གིས་ཀུན་སྟོང་ལ། །བྱེད་པ་པོ་མེད་སྐད་ཅིག་མ།

།མིག་ལས་སྐྱེ་བློ་རྣམ་མེད་ཅིང་། །མངོན་སུམ་རིག་པ་རྡུལ་གྱི་ཚོགས། །བློ་ལྡན་ཞེས་བྱ་ཁ་ཆེ་ཡི། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་གཞུང་དུ་བཤད།

།མཐོང་བ་དབང་པོའི་ཡུལ་མིན་ཏེ། །ཤེས་པ་རྣམ་པ་བཅས་པ་སྐྱེ། །ནམ་མཁའ་མོ་གཤམ་བུ་འདྲ་ལ། །འགོག་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲའོ།

།འདུས་བྱས་བེམས་པོ་ཡོད་མིན་ལ། །དུས་གསུམ་དག་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན། །བསགས་པའི་གཟུགས་མེད་མིན་ཞེས་པ། །མདོ་སྡེ་པ་ནི་མཁས་རྣམས་སོ།

།ཆ་ཤས་ཅན་ཞེས་བྱ་མེད་ཅིང་། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་མེད་པ་དང་། །སོ་སོར་སྣང་བ་དམིགས་མེད་དང་། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྨི་ལམ་འདྲ།

།གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད། །བློ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དུ་བསྒྲགས།

།རྣམ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ལྡན་པ། །དེ་ཡང་བརྟེན་རྣམས་མི་འདོད་དེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་པདྨ་བཞིན།

།ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མིན་པས། །མཐའ་བཞི་ལས་གྲོལ་དབུ་མ་པ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ནའོ།

།ཆོས་ལ་འབད་པ་མེད་ན་ནི། །གང་ཕྱིར་དེ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་ནན་ཏན་གྱིས། །ཆོས་ལ་ལེགས་པར་བལྟ་བར་བྱ།

།འཇིག་རྟེན་མགོན་གྱིས་གསུངས་པ་ཡང་། །མཆོག་ཏུ་བརྩམ་བྱ་མིན་པ་ལ། །ཕྱག་བྱས་ནས་ནི་བརྩམས་ལ་འཇུག །གང་གང་ཉན་པ་གུས་པས་སོ།

།བསྲེགས་བཅད་བདར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ལ་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡི་གུས་ཕྱིར་མིན།

།དེས་ན་འབད་པས་བླ་མ་ནི། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མཆོད་བྱ་ཞིང་། །གང་ཕྱིར་སེམས་ནི་བརྟན་གྱུར་པས། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་དྲི།

།གང་ཚེ་སེམས་ནི་སེམས་མེད་པ། །རྟོག་པ་ཀུན་ནས་གསལ་བྱེད་པ། །དེ་ཚེ་སེམས་ནི་གར་སོང་དང་། །གར་གནས་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ།

།སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས། །འགྲོ་བ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའང་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འབད་པའི་ཚུལ་རྣམས་ནི། །སྣ་ཚོགས་པ་ཡི་སེམས་གོམས་བྱ།

།ཡིད་ནི་གང་དང་གར་འགྲོ་བ། །དེ་དག་ཉིད་དུ་སྦྱར་ཤེས་བྱ། །གང་དུ་གཡོ་ཞིང་འགྲོ་བྱེད་པ། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་རང་བཞིན་ནོ།

།འདི་ནི་བག་ཆགས་བཅས་པ་ཡིས། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་ཁྲིད་ཅིང་ཁྱེར། །སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་འགོག་པ་ཡིས། །བག་ཆགས་ལས་ནི་བཀྲི་ཞིང་བཀྱེར།

།གང་དང་གང་གིས་མི་རྣམས་ཀྱི། །ཡིད་ནི་ཡང་དག་སྦྱོར་འགྱུར་བ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་ནོར་བུ་བཞིན། །རང་བཞིན་དེ་དང་དེར་འགྱུར་རོ།

།གཞུང་འདི་བྱས་པས་བསོད་ནམས་གང་། །བཟང་པོ་བདག་གིས་བསྐྱེད་པ་དེས། །འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་གཞོལ་བར་ཤོག

།ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀྲྀཥྞ་བ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།

Source Colophon

Tibetan source text from the Esukhia Degé Tengyur digital edition, maintained by Esukhia (GitHub: Esukhia/derge-tengyur). Licensed CC0 (public domain). The Degé Tengyur is the standard critical edition of the Tibetan Buddhist Tengyur, originally printed from woodblocks at Degé Parkhang, Kham, Tibet. The digital text was transcribed and proofread by Esukhia under the direction of Émilie Arrago-Boruah.

The translator colophon states: "The Compendium of the Essence of Wisdom, composed by the great master Āryadeva, is complete. Translated, revised, and finalized by the Indian paṇḍita Kṛṣṇa and the translator-monk Chökyi Sherab (Chos kyi shes rab)."

84000.co catalog status for Toh 3851: "Not Begun" (as of March 2026). No prior English translation exists in any form — no academic publication, no free translation, no paywalled edition. This is the first English translation of this text.

Prior academic scholarship: The Tibetan text with Bodhibhadra's commentary was published in a Tibetan-language critical edition by Spen-pa-rdo-rje (ISBN 9788187127819, 2008). No English translation accompanied that edition.

See also in the Good Work Library: Commentary on the Compendium of Essence of Wisdom — Bodhibhadra — Bodhibhadra's prose commentary (Toh 3852) that explicates this root verse text.

🌲